Екінші дүниежүзілік соғыстағы "Миллер" эсминеці

Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі

USS Miller (DD 535) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен, Құрмет медалінің иегері, әрекет етуші мастер Джеймс Миллердің құрметіне аталған. Миллер 1942 жылдың 18 тамызында Калифорния штаты, Сан-Франциско қаласындағы Bethlehem Steel Co. компаниясында салынды, 1943 жылдың 15 ақпанында суға түсірілді, спонсоры Уильям П. Апшур болды және 1943 жылдың 31 тамызында комиссияға қабылданды.

1944 жыл

Миллер екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен кезінде Тынық мұхитындағы 52-ші эсминецтер эскадрильясына (DesRon 52) тағайындалды. 1943 жылдың 20 қарашасында Перл-Харборға аттанды. 1944 жылдың 22 қаңтарына дейін онда жаттығулар жасады, олар Макинге жасалған эскорт миссиясымен үзілісті. 23-і күні 51-ші жұмыс тобымен бірге батысқа қарай жолға шықты. Келесі айда Кваджалейн мен Эниветокты шабуылдап, басып алған кезде, күзету және артиллериялық қолдау көрсетті. 24 ақпанда Маджуроға келді, онда жылдам тасымалдаушылар жұмыс тобына (кейін 5-ші флоттың TF 58, содан кейін 3-ші флоттың TF 38) қосылды және соғыс аяқталғанға дейін олармен бірге жұмыс істеді. 22 наурызда ұшақ тасымалдаушылар, линкорлар мен крейсерлердің қолдауымен және эсминецтердің қоршауында, Миллермен бірге Майуродан шықты. Палау, Яп, Улити және Волейиде шабуылдар жасағаннан кейін (29 наурыз – 1 сәуір), қысқа уақытқа Маджуроға оралды, содан кейін Жаңа Гвинеяға бет бұрды, онда Голландия, Вакде, Севар және Сармиге шабуылдар жасады (21 сәуір – 22 сәуір), содан кейін Трук, Сатаван және Понапеге (29 сәуір – 1 мамыр) шабуылдар жасады. Содан кейін күш Маркус және Уэйк аралдарына (19 мамыр – 23 мамыр) шабуылдады, содан кейін Мариана кампаниясына дайындалды. 6 маусымда тасымалдаушы күш қайтадан Майуродан шықты. 11-нен 17-ге дейін оның ұшақтары мен кемелері Вулкан және Бонин аралдарынан Оңтүстік Мариана аралдарына дейін таралып, Сайпанға шабуылға қолдау көрсетті және жапондық күшеюшілердің қоршаудағы аралға және келесі мақсат – Гуамға жетуіне кедергі жасады. 17-сі күні Сайпан, Тиниан, Рота және Гуамға қарсы шабуылдар үшін тасымалдаушыларды күзеткеннен кейін, Миллер Филиппиннен жақындап келе жатқан жапон флоты туралы хабар алды. 18-і күні Сайпанға шабуылдаушы күштерді күзетуді жалғастырды, күтілетін шайқасқа дайындық күйінде болды. 19-ы күні Бункер-Хиллдің оң жағында болды, жаудың бомбалаушы ұшақтары Филиппин теңізіндегі шайқасты бастады. Екі күндік шайқаста, жапондық әскери-әуе күшіне ауыр соққы берді, бір жау ұшағын жоқ қылды және екіншісіне зақым келтірді. Эниветокта қысқа тоқталыстан кейін, Миллер Иво Джима мен Чичи Джимаға (3-4 шілде) және Палау, Улити және Япқа (23-27 шілде) тағы да шабуылдар жасау үшін жұмыс тобының қалған бөлігімен кездесуге аттанды. 30 тамызда күш Палау аралдарына десантты қолдау үшін Палау, Минданао, Лейте, Лусон және Самарға шабуылдар жасады (7-24 қыркүйек). Қазан айында Улитиден жұмыс істейтін топ Филиппинге оралуға дайындалды, Рюкю аралдарындағы, Тайваньдағы және Оңтүстік Қытай теңізіндегі жаудың нысандарына шабуылдар жасады. 20-сы күні Лейте мен Самардағы десанттық операцияларды қолдауға кірісті. Бес күннен кейін Миллер 34.5 жұмыс тобының (TG 34.5) күзету тобына қосылды, содан кейін TG 38.2 тобымен бірге жұмыс істеді. Екі топ кейін Лейте шығанағындағы шайқастың бастапқы кезеңінде Суригао бұғазындағы жау күштерімен шайқасқан TF 77 күштеріне көмектесу үшін жолға шықты. Түн ортасынан кейін Сан-Бернардино бұғазының шығыс жағында патрульдеу кезінде TG 34.5 жаудың эсминцін байқады. Бірнеше атыс алмасудан кейін Миллер мен Оуэн нысананы жою үшін жақындап, 20 минуттан кем уақытта міндеттерін орындады. Миллер кейін Филиппинге қарсы әуе операциясын жаңартқан TF 38-ге қосылды. Күш қараша айына дейін Лусон, Лейте және Самардағы әуе нысандарына шабуыл жасады, 19-ы күні жапондық жаңа тактиканың – камикадзе шабуылының алғашқы тәжірибесін алды. Алты күннен кейін бірнеше камикадзе ұшақтары ұшақтар мен эсминецтердің күзетуін бұзып, "Хенкок", "Интрепид" және "Эссекс" тасымалдаушыларына соққы берді. "Интрепид" кемесінен басқа, қалғандары аз зақымдар алды, содан кейін күш Улитиге қайтты. Содан кейін күш 11 желтоқсанда Миндародағы десанттық операцияларды қолдау және жапондық әуе күштерін жерге тіреу үшін жолға шықты. Содан кейін Тайваньға шабуылдар жасалды, содан кейін Лингаен шығанағындағы десанттық операцияларды қолдау үшін Филиппинге қайта оралды.

