Авраам Альберт Коэн: грек, швейцар азаматы, француз тілінде жазған Романиот яхуди жазушысы. Халықаралық ұйымдарда қызмет еткен өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абрахам Альберт Коэн (16 тамыз 1895 – 17 қазан 1981) – Грецияда туған, Романиот еврейі, швейцариялық француз тілінде жазған жазушы. Ол Халықаралық еңбек ұйымы сияқты әртүрлі халықаралық ұйымдарда мемлекеттік қызметкер болып жұмыс істеді. 1919 жылы Швейцария азаматтығын алды.
Abraham Albert Cohen (August 16, 1895 – October 17, 1981) was a Greek born Romaniote Jewish Swiss novelist who wrote in French. He worked as a civil servant for various international organizations, such as the International Labour Organization. He became a Swiss citizen in 1919.
Өмірбаян
Абрахам Альберт Коэн (Αβραάμ Αλβέρτος Κοέν) 1895 жылы Грекияның Корфу қаласында грек еврей отбасында дүниеге келген. Альберттің ата-анасы, иеленген самын фабрикасының иелері, ол кішкентай кезінде Францияның Марсель қаласына көшіп келген. Альберт Коэн өзінің «Анамның кітабы» (Le Livre de ma mère) романында осы кезең туралы айтады. Ол жеке католик мектебінде білім алған. 1904 жылы Лицей Тьерде орта мектепке қабылданды, онда Марсель Пагнолмен танысып, өмір бойына созылған достық қарым-қатынас орнатты және 1913 жылы бітірді. 1914 жылы Марсельден Швейцарияның Женева қаласына көшіп, заң факультетіне түсті. 1917 жылы заң факультетін бітіріп, сол жылы әдебиет факультетіне оқуға түсті, онда 1919 жылға дейін оқыды. 1919 жылы Швейцария азаматы атанды. Сол жылы Элизабет Брохерге үйленді, ол 1921 жылы Мириам есімді қызын дүниеге әкелді. 1924 жылы оның әйелі қатерлі ісікке шалдығып қайтыс болды. 1925 жылы Альберт Коэн «Revue Juive» (Еврей шолуы) журналының директоры болды, оның жазушыларының қатарында Альберт Эйнштейн мен Зигмунд Фрейд болды. 1926 жылдан 1931 жылға дейін Женевада мемлекеттік қызметкер болып жұмыс істеді. 1933 жылы екінші әйелі Марианна Госске үйленді. 1940 жылы неміс оккупациясы кезінде Коэн Бордоға, содан кейін Лондонға қашып кетті. Палестинадағы еврей агенттігі оны эмигрант үкіметтерімен байланыс орнатуға жауапты етті. 1943 жылдың 10 қаңтарында Коэннің анасы Марсельде қайтыс болды. Сол жылы ол болашақ үшінші әйелі Белла Берковичпен танысты. 1944 жылы босқындар комитетінің адвокаты болды. 1947 жылы Коэн Женеваға оралды. 1957 жылы әдеби мансабын жалғастыру үшін Израиль елшісі лауазымынан бас тартты. Ол 86 жасында Женевада қайтыс болды және Женеваға жақын Вейердегі еврей зиратына жерленді.
Abraham Albert Cohen (Αβραάμ Αλβέρτος Κοέν) was born in Corfu, Greece, in 1895, to Greek Jewish parents. Albert's parents, who owned a soap factory, moved to Marseille, France, when he was a child. Albert Cohen discusses this period in his novel Le Livre de ma mère (The Book of My Mother). He studied at a private Catholic school. In 1904, he started high school at Lycée Thiers, where he met and started a lifelong friendship with Marcel Pagnol, and graduated in 1913. In 1914, he left Marseille for Geneva, Switzerland, and enrolled in law school. He graduated from law school in 1917 and enrolled in literature school in 1917, where he remained until 1919. In 1919, he became a Swiss citizen. That same year he married Elisabeth Brocher, who in 1921 gave birth to their daughter, Myriam. In 1924, his wife died of cancer. In 1925, Albert Cohen became director of Revue Juive (The Jewish Review), a periodical whose writers included Albert Einstein and Sigmund Freud. From 1926 to 1931, he served as a civil servant in Geneva. In 1933, he married his second wife, Marianne Goss. During the German occupation, in 1940, Cohen fled to Bordeaux, then to London. The Jewish Agency for Palestine then made him responsible for establishing contacts with exiled governments. On January 10, 1943, Cohen's mother died in Marseille. That same year, he met his future third wife, Bella Berkowich. In 1944, he became an attorney for the Intergovernmental Committee on Refugees. In 1947, Cohen returned to Geneva. In 1957, he turned down the post of Israeli Ambassador in order to pursue his literary career. He died in Geneva at the age of 86 and is buried in the Jewish Cemetery of Veyrier, near Geneva.
Коэннің әдебиеті
Төрт түрлі кітап арқылы Коэннің көркем шығармаларын бір ұзақ автобиографиялық туынды ретінде қарастыруға болады. Бұл – Коэннің өзінің екі жақты бейнесі – сұлу да табысты Халықтар лигасының мемлекеттік қызметкері Солалдың тарихы. Оның тартымды тұлғасы еврейлік тамыры мен қоғамдық мәртебесі арасындағы үздірсіз күрес болып табылады. Оның шедеврі "Белль дю Сеньор" романы бастапқыда "Ле Валоре" романын қамтыды, кейін ол жеке жарияланды. "Белль дю Сеньор" "махаббат кітабы" деп аталады және Солалдың үйленген, еврей емес әйел Ариан Дьюммен болған құмарлы, қатыгез, бірақ шынайы махаббат оқиғасын баяндайды. 1968 жылы роман Француз академиясының сыйлығына ие болды. Осы уақыттан бері ол беделді "Галлимард Уайт Коллекциясының" ең көп сатылатын кітаптарының бірі болып табылады. 2022 жылы Коэннің туындылары беделді "Библиотек де ла Плейяд" кітапханасында жарияланды.
Through four different books, Cohen's fiction can be considered as one long autobiographical fiction. It is the story of the radiant Solal – Cohen's double – a handsome and successful civil servant of the League of Nations whose charismatic identity is a constant struggle between his Jewish roots and his social status. His masterpiece, Belle du Seigneur, originally included the novel that was later published as Les Valeureux. Belle du Seigneur is called "the book of love", and tells Solal's passionate, cruel yet realistic love affair with Ariane Deume, a married non Jewish woman. In 1968, the novel received the French Academy award. Since then, the novel has been one of the biggest sellers of the prestigious Gallimard White Collection. In 2022, Cohen's works were published in the prestigious Bibliothèque de la Pléiade.