Кіріспе

Джордж Харрисон Маркс (6 тамыз 1926 – 27 маусым 1997) – ағылшын фотографы, гламур суреттерінің шебері және нудисттік, кейін порнографиялық фильмдердің режиссері.

Жеке өмір

1926 жылы Тоттенхэмде, Миддлсексте еврей отбасында дүниеге келген Маркс алғашқы әйелі Диана Багсгангқа үйленгенде 17 жаста болды. Ол 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында «Гаррисон мен Стюарт» деп аталған дуэтте музыкалық зал дәуірінің соңында түрлі залдарда комедиялық актер ретінде жұмыс істеді. 1964 жылы ол екінші әйелі Вивьен Уорренге үйленді. «Гаррисон Маркстың жалаңаш әлемі» фильмін түсіріп жатқанда, ол фильмде шағын рөлде ойнаған актриса және модель Тони Бернеттпен қарым-қатынас бастады. 1967 жылы, фильм шыққан жылы, Маркс пен Бернетт Джози Харрисон Маркс есімді қызға ие болды. Маркс пен Гриннің бизнес серіктестігі сол жылы таратылып, 1970 жылы Маркс банкротқа ұшырады. Ол пошта карточкалары мен күнтізбелерді, француз кітаптары мен сән журналын сатты. Герард көшесіндегі студияда фотосурет көрмесі өткізілді. Маркстың 8 мм-лік гламур фильмі «Терезе безендіруші» (1961) болды, онда Памела Грин кіші киім дүкенінде манекен рөлінде ойнап, заңнан жасырынып жүрген мысық тонаушының бейнесін сомдады. Маркс фильмде дүкен иесі ретінде көрінеді, ал Грин дүкеннің терезесінде стриптиз биін орындайды. «Терезе безендіруші» фильмінен алынған үзінділер 1964 жылы Rediffusion бағдарламасындағы гламур кино сахнасында қолданылды. Бұл үзінділер Памела Гриннің толыққанды киімсіз бейнесін көрсетті, одан кейін туындаған дау Гриннің BBC Light бағдарламасының «Әйелдер сағатында» фильмді қорғауға мәжбүр етті. Сот «Терезе безендіруші» фильміне қатысты әдепсіздік айыбын алып тастағаннан кейін, Маркс 1960 жылдары 8 мм гламур фильмдерін түсіруді жалғастырды. Тағы бір фильмде, «Модельге кіру» (1965) мысық тонаушы Маркс студиясына кіріп, киімсіз қалдырып, өзінің мекенжайын қалдырады. «Қауіпті қыз» фильмінде стриптиз билеуші құпия агентті орыс шпионы құлдыққа салады, агент бостандыққа шығып, ақырында тұтқынға алған адамды дөңгелек араға лақтырады. Маркстың «Қорқынышқа мүмкіндік» (1967) фильмі одан да қорқынышты, онда модель ортағасырлық азаптау камерасына жеткізіледі. Бұл фильмде Стюарт Сэмюэлс жалаңаш әйелдерді қамшылап, маска киген атқышпен басын кесетін зұлым инквизитор рөлін ойнайды. Оның режиссер ретінде түсірген көркем фильмдері: «Табиғат қалауынша жалаңаш» (1961), «Шымқорларды сыпыру» (оның жыныстық мазмұны жоқ жалғыз фильмі, 1963), «Гаррисон Маркстың жалаңаш әлемі» (1967), «Зұлымдықтың үлгісі» (1967), «Жалаңаштықтың тоғыз дәуірі» (1969) және Мэри Миллингтонның қатысуымен «Менмен ойна» (1977). «Pattern of Evil a.k.a. Fornicon» ауыр S&M фильмінде азаптау камерасында кісі өлтіру мен қамшылау көріністері бар, ол Ұлыбританияда көрсетілген емес. Маркс бірнеше сұхбатта фильмді ұйымдасқан қылмыс қаржыландырғанын айтты. «Жалаңаштықтың тоғыз дәуірі» фильмін түсіргеннен кейін Маркс жетпісінші жылдардың басында банкротқа ұшырады (1970), 1971 жылы Олд Бейлиде әдепсіздікке қатысты сотталу және алкоголизм сияқты қиын кезеңдерді бастан кешірді. «One Maximus» қысқа фильмі «The Ecstasy of Oral Love» псевдодокументальді форматты қабылдайды, онда ерлі-зайыптылар бір-бірін қатты жалайды, соңында жақын қарым-қатынас көріністерімен аяқталады, олар «жас үйленген жұптарға» кеңес беретін әлеуметтік мазмұндық атау карточкаларымен араластырылады. Жетпісінші жылдардың ортасында Маркс ересектер журналы баспасының ең танымал журналдарына ашық фотосеттерді сата бастады. Маркс Салливанға өзінің кейбір 8 мм секс фильмдерінің құқықтарын сатқан, өйткені «Kelerfern» (Салливанның пошта арқылы тапсырыс беруші компаниясы) Маркстың «Hole in One», «Nymphomania», «King Muff» және «Doctor Sex» сияқты секс-шорттарын осы кезеңде сатты. 1970 жылдары Ұлыбританияның порно журналдарында ұсынылатын Маркс фильмдері софткор болып көрінгенмен, олардың порнографиялық сипаты жарнамалармен (Дэвид Салливанның таныс белгісі) өте асырастырылған, 1970 жылдардың басынан бастап Маркс хардкор өндірісімен тәжірибе жүргізе бастады. Ол «Чарли Браун» деген атпен ғана танымал британдық хардкор порнограф үшін қысқа фильмдер түсірді және өзінің «Maximus» қысқа фильмдерінің хардкор нұсқаларын түсіре бастады, олар шетелде «Color Climax» және «Tabu» лейблдерімен жарық көрді. Кейінгі жылдары Маркс бұл қысқаметражды фильмдер туралы сөйлесуге асықпай, олардың аттарын «есімде қалмағанын» айтты. «Араб түндері» (осы фильм 1979 жылы «Color Climax» үшін түсірілді) Бейсвотердегі Куинс Гардэнс қонақ үйіндегі «Джулиус Цезарь» қонақ үйінде түсірілді және негізгі актер Милтон Рид жыныстық мазмұны жоқ рөлде ойнады.

Басқа жұмыстар

Жануарларды, әсіресе мысықтарды жақсы көретін Маркс мансабының басында мысықтарды фотоға түсіріп, Комптон Маккензидің "Мысықтардың серігі" (1960 ж.) кітабына фотосуреттер ұсынды. "Ол жалаңаштарды суретке түсіруде өте шебер болған", - деді продюсер Тони Тенсер 1998 жылғы Джон Гамильтонмен сұхбатында, "бірақ мысықтардың суреттерінде де ерекше талант көрсетті, олар кейбір жалаңаш суреттерінен гөрі әлдеқайда әдемірек болды". Маркстің мысықтары оның студиясындағы тұрақты тұрғындар болды және сол кезеңнің бірнеше 8 мм-лік гламур фильмдерінде олардың шашырап жүргенін көруге болады, кейде тіпті маңызды рөлдерде де пайда болды. Алғашқы "гламур" фильмдерінің сәттілігінен кейін Харрисон Маркс бірқатар комедиялық фильмдерді де шығарды, олар оның ересектерге арналған жұмыстарын таратқан фотошоптар мен журналдар арқылы сатылды. