Джордж Харрисон Маркс: Фотограф және эротикалық фильмдер директоры
Harrison Marks
Джордж Харрисон Маркс (1926-1997) – ағылшын фотографы, гламур суреттерімен және нудисттік, сосын порнофильмдермен танымал. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Харрисон Маркс (6 тамыз 1926 – 27 маусым 1997) – ағылшын фотографы, гламур суреттерінің шебері және нудисттік, кейін порнографиялық фильмдердің режиссері.
English figure photographer (1926–1997)
George Harrison Marks (6 August 1926 – 27 June 1997) was an English glamour photographer and director of nudist, and later, pornographic films.
Жеке өмір
1926 жылы Тоттенхэмде, Миддлсексте еврей отбасында дүниеге келген Маркс алғашқы әйелі Диана Багсгангқа үйленгенде 17 жаста болды. Ол 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында «Гаррисон мен Стюарт» деп аталған дуэтте музыкалық зал дәуірінің соңында түрлі залдарда комедиялық актер ретінде жұмыс істеді. 1964 жылы ол екінші әйелі Вивьен Уорренге үйленді. «Гаррисон Маркстың жалаңаш әлемі» фильмін түсіріп жатқанда, ол фильмде шағын рөлде ойнаған актриса және модель Тони Бернеттпен қарым-қатынас бастады. 1967 жылы, фильм шыққан жылы, Маркс пен Бернетт Джози Харрисон Маркс есімді қызға ие болды. Маркс пен Гриннің бизнес серіктестігі сол жылы таратылып, 1970 жылы Маркс банкротқа ұшырады. Ол пошта карточкалары мен күнтізбелерді, француз кітаптары мен сән журналын сатты. Герард көшесіндегі студияда фотосурет көрмесі өткізілді. Маркстың 8 мм-лік гламур фильмі «Терезе безендіруші» (1961) болды, онда Памела Грин кіші киім дүкенінде манекен рөлінде ойнап, заңнан жасырынып жүрген мысық тонаушының бейнесін сомдады. Маркс фильмде дүкен иесі ретінде көрінеді, ал Грин дүкеннің терезесінде стриптиз биін орындайды. «Терезе безендіруші» фильмінен алынған үзінділер 1964 жылы Rediffusion бағдарламасындағы гламур кино сахнасында қолданылды. Бұл үзінділер Памела Гриннің толыққанды киімсіз бейнесін көрсетті, одан кейін туындаған дау Гриннің BBC Light бағдарламасының «Әйелдер сағатында» фильмді қорғауға мәжбүр етті. Сот «Терезе безендіруші» фильміне қатысты әдепсіздік айыбын алып тастағаннан кейін, Маркс 1960 жылдары 8 мм гламур фильмдерін түсіруді жалғастырды. Тағы бір фильмде, «Модельге кіру» (1965) мысық тонаушы Маркс студиясына кіріп, киімсіз қалдырып, өзінің мекенжайын қалдырады. «Қауіпті қыз» фильмінде стриптиз билеуші құпия агентті орыс шпионы құлдыққа салады, агент бостандыққа шығып, ақырында тұтқынға алған адамды дөңгелек араға лақтырады. Маркстың «Қорқынышқа мүмкіндік» (1967) фильмі одан да қорқынышты, онда модель ортағасырлық азаптау камерасына жеткізіледі. Бұл фильмде Стюарт Сэмюэлс жалаңаш әйелдерді қамшылап, маска киген атқышпен басын кесетін зұлым инквизитор рөлін ойнайды. Оның режиссер ретінде түсірген көркем фильмдері: «Табиғат қалауынша жалаңаш» (1961), «Шымқорларды сыпыру» (оның жыныстық мазмұны жоқ жалғыз фильмі, 1963), «Гаррисон Маркстың жалаңаш әлемі» (1967), «Зұлымдықтың үлгісі» (1967), «Жалаңаштықтың тоғыз дәуірі» (1969) және Мэри Миллингтонның қатысуымен «Менмен ойна» (1977). «Pattern of Evil a.k.a. Fornicon» ауыр S&M фильмінде азаптау камерасында кісі өлтіру мен қамшылау көріністері бар, ол Ұлыбританияда көрсетілген емес. Маркс бірнеше сұхбатта фильмді ұйымдасқан қылмыс қаржыландырғанын айтты. «Жалаңаштықтың тоғыз дәуірі» фильмін түсіргеннен кейін Маркс жетпісінші жылдардың басында банкротқа ұшырады (1970), 1971 жылы Олд Бейлиде әдепсіздікке қатысты сотталу және алкоголизм сияқты қиын кезеңдерді бастан кешірді. «One Maximus» қысқа фильмі «The Ecstasy of Oral Love» псевдодокументальді форматты қабылдайды, онда ерлі-зайыптылар бір-бірін қатты жалайды, соңында жақын қарым-қатынас көріністерімен аяқталады, олар «жас үйленген жұптарға» кеңес беретін әлеуметтік мазмұндық атау карточкаларымен араластырылады. Жетпісінші жылдардың ортасында Маркс ересектер журналы баспасының ең танымал журналдарына ашық фотосеттерді сата бастады. Маркс Салливанға өзінің кейбір 8 мм секс фильмдерінің құқықтарын сатқан, өйткені «Kelerfern» (Салливанның пошта арқылы тапсырыс беруші компаниясы) Маркстың «Hole in One», «Nymphomania», «King Muff» және «Doctor Sex» сияқты секс-шорттарын осы кезеңде сатты. 