Кіріспе

Британдық суретші Сисли Мэри Баркер (28 маусым 1895 – 16 ақпан 1973) – көріп тұрғандай, күлімдеп тұрған, көсеуқанатты балалар бейнесіндегі әйгілі Гүл Перілерін жасаған суретші. Бала кезінде ол иллюстратор Кейт Гринауэйдің туындыларынан зор әсер алды және оны өсіп келе жатқан жылдары мұқият көшіріп үйренді. Дегенмен, оның ең басты ықпалы, ол оны лайықты түрде мойындағандай, Прерафаэлиттер бірлестігінің өнері болды.

Ерте өмір

Сисили Мэри Баркер 1895 жылы Англияның Кройдон қаласында дүниеге келді. Бала кезінде ол эпилепсиямен ауырып, өмірінің көп бөлігінде денсаулығы нашар болды. Мектепке бара алмағандықтан, ол үйде оқыды және көп уақытын оқу мен сурет салуға арнады. 1908 жылы, Сисили 13 жасқа толғанда, әкесі оны Кройдон өнер қоғамына мүше етіп тіркеді, онда олар екеуі де өз жұмыстарын көрсете алды. Ол сонымен қатар 1918 жылға дейін хат арқылы өнер курсын бітірді. 16 жасында Сисили Кройдон өнер қоғамының өмірлік мүшесі болып сайланды, бұл құрметке ие болған ең жас адам еді. Кройдондық жарнамашыдағы сурет сыншысы: «Оның суреттері тамаша еркіндік пен жан күйін көрсетеді. Оның болашағы зор» деп бағалады. 1911 жылы, 15 жасқа келгенде, әкесі оның бірнеше жұмысын Рафаэль Такке жіберді, ол хат-хабар қағаздарын басып шығаратын компания еді. Ол оның төрт суретін сәлемдеме карточкалары үшін сатып алды. Осыдан бастап ол өз жұмыстарын журналдарға, пошта карточкаларын және сәлемдеме карточкаларын шығаратын фирмаларға, содан кейін кітап баспаларына сата бастады. Бұл отбасының қаржылық жағдайына көмектесті, өйткені әкесі 17 жасында қайтыс болды, Сисили, оның үлкен әпкесі мен анасы қиын жағдайда қалды. Сисили еңбекқор және нық қадамды адам еді. Ол гүлдердегі әулиелердің суреттерін бірнеше баспагерлерге жіберді, содан кейін 1923 жылы «Көктем гүлдерінің әулиелері» атты алғашқы кітабы үшін жиырма төрт сурет пен өлеңдеріне 25 фунт төленді. Одан кейін әулиелер туралы жеті кішкентай кітап жарық көрді.

Әдебиет

Сицелиге сондай-ақ Виктория дәуірінде ертегілерге деген құлшыныстан пайда болған және 20-шы ғасырдың басында Дж. М. Барридің «Питер Пэн» атты туындысының ерекше танымалдылығымен қанаттанған феяларға деген үлкен қызығушылық әсер етті. 1923 жылы жарық көрген «Көктем гүлдерінің феялары» атты туындысы, соғыстан шаршаған, индустриялық дамыған қоғам тарапынан жақсы қабылданды. Оның үміт пен тазалыққа толы көзқарасы, заманауи әлемді аскерилендірілмегендей бейнелегендей әсер қалдырды. Королева Мария 1920-ші жылдары феялардың суреттерін сәнге айналдыруға көп үлес қосты, ол достарына феяларды бейнелейтін пошта карточкаларын жиі жіберетін. Осы танымалдылықтың арқасында 1918 жылы Сисели Мэри Баркердің «Эльфтер мен феялар» пошта карточкалары жарық көрді. Баркер суреттерінде әрқашан нақты адамдарды модель ретінде пайдаланды. Көптеген модельдер оның әпкесі Дороти басқарған балабақшадан алынды. Ол балалар мен туыстарын да суретке түсірді. Оның модельдерінің бірі – Глэдис Тиди, үй шаруасын жасау үшін әр сенбі сайын үйге келетін жас қыз еді. Баркер әрқашан модель баладан белгілі бір феяға тән гүлді, бұтақты немесе гүл шоғын ұстауын сұрады, өйткені ол өсімдіктің пішінін, текстурасын және түрін дәл бейнелегеніне көз жеткізгісі келді. Оның жалғыз өзгерісі – гүлдің мөлшері, ол гүлді баланың бойымен бірдей етіп үлкейтіп салған. Оның гүлдері әрқашан ботаникалық тұрғыдан дұрыс. Егер ол қол жетімді гүлді таба алмаса, Кеу бағының қызметкерлерінен көмек сұрап, олар сурет салу үшін үлгілерді жиі әкеп беретін. Ол «Жол бойындағы гүлдер феялары» алғы сөзінде былай жазды:

«Осылайша, мен өсімдіктер мен гүлдердің барлығын нақты үлгілерден өте мұқият салғанымды және олар туралы айтқан әр нәрсеме мүмкіндігінше шындыққа жақын болуға тырысқанымды айтқым келеді. Бірақ мен ешқашан феяны көрген емеспін; феялар және олардың барлық құпиялары – тек қиял».

Христиандық өнер

Баркердің өнері бірнеше күшті ықпалдарды көрсетеді. Оның отбасы терең діншіл болған, ал ол өмір бойы берік христиандық сенімін сақтады. Ол Рафаэльге дейінгілердің туындыларын жоғары бағалады, ал оның өзінің жұмыстары гүлдер мен өсімдіктерді ұқыпты бейнелеу арқылы және феялардың олардың рухын сомдау арқылы табиғатқа адал болу философиясын қайталайды. Canon Ingram Hill оны Кройдон қаласындағы Сент-Эндрю шіркеуінің "тіректерінің бірі" деп еске алады. Оның сенімі оның барлық жұмысына, діни немесе әлеуметтік, түрлі-түсті қағаздарға, балалар кітаптарына немесе ол қатысқан шіркеулерді безендіруге әсер етті. 1916 жылы Баркер сегіз миссионерлік пошта карточкасын жасады, соның ішінде ашық терезе алдында тізе бүгіп отырған жас әйелдің суреті – "Дұға", бұл сурет, мүмкін, оның әпкесінен үлгі алған. 1923 жылы ол The Society for Promoting Christian Knowledge үшін періштелер мен нәрестелерді бейнелейтін бес туған күн карточкасынан тұратын серия жасады. 1920 жылдан бастап Баркер көптеген діни туындыларды жасады, соның ішінде әпкесі Доротимен бірге жазған суреттелген Киелі кітап оқиғаларын. Ол сондай-ақ капеллалар мен шіркеулер үшін панельдер мен триптихтер жасады, соның ішінде Пенарттағы капелла үшін "Бес мыңды тойдыру" және Сент-Джордж Вэддон капеллі үшін "Ұлы кешкі ас туралы нақыл".