Кіріспе

Автомобиль өндіруші. Автомобиль өнеркәсібінде Чикаго және Индиана штатының Варшава қаласындағы S. H. Arnolt Inc. компаниясы 1953-1968 жылдар аралығында Bertone кузовтары бар төрт түрлі автомобиль өндірушінің машиналарын сатты. Стэнли Х. "Уэки" Арнольт – Чикаголық өнеркәсіпші, ол 1950 жылдары АҚШ-қа шетелдік автомобильдерді импорттауды бастады. Америкалық автомобильдер ретінде сатылғанымен, бұл автомобильдер британдық механизмдермен, итальяндық кузовпен, АҚШ-тағы сату және тарату жүйесімен, сондай-ақ кейбір жағдайларда соңғы құрастыру және кузов жұмыстарымен нағыз гибридтер болды. S. H. Arnolt Inc. Иллинойс штатында лицензияланған автомобиль өндіруші болып тіркелген. 1952 жылы Турин автосалонында Бертонемен болған сәтті кездесу Арнольт пен Бертоне арасындағы төрт бірлескен жобаға әкелді, оларға MG, Aston Martin, Bentley және Bristol сияқты британдық автомобиль өндірушілердің шассилері мен қозғалтқыштары қатысты.

Arnolt-MG

Arnolt MG – MG TD шассиі және XPAG 54 ат күші бар қозғалтқышы негізінде жасалған төрт орындық Bertone корпусты автомобиль. Автомобильдің дизайнын Джованни Бертоне, оның ұлы Нуччо және Джованни Мишелотти жасаған. Жоспарланған 200 автомобильдің ішінде 1953 және 1954 жылдар аралығында 103 данасы жасалғаны құжатталған (67 купе және 36 кабриолет). Олардың 36-сының қазіргі орналасқан жері белгісіз, ал 3-еуі жойылғаны мәлім. Бастапқы бағасы 3145 доллар құрады. 1954 жылы MG, өзінің толық автомобильдеріне деген сұраныс (сондай-ақ TD-нің TF-мен алмастырылуы) себепті, Arnolt-қа шасси мен қозғалтқыштарды жеткізе алмайтынын хабарлады, сондықтан Arnolt үлкен қозғалтқышқа ие автомобильдерді іздеуге кірісті.

Арнольт-Астон

Bertone стиліндегі Aston Martin DB2/4 роудстерін жасап, оны Arnolt Aston ретінде сатуға жасалған әрекет Aston Martin компаниясы үш машина жасағаннан кейін тоқтатылды. Bertone компаниясының жаңа дизайнері Франко Скаглионе (шасси нөмірлері LML50/502, LML 50/505 және LML 50/507) жобалаған үш Arnolt Aston болды. Бәрі де Scaglione-нің кейінгі Arnolt Bristol үлгісіне өте ұқсас, өткір бүгілген қанат сызықтарымен және металл төбесі жоқ ашық автомобильдер еді. Арнольдтың сұрауымен тағы төрт Bertone Aston машинасын жасауға тапсырыс берілді және олар Арнольдтың қолынан өтті. Бұл төрт машина кейде қате түрде Arnolt Aston деп аталады, бірақ олар солай емес. Олардың арасында 3 роудстер және 1 купе бар. Жеті Arnolt Aston машинасының бәрі әлі де сақталып қалған. Бір мақалада сегізінші машина болу мүмкіндігі айтылады, ол Арнольдтың Чикагодағы зауытындағы өртте жойылған болуы мүмкін. Автомобильдер Aston компаниясының 125 а.к., 2580 см³ қозғалтқышымен жабдықталған.

Arnolt-Bentley (Арнольт-Бентли)

Арнольт сонымен қатар Бертонеге Бентлидің дизайнын жасап, құрастыруды тапсырды. Бұл автомобиль, сол кезде Бертоне үшін жұмыс істеген Джованни Микелотти салғандықтан, Arnolt MG Coupé-нің үлкендеген нұсқасына ұқсайды. Бұл машина С. Х. Арнольттың жеке көлігі ретінде тапсырыс бойынша жасалған. Бертоне 1953 жылғы R типті Continental шассиіне кузов орнатты. Көлікке монограммасы бар құтылар мен келіштер, сондай-ақ миссис Арнольт үшін арнайы косметика жинағы салған бөлімше орнатылған. Алғашқыда көлік алтын түске боялып, құлпынай түстісімен қапталған.

