Пуэрто-Рико экс-губернаторы және саяхатшы Педро Хуан Россельо Гонсалес

Кіріспе

Пуэрто-Риконың губернаторы Педро Хуан Росселло Гонсалес (; 1944 жылдың 5 сәуірінде туған) – пуэрто-риколық дәрігер және саясаткер, 1993 жылдан 2001 жылға дейін Пуэрто-Риконың губернаторы қызметін атқарған. 1991 жылдан 1999 жылға дейін және 2003 жылдан 2008 жылға дейін Жаңа прогрессивті партияның президенті болды, ал 2005 жылдан 2008 жылға дейін Аресибо округінің сенаторы болды. Оның ұлы Рикардо 2017 жылдан 2019 жылға дейін Пуэрто-Риконың губернаторы болды. 1988 жылы Росселло Пуэрто-Риконың тұрақты комиссары лауазымына кандидат болды, бірақ 1988 жылғы сайлауда Хайме Фустерден жеңілді. 1990 жылдан 1991 жылға дейін ол бұрынғы губернатор және сол кездегі ЖПП президенті Карлос Ромеро Барселоға ЖПП президенті лауазымы үшін сәтті қарсы тұрды. Содан кейін ол 1992 жылы Пуэрто-Риконың губернаторы болып сайланды және 1996 жылы сол уақытқа дейін ең үлкен сайлау артықшылығымен қайта сайланды. Ол сонымен қатар Мемлекеттік үкіметтер кеңесінің президенті, Оңтүстік губернаторлар қауымдастығының және Демократиялық губернаторлар қауымдастығының төрағасы болды. 2001 жылы белсенді саясаттан кетіп қалды. 2003 жылы Росселло қайта оралып, 2004 жылғы ЖПП-ның губернаторлық үміткерлігін бастапқы сайлауда жеңіп алды. Содан кейін ол 2004 жылғы губернаторлық сайыста Анибал Асеведо Вилаға бұрын-соңды болмаған және қызу дау тудырған ең аз айырмамен жеңілді. Осыдан кейін Аресибодан сайланған ЖПП сенаторы өкілдігінен бас тартып, Росселло бос орынды толтырды. 2005 жылдан 2006 жылға дейін Росселло Сенат президенті Кеннет Макклинтокты қызметінен алып тастауға және оны алмастыруға тырысты. 2008 жылы Росселло 2008 жылғы ЖПП губернаторлық үміткерлігін сол кездегі тұрақты комиссар және болашақ губернатор Луис Фортуньодан жеңіліп қалды. Одан кейін ол сенаторлық мерзімін аяқтап, сайлау саясатынан зейнеткерлікке шықты. Қазіргі уақытта Росселло Пуэрто-Риконың бір мерзімнен артық қызмет еткен соңғы губернаторы болып табылады.

Ерте өмір және білім

Росселло Гонсалес 1944 жылғы 5 сәуірде Сан-Хуан қаласында Хуан Антонио Росселло Матансо (1913–2001) және Ирис М. Гонсалес Паз (1919–2012) отбасында дүниеге келді. Росселлоның әкесінің әкесі Педро Хуан Росселло Батле 1902 жылы 23 жасында Испанияның Балеар аралдарындағы Ллосета, Майоркадан көшіп келді; оның інісі Хуан да бір жыл бұрын Пуэрто-Рикоға кеткен еді. Сан-Хуан қаласында орналасқан Academia Santa Teresita және Academia del Perpetuo Socorro мектептерінде бастауыш және орта білімін аяқтағаннан кейін Росселло жоғары білім алу үшін АҚШ-қа көшіп барды. Ол 1966 жылы Нотр-Дам университетінде ғылым бакалавры дәрежесін, сондай-ақ бірнеше академиялық және спорттық жетістіктерге ие болды. Бітіргеннен кейін ол Йель университетінде медицинаны оқуын жалғастырды, оны 1970 жылы аяқтады, сонымен бірге Magna Cum Laude деген құрметті аталымды алды. Кейін ол Гарвард университетінде жалпы және балалар хирургиясы саласында маманданды. Гарвардта интернатурадан өткеннен кейін, Росселло Пуэрто-Рикода медициналық тәжірибемен айналысты, сонымен қатар Пуэрто-Рико университетінің Медициналық ғылымдар кампусына оқуға түсті, онда 1981 жылы Халық денсаулығы магистрі (MPH) дәрежесін алды (сонымен қатар Magna Cum Laude бітірді). 2011 жылы ол Турабо университетінде білім беру саласындағы докторлық диссертациясын қорғауға кірісті және 2015 жылы аяқтады. Студенттік жылдары Росселло теннис спортына увлекалып, Нотр-Дам университетінің ерлер теннис командасының капитаны болды, П.Р. чемпионатында 5 рет жеңіске жетті, сондай-ақ Пуэрто-Рико құрамасының атынан аймақтық чемпионаттарда, оның ішінде Орталық Америка және Кариб теңізі ойындарында өнер көрсетті. 2004 жылы ол Пуэрто-Рико Теннис Даңқы залына енгізілді.

