АҚШ Ұлттық гвардиясының 29-шы дивизиясы тарихы

Кіріспе

АҚШ Ұлттық гвардиясының құрамасы – 29-шы жаяу әскер дивизиясы (29-шы ID), сондай-ақ "Көк және сұр дивизия" деп белгілі.

2019 жылдың қазан айында 450-ден астам 29-шы дивизия сарбаздары "Спартан қалқаны" операциясын қолдау үшін жөнелтілді. Дивизия соңғы рет 2021 жылы екінші "Спартан" операциялық тобының кезендік міндетін орындау үшін Кувейтке аттанды. Кувейттен 29 ID штаб-пәтерлері мен штаб-пәтерлер батальонының офицерлері Ауғанстаннан шамамен 11 000 босқынды эвакуациялауды үйлестірді, бұл Талибан елді басып алғаннан кейін жасалды.

Тарих

29-дивизия алғаш рет 1917 жылғы 18 шілдеде, Американың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін үш ай өткен соң Ұлттық гвардияда қағаз жүзінде құрылды. Делавэр, Мэриленд, Нью-Джерси, Виргиния және Вашингтон округінен әскерлер келді. Дивизия Американдық Азамат соғысында Солтүстік және Оңтүстік үшін күрескен штаттардан келген сарбаздардан құралғандықтан, Одақтың көк және Конфедерация армиясының сұр түсті формаларынан кейін "Көк және сұр" деген атқа ие болды. Дивизия 1917 жылғы 25 тамызда Алабама штатындағы Макклеллан лагерінде бірлік ретінде ұйымдастырылды. Дивизияның алдыңғы жасағы 8 маусымда Францияның Брест қаласына жетті. Қыркүйектің соңында 29-дивизияға француздық XVII корпусының құрамында АҚШ-тың Бірінші армиясының Мёз-Аргонн шабуылына қосылу туралы бұйрық берілді. 21 күндік шайқаста 29-дивизия жеті километрге жылжыды, 2148 тұтқынды қолға түсірді және 250-ден астам пулемет немесе артиллериялық құралды жойды. Соғыста дивизияның 30 пайызы жарақаттанды, оның ішінде 170 офицер және 5691 сарбаз қаза тапты немесе жараланды. Одан кейін 1918 жылғы 11 қарашада Германиямен келісімге қол қойылды, бұл Орталық державалар мен Одақтас державалар арасындағы жауынгерлік әрекеттерді тоқтатты. Дивизия 1919 жылдың мамыр айында АҚШ-қа қайтып келді.

