Кіріспе
Англиялық дворян әйел Елизавета Сеймур (шамамен 1518 – 1568 жылғы 19 наурыз) – Уилтширдегі Вулфхоллдан шыққан сэр Джон Сеймур мен Марджери Уентворттың кіші қызы. Елизавета және оның қарындасы Джейн Генрих VIII-нің екінші әйелі Анна Болейннің үй шаруасында қызмет етті. Сеймурлар патшаның назары Джейнге ауғаннан кейін көзге түсті. 1536 жылғы мамыр айында Анна Болейн мемлекетке опасыздық жасады және зина жасады деген айып тағылды, содан кейін ол өлім жазасына кесілді. 1536 жылғы 30 мамырда, Аннаның өлім жазасына кесілгенінен он бір күн өткен соң Генрих VIII мен Джейн үйленді. Елизавета әпкесінің қысқа билік кезінде оның үйіне қабылданбады, бірақ ол Генрих VIII-нің екі келесі әйеліне, Кливстік Анна мен Кэтрин Говардқа қызмет етті. Джейн 1537 жылғы 24 қазанда, сау ұл Эдуард VI-ны дүниеге әкелгеннен кейін он екі күн өткен соң қайтыс болды. Елизавета Тюдор монархиясының төрт билеушісінің тұсында өмір сүрді (Леди Джейн Грей есепке алынбады) және үш рет үйленді. 1530 жылғы шілдеде ол 1534 жылы қайтыс болған Джерси губернаторы сэр Энтони Угтредке тұрмысқа шықты. Содан кейін ол 1537 жылы Генрих VIII-нің бас министрі Томас Кромвеллдің ұлы Грегори Кромвеллге үйленді; Грегори 1551 жылы қайтыс болды. Ол 1554 жылы үшінші және соңғы күйеуі сэр Джон Паулетке, кейіннен лорд Сент-Джонға, Уильям Паулеттің ұлы, Винчестердің 1-маркизіне үйленді.
Elizabeth Seymour (c. 1518 – 19 March 1568) was a younger daughter of Sir John Seymour of Wulfhall, Wiltshire and Margery Wentworth. Elizabeth and her sister Jane served in the household of Anne Boleyn, the second wife of Henry VIII. The Seymours rose to prominence after the king's attention turned to Jane. In May 1536, Anne Boleyn was accused of treason and adultery, and subsequently executed. On 30 May 1536, eleven days after Anne's execution, Henry VIII and Jane were married. Elizabeth was not included in her sister's household during her brief reign, although she would serve two of Henry VIII's later wives, Anne of Cleves and Catherine Howard. Jane died 24 October 1537, twelve days after giving birth to a healthy son, Edward VI. Elizabeth lived under four Tudor monarchs (Lady Jane Grey is not included) and was married three times. By July 1530 she had married Sir Anthony Ughtred, Governor of Jersey, who died in 1534. She then married Gregory Cromwell, 1st Baron Cromwell, the son of Thomas Cromwell, chief minister to Henry VIII in 1537; Gregory died in 1551. She married her third and last husband, Sir John Paulet, later Lord St. John, the son of William Paulet, 1st Marquess of Winchester in 1554.
Ерте өмір
Элизабет Сеймур шамамен 1518 жылы, мүмкін Вулфхоллда дүниеге келген. Томас Кромвель мен Генрих VIII-ге жазған хаттары оның епті және зиялы болғанын көрсетеді. Ол сонымен қатар, тігін өнерінде де шебер болған. Ол 1530 және 1540 жылдары, қайын атасы Томас Кромвель мен ағасы Эдуардтың билікке келу кезеңінде қысқа, бірақ маңызды рөл атқарды. Елизавета мен оның қарындасы Джейн, Генрих VIII-нің екінші әйелі, туысқан қызы Энн Болейннің үй шаруасында қызмет етті. Ол үш рет үйленді және алғашқы екі некесінен жеті бала сүйді. Ол Грегори Кромвеллдің әйелі ретінде ең жақсы танылады.