Arnolt-Bristol (Арнольт-Бристоль)

Арнольт кейін Ұлыбританиядағы Bristol Cars Ltd компаниясымен 404 сериясының 200 шассиін және бұрынғы 403 модельінен 1971 куб.см, алты цилиндрлі 130 л.с. қозғалтқыштарын сатып алу туралы келіссөздер жүргізді. Арнольт MG 200 машинаға арналған бастапқы тапсырысты орындай алмағанынан кейін, Bertone компаниясына үлкен инвестиция салған өзінің міндеттемелерін орындау үшін жаңа шасси көзін табуы керек болды. Bristol ұсынған шассилер Carrozzeria Bertone-ге жіберілді, онда олар өте аэродинамикалық корпуспен жабдықталды. Бұл дизайн машинаның ең төменгі капотының биіктігін автомобильдердің үш бір баррельді Solex 32 карбюраторларын тазартуға мүмкіндік берді. Корпусты Bertone компаниясының жаңа дизайнері/аэродинамигі Франко Скальоньо (жақын арада Alfa Romeo B.A.T. концепт-карының дизайнері ретінде танымал болды) жасады. Bristol-дің өте биік қозғалтқышы сәнді спорттық машинаны жасау үшін қиындықтар туғызды. Франко Скальоньо оларды ерекше шеберлікпен шешіп шығарды – алдымен айналадағы металл бөліктерін төмендету үшін капотқа ойыс жасады, содан кейін дөңгелектердің үстінен көздің назарын капоттың ерекше биік бөлігінен аулаққа жылжыту үшін өткір қисықтанған крыло сызықтарын қосты. С.Х. Арнольт бірнеше дизайн өзгерістерін сұрады. Арнольт Себрингтің 12 сағаттық жарысына жарыс командасын құрды, ал 1955 жылы алғашқы әрекетімен арнайы жеңіл машиналар Спорт 2000 класында бірінші, екінші және төртінші орындарды иеленді, командалық кубокты жеңіп алды, бұл жетістік 1956 және 1960 жылдары қайталанды. Келесі жылы олар класта екінші, үшінші орындарды алды. 1957 жылы команда Боб Голдичтің Wacky Arnolt басқаратын машинадағы алғашқы кезеңінде болған қайғылы оқиғадан кейін жарыстан шықты, ал жекеменшік Arnolt Bristol класта бесінші орынды иеленді. 1960 жылы соңғы кластық жеңіске жетіп, 1-ші, 2-ші және 3-ші орындарды, жалпы есепте 14-ші, 22-ші және 39-шы орындарды алды. Автомобильдер төрт түрлі корпус стилінде қол жетімді болды: жарысқа арналған – жалаңаш жарыс машинасы; болид – сәл жақсы жабдықталған жарыс машинасы; люкс – болидтің жақсырақ жабдықталған нұсқасы (жанама терезелер мен жұмсақ шатыр, жүргізушінің алдындағы панельге орнатылған аспаптар, қолғап салмағы); және төбесі бар купе. Кем дегенде бір ашық машина кейіннен С.Х. Арнольттың ауыстырылатын қатты шатырымен жабдықталды. 1956 жылғы зауыт хатына сәйкес, жарыс машинасының бағасы 3995 доллар, болид үшін 4245 доллар, люкс үшін 4995 доллар және купе үшін 5995 доллар болды. Arnolt Bristol үшін зауыттық опцияларға алдыңғы стабилизаторы, қашықтан басқарылатын беріліс, 11 дюймдік Alfin барабанды тежегіштері, жұмсақ шатыр, бамперлер, Borrani KO болат дөңгелектері (тоғыз жиынтық сатылды, бір машина Borrani сым дөңгелектерімен сатылды) және бірнеше түрлі артқы беріліс қатынастары кірді. Жарыс машиналарының кейбіреуіне арнайы жарыс отын багі орнатылған, бірақ ол халыққа сатылымға ұсынылмады. 1959 және 1960 жылдары 12 дюймдік қоңырау тәрізді Bristol барабандары ұсынылды, ал 1961 жылы Bristol алдыңғы дискілі тежегіштері Arnolt Bristol-ге қайта орнату үшін ұсынылды. Көліктердің көпшілігі болаттан жасалған, ал багаж және капот алюминийден жасалған. Көліктерге пайдалану нұсқаулығы, қосалқы бөлшектер мен жұмыс кітабы, сондай-ақ қосалқы дөңгелек және дөңгелек және толық құрал-жабдықтар жинағы берілді. Arnolt компаниясынан Arnolt кілттері, галстуктары, мұз салмағы және Arnolt логотипі бар бас киімдерін сатып алуға болатын. Сондай-ақ, түрлі жарнамалық материалдар, соның ішінде брошюралар мен открыткалар шығарылды. Барлық машиналар бастапқыда Bristol BS1 MkII алты цилиндрлі қозғалтқыштарымен сатылды; кейбіреулері кейіннен басқа қозғалтқыштармен жабдықталды. Барлығы Arnolt Bristol 1953 жылдың 14 қаңтары мен 1959 жылдың 12 желтоқсаны аралығында салынған. Олардың басым бөлігі 1954 және 1959 жылдары салынған. Барлығы 142 автомобиль шығарылды, оның 12-сі зауытта болған өрттен кейін есептен шығарылды. Өрттен зақымдалған машиналар Arnolt-тың кейінгі жылдары қосалқы бөлшектерінің көзі ретінде пайдаланылды. Жалпы өндіріске алты купе және екі алюминий қорытпалы көлікті қосады. Автомобильдердің бірі оң жақтан басқарылатын болды, қалғандары сол жақтан басқарылатын. Көліктердің бірі ешқашан корпусын алмаған, ол автосалондарда шасси ретінде пайдаланылды. Бұл шасси әлі де Арнольдтар отбасының қолында. Көліктердің шамамен 85-і әлі күнге дейін сақталған, олардың жағдайы толық қалпына келтіруден бастап конкурстық сапаға дейін. Жарыс жеңістеріне қарамастан, машиналар жақсы сатылмады. Кейбір машиналар 1960 жылдан кейін ғана сатылды, ал соңғы сатылған машинасы, төрт фарасы бар машина, 1968 жылға дейін сатылмады.