Соғыс аралық кезең

1920 жылғы Ұлттық қорғаныс заңына сәйкес, дивизия Мэриленд, Вирджиния штаттары мен Колумбия округіне бөлінді және 1921 жылы III корпустың құрамына қосылды. Дивизия штабы қайта ұйымдастырылып, 1923 жылғы 31 шілдеде Вашингтон қаласында федералдық деңгейде мойындалды. "Көк және сұр" дивизиясы үшін мобилизациялық оқу орталығы Вирджиния штатындағы Форт-Эустис болып белгіленді. Бірінші дүниежүзілік соғыста 29-шы дивизияның құрамында болған Нью-Джерси бөлімшелері жаңа 44-ші дивизияға қосылды, оған Нью-Джерси және Нью-Йорк штатының әскерлері кірді. Осының нәтижесінде 57-ші жаяу әскер бригадасы мен 104-ші инженерлік полк 44-ші дивизияға, ал жаңа құрылған 91-ші жаяу әскер бригадасы мен 121-ші инженерлік полк 29-шы дивизияға берілді. 1929 жылдан бастап 155 мм гаубицалар жаяу әскер дивизияларына қайтарылғанда, бұрын дивизия құрамына кірмеген Пенсильвания штатынан бір бөлімше дивизияға тағайындалды. 1922 жылдан 1936 жылға дейін дивизияның бағынышты бөлімшелері өз штаттарында бөлек жазғы лагерьлерде оқыды: Мэриленд штатының Каскад маңындағы Альберт С. Ричи лагері (Мэриленд және Колумбия округінің бөлімшелері үшін), Вирджиния штатының Вирджиния-Бич қаласындағы Вирджиния штатының әскери резерваты (Вирджиния бөлімшелері үшін) және Тобиханна маңындағы Монро және Уэйн округтеріндегі полигон (Пенсильвания штатындағы артиллерия бөлімшелері үшін). Дивизия штабы, төрт штаттың қызметкерлерінен құралды, және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін көптеген жазғы оқу-жаттығуларын бірлесіп өткізді. Дивизия штабының жазғы оқу кезеңдері көбінесе Вирджиния-Бичтегі Ричи лагерінде немесе Мэриленд штатындағы Джордж Г. Мид фортында өтті. Бас штаб соғыс аралық жылдары бірнеше корпус аймағы мен армия деңгейіндегі командалық пункттік жаттығуларға (CPX) қатысты. Алайда, дивизияның көп бөлігі 1935 жылғы маусымда Пенсильвания штатындағы Индиантаун Гэп әскери резерватында өткен Бірінші армия маневрлері кезінде ғана бірінші рет бірге жұмыс істеу мүмкіндігіне ие болды. Өкінішке орай, 91-ші жаяу әскер бригадасы мен 121-ші инженерлік полк бұл маневрге қатыспады. Сол жазда Вирджинияда болған полиомиелит эпидемиясы Пенсильвания губернаторын штатқа бригаданың кіруіне тыйым салуға мәжбүр етті. Бір бөлімше ретінде оқудың келесі мүмкіндігі 1939 жылғы тамызда болды, бүкіл дивизия Вирджиния штатының Манассас қаласында Бірінші армия маневрлерінің үшінші корпусы аймағында жиналды. Бұл маневрде "Көк және сұр" дивизиясы уақытша III корпустың құрамында әрекет етті. Қысқы маусымдағы барлық Ұлттық гвардия бөлімшелері үшін Соғыс министрлігі бекіткен қосымша апталық оқу үшін 29-шы дивизияның Вирджиниялық бөлімдері 1939 жылғы 12-18 қарашада Вирджиния-Бичте жиналды, ал Мэриленд және Колумбия округінің бөлімдері Ричи лагерінде жиналды. Дивизияның соңғы оқу-жаттығу шарасы 1940 жылғы тамызда Кантон, Нью-Йорк қаласының жанындағы Бірінші армия маневрлеріне қатысқан кезде болды. Дивизия тағы да III корпустың құрамында, уақытша I корпусына қарсы әрекет етті. Дивизия 1940 жылғы 30 желтоқсанда III корпустан босатылып, II корпустың құрамына қосылды.

In accordance with the National Defense Act of 1920, the division was allotted to the states of Maryland, Virginia, and the District of Columbia, and assigned to the III Corps in 1921. The division headquarters was reorganized and federally recognized on 31 July 1923 at Washington, D. C. The designated mobilization training center for the “Blue and Gray” Division was Fort Eustis, Virginia. Units from New Jersey that were part of the 29th Division in World War I were assigned to the new 44th Division, which encompassed troops from New Jersey and New York. As a result, the 57th Infantry Brigade and 104th Engineer Regiment went to the 44th Division, while the newly constituted 91st Infantry Brigade and 121st Engineer Regiment were assigned the 29th Division. When 155 mm howitzers were returned to infantry divisions beginning in 1929, a formerly non divisional unit from Pennsylvania was assigned to the division. From 1922 to 1936, the division’s subordinate units held separate summer camps at locations within their respective states: Camp Albert C. Ritchie, near Cascade, Maryland, for Maryland and District of Columbia units, the Virginia Beach State Military Reservation at Virginia Beach, Virginia, for Virginia units, and the target range in Monroe and Wayne Counties, Pennsylvania, near Tobyhanna, for the artillery units. The division staff, composed of personnel from all four states, came together to conduct joint training most summers before World War II. The division staff’s summer training periods were conducted most years at Camp Ritchie, Virginia Beach, or Fort George G. Meade, Maryland. The headquarters also participated in several corps area and army level command post exercises (CPXs) during the interwar years. However, the first time the majority of the division’s subordinate units had the chance to operate together came in June 1935 during the portion of the First Army maneuvers held at Indiantown Gap Military Reservation, Pennsylvania. Unfortunately, the 91st Infantry Brigade and the 121st Engineers did not attend the maneuver. The poliomyelitis epidemic which had developed in Virginia that summer prompted the governor of Pennsylvania to refuse the brigade’s entry into the state. The next opportunity to train as one unit came in August 1939 when the entire division was assembled at Manassas, Virginia, for the Third Corps Area concentration of the First Army maneuvers. In that maneuver, the “Blue and Gray” Division operated as part of the provisional III Corps. For the additional week’s training directed by the War Department for all National Guard units that winter, the Virginia elements of the 29th Division assembled 12–18 November 1939 at Virginia Beach, while the Maryland and District of Columbia elements assembled at Camp Ritchie. The final division training event before induction came in August 1940 when the 29th Division participated in the First Army maneuvers near Canton, New York. The division again operated as part of the III Corps against the provisional I Corps. The division was relieved from the III Corps on 30 December 1940 and assigned to the II Corps.

