Кіріспе

Пуэрто-Рико саясаткері (1868–1938)

Антонио Рафаэль Барсело и Мартинес (15 сәуір 1868 – 15 желтоқсан 1938) – пуэрторикалық заңгер, кәсіпкер және Пуэрто-Риконың ең танымал саяси отбасыларының бірінің патриархы. Барсело 1917 жылы Пуэрто-Рико Сенатының тұңғыш президенті болып сайланды және Тропикалық медицина мектебін құруға және Пуэрто-Рикода Капитолий ғимаратын салуға жол берген заңдарды әзірлеуде және қабылдауда маңызды рөл атқарды.

Алғашқы жылдар

Барсело Пуэрто-Риконың Фахардо қаласында Хайме Хосе Барсело Мираллес (Антонио мен Каталинаның ұлы) және Жозефа Мартинес де Леонның (1842 ж.т.) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Хайме Испанияның Балеар аралдарындағы Пальма қаласынан Пуэрто-Рикоға көшіп келді, онда ол Фахардода Жозефаға (наны Нагуабо, Пуэрто-Рико) үйленді. Ол үш жасқа келгенде екі ата-анасынан да айырылды; әкесі 1870 жылы, анасы 1871 жылы қайтыс болды. Ол тағасы Кармела де Леон мен әжесі Белен де Леонның үйіне тәрбиеге берілді. Кішкентай кезінен Барсело саясатқа қызығушылық танытты. Ол Сан-Хуандағы "Концильер семинариясында" білім алды. 1928 жылы Колумбия құқық мектебін бітіріп, заң докторы атағын алды. Хосе де Диего мен Роман Балдориоти де Кастро 1887 жылы құрған "Автономистік партияға" қосылды және көп ұзамай партияның хатшысы болды. 1897 жылы Фахардо қаласының судьясы болып тағайындалды. АҚШ Испания-Америка соғысы кезінде басып алғаннан кейін оған осы лауазымын сақтап қалуға рұқсат берді. 1899 жылдың 4 ақпанында Барсело қант өндірушісі Хорхе Берд Леонның қызы Мария Георгина "Жозефина" Берд Ариасқа үйленді.

Пуэрто-Риконың одақ партиясы

Барсело Автономиялық партиядан шығып, Луис Муньос Ривера, Росендо Матиенцо Цинтрон, Эдуардо Георгети, Хуан Виас Охотеко, Хосе де Диего және басқалармен бірге «Одақ партиясын» құрды. Пуэрто-Риконың тәуелсіздігіне сенетін партияны президент ретінде Муньос Ривера басқарды, ал бас хатшы ретінде Барсело тағайындалды. Партия 1904 жылы сайлауда жеңіске жетті, Муньос Ривера Делегаттар палатасының мүшесі болып сайланды, ал Барсело 1905 жылы Делегаттар палатасына сайланды. 1910 жылы Барсело Пуэрто-Рико қауымдастығын құрды, мақсаты – сол кездегі аралдың негізгі өнеркәсіптері – кофе, темекі және қант өндірісін импорттық тауарлардан қорғау. 1913 жылы Пуэрто-Рико заң шығарушы органы №52 заңды қабылдады, ол Пуэрто-Рико қауымдастығын ресми түрде құрып, оны Пуэрто-Рикода жасалған өнімдер қауымдастығы деп атады. Заң сонымен қатар қауымдастықтың ресми логотипін де қамтыды және қорғады, онда «Hecho en Puerto Rico» (Пуэрто-Рикода жасалған) деген сөздері бар. Барсело және Пуэрто-Риконың республикалық партиясының президенті Хосе Тоус Сото Тафттың мәлімдемесінен тәуелсіздікке немесе штат мәртебесіне әзірге қаралмайтынын түсінді. 1924 жылы олар Пуэрто-Риконың экономикалық жағдайын жақсартуға бағытталған «Альянс» құру үшін өздерінің саяси партиялары арасында бірікті. Партияның аты Alianza Puertorriqueña (Пуэрто-Рико Альянсы) болды. Бұл жағдай Эдуардо Георгети мен Барсело арасындағы идеалдық айырмашылықтарға әкелді. Георгети Одақ партиясының бастапқы идеалдарына сенеді және идеологиялық келіспеушіліктерге байланысты «Альянс» коалициясының сәтті болмайтынына сенді. Барсело партиялық делегаттардың тобымен бірге 1917 жылғы Джонс заңына өзгерістер енгізу үшін Вашингтонға сапар шекті, Пуэрто-Рикодағы экономикалық жағдай жақсы екенін және пуэрто-рикалықтар өздерінің губернаторын сайлай алатынын мәлімдеді. Георгети Ауыл шаруашылығы қауымдастығы және қант өндірушілер қауымдастығы сияқты Пуэрто-Риконың әртүрлі ұйымдарының атынан Вашингтонға барды. Ол өкілдік еткен топ баспасөзде «Fuerzas Vivas» (Жанды күштер) деп танылды. Георгети мен «Fuerzas Vivas» соғыс министріне «Меморандум» ұсынды, онда аралдың экономикалық жағдайы қирап бара жатқаны көрсетілген. Барсело мен «Альянс» оның бұл әрекеттерін Георгети мен «Fuerzas Vivas» оны беделсіз етуге және «Альянсты» әлсіретуге жасаған тырысқандық деп қарады. Георгети мұны жоққа шығарды және альянстан шығып кетті. Барселоға да қастандық жасауға тырысты, бірақ бұл оны либералдық идеяларына сенуден және оларды іске асырудан тоқтатып қоймады.