Ерте мансап

Росселло өзінің кәсіби мансабын Гарвард медицина мектебінде оқытушы және Пуэрто-Рико университетінің Медицина ғылымдары кампусында ассистент-профессор ретінде бастады, кейін доцент болды. Ол балалар хирургиясының бас дәрігері, содан кейін Пуэрто-Рико университетінің балалар ауруханасының бас хирургы болды. 1985 жылы Росселло сол кездегі мэр Балтасар Коррада дель Рио тарапынан Сан-Хуан қаласының денсаулық сақтау қызметтерінің директоры болып тағайындалды.

Жергілікті комиссарлық қызметке үміткер

Росселло өзінің саяси мансабын 1988 жылы Пуэрто-Риконың резидент комиссары лауазымына (АҚШ Конгресіндегі аралдың дауыс беру құқығы жоқ бақылаушысы/өкілі) кандидат болып түскен кезде бастады, бірақ бәсекелес Халықтық демократиялық партиясының (PPD) өкілі Хайме Фустерден жеңіліске ұшырады. Дегенмен, ол 1988 жылғы сайлауда Жаңа прогрессивті партияның (PNP) ең көп дауыс жинаған үміткері болды. Бұл оған партияның келесі жетекшісі болуға мүмкіндік берді. Пуэрто-Рико аралдары бойынша "Мемлекеттік күресті" жетекшілік еткеннен кейін, 1991 жылы ол PNP президенті болып сайланды және сол кездегі Пуэрто-Рико губернаторы Рафаэль Эрнандес Колон ұсынған референдумға қарсы табысты оппозиция ұйымдастырды. 1992 жылы ол Пуэрто-Рико губернаторы лауазымына үміткер болып, PPD өкілі Виктория Муньос Мендосаны жеңіп, сайланды.

Губернаторы (1993-2001)