Командирлер

Генерал-майор Антон Стефан (Вашингтон, округ Колумбия), 31 шілде 1923 – 10 сәуір 1934
Генерал-майор Милтон А. Реккорд (Мэриленд), 14 сәуір 1934 – 1942 жылғы ақпан

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда АҚШ армиясы жауынгерлік күштерін күшейтіп, қайта ұйымдастыруға кірісті. Дивизия 1941 жылғы 3 ақпанда активтендірілді. Бірақ дивизияның негізгі құрамы үш жаяу әскер полкі және оларды қолдайтын бөлімшелерден тұрды. 1942 жылғы 12 наурызда, Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасағаннан және АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін үш айдан астам өткен соң, қайта ұйымдастыру аяқталып, дивизия 29-шы жаяу әскер дивизиясы деп қайта аталды және Еуропаға теңіз арқылы жөнелуге дайындала бастады. Шілде айында дивизия командирі генерал-майор Геров V корпусына тағайындалды, ал генерал-майор Чарльз Хантер Герхардт дивизия басшылығын қабылдап, соғыс аяқталғанға дейін осы лауазымда қалды.

Қазіргі күн

1994 жылдың наурыз айында, суық соғыстан кейінгі Регулярлық армияның санын қысқарту кезінде, 505-ші парашюттік жаяу әскер полкіне жаңа тұжырымдаманы сынау міндеті жүктелді. Полктің міндеті – Мысырдың Синай түбегіндегі Көпұлттық күштер мен бақылаушылар (MFO) үшін АҚШ армиясының ауыспалы жаяу әскер батальоны ретінде қызмет ету үшін Ұлттық гвардия, Армия резерві және Регулярлық армия сарбаздарынан құралған көп компонентті батальондық топты ұйымдастыру, оқыту, сертификаттау және орналастыру болды. 1994 жылдың шілдесінде бөлімге таңдалған сарбаздар Солтүстік Каролинадағы Форт-Брэггке миссияға дайындық үшін келді. Топ 4-ші батальон, 505-ші парашюттік жаяу әскер полкі деп тағайындалды және 2-ші дүниежүзілік соғыста және 1950-ші жылдарға дейін қызмет еткен 505-ші парашюттік жаяу әскер полкінің D компаниясының тарихын мұра етті. Сондай-ақ, 4 505-ші арнайы топ немесе «Синай батальоны» деп аталды, ол 1994 жылдың 4 қарашасында ресми түрде іске қосылды. Батальонның 88%-ын 32 әртүрлі штаттың Ұлттық гвардиясы мен Армия резервінің сарбаздары, ал 12%-ын Регулярлық армияның сарбаздары, олардың көп бөлігі Форт-Брэггтегі 82-ші әуе шабуылы дивизиясынан болды. Вирджиния және Мэриленд армиясының Ұлттық гвардиясының 29-шы жаяу әскер дивизиясы батальонға ең ірі контингентті ұсынды. Ұлттық гвардия мен Армия резервінің барлық сарбаздары бөлімде қызмет ету үшін бір жылға белсенді міндетке ерікті түрде келді. Форт-Брэггте алты айлық бейбітшілік сақтау оқуын аяқтағаннан кейін, 4-ші батальон, 505-ші парашюттік жаяу әскер полкі 1995 жылдың қаңтар айынан маусым айына дейін Синайға орналастырылды, содан кейін Форт-Брэггке қайта оралды. 1995 жылдың 15 шілдесінде 4-ші батальон Форт-Брэггте таратылды, ал оның сарбаздары өздерінің бастапқы бөлімшелеріне оралды. 29-шы жаяу әскер дивизиясының жүздеген сарбаздары 2001 жылдың 16 маусымында Луизиана штатының Форт-Полк қаласында тоғыз күндік оқудан өтті, Босниядағы бейбітшілік миссиясына дайындалды. Барлығы, Массачусетстен Калифорнияға дейінгі 16 штаттан 2085 Ұлттық гвардия сарбаздары АҚШ секторында жұмыс істейтін көпұлттық күштермен бірге қызмет етті, MND N. Олардың ауысымы 2001 жылдың қазан айында басталды және алты айға созылды. 2006 жылы дивизия үлкен қайта ұйымдастырудан өтті. Дивизияның басқару құрылымына арнайы әскерлер батальоны қосылды, оның үш бригадасы қайта тағайындалды. Ол үш бригададан тұрды: Солтүстік Каролинаның 30-шы ауыр бригадалық ұрыс тобы, Вирджинияның 116-шы жаяу әскер бригадасы ұрыс тобы және Мэрилендтің 29-шы жаяу әскер дивизиясының ұрыс авиация бригадасы. 