1970 жылдары Ұлыбританияның порно журналдарында ұсынылатын Маркс фильмдері софткор болып көрінгенмен, олардың порнографиялық сипаты жарнамалармен (Дэвид Салливанның таныс белгісі) өте асырастырылған, 1970 жылдардың басынан бастап Маркс хардкор өндірісімен тәжірибе жүргізе бастады. Ол «Чарли Браун» деген атпен ғана танымал британдық хардкор порнограф үшін қысқа фильмдер түсірді және өзінің «Maximus» қысқа фильмдерінің хардкор нұсқаларын түсіре бастады, олар шетелде «Color Climax» және «Tabu» лейблдерімен жарық көрді. Кейінгі жылдары Маркс бұл қысқаметражды фильмдер туралы сөйлесуге асықпай, олардың аттарын «есімде қалмағанын» айтты. «Араб түндері» (осы фильм 1979 жылы «Color Climax» үшін түсірілді) Бейсвотердегі Куинс Гардэнс қонақ үйіндегі «Джулиус Цезарь» қонақ үйінде түсірілді және негізгі актер Милтон Рид жыныстық мазмұны жоқ рөлде ойнады.
Born in Tottenham, Middlesex in 1926 to a Jewish family, Marks was 17 when he married his first wife, Diana Bugsgang. He worked as a stand up comedian in variety halls towards the end of the music hall era, in the late 1940s and early 1950s, in a duo called Harrison and Stuart. and he married his second wife Vivienne Warren in 1964. While he was filming The Naked World of Harrison Marks he began a relationship with Toni Burnett, an actress and model who made a brief appearance in the film. In 1967, the year the film came out, Marks and Burnett had a daughter, Josie Harrison Marks. Marks' and Green's business partnership was dissolved in the same year, and in 1970 Marks was bankrupt. postcards and calendars, and distributing imported French books and glamour magazines. Photographic exhibitions were held at the Gerrard Street studio. One Marks 8mm glamour film was The Window Dresser (1961), in which Pamela Green starred as a cat burglar who hides from the law by posing as a display mannequin in a lingerie shop. Marks appears in the film as the shop's owner; Green performs a striptease in the store's display window. Clips from The Window Dresser were used in a 1964 piece on the glamour film scene in the Rediffusion programme This Week. These clips showed Pamela Green fully unclothed; the ensuing controversy resulted in Green having to defend the film on the BBC Light Programme's Woman's Hour. After a judge threw out an obscenity charge against The Window Dresser, Marks continued to make 8 mm glamour films throughout the 1960s. One such film, Witches Brew (1960) features Pamela Green as a witch casting spells; Marks makes a brief appearance as her hunchback assistant. In another, Model Entry (1965), a cat burglar breaks into Marks' studio, strips and leaves him her address. In Danger Girl, a stripping secret agent is put into bondage by a Russian spy; the agent breaks free, ultimately throwing her captor onto a circular saw. Even more macabre is Marks' Perchance to Scream (1967) in which a model is transported to a medieval torture chamber. In this film, Stuart Samuels plays an evil inquisitor who sentences topless women to be whipped and beheaded by a masked executioner. His feature films as a director were Naked As Nature Intended (1961), The Chimney Sweeps (his only non sex feature, 1963), The Naked World of Harrison Marks (1967), Pattern of Evil (1967), The Nine Ages of Nakedness (1969) and Come Play With Me (1977), which featured Mary Millington. Pattern of Evil a. k. a. Fornicon, a heavy S&M film which features scenes of murder and whipping in a torture chamber, was never shown in the UK. Marks implied in several interviews over the years that the film was financed by organised crime. After directing The Nine Ages of Nakedness, Marks endured a particularly turbulent time in the early seventies including bankruptcy (1970), an obscenity trial at the Old Bailey in 1971, and alcoholism. One Maximus short The Ecstasy of Oral Love adopts a pseudo documentary format, showing a couple frantically licking each other, ending