Губернатор ретінде Росселло "Mano Dura Contra el Crimen" ("Қылмысқа қарсы күшті қол") деп аталатын қылмысқа қарсы науқанды бастады, онда Пуэрто-Рико Ұлттық гвардиясы 1980-жылдардың соңында басталған қылмыстың күшейе берген толқынын тоқтату үшін мемлекеттік полицияға көмектесті. Бұл қылмысқа қарсы шара 2001 жылғы қаңтарда ол қызметтен кеткен кезде зорлық қылмыстарын жартысына дейін азайтуға мүмкіндік берді деп есептеледі, бірақ нашар есептеу және Пуэрто-Рико полициясының қылмыс статистикасын манипуляциялауы салдарынан көрсеткіштерге қатысты даулар туды. АҚШ Әділет министрлігі 2011 жылғы есепте Пуэрто-Рико полициясының осы мәселелерін құжаттады. Росселло мен Полиция бастығы Педро Толедо саяси наразылықтарға қарсы тәртіпсіздікке қарсы полицияны агрессивті түрде жөнелткендіктен полицияның қатыгездігіне қатысты көптеген оқиғалар болды. Бұл наразылықтар Росселло үкіметін қоршаған көптеген дауларға байланысты туындады, оның ішінде аралдың коммуналдық қызметтерін жекешелендіру, жобалар бойынша үлкен шығындар мен келісімшарттарға қатысты даулар және жоғары лауазымды шенеуніктерді қатыстырған бірнеше сыбайлас жемқорлық оқиғалары бар еді. Росселло қызметтен кеткеннен кейін қылмыс деңгейі "Mano Dura" кезеңінен бұрынғы деңгейге қайта оралды немесе келесі үкіметтер қылмыс статистикасын дәлірек жариялады. Сол кезеңде АҚШ-та зорлық қылмыстары да сол деңгейде төмендеді, бірақ Пуэрто-Рикодағы қылмыс деңгейі 2000 және 2010 жылдар аралығында Росселлодан бұрынғы деңгейден асып кетті. Сондай-ақ, ол "Zona Libre de Drogas" ("Есірткісіз аймақ") науқаны аясында Пуэрто-Рико мемлекеттік мектептерінде есірткі сатуды жоюға тырысты. Росселло үкіметі полиция мен жергілікті билік органдарына есірткі сатушылардың кеңінен енуіне жол бермеді, ал 2010 жылға қарай Пуэрто-Рикода қарулы кісі өлтірудің әлемдегі ең жоғары көрсеткіштерінің бірі болды, бұл көрсеткіш негізінен есірткі қылмыстарымен байланысты. Оның әкімшілігі сондай-ақ үлкен, даулы инфрақұрылымдық жобаларға инвестиция жасады, оның ішінде "Tren Urbano" деп аталған пойыз жүйесі және Сан-Хуандағы жаңа конгресс орталығы, қазір ресми түрде Педро Росселло конгресс орталығы деп аталады. Оның саясаты үкіметтің мөлшерін азайтуға және үкіметті жеке сектордың тікелей бәсекелесі ретінде әрекет ететін салалардан шығаруға бағытталған. Оның басшылығымен 2000 жылы жұмыссыздық 11%-дан төменге дейін төмендеді, оның 8 жылдық басшылығында мыңдаған жаңа жұмыс орындары құрылды. Бұл мемлекеттік және жеке сектордағы жұмыс орындарының көп бөлігі 2000-шы жылдары жойылды, өйткені Росселло әкімшілігі кезінде толық шешілмеген аралдың қарыз мәселесі бақылаудан шығып, кейінгі үкіметтерді мемлекеттік қызметшілерді қысқартуға және кіріс табу үшін регрессивті салық шараларын қолдануға мәжбүр етті. Басқа да ірі инфрақұрылымдық жобаларға Пуэрто-Рико Колизейі, Пуэрто-Рико өнер мұражайы, 66-шаңғы жолы және СуперАкуэдукт кірді. Оның басшылығымен денсаулық сақтау саласын реформалау туралы заң қабылданды. Росселлоның денсаулық сақтау реформасы Пуэрто-Риконы бүкіл әлемде халықтың 100%-ға жуығы медициналық сақтандырумен қамтылған санаулы юрисдикциялардың біріне айналдырды. Бұдан өзге, осы реформа бойынша Пуэрто-Рико АҚШ-та 2 жасқа дейінгі балалардың 100%-ға жуығын вакцинациялаған жалғыз юрисдикция болды. Ол 1993 және 1998 жылдары Пуэрто-Риконың АҚШ-пен саяси мәртебесі туралы Пуэрто-Рико сайлаушыларымен кеңесу үшін жергілікті деңгейде өткізілген плебисциттер ұйымдастырды. Ол Пуэрто-Рикода аралдың саяси мәртебесін анықтау үшін референдум өткізуге тырысқан конгрессменнің Жас заң жобасын қолдады. Алайда, заң жобасы АҚШ Сенатының комитетінде қабылданбады. Дегенмен, Росселло 1998 жылы сайлаушыларға төрт нұсқаны және бесінші "Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы жоқ" бағанасын ұсынған міндетті емес плебисцитті өткізді. Қарсылас Халықтық Демократиялық партия плебисцитке бойкот жариялап, сайлаушыларды "Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы жоқ" бағанасына дауыс беруге шақырды. Бойкот сәтті аяқталды, өйткені "Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы жоқ" бағанасы (ешқандай мәртебеге қолдау білдірмеген) барлық дауыстардың 50,3%-ын жинады. 1996 жылғы сайлауда ол сол кезде Сан-Хуан қаласының мэрі болған қарсыласы Гектор Луис Асеведоны (PPD) және Депутат Дэвид Нориеганы (PIP) жеңіп, бір миллионнан астам дауыс жинап, 1964 жылдан бері ең үлкен жеңіске жетті. 1998 жылы мемлекеттік Пуэрто-Рико телефон компаниясының (PRTC) 45% үлесі GTE (қазіргі Verizon) және Banco Popular de Puerto Rico басшылығындағы консорциумға сатылды, ал тағы бір үлесі компанияның барлық қызметкерлеріне берілді. Бұл сату бірнеше кәсіби одақтар ұйымдастырған жалпы ереуілге әкелді. 1988 жылы сол кездегі губернатор Рафаэль Эрнандес Колонның басшылығымен PRTC-ні жекешелендіруге жасалған ұқсас әрекет де ұқсас ереуілге әкеліп, сатуға тосқауыл қойды. 1996 жылғы телекоммуникациялар заңы көптеген аймақтық телефон және кабельдік теледидар компанияларының монополияларын жойды. Содан бері PRTC-нің телекоммуникациялық монополиясы бұл ортада бәсекелесе алмайтын болды және үкіметке келген шығындар ауыр болды. Сату бағасы 2 миллиард доллар болды, бұл одақ жетекшілері "күлкілі түрде төмен" деп сипаттады (PRTC сатылған кезде жылына шамамен 100 миллион доллар пайда тапқан). PRTC-ні жекешелендіру 1998 жылғы Пуэрто-Риконың жалпы ереуіліне әкелді. Росселлоның губернатор ретіндегі соңғы мерзімі (1998–2001) көптеген саяси жанжалдармен, оның ішінде үкімет шенеуніктерінің және Росселлоның PNP саяси партиясының мүшелерінің жеке пайдаға мемлекеттік қаражатты қолдануымен байланысты болды. Таратылған айыптамалардың арасында Росселлоның саяси науқанына қаржыландыру үшін, Пуэрто-Рикодағы ЖИТС-тен зардап шеккендерді емдеуге бөлінген мемлекеттік қаражаттарды пайдалану болды. Сонымен қатар, мемлекеттік білім беруге арналған қаражаттар жеке немесе партиялық пайдаға жұмсалды. 2001 жылы жаңа губернатор (Сила Мария Кальдерон Серра) билікке келгеннен кейін Росселло кезеңіне қатысты жанжалдар туралы жаңа мәліметтер әлі де жарық көріп отырды.