2006 жылдың желтоқсанында дивизия Косовоның бейбітшілікті сақтау күшінің шығыс аймағына басшылықты қабылдады, бұл аймақта қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін. Дивизияның сарбаздары Украина, Грекия, Польша, Румыния, Армения және Литвадан құралған НАТО-ның көпұлттық күштерінің құрамына кірді, олар АҚШ армиясының бригадалық генералы Дуглас Б. Эрхарттың басшылығында болды, ол сонымен қатар 29-шы дивизияның орынбасары командирі болып тағайындалды. Дивизия 2007 жылдың қарашасында Форт-Белвоарға оралды. Миссисипи штатының Шелби лагерінде үш айлық дайындықтан өткеннен кейін, 116-шы жаяу әскер бригадасының жауынгерлік тобы 2007 жылдың қыркүйегінде Кувейт пен Иракқа Ирак соғысының «Ирак бостандығы» операциясының бөлігі ретінде орналастырылды, 2008 жылдың мамырында үйге оралды. 2010 жылдың желтоқсанынан 2011 жылдың қазанына дейін Ауғанстанға 29-шы ID-мен 72-ге жуық Вирджиния және Мэриленд Ұлттық гвардиясының сарбаздары жіберілді. 29-шы ID қауіпсіздік серіктестік тобының бір бөлігі ретінде сарбаздар НАТО-ның Халықаралық қауіпсіздікке көмек көрсету күштерінің бірлескен командасының қауіпсіздік серіктестік тобына тағайындалды, олар ауған ұлттық қауіпсіздік күштерінің өсуі мен дамуына көмектесу міндетімен ауған басшыларына кеңесшілер мен тәлімгерлер ретінде қызмет етті. Олар Ауғанстан бойынша қауіпсіздік серіктестігінің қызметкерлері күн сайын қарым-қатынас жасайтын 49 елден құралған НАТО коалициясының бір бөлігі болды. Олар 2011 жылдың қарашасында 29-шы жаяу әскер дивизиясының жаңа тобымен алмастырылды. 65 29-шы ID сарбаздарынан тұратын топ 2012 жылдың шілдесіне дейін Ауғанстанда қауіпсіздік серіктестік тобы ретінде қызмет етті. 29-шы ID осы операция кезінде бір адамды жоғалтты. Мэриленд армиясының Ұлттық гвардиясының майоры Роберт Марчанти 2012 жылдың 25 ақпанында қаза тапты. 2014 жылы 29-шы ID екі рет әскерилерді Германияның Хохенфельс қаласындағы Біріккен Көпұлттық Дайындық Орталығына Косовоға Косово күштері миссиясының бөлігі ретінде баруға дайындалып жатқан АҚШ және көпұлттық әскерилерді даярлауға көмектесу үшін жіберді. 29-шы ID сарбаздары KFOR штабы ретінде жұмыс істеді, KFOR бұйрықтарын, жүйелерін және процедураларын сақтай отырып, сарапшылар болып қызмет етті және дайындық мақсаттарына жету үшін JMRC-мен бірлесіп жұмыс істеді. Қазіргі уақытта 29-шы ID FEMA аймақтарының 1-5-і бойынша (Миссисипи өзенінің шығысындағы штаттар) Төтенше жағдайларға жедел жауап беру тобы (DART) ретінде қызмет етеді. Осы рөлде 29-шы ID штаттық Ұлттық гвардияға төтенше жағдайларға жауап беру кезінде губернаторлар мен азаматтарға көмектесуге дайын. DART апат жағдайларына жауап ретінде азаматтық билікке қорғау қолдауын ұсынады. DART кіріс күштерін қабылдау, орналастыру, алға жылжу және интеграциялау және операцияларды жалғастыру үшін базалық қолдау орнатуларын және/немесе алдыңғы базаларды жүзеге асырады. 2015 жылдың 24 шілдесінде бригадалық генерал Блейк С. Ортнер генерал-майор Чарльз У. Уиттингтоннан 29-шы жаяу әскер дивизиясының басшылығын қабылдады. 2016 жылдың 19 желтоқсанында 29-шы жаяу әскер дивизиясы АҚШ армиясының орталық командованиесінің аралық дивизия штабы, Кувейттегі Арифжан лагеріндегі «Спартан» тобының басшылығын қабылдады. Бұл орналастыруға Вирджиния, Мэриленд және Солтүстік Каролина армиясының Ұлттық гвардиясының 450 сарбаздары кіреді және 29-шы жаяу әскер дивизиясының 1944 жылдан бері үшінші армияның бір бөлігі болғанының алғашқы реті болып табылады, соғыс кезінде. 2016 жылдың тамыз айында 29-шы дивизияның 80-нен астам мүшесі Иорданияға «Ирак бостандығы» операциясын қолдау үшін жергілікті әскери операциялар орталығының басшылығын қабылдады. 2020 жылдың 3 қазанында Эпперли генерал-майор Джон М. Родспен алмастырылды.