with some relatively graphic oral sex scenes which are inter cut with ostensibly socially redeeming title cards issuing advice to "young married couples". In the mid seventies Marks had begun selling explicit photo sets to adult magazine publisher David Sullivan's top shelf magazines. Evidently Marks had also sold Sullivan the rights to some of his 8mm sex films, as adverts by Kelerfern (a Sullivan mail order company) carried Marks directed sex shorts like Hole in One, Nymphomania, King Muff and Doctor Sex for sale around this period. While the Marks films offered in UK porn magazines throughout the 1970s appear to have been softcore, and their pornographic nature greatly exaggerated by the advertisements (a familiar trait of David Sullivan), from the early 1970s onwards Marks had begun experimenting with hardcore production. He made short films for a British hardcore pornographer known only as "Charlie Brown", and began making hardcore versions of his own Maximus short films which were released overseas on the Color Climax and Tabu labels. In later years Marks was reluctant to discuss these hardcore short films and claimed "not to remember" their names. Arabian Knights (also filmed for Color Climax in 1979) was shot at the Hotel Julius Caesar in Queens Gardens in Bayswater and features mainstream actor Milton Reid in a non sex role.
Басқа жұмыстар
Жануарларды, әсіресе мысықтарды жақсы көретін Маркс мансабының басында мысықтарды фотоға түсіріп, Комптон Маккензидің "Мысықтардың серігі" (1960 ж.) кітабына фотосуреттер ұсынды. "Ол жалаңаштарды суретке түсіруде өте шебер болған", - деді продюсер Тони Тенсер 1998 жылғы Джон Гамильтонмен сұхбатында, "бірақ мысықтардың суреттерінде де ерекше талант көрсетті, олар кейбір жалаңаш суреттерінен гөрі әлдеқайда әдемірек болды". Маркстің мысықтары оның студиясындағы тұрақты тұрғындар болды және сол кезеңнің бірнеше 8 мм-лік гламур фильмдерінде олардың шашырап жүргенін көруге болады, кейде тіпті маңызды рөлдерде де пайда болды. Алғашқы "гламур" фильмдерінің сәттілігінен кейін Харрисон Маркс бірқатар комедиялық фильмдерді де шығарды, олар оның ересектерге арналған жұмыстарын таратқан фотошоптар мен журналдар арқылы сатылды. Ол осы фильмдерді режиссерлік етіп қана қоймай, басты рөлдердің бірінде де ойнады. "Көршінің шай кеші", "Жарамсыз детективтер", "High Diddle Fiddle", "Бас ауруын келтіретін әшекейлеушілер" және "Музыкалық маньяктар" сияқты фильмдер музыкалық зал және классикалық нұсқаусыз комедия дәстүрлерінде жасалған. Әрине, олар оның "қыздар" фильмдерінен және нағыз бәсекелес фильмдерден (яғни, ол құрмет көрсеткен Чаплин, Китон және Харрольд Ллойд классикалары) гөрі аз сәттілікке жетті, олар сол кездегі фильмдер жинағының көп бөлігін құрады.
A lover of animals, in particular felines, in the early stages of his career Marks had a sideline photographing cats, and provided the photographs for Compton Mackenzie's book Cats's Company (1960). "He was an excellent photographer of nudes," producer Tony Tenser remarked to John Hamilton in a 1998 interview, "but he also excelled in photographs of cats, that were much more beautiful than some of his nudes". Marks' cats remained a fixture of his studio and can be spotted scurrying about in several of the 8mm glamour films of the period, occasionally even appearing in prominent roles. In the wake of the success of his early "glamour" films Harrison Marks also produced a series of slapstick comedies also sold via the photographic shops and magazines that were the outlet for his adult work. As well as directing these films he also appeared as one of the main actors. Titles like Uncle's Tea Party, Defective Detectives, High Diddle Fiddle, Dizzy Decorators and Musical Maniacs were founded in the music hall and classic silent comedy traditions. Needless to say, they were less successful than his girlie films and the competition from the real thing (i. e., the Chaplin, Keaton, and Harrold Lloyd classics that he paid homage to), which provided most of the package film releases of the day.