As governor, Rosselló launched an anti crime campaign known as "Mano Dura Contra el Crimen" (literally, "Strong hand against crime") in which the Puerto Rico National Guard was used to assist state police in deterring the ever increasing crime wave that had begun in the late 1980s. This crime fighting initiative supposedly managed to reduce violent crimes in half by the time he left office in Jan. 2001, but the figures are disputed due to poor recordkeeping and extensive juking of crime statistics by Puerto Rican police. The U. S. Department of Justice would document these problems with Puerto Rico's police force in a 2011 report. There were also widespread incidents of police brutality, as Rosselló and Police Superintendent Pedro Toledo aggressively deployed riot police against political protests. These protests arose over litany of controversies that marred Rosselló's government, including the privatization of the island's utilities, massive cost overruns and contract disputes on development projects, and several corruption scandals involving top cabinet officials. After Rosselló left office, crime rates either returned to pre Mano Dura levels or successive governments simply reported more accurate crime statistics. Violent crime declined by a similar extent across the US during that period, but Puerto Rico's crime rate blew past pre Rosselló levels throughout the 2000s and 2010s. He also worked to eradicate drug traffic in Puerto Rico Publics School on his campaign "Zona Libre de Drogas" (Drug Free Zone). The Rosselló government was never able to address the extensive penetration by narcotraffickers of the police and local government, and by 2010 Puerto Rico had one of the highest gun homicide rates in the world, a figure largely driven by drug crime. His administration was also characterized for investing in large scale, controversial infrastructure projects which included a train system, dubbed Tren Urbano, and a new convention center in San Juan, now officially named the Pedro Rosselló Convention Center. His policies also included a push towards reducing the size of government and taking government out of areas in which it should not act as a direct competitor of the private sector. His administration reduced the unemployment to less than 11% in 2000 creating thousands of jobs during his 8 years of government. Most of these government and private sector jobs disappeared in the 2000s as the island's debt problem, largely unaddressed during Rosselló's administration, spiraled out of control and forced later governments to purge civil service rolls and resort to regressive tax measures to raise revenue. Some other large scale infrastructure projects were the Coliseum of Puerto Rico, the Museum of Art of Puerto Rico, Highway 66, and the SuperAcueducto. Under his administration, a healthcare reform bill was approved. Rosselló's Health Reform made Puerto Rico one of the few jurisdictions in the entire world to have had virtually 100% of its population covered by health insurance. Additionally, under this Reform, Puerto Rico became the only jurisdiction in the US to have nearly 100% of its infants under the age of 2 vaccinated. He led two campaigns for Puerto Rican statehood in 1993 and 1998 in which locally enacted plebiscites were held to consult the Puerto Rican electorate on the political status with the United States. He supported the congressional Young Bill, which sought to carry out a referendum in Puerto Rico to define the political status of the island. However, the bill died in committee in the Senate of the United States. Nevertheless, Rosselló carried out a non binding plebiscite in 1998 which gave electors four options and a fifth None of the Above column. The opposing Popular Democratic Party led a campaign to boycott the plebiscite and called the electorate to vote for the None of the Above column. The boycott was successful, as the None of the Above column – which did not represent any kind support for any status option – garnered 50.3% of the total votes. In the 1996 elections he defeated rivals Héctor Luis Acevedo (PPD) who was mayor of San Juan at the time, and Representative David Noriega (PIP), winning a second term after obtaining more than one million votes and the largest victory margin since 1964. In 1998, a 45% stake of the state owned Puerto Rico Telephone Company (PRTC) was sold to a consortium led by GTE (now Verizon) and Banco Popular de Puerto Rico, with another stake set aside to benefit all of the company's employees. This sale led to a general strike organized by several labor unions. A similar attempt to privatize PRTC in 1988, under then Governor Rafael Hernández Colón, led to a similar strike which doomed the sale. The Telecommunications Act of 1996 deregulated the monopolies many regional telephone and cable television companies held. From then on, PRTC's telecommunications monopoly would no longer be able to properly compete in the environment and the losses to the government would have been onerous. The sale price was 2 billion dollars, which union leaders described as "ridiculously low" (PRTC generated about a 100 million dollars of yearly profit at the time of the sale). The privatization of PRTC led to the 1998 Puerto Rican general strike. Rosello's last term as governor (1998–2001) was plagued with numerous political scandals, many of them related to the use of public funds for personal gain by government officials as well as by members of Rosello's PNP political party. Among the charges was the use of government funds that had been allocated for treating Puerto Ricans suffering from AIDS which were instead used to finance Rosello's political campaign. Some funds intended for public education were also diverted for personal or party gain. After a new governor took over in 2001 (Sila María Calderón Serra) more evidence of Rosello era scandals was still coming to light.