In March 1994, during a time of post Cold War reductions in the size of the Regular Army, the 505th Parachute Infantry Regiment was tasked to test a new concept. The Regiment's task was to organize, train, certify, and deploy a multi component battalion sized task force made up of National Guard, Army Reserve and Regular Army Soldiers to serve as the US Army's rotational Infantry Battalion for the Multi National Force and Observers (MFO) in the Sinai Peninsula of Egypt. The Soldiers selected for the unit reported to Fort Bragg in North Carolina in July 1994 to begin their training for the mission. The task force was designated as the 4th Battalion, 505th Parachute Infantry Regiment, and carried the lineage of Company D, 505th Parachute Infantry Regiment, which had served throughout World War II and into the 1950s. Also known as Task Force 4 505 or "The Sinai Battalion," it was formally activated on 4 November 1994. The battalion was made up of 88% National Guardsmen and Army Reservists from 32 different states, and 12% Regular Army Soldiers, most from the 82nd Airborne Division at Fort Bragg. Virginia and Maryland Army National Guardsmen from the 29th Infantry Division (Light) provided the largest contingent for the battalion. All of the National Guard and Army Reserve Soldiers volunteered for a year of active duty in order to serve in the unit. After completing six months of peacekeeping training at Fort Bragg, the 4th Battalion, 505th Parachute Infantry Regiment deployed to the Sinai from January through June 1995, then redeployed to Fort Bragg. On 15 July 1995, the 4th Battalion was inactivated at Fort Bragg, and its soldiers returned to their parent units. Hundreds of soldiers from the 29th Infantry Division completed nine days of training on 16 June 2001 at Fort Polk, Louisiana, to prepare for their peacekeeping mission in Bosnia, as the second division headquarters to be deployed as a part of SFOR 10. In all, 2,085 National Guard soldiers from 16 states from Massachusetts to California served with the multinational force that operated in the US sector, MND N. Their rotation began in October 2001 and lasted six months. The division underwent a major reorganization in 2006. A special troops battalion was added to the division's command structure, and its three brigades were redesignated. It as organized around three brigades; the 30th Heavy Brigade Combat Team of North Carolina, the 116th Infantry Brigade Combat Team of Virginia, and the Combat Aviation Brigade, 29th Infantry Division of Maryland. In December 2006, the division took command of the Eastern region of Kosovo's peacekeeping force, to provide security in the region. The division's soldiers were part of a NATO multi national task force consisting of units from Ukraine, Greece, Poland, Romania, Armenia and Lithuania under the command of U. S. Army Brigadier General Douglas B. Earhart who concurrently served as the 29th's Deputy Commanding General. The division returned to Fort Belvoir in November 2007. After a three month pre deployment train up at Mississippi's Camp Shelby, the 116th Infantry Brigade Combat Team deployed to Kuwait and Iraq in September 2007, as part of the Iraq War's Operation Iraqi Freedom, returning home in May 2008. Approximately 72 Virginia and Maryland National Guard soldiers with the 29th ID were deployed to Afghanistan from December 2010 to October 2011. As part of the 29th ID Security Partnering Team, the Soldiers were assigned to NATO's International Security Assistance Force Joint Command Security Partnering Team with the mission of assisting with the growth and development of the Afghan National Security Forces where they served as advisers and mentors to senior Afghan leaders. They were part of a NATO Coalition of 49 troop contributing nations that Security Partnering personnel interacted with daily across Afghanistan. They were replaced in November 2011 by a new team from the 29th Infantry Division. A team of 65 29th ID soldiers served in Afghanistan as a Security Partnering Team until July 2012. The 29th ID suffered one casualty during this deployment. Maj. Robert Marchanti of the Maryland Army National Guard was killed on 25 February 2012. In 2014 the 29th ID twice sent soldiers to the Joint Multinational Readiness Center in Hohenfels, Germany to assist in the training of U. S. and multinational soldiers preparing to head to Kosovo as part of the Kosovo Force mission. The 29th ID soldiers performed as the KFOR staff, serving as subject matter experts, enforcing KFOR orders, systems and procedures, and working with JMRC to help the deploying troops achieve their training objectives. The 29th ID currently serves as the Domestic All Hazards Response Team (DART) in FEMA Regions 1 through 5 (states east of the Mississippi). In this role, the 29th ID is prepared to assist the state National Guard in their service to governors and citizens during an incident response. The DART provides defense support of civil authority capabilities in response to a catastrophic event. The DART conducts joint reception, staging, onward movement and Integration of inbound OPCON forces and establishes base support installations and /or forward operating bases for sustaining operations. On 24 July 2015, Brig. Gen. Blake C. Ortner took command of the 29th Infantry Division from Maj. Gen. Charles W. Whittington. On 19 December 2016, the 29th Infantry Division assumed command of U. S. Army Central's intermediate division headquarters, Task Force Spartan, at Camp Arifjan, Kuwait. This deployment includes 450 Virginia, Maryland and North Carolina Army National Guard soldiers and is the first time the 29th Infantry Division has been a part of the Third Army since 1944, during WWII. More than 80 members of the 29th deployed to Jordan in August 2016 where they assumed command of the military's joint operations center there to support Operation Inherent Resolve. On 3 October 2020, Epperly was succeeded by Maj. Gen. John M. Rhodes.

