География

Оисо Тынық мұхитының Сагами шығанағына қараған, Канагава префектурасының орталық жағалауында орналасқан. Аймақ көбінесе төбелі, ал қала орталығының солтүстік-батысында Кома тауына дейін (168 метр) көтеріледі. Оисоның жағалауы құмды және ол Шона аймағының батыс шегі деп есептеледі. Оисо Токио тұрғындары үшін әлі де танымал жағажай курорты және демалыс орны болып табылады.

Климат

Оисо ылғалды субтропиктік климатқа (Köppen Cfa) ие, сипаттамасы жылы жаздар және аз қар немесе қар жаумайтын салқын қыстар. Оисодағы орташа жылдық температура 15,8 °C. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 2144 мм, ең көп жауын-шашын қыркүйек айында жауады. Орташа температура тамыз айында шамамен 25,7 °C, ал қаңтар айында шамамен 5,2 °C болады.

Демография

Жапондық санақ деректері бойынша, Оисо қаласының халқы соңғы ғасыр бойына үнемі өсіп келеді, бірақ 2010 жылдан 2020 жылға дейін сәл кеміген.

Тарих

Оисо – Сагами провинциясының ежелгі орталығы. Сагами провинциясының Нара дәуіріндегі провинциялық үкіметінің нақты орны белгісіз, бірақ дәстүр және "Козу" атауы оның қазіргі Оисо шекараларында болған болуы мүмкін. Кішкентай жағалау елді мекені болған Оисо, Сенгоку дәуірінде Одавараның кейінгі Ходзё кланының бақылауында болды. Эдо дәуірінде ол номиналды түрде Одавара доменінің бір бөлігі болып, Эдо мен Киотоны байланыстыратын Токайдо жолындағы Оисо-дзүкү пошта станциясы ретінде дамыды. Мейдзи реставрациясынан кейін және 1878 жылы округтік жүйе құрылғаннан бастап, ол Юруги округінің (淘綾郡) басқаруына көшті. Оисо 1889 жылдың 1 сәуірінде қазіргі муниципалитеттер жүйесі құрылған кезде қала мәртебесін алды. Жылы климаты мен Токайдо магистральдық темір жолы арқылы Токиоға қолайлы қатынасының арқасында, Оисо Мейдзи дәуірінде белгілі дәрігер Мацумото Джунның орынжайы туралы жақсы баяндамасынан кейін саясаткерлер мен әдебиетшілердің теңіз жағалауындағы демалыс орны ретінде танымал болды. Премьер-министр Ито Хиробуми, Ямагата Аритомо, Сайонжи Кинмочи және Окума Шигенобу, Сыртқы істер министрі Муцу Мунемицу, жазушы Шимазаки Тосон және заибацу негізін қалаушы Ясуда Зенжиро Оисода жазғы резиденцияларын құрды. Бұл танымалдылық соғыстан кейінгі кезеңде де жалғасты, сондай-ақ премьер-министр Шигеру Йошида да саясаттан кеткеннен кейін зейнетке шыққан Оисодағы резиденциясына ие болды. Бұрынғы Ито, Йошида және Шимазаки резиденциялары еске алу музейлері ретінде сақталған. 1954 жылдың 1 желтоқсанында Оисо көршілес Кокуфу қаласымен бірікті.

Үкімет

Оисода тікелей сайланатын әкімі және 14 мүшеден тұратын бірпалаталы қалалық кеңес басқаратын әкімшілік құрылым бар. Оисо, көршілес Ниномиямен бірге, Канагава облыстық мәжілісіне бір өкіл сайлайды. Ұлттық саясат саласында қала Жапония Парламентінің (Diet) Төменгі палатасының Канагава 15-ші сайлау округіне кіреді.

Экономика

Оисоның жергілікті экономикасы негізінен маусымдық туризм, егіншілік және коммерциялық балық аулауға байланысты. Бұл қала сонымен қатар Токио/Йокохама және Одавара қалаларының тұрғын аймағы болып табылады.

Білім

Оисода бір мемлекеттік бастауыш мектеп және бір мемлекеттік орта мектеп бар, оларды қала әкімдігі басқарады. Қалада Канагава префектурасы білім беру басқармасы басқаратын бір мемлекеттік жоғары мектеп бар. Сонымен қатар, бір жеке бастауыш мектеп, орта мектеп және жоғары мектеп те бар. Жеке меншік Сеиса университетінің Оисода кампусы орналасқан.

Жабайы табиғат

Оисодағы Теругасаки аққарны жасыл көгершіндер тұзды су ішу үшін келетін жер ретінде танымал.