Викестің дау-дамайлары

1999 жылдың сәуір айында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бомбалаушы ұшағы оқу полигонында зымырандарды қате оқтап, Викес аралындағы негізгі күзет бекетін соққыға ұшырып, Әскери-теңіз күштерінің азамат қызметкері Дэвид Санесті қаза қылды. Шағын аралда болған наразылықтар халықаралық назар аударды (Әскери-теңіз күштері Викес наразылықтарына қараңыз). Губернатор Росселло Әскери-теңіз күштерінің дереу кетуін қолдады, Сенаттың Қарулы Күштер Комитеті алдында сөйлеп, сенаторларға, оның ішінде Джон Уорнер мен Джеймс Инхофқа, Әскери-теңіз күштерінің аралдан әскерін шығару үшін дереу әрекет етуге шақыру жасады. 2000 жылы Росселло мен президент Билл Клинтон 2003 жылға дейін Әскери-теңіз күштерінің Викестен кететіні туралы келісімге қол қойды, егер Викес сайлаушылары референдумда келісімді бекітсе. Келісімде Викесте 40 миллион долларлық қоғамдық жұмыстар көзделген. Клинтон мен Росселло қызметтен кеткеннен кейін, Пуэрто-Риконың келесі губернаторы Сила Кальдеронның әкімшілігі бұл келісімді күштен шығарды. Кальдерон әкімшілігінің бұрынғы кету туралы мәлімдемелеріне қарамастан, Әскери-теңіз күштері президент Клинтон мен губернатор Росселло келіскен күні, 2003 жылдың 1 мамырында Викестен кетті. Қызмет мерзімін аяқтағаннан кейін, партиясы мен әкімшілігінің мүшелеріне қатысты жемқорлықтың көбеюіне байланысты дау-дамайлар арасында Росселло Бостон аймағына көшіп, Гарвард университетінің Гарвард Кеннеди мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді. Кейін Вирджинияға көшіп, алдымен Вудро Вильсон халықаралық оқу орталығында ғалым, содан кейін Вашингтондағы Джордж Вашингтон университетінде халық денсаулығын оқытты. 2003 жылы Росселло саясатқа оралып, партиясының губернаторлыққа үміткерлігін басып өтті. 2004 жылғы Пуэрто-Рико сайлауында ПНП заң шығарушы органның екі палатасында да көпшілік орындарды жеңіп алды, аралдың 78 муниципалитетінің 42-сінің әкімдіктерін және АҚШ Конгресіндегі Резидент комиссар лауазымын иеленді. Алайда, губернатор лауазымы сол кездегі Резидент комиссар Анибал Асеведо Вилаға берілді, ол жоғары даулы PR Жоғарғы сотының шешімімен, көптеген адамдардың пікірінше, саяси себептермен жеңіске жетті.