Arnolt-Bristol туралы жиі кездесетін қате түсініктер

Бірқатар жарияланған дереккөздерде Arnolt Bristol-дің өндіріс сандары туралы қателер кездеседі. Бұл, ішінара, кейбір авторлардың өндіріс немесе сату көрсеткіштерін S. H. Arnolt сату кітапшасының қолданыстағы көшірмелерімен салыстыруынан болуы мүмкін. Бұл кітапшада тек АҚШ-тағы автомобильдердің сатылымы ғана тіркелгенін атап өту маңызды. Осының салдарынан, Еуропадағы сатулар ескерілмеді. Соның нәтижесінде, бірнеше дереккөздер тек үш купе жасалғанын мәлімдейді, ал шындығында алты купе жасалды: біреуі Францияда, екеуі Испанияда сатылды (барлығының шасси нөмірлері Bristol Owner's Club тіркелімінде сақталған). 1955 жылы Париж автосалонында жас актер Ли Марвин Arnolt Bristol купесін көріп, сатып алады. Кейін Марвин «Үздік актер» сыйлығын жеңіп алады, ал оның қайтысынан кейін оның өте сирек кездесетін Arnolt Bristol Coupé (C1 өндірісі кезінде Corvette-те де пайда болған алдыңғы қанаттары бар жалғыз Arnolt) аукционда 451 000 долларға сатылды. Екінші жаңылыс пікір – Arnolt Bristol автомобильдері бастапқыда Bristol алты цилиндрлі қозғалтқыштан басқа қозғалтқыштармен жабдықталған. Барлық Arnolt Bristol автомобильдері бастапқыда Bristol қозғалтқышымен сатылды; S. H. Arnolt басқа қозғалтқыштарды орнатқан жоқ. Кейінгі жылдары, кең қозғалтқыш бөліміне байланысты, әр түрлі үлкен қозғалтқыштар, мысалы американдық V8 қозғалтқыштары жеке автомобильдерге орнатылды. Үшінші жаңылыс пікір – S. H. Arnolt автомобильдерді өндірді. Arnolt Bristol Filton қаласында қуатты шасси ретінде құрастырылды; кузовты Bertone Италияда орнатты, ал соңғы құрастыру, опцияларды орнату, дайындық жұмыстары және (кейде) бояу мен төсемелерді өзгерту Индиана штатының Варшава қаласында жүзеге асырылды.