Ричард Шипшенкс: Британдық астрономның өмірі мен қызметі
Richard Sheepshanks
Ричард Шипшенкс (1794-1855) – британдық астроном, өнер меценатының туысы. Кембриджді бітірген, ғылымға әкесінің мұрасы арқасында келді. Астрономия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық астроном Ричард Шипшенкс (30 шілде 1794, Лидс қаласында туған – 4 тамыз 1855, Рединг қаласында қайтыс болған) – британдық астроном.
British astronomer
Richard Sheepshanks (30 July 1794, in Leeds – 4 August 1855, in Reading) was a British astronomer.
Жеке өмір
Ол Джозеф Шепшенкстің ұлы ретінде дүниеге келді, ол Лидстегі тоқыма өндіруші және Бильтон қаласының әулетті Шепшенк отбасының мүшесі болған. Оның інісі Джон Шипшенкс (киім өндіруші және өнер жинаушы), ал әпкесі Энн Шипшенкс (астрономияға демеушілік жасаған) болды. Ол Кембридж университетінің Тринити колледжінде оқып, 1816 жылы бітірді. 1824 жылы адвокаттыққа қабылданды және 1825 жылы Англия шіркеуінде діни қызметкер болып тағайындалды, бірақ әкесінің қайтысы оған ғылыми қызығушылықтарын қанағаттандыруға жеткілікті мүлік қалдырғандықтан, ол ешқайсысымен айналыспады. Оның ирланд бишісімен болған қарым-қатынасынан алты баласы болды, соның бірі Элеонора Луиза Моравия Генри, сондай-ақ Нелли деген атпен де белгілі, суретші Уолтер Сикерт пен феминист Хелена Суонвик анасы. Шепшенкс бишіге және оның күйеуіне қаржылай көмек көрсетті, ал күйеуі өз кезегінде баланың әкесі екенін мәлімдеді. Өмірінің соңғы жылдары ол әпкесімен бірге Беркширдегі Рединг қаласында тұрды.
He was born the son of Joseph Sheepshanks, a Leeds textile manufacturer of the well to do Sheepshank family of Bilton, Harrogate. His brother was John Sheepshanks (clothing manufacturer and art collector), and his sister was Anne Sheepshanks (astronomical benefactor). He received his education at Trinity College, Cambridge, graduating in 1816. He was called to the bar in 1824 and took orders in Church of England in 1825, but did not practise either profession as the death of his father left him with sufficient wealth to pursue his scientific interests. He had six children from a relationship with an Irish dancer, one of whom was Eleanor Louisa Moravia Henry, also known as Nelly, mother of the painter Walter Sickert and the feminist Helena Swanwick. Sheepshanks gave financial support to the dancer and her husband, who in turn claimed paternity. In later life, he and his sister lived in Reading in Berkshire.
Кәсіби өмір
1817 жылдан бастап өмірінің соңына дейін Шепшенкс Кембридждегі Тринити колледжінің мүшесі болды, онда ол белсенді астроном ретінде жұмыс істеді. 1832 жылы ол Эдвард Траутонның сэр Джеймс Саутқа қарсы қозғалған сот ісіне қатысты, онда Траутон Саутқа берген экваторлық бекіткіш үшін төлем талап етті, бірақ Саут оның кемшілікті деп мәлімдеді. Шепшенкс Траутонға бейресми заң кеңесшісі болды; Сауттың заң кеңесшісі Дринкуотер Бетуне болды. Сот ісінде Траутон жеңіске жетті. 1833 жылы ол Стивен Громбридждің жұлдыз каталогының алғашқы басылымын, қателер анықталғаннан кейін, қайтыс болғаннан кейін жариялауды тоқтатуды ұсынды. Түзетілген соңғы басылым кейіннен 1838 жылы Джордж Бидделл Эйридің қолдауымен жарық көрді. Өмірінің соңғы жылдарында ол империялық өлшемдер үшін ұзындық стандартын орнатумен айналысты. Ол Чарльз Бэббидждің жұмысына және Бэббидждің жұмыс істейтін айырмашылық есептегішін немесе талдау машинасының жасау қабілетіне күдікпен қарады. Екеуі де бір-бірін ашық түрде сынады.
From 1817 until his death Sheepshanks was a fellow of Trinity College, Cambridge, where he was an active astronomer. In 1832, he got involved in the lawsuit of Edward Troughton against Sir James South, in which Troughton demanded payment for an equatorial mounting that he had supplied to South, but which South claimed to be defective. Sheepshanks informally served as legal counsel to Troughton; South's legal counsel was Drinkwater Bethune. Troughton prevailed in the lawsuit. In 1833, he recommended withholding publication of an early edition of Stephen Groombridge's star catalogue, which was being published posthumously, after discovering the edition contained errors. A final corrected edition was later published in 1838 under the auspices of George Biddell Airy. In his later career he worked on establishing a standard of length for imperial measures. He was reportedly deeply sceptical of the work of Charles Babbage and of Babbage's ability to deliver a working Difference Engine or Analytical Engine. The two men publicly criticized each other.