In April 1999, a U. S. Navy bomber misfired its missiles at a practice range and struck the main watch post on the island of Vieques, killing David Sanes, a civilian employee of the Navy. The protests that followed on the small island gathered international attention (see Navy Vieques protests). Governor Rosselló supported the immediate exit of the Navy, appearing before the Senate Armed Services Committee pressing the Senators, among them John Warner and James Inhofe, to immediately take action so that the Navy could withdraw its troops from the island. In 2000, Rosselló and then President Bill Clinton signed an agreement that the Navy would withdraw from Vieques by the year 2003, if voters in Vieques ratified the agreement in a referendum. The agreement included $40 million in public works in Vieques. After Clinton and Rosselló left office, the administration of the next Governor of Puerto Rico, Sila Calderón, rescinded this agreement. Despite political grandstanding from the Calderón administration calling of an earlier withdrawal, the Navy left Vieques on May 1, 2003, the same date President Clinton and Governor Rosselló had agreed upon. After finishing his term, amid controversy over the growing number of corruption cases involving members of his party and administration, Rosselló moved to the Boston area where he taught on the faculty of the Harvard Kennedy School at Harvard University. He later moved to Virginia, where he first served as a fellow at the Woodrow Wilson International Center for Scholars and later taught public health at George Washington University in Washington, D. C.

In 2003, Rosselló returned to politics and won his party's nomination for the gubernatorial candidacy in a primary election against his successor as PNP leader, Carlos Pesquera. In the 2004 Puerto Rico Elections the PNP won majorities in both houses of the Legislature, the mayorships of 42 of the island's 78 municipalities and the Resident Commissioner post in the U. S. Congress. However, the position of governor was given then to incumbent Resident Commissioner Aníbal Acevedo Vilá who won by razor thin margin in a highly controversial PR Supreme Court decision that many still hold was politically motivated.

Сенатор (2005-09)