Пуэрто-Рико либералды партиясы

Барсело мен Тус Сото және Вашингтондағы Пуэрто-Риконың резидент комиссары Феликс Кордова Давила арасында одақтың мақсаттарына қатысты даулар туды. Барсело АҚШ-тың жаңадан сайланған президенті Герберт Гуверден Хорас Тауннерді арал губернаторы қызметінде уақытша қалдыруды сұрады. Бірақ Гувер Барселомен емес, Кордова Давиламен Теодор Рузвельтті осы лауазымға тағайындау ниеті туралы кеңесті. 1936 жылы Сан-Хуанда Либералдық партияның құрылтайы өтті. Муньос Марин резидент-комиссар лауазымына өтініш бермейтінін айтып, Барселоны ұсынды. Бұл қадам партия төрағалығын Муньос Маринге босататын еді. Барсело комиссар болып тағайындалудан және партия төрағалығынан бас тартты. Ирония, оның немересі Карлос Ромеро Барсело (Мария Антониа Жозефинаның ұлы) 1977 жылдың 2 қаңтарында Пуэрто-Рико губернаторы болып ант берді, ол штат мәртебесін жақтады – бұл саяси статусқа Антонио Р. Барсело Пуэрто-Риконың Жаңа прогрессивтік партиясының мүшесі ретінде қарсы болған.

Мұра

Барсело көптеген реформаларға жол ашқан және әлеуметтік әділдік, еңбек және Пуэрто-Рико экономикасына зор пайда әкелетін көптеген заңдарды мақұлдауға жауапты болды. Барсело ең төменгі жалақы мөлшерін, жұмысшыларға өтемақы төлеуді және жұмыс уақытын шектеуді орнатуға көмектесті. Барсело "Тропикалық медицина мектебін", "Федералдық түрмесін", "Туберкулезге қарсы орталықты" және көптеген басқа да мекемелерді құруда маңызды рөл атқарды. Ол Пуэрто-Рико штатының Капитолий құрылысына мүмкіндік берген тиісті заңнаманы ұсынды. Пуэрто-Рико Сенатының төрағасы қызметін атқарған кезінде, 1928 жылы Нью-Йорктегі Колумбия университеті Барселоға құрметті заң ғылымы докторы атағын берді.