Корольдің әпкесі
Анна Болейн некеде тұрғаннан кейін шамамен үш жыл бойы ер бала тумағандықтан, қабілетті әрі амбициялы Эдвард Сеймур мен оның отбасы, Джейннің патшаның көңілінен орын алғандығы себепті, байлық пен билікке қол жеткізді. 1536 жылдың наурыз айында Эдвард жеке кеңесшілер палатасының джентльмені болып тағайындалды, ал бірнеше күннен кейін ол және оның әйелі Анна, сондай-ақ оның қарындасы Джейн Гринвич сарайындағы пәтерлерге орналасты, онда патша жеке дәліз арқылы жете алатын. 1536 жылдың мамыр айында Анна патшаға қарсы жасалған қастандық, туыстық қатынаста болу және патшаны өлтіруге қастандық жасады деген айыппен тұтқындалды, сот талқылауын күтіп тұрды. Джейн Сеймур отбасы мүшелерімен бірге, алдымен Сэр Николас Кереудің Суррейдегі үйінде, содан кейін патшаға жақын, бұрын Томас Морға тиесілі болған Челсидегі үйге көшті. Патшаның екінші әйелі өлім жазасына дайындалып жатқанда, Джейн өзінің үйлену тойын "патшаның аспазы мен басқа да қызметкерлері тамаша қызмет көрсетті" және "өте әсем киінген" күйде жоспарлады. 1536 жылдың 30 мамырында, Анна Болейннің өлім жазасынан кейін он бір күн өткен соң Генрих VIII мен Джейн үйленді. 5 маусымда, әпкесі патшамен үйленгеннен кейін бір апта өткен соң Эдвард Сеймур Бошамп виконты болып тағайындалды. Екі күннен кейін ол Уилтширдегі көптеген маневрлерді, соның ішінде Амбресбери, Истон Приори, Чиппенхэм және Мейден Брэдлиді алды. 7 шілдеде ол Джерсидің губернаторы және капитаны, ал тамыз айында Солтүстік Уэльстің канцлері болды. Келесі жылы ол әкесінің жерлерін мұраға алды, 30 қаңтарда Сомерсеттегі Мучелни маневрін алды, ал 22 мамырда патшалық кеңеске ант берді. Сол айда ол Лорд Дарси мен Хассиді Мейірімділіктің қажылығындағы рөлі үшін соттауға тағайындалған комиссияда болды. 15 қазан күні ол Елизавета ханшайымын Едуард VI-ның крещениесінде алып жүрді, ал 18 қазан күні Гертфорд графы болып жарияланды. Томас Сеймур 1536 жылы жеке кеңесшілер палатасының джентльмені болып тағайындалды және сол жылдың 18 қазанында рыцарь атағын алды. 1537 жылы ол "Sweepstake" кемесінің капитаны болды. Генрих VIII бірінші әйелі Арагондық Екатеринадан ажырасып, Анна Болейнге үйленгісі келгенде, бұрын Екатеринаның үйінде қызмет еткен Джейн оған және оның қызы Мэриге адал болды. Елизавета мен оның бірінші күйеуі сэр Энтони Угтред Анна Болейннің жолына қолдау көрсетіп, оның өркендеуінен пайда тапты. Сондықтан оның жаңа патшайымның үйіне қабылданбағаны таңқаларлық емес. Елизаветаның 1537 жылы патшалық жүктілік туралы хабар жұртқа белгілі болғанға дейін, оның әпкесінің патшалық мәртебесінен тікелей пайда тапқанына ешқандай дәлел жоқ. Патшалық мұрагерінің дүниеге келуі оның болашақ қалыңдық ретінде құндылығын едәуір арттырады. 1537 жылдың 18 наурызында, сол кезде жас жесір, Йорк қаласында тұратын Елизавета Томас Кромвельге, кейін барон Кромвельге хат жазды, ол бұрын оған көмектесуді ұсынған еді, егер ол мұқтаж болса. Ол "егер олар құлап кетсе, осы аббатханалардың бірінің шаруасы болу үшін патшаның рақымын алуға көмектесуге үміттенген" деді. Кромвель, мүмкін Эдвард Сеймурдың ықпалымен, оның жалғыз ұлы мен мұрагері Грегориге үйленуді ұсынды. Маусым айында Кромвельдің ұсынысы қабылданды. Артур Дарси, Томас Дарсидің ұлы, 1-ші барон Дарси де Дарси, оған: "Мен де сізді қуана қарсы алатын едім, бірақ мен айтқандай, кейбір оңтүстік лордтар сізді Солтүстікті ұмытуға мәжбүрлейтініне сенімдімін" деді.
Үшінші неке
1554 жылдың 10 наурызы мен 24 сәуірі аралығында Елизавета сэр Джон Паулетке, кейіннен Лорд Сент-Джонға екінші әйелі ретінде тұрмысқа шықты, ол одан ұзақ өмір сүрді. Осы некеден балалары болған жоқ. Елизаветаның екі үлкен ұлы Джон Паулеттің қыздарына үйленді. Генри Угтред 1557 жылдан кейін жесір Елизаветаға үйленді, ал Генри Кромвелл 1560 жылға дейін Мэриге үйленді. Оның кейінгі өмірі туралы толық мәліметтер белгісіз болып қала береді, алайда ол күйеуімен бірге оның ұлы Генри Кромвельдің кәмелетке толмауына қатысты мәселелерде және әрбір жаңа тәж тағына отырғандағы патшалық үсыныстарды сақтау туралы сот істерінде жиі кездеседі.