Miller, assigned to the Pacific in Destroyer Squadron 52 (DesRon 52) throughout her World War II service, departed 20 November 1943, for Pearl Harbor. There she conducted exercises until 22 January 1944, interrupted by an escort mission to Makin. On the 23rd she got underway and sailed west with Task Force 51 (TF 51). For the next month she provided screening and gunfire support services as that force assaulted and occupied Kwajalein and Eniwetok. She departed the latter 24 February for Majuro where she joined the Fast Carrier Task Force (then 5th Fleet's TF 58, later 3rd Fleet's TF 38), with which she operated for the remainder of the war. On 22 March the aircraft carriers, supported by battleships and cruisers, and screened by a ring of destroyers, departed Majuro with Miller in the outer ring of steel. Completing strikes at Palau, Yap, Ulithi, and Woleai (29 March–1 April) they returned briefly to Majuro and then headed for New Guinea where they supported Army assault forces with raids on Hollandia, Wakde, Sewar, and Sarmi (21 April–22 April) and then raided Truk, Satawan, and Ponape (29 April–1 May). Next the force hit Marcus and Wake Islands (19 May–23 May) and then prepared for the Marianas campaign. On 6 June the carrier force sortied from Majuro again. From the 11th through the 17th its planes and ships ranged from the Volcano and Bonin Islands to the southernmost Marianas, supporting the assault on Saipan and preventing Japanese reinforcements from reaching that beleaguered island and the next target, Guam. On the 17th, after screening the carriers during flight operations for strikes against Saipan, Tinian, Rota, and Guam, Miller received word of a Japanese Fleet approaching from the Philippines. On the 18th she continued to cover the assault forces on Saipan while waiting for the expected engagement. On the 19th she was on the starboard quarter of Bunker Hill as enemy dive bombers opened the Battle of the Philippine Sea. Throughout the 2 day battle, which tore the muscle from the Japanese naval air arm, she remained in that carrier's screen, splashing one enemy plane and damaging another. After brief upkeep at Eniwetok, Miller got underway to rendezvous with the remainder of the task force for further strikes on Iwo Jima and Chichi Jima (3–4 July) and Palau, Ulithi, and Yap (23–27 July). On 30 August the force sailed to support the landings in the Palaus by conducting raids against Palau, Mindanao, Leyte, Luzon, and Samar (7–24 September). In October, operating from Ulithi, the task force prepared for the return to the Philippines with strikes on enemy installations in shipping in the Ryūkyūs, on Taiwan, and in the South China Sea. On the 20th, it commenced support of amphibious operations on Leyte and Samar. Five days later Miller joined the screen of Task Group 34.5 (TG 34.5), then operating with TG 38.2. The two groups then sailed to assist TF 77 which had engaged an enemy force in Surigao Strait in an opening phase of the epic Battle of Leyte Gulf. Shortly after midnight, while patrolling the waters at the eastern end of San Bernardino Strait, TG 34.5 sighted an enemy destroyer. After several exchanges of gunfire, Miller and Owen closed in to finish off the target, accomplishing their missions in under 20 minutes. Miller then rejoined TF 38 which had resumed air operations against the Philippines. The force raided air installations on Luzon, Leyte, and Samar into November, receiving, on the 19th, its first taste of a new Japanese tactic, the kamikaze. Six days later several of the suicide planes broke through the screen of planes and destroyers to score hits on the carriers Hancock, Intrepid, and Essex. With slight damage, except to Intrepid, the force retired to Ulithi. Thence the force sortied, 11 December, to support amphibious operations on Mindoro, and keep Japanese air forces pinned to the ground. Next came strikes on Taiwan, followed by another return to the Philippines to support amphibious operations, this time in Lingayen Gulf.