Янус пен Кейн
1970 жылдардың соңында Маркс "Янус" фетшистік журналына фотограф ретінде жұмысқа алынды, ол соққы және сауат ашу суреттеріне маманданған. Ол сондай-ақ "Янус" үшін эротикалық, қысқа метражды дене жазалау фильмдерін өндіріп, режиссерлік жасады, бұл фильмдер сол кезде жаңа ғана пайда бола бастаған үй бейне нарығына арналған еді. Олардың бірі – "Warden's End" (1981) фильмінде гламур моделі және порноактыриса Линзи Дрю түскен, онда "Янус" журналының Лондон кеңсесі, 40 Олд Комптон көшесіндегі ғимаратының сыртқы және ішкі көрінісі көрсетілген. 1982 жылы Маркс "Янус" журналынан кетіп, өзінің "Кейн" атты фетшистік журналын құрды, онда да сауат ашу және соққы суреттері жарияланды. "Кейн" журналы өзін "Ересектерге арналған фантастика, шындық және ойдан шығарылған әңгімелердің CP журналы" деп сипаттады. Дене жазалау Маркс үшін мансабының соңғы кезеңінде басты тақырыпқа айналды. Оның ресми сайтында айтылғандай, Маркстің дене жазалау материалдары "оны өмірінің соңына дейін ішімдік, темекі және лайықты жағдайда қамтамасыз етті". Ол "Kane International Videos" бөлімін құрды және 1980-ші және 1990-шы жылдары бірнеше толық метражды дене жазалау бейнефильмдерін режиссерлікке алып (кейде өзі де түсті). Оның кейбір бейнефильмдері: "The Cane and Mr Abel" (1984), сондай-ақ Линзи Дрюмен, "Bad Girls Don't Cry" (1989), "The Spanking Academy of Dr. Blunt", "Stinging Tales" (екеуі де 1992), "Naughty Schoolgirls Revenge" (1994) және "Spanker's Paradise" (1 және 2 бөлімдері), 1992 жылы ол ағылшын порножұлдызы Вида Гарманмен бірге түскен. 1997 жылы қайтыс болғаннан кейін оның қызы Джози Харрисон Маркс "Кейн" журналын редакциялауды өз міндетіне алды.
In the late 1970s Marks was hired as a photographer for Janus, a fetish magazine specialising in spanking and caning imagery. He also produced and directed short erotic corporal punishment films for Janus for the then emerging home video market. One of these, Warden's End (1981), starring glamour model and pornographic actress Linzi Drew, shows the exterior and interior of Janus's London storefront office at 40 Old Compton Street. In 1982 Marks left the Janus stable to set up his own fetish magazine Kane which also featured caning and spanking photos. Kane described itself as "The CP Journal of Fantasy, Fact and Fiction for Adults." Corporal punishment would now become Marks' big theme for the final act of his career. According to his official website, Marks' corporal punishment material "kept him in booze and cigarettes and an acceptable degree of comfort for the rest of his life". He created the Kane International Videos division and went on to direct (and sometimes also performed in) a number of full length corporal punishment videos in the 1980s and 1990s. Some of his videos include: The Cane and Mr Abel (1984), also with Linzi Drew, Bad Girls Don’t Cry (1989), The Spanking Academy of Dr. Blunt, Stinging Tales (both 1992), Naughty Schoolgirls Revenge (1994), and Spanker's Paradise (parts 1 & 2) in 1992 in which he also acted opposite English porn star Vida Garman. After his death in 1997, his daughter Josie Harrison Marks took over the editing of Kane.
Өмірбаян
1967 жылы «The Times» газетінің бұрынғы көркемдік редакторы және «Fleet Street» көшесінде өзінің атымен күнделік (Daily Sketch газетінде) жүргізген алғашқы редактор Франклин Вуд Харрисон Маркс туралы «Харрисон Маркс туралы ашық шындық» атты өмірбаянын жариялады. Ол 2017 жылы қайта басылды.
In 1967 Franklyn Wood, a former art editor of The Times and the first editor in Fleet Street to run a diary (in the Daily Sketch) under his own name, published a biography of Harrison Marks called The Naked Truth About Harrison Marks. It was reprinted in 2017.