Өлім
Елизавета 1568 жылдың 19 наурызында қайтыс болды және 5 сәуірде Гэмпшир графтығының Басинг қаласындағы Сент-Мэри шіркеуінде жерленді. Джон Паулет, лорд Сент-Джон 1568 жылдың 30 қыркүйегіне дейін сэр Ричард Саквиллдің жесірі Уинифред пен Лондонның бұрынғы лорд-мэрі Джон Бриджестің қызына үйленді. 1572 жылы ол әкесінен кейін Уинчестер маркизі болды.
Портреттер
1909 жылы британдық өнер тарихшысы, Лондондағы Ұлттық портрет галереясының директоры сэр Лайонель Каст, Ханс Холбейн кішісінің портретін, ғасырлар бойы Кромвель отбасына тиесілі болған, Кэтрин Говард патшайымының бейнесі деп анықтады. «ETATIS SVÆ 21» деген жазумен, модельдің жиырма бір жасында суреттелгенін көрсететін бұл портрет, көптен бері Генрих VIII-нің жас патшайымымен байланысты болған, бірақ қазір әйелдің Кромвель отбасының мүшесі екені ескерілуде. Бұл, бір ғасырдан астам уақыттан кейін де еске алуға лайық тұлғаны көрсетеді. Өнер тарихшысы сэр Рой Стронг, Чарльз Кингсли Адамстың жолын ұстанды, Толедодағы портрет пен Ұлттық портрет галереясының нұсқасы, Қорғаушының ағасы сэр Оливер Кромвельдің (1562–1655 жж.) отбасы мүшелерінің портреттері сериясының аясында пайда болатынын және олардың Кромвель отбасымен байланысты екенін атап өтті. Ол Толедо өнер мұражайындағы портреттің «құқық бойынша Кромвель отбасының 21 жастағы әйелін бейнелеуі керек» деп мәлімдеді және бұл әйелдің Грегори Кромвельдің әйелі, 1-ші барон Кромвельдің әйелі, Томас Кромвельдің ұлы, Эссекс графы Элизабет Сеймур болуы мүмкін екенін ұсынды. Ол «киімнің ерекшелігі, әсіресе жеңдерінің кесімі, Холбейннің 1538 жылғы Даниялық Кристинасының киімімен саякес екенін» көрсетті. Джон Роулендс «портрет шамамен 1535–40 жылдары жасалған болуы мүмкін, бірақ бас киім оның соңына жақын уақытты көрсетеді» деп келісті. Герберт Норрис, кейіпкердің киімі Анна Кливстің стилінде жасалғанын, бұл портретті 1540 жылдың 6 қаңтарынан кейін, Аннаның Генрих VIII-ге үйленуінен кейін жасалғанын көрсетеді деп мәлімдеді. Портреттегі әйелдің сол жеңіндегі алты лилия гүлдері Сеймур әулетінің геральдикалық белгісін көрсетеді деп болжанды. Генрих VIII-нің Джейн Сеймурға үйленуінен кейін Эдвард Сеймурға, Виконт Бошампқа (кейін Гертфорд графы және Сомерсет герцогы) құрмет көрсетілді: қызыл түсті қалқандағы алты көк лилияның арасында Англияның үш арыстаны. Тарихшылар Антония Фрейзер, Диармейд МакКаллок және Дерек Уилсон портреттің Элизабет Сеймурды бейнелегенін сендіреді. Антония Фрейзер, бұл бейнедегі әйелдің Джейн Сеймурдың әпкесі, сэр Энтони Угтредтің жесірі (1534 жылы қайтыс болған) Элизабет екенін, себебі әйелдің сыртқы келбеті Джейнге ұқсайды, әсіресе мұрын мен иегінің пішінінде, және қара түсті жесір киімін кигенін айтты. Әйелдің сәнді қара киімі, байлық пен мәртебенің белгісі, міндетті түрде аза тұтуды білдірмейді, ал оның әшекейлері олай емес екенін көрсетеді. Дерек Уилсон «1537 жылдың тамызында Кромвель өзінің ұлы Грегориді патшайымның кіші қарындасы Элизабет Сеймурға үйлендірді» деп атап өтті, осылайша ол патшамен туыстық қатынасқа іріккен, «ұлдарының келінінің суретін салу арқылы ұрпақтарға сақтауға лайық оқиға». Ханс Холбейннің соңғы өмірбаянын жазған Фрэнни Мойлдің айтуынша, «Холбейннің ең әсерлі әйел портреті – Кромвельдің келінінің портреті, ол шамамен 1539 жылы жиырма бір жасқа толғанда салынған».