1945 жыл

Лусонға шабуылдан кейін, әскерлер Оңтүстік және Шығыс Қытай теңіздеріне жасаған шабуылдарын күшейтті. Олар Сайгондан Рюки аралдарына дейінгі жаудың нысандарына бірнеше рет соққы берді және Жапон аралдарының өнеркәсіптік орталығына шабуыл жасау үшін жиі солтүстік-шығысқа қарай жүзіп кетті. 1945 жылдың 19-21 ақпанында олар Иво Джимаға шабуыл жасауға қолдау көрсетті, содан кейін Токиоға қарай батысқа қарай қайтадан жүзіп кетті. 1 наурызға қарай олар Рюки аралдары мен Жапонияға қарсы күшейтілген рейдтік науқанды бастады, тағы да шабуыл жасаушы күштерге жол ашты. Миллер Окинава, Кюсю және Хонсюға жасалған шабуылдарға қатысты, 19 наурызда жаудың пікірлес бомбалаушысы қорғаныс шебін бұзып, тасымалдағышқа бірнеше 500 фунттық бомба тастаған кезде «Франклинге» жақын болды. Эсминец құтқару және өрт сөндіру жұмыстарына көмектесу үшін жанына келді, содан кейін тасымалдағыштың кері шегінуін қамтамасыз етті, осы іс-әрекеттері үшін ол Әскери-теңіз күштерінің мақтау белгісімен марапатталды. Оның капитаны, лейтенант-коммандер Д. Л. Джонсонға Әскери-теңіз айырылысы ордені табысталды. Миллер 8 сәуірде жылдам тасымалдағыштарға қосылды, олар Окинавадағы қақтығыстағы құрлық әскерлеріне әуеден қорғаныш берді. Маусым айына дейін ол тасымалдағыштарды күзетті және құлаған ұшқыштарды құтқарып, Оңтүстік Рюкіден Кюсюге дейінгі әскери және өнеркәсіптік шоғырланған жерлерге шабуыл жасады. 20-сы күні ол TF 38-ден бөлініп, АҚШ-қа әскери-теңіз базасына жөндеуге бұйрық алды. Ол 9 шілдеде Маре аралындағы Әскери кеме құрылысы орнына келді және соғыс аяқталғанда да сол жерде болды.

1945-1964 жылдар

1945 жылдың 19 желтоқсанында «Миллер» кемесі қызметтен босатылып, Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Резервтік флотқа қосылды. 1951 жылдың 19 мамырына дейін ол онда қалды. Содан кейін қайтадан қолданысқа енгізіліп, Атлантикалық флотқа қосылды, ал үй порты Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласы болды. 1952 жылдың 6 қыркүйегінде эсминец Шығыс жағалаудан Кореяға және әлемді айнала саяхаттау үшін шықты. 1952 жылдың 11 қазанында Жапонияның Сасебо қаласына жетіп, Корея жағалауындағы TF 95 тобымен бірге артиллериялық қолдау және кедергі жасау міндеттерін орындауға кірісті. 1953 жылдың ақпанына дейін ұрыс аймағында үнемі болған «Миллер» кемесі, сондай-ақ TF 77 тобындағы авиациялық операцияларды жүргізіп, Солтүстік Кореяның құрлық әскерлеріне қарсы күрескен авиатасымалдаушыларды да сүйемелдеді. 11 ақпанда ол Жерорта теңізі арқылы үйіне аттанды. Ньюпортқа оралғаннан кейін, ол Жерорта теңізінде мерзімдік міндеттерді орындаумен бірге Шығыс жағалауындағы операцияларын жалғастырды. 1958 жылы, 6-шы флот құрамында қызмет еткен кезде, Ливан президенті Камиль Шамунның төңкерілген жағдайды болдырмау үшін нақты көмек сұрауына флоттың жылдам жауап беруіне қатысты. 1959 жылы «Миллер» кемесі белсенді флоттағы қызметтен босатылып, 9 наурызда Бостондағы Әскери-теңіз резервінің оқу бөліміне тіркелді. Бостонда оқу кемесі «MV Rakaia»-дан келген курсант түнде порты арқылы жүзіп өтіп, кеме флагштогіне кеңестік туды әзіл ретінде іліп қойды. Оқу кемесі ретінде «Миллер» 11 000-нан астам резервистік сарбазды даярлады. 1961 жылдың қазанында президент Джон Кеннеди Берлин қабырғасы дағдарысы кезінде оның резервтік экипажын жұмылдырды. 1964 жылдың 30 наурызында ол Вирджиния штатының Норфолк қаласына бағыт алды. 30 маусымда ол қызметтен босатылып, қайтадан Резервтік флотқа енді. «Миллер» кемесі 1974 жылдың 1 желтоқсанында Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды. 1975 жылдың 31 шілдесінде сатылып, металл тескілеріне жіберілді.