Мұра

29-шы жаяу әскер дивизиясы танымал бұқаралық ақпарат құралдарында, әсіресе D күні атқарған рөлі үшін көп рет көрсетілді. Омаха жағалауындағы дивизияның әрекеттері 1962 жылғы «Ең ұзақ күн» фильмінде, сондай-ақ 1998 жылғы «Жасара Райан» фильмінде ерекше орын алады. Дивизияның сарбаздары 2009 жылғы «Бес даңқты жауынгер» және 2005 жылғы «Әлемдер соғысы» фильмдерінде сияқты кішігірім рөлдермен басқа фильмдер мен теледидарда көрінеді. 29-шы жаяу әскер дивизиясы Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты көптеген бейне ойындарда да кездеседі. Дивизияның Нормандия мен Еуропа арқылы жылжуы «Close Combat», «Company of Heroes» және «Call of Duty 3» ойындарында бейнеленген, онда ойыншы дивизия сарбазының рөлін ойнайды. 29-шы жаяу әскер дивизиясында қызмет еткен бірнеше сарбаз түрлі себептермен танымал болды. Олардың арасында жоғары наградалы солдат Джозеф А. Фаринхольт, футболшы Джеймс Форд, АҚШ федералды судьясы Альфред Д. Барксдейл және тарихшы Лоуренс С. Врот, генералдар Милтон Реккорд, Норман Кота, Чарльз Д. У. Кэнхэм және Дональд Уилсон бар. Сент-Ло шайқасында 116-шы жаяу әскердің 3-ші батальонына қолбасшылық еткен майор Томас Д. Хоуи, соғыста қаза болғаннан кейін оған көрсетілген құрмет үшін «Сент-Ло майоры» атымен мәңгілікке қалды. 29-шы жаяу әскер дивизиясында қызмет еткен кезінде «Құрмет медалін» алған АҚШ сарбаздарына Генри Костин, Эрл Дэвис Грегори және Патрик Риган (Бірінші дүниежүзілік соғыстан) және Фрэнк Д. Перегори мен Шервуд Х. Холлман (Екінші дүниежүзілік соғыстан) жатады.