Сенатор лауазымына кіріспес бұрын Росселло Сенат Президенті Кеннет МакКлинтокты қызметтен алу және оның орнына сайлану ниетін жариялаған. Росселло мен МакКлинток арасындағы Жаңа прогрессивті партия ішіндегі билік күресі 2005 жылдың мамырында NPP Сенатының делегациясында жарылысқа әкелді. Фракция отырысынан кейін Жаңа прогрессивті партиядан сайланған он жеті сенатордың он бірі Росселлоға дауыс берді, ал қалған алтысы отырысты бойкоттады. МакКлинток пен тағы бес сенатор – Орландо Парга, Луз Арсе, Мигдалия Падилья, Карлос Диас және Хорхе де Кастро Фонт – Сенат ережелерінің 2 және 6-тармақтарында талап етілген бірауыздан келісімді бермей, фракция шешіміне бағынбады, осылайша МакКлинтоктың Сенат Президенті лауазымында қалуына мүмкіндік берді. Партия дирекциясы кейіннен МакКлинтокты, Парганы және де Кастро Фонтты партиядан шығарып тастауды, ал Арсені, Падильяны және Диазды сынға алып, партияның туы немесе логотипімен қайта сайлануға тыйым салуды ұсынды. Алайда, 2005 жылдың тамызында партияның Бас ассамблеясы тек де Кастро Фонтты ғана шығарып тастау туралы шешім қабылдады, ал МакКлинток пен қалған төрт сенатордың мәртебесі 2006 жылдың тамызында лауазым иелерінің есімдерін атамай, жалпы сынлау резолюциясын бекіткеннен кейін белгісіз күйде қалды. Сан-Хуан жоғары сотының судьясы Оскар Давила Суливерес 2007 жылдың 8 мамырында санкцияларды жойды. Пуэрто-Рико Жоғарғы соты 5:1 дауыспен төменгі соттың шешімін растады. Қайта сайлануға үміткер болған үш тәртіпті сенатор (Де Кастро, Арсе, Падилья) – Диаз Оливоны қоспағанда – 2008 жылдың наурыз айындағы алғашқы сайлауда қайта тағайындалды және жалпы сайлауда қайта сайланды. Росселло Аресибо округінен алғаш рет сайланған сенатор Виктор Лубриел ант бергеннен кейін екі күннен кейін мандатын тастағаннан кейін Пуэрто-Рико Сенатында орын алды. Сенатордың отставкасы Жаңа прогрессивті партияға орынды толтыру мүмкіндігін берді, сондықтан Росселло бос орынды толтыру ниетін жариялады және партия ішіндегі процедура арқылы лауазымға сайланды. Росселло 2005 жылдың 13 ақпанында Пуэрто-Риконың сенаторы қызметін ресми түрде бастады. 2007 жылдың 16 қаңтарында Росселло Сенаттағы партиялық фракцияны тағы екі NPP сенаторына – Аресибо сенаторы Хосе Эмилио Гонсалес пен Баямон сенаторы Кармело Риосқа – Пуэрто-Риконың екіпалаталы заң шығарушы органының бірпалаталы жүйеге өтуін көздейтін конституциялық түзетуге дауыс бергені үшін сөгіске ұшыратты, осылайша 2004 жылы сайланған он алты фракция мүшесінің сегізін сөгіске ұшыратқан мүшелердің санын арттырды. Гонсалес пен Риос екеуі де сөгіске алаңдамайтындарын білдірді және 2008 жылдың наурыз айындағы алғашқы сайлауда қайта тағайындалды, ал 2008 жылдың қарашасындағы жалпы сайлауда қайта сайланды.

Prior to assuming office as Senator, Rosselló had announced his intention to remove Senate President Kenneth McClintock and be elected to replace him. An internal power struggle within the New Progressive Party between Rosselló and McClintock led to a split within the NPP Senate delegation in May 2005. After a caucus meeting, eleven of the seventeen senators elected by the New Progressive Party voted for Rosselló, with the other six boycotting the meeting. McClintock and five other senators, Orlando Parga, Luz Arce, Migdalia Padilla, Carlos Díaz, and Jorge de Castro Font, refused to follow the caucus' decision, denying the unanimous consent required by Senate Rules 2 and 6 to remove a president, thus permitting McClintock to remain as Senate president. The party directorate subsequently recommended that McClintock, Parga, and de Castro Font be expelled from the Party, and that Arce, Padilla, and Díaz be censured and prohibited to run for re election under the party's flag or logo. However, in August 2005 the party's General Assembly only took action to expel de Castro Font, leaving the status of McClintock and the other four senators in limbo after approving in August 2006 a generic censure resolution that did not name any officeholders by name. The sanctions were nullified by San Juan Superior Court Judge Oscar Dávila Suliveres on May 8, 2007. The Supreme Court of Puerto Rico, in a 5 to 1 decision, affirmed the lower court decision. Three of the disciplined senators (De Castro, Arce, Padilla) who ran for renomination, except for Díaz Olivo, were renominated in the March 2008 primary and were re elected in the general elections. Rosselló was able to gain a seat in the Senate of Puerto Rico when Victor Loubriel, an elected first time district senator representing Arecibo, decided to resign his seat two days after being sworn in. The senator's resignation gave the New Progressive Party a seat it could fill, so Rosselló announced his intentions of filling the vacancy and was selected to the post through an internal party procedure. Rosselló officially assumed duties as a Senator of Puerto Rico on February 13, 2005. On January 16, 2007, Rosselló led the party caucus in the Senate to a reprimand of two more NPP senators, fellow Arecibo senator José Emilio González and Bayamón senator Carmelo Ríos for voting in favor of a concurrent resolution proposing a constitutional amendment that would turn Puerto Rico's bicameral legislature into a unicameral legislative system, increasing the number of reprimanded caucus members to eight of the total of sixteen elected in 2004. Both González and Rios expressed their lack of concern over the reprimand and were handily renominated in the March 2008 primary and reelected in the November 2008 general election.

Пуэрто-Рикодағы АҚШ-тың отаршылдыққа қарсы науқан

2006 жылдың 21 ақпанында Педро Росселло Пуэрто-Рикодағы АҚШ-тың тұрақты отаршылдығын айыптау мақсатымен, Пуэрто-Рикодағы АҚШ отаршылдығын тоқтату жөніндегі шеру ұйымдастырды (La Marcha por el Fin de la Colonia). Шерудің мақсаты Пуэрто-Риконың отаршылдық мәртебесін ашып көрсету және АҚШ Конгресін Пуэрто-Рико халқының өзін-өзі анықтау құқығын қамтамасыз ететін, Конгресс талап еткен аумақтық емес, отаршылдық емес нұсқалары бар заң жобасын қабылдауға шақыру болды. Росселло аралдың АҚШ-тың 51-ші штаты болуын ынтамен және белсенді түрде қолдайды. Шеру Пуэрто-Риконың барлық периметрін қамтыды, 16 күн бойы 271,3 мильге созылған жағалауын аралады. АҚШ Конгресі шеру ұйымдастырушыларының ешқандай өтініштеріне жауап берген жоқ.

ҰКП төрағалығы

2007 жылдың 7 маусымында сенатор Росселло Сенат президентігіне үміткерлігін ресми түрде тоқтатты, El Vocero газетінде жарияланған мақаласында 2005 жылдан бері осы лауазымды партияласы Кеннет МакКлинток атқарып жүргендігіне енді қызығушылық танытпағанын мәлімдеді. 2007 жылдың 19 сәуірінде ол Пуэрто-Рико экономикасы мен үкіметін бақылайтынына сенетін билік орталықтары туралы үшінші кітабын – El Triunvirato del Terror (Террор триумвираты) жариялады. 2007 жылдың 28 сәуірінде Росселло партия жетекшілеріне 2006 жылдың наурыз айында 2008 жылы губернаторлыққа төртінші рет түспейтінін және сайлау қорытындысына бағынатынын куәландырған антқа қол қойғанын жеткізді. 2007 жылдың 25 сәуірінде АҚШ Өкілдер палатасының Аралдық мәселелер жөніндегі кіші комитетінің Пуэрто-Риконың саяси мәртебесіне арналған тыңдауында ол МакКлинтокқа өте құрметпен қабылдады, бұл олардың арасындағы шиеленіс азайғанын көрсетеді. Бұл, 2008 жылғы сайлау кампаниясында қолданыстағы губернатор Анибал Асеведо Вилаға қарсы партияны қайта біріктіруге көмектесуге және өмірінің шамамен екі онжылдығын арнаған мемлекеттік мәртебеге қол жеткізу қозғалысында сайлауға қатыспайтын басқа рөлді алуға ниетті екенін көрсетеді.

2008 жылғы ҰКП губернаторының кандидатурасы

2007 жылы 22 мамырда өткен ПНП жиналысында көптеген делегаттар оны партияның губернаторлыққа кандидат ретінде бірауыздан қолдады. Дегенмен, бастапқы ниеті сайлауға қатыспау болғандықтан, ол ресми түрде өзінің аты-жөнінің бюллетеньге енгізілуіне келісім берді, бірақ қайта сайлану үшін үгіт науқаны жүргізбейтінін хабарлады. Оның кандидаттық құжаттары 2007 жылдың 1 маусымында Мемлекеттік сайлау комиссиясына тапсырылды. Оның кандидатурасына Пуэрто-Риконың қазіргі резидент-комиссары Луис Фортуньо қарсы шықты, ол 2004 жылы дауыс беру бюллетенін осы кандидатпен бөліскен еді. Фортуньо да партияның губернаторлыққа кандидаттығын ресми түрде жариялаған болатын. 2008 жылдың 9 наурызында Росселло бастауыш сайлауда қарсыласының үлкен артықшылығын мойындап, Луис Фортуньоның жеңісін қабылдады.

Жеке өмір

Росселло 1969 жылғы 9 тамызда Ирма Маргарита "Мага" Невареске үйленді. Олардың үш ұлы бар: Хуан Оскар (1971 ж.т.), Луис Роберто (1973 ж.т.), және Рикардо Антонио (1979 ж.т.), сондай-ақ бірнеше немерелері бар. Оның кенже ұлы Рикардо Пуэрто-Риконың 12-ші губернаторы болды. Росселлоның бір племяннигі, Рой Росселло, Menudo тобының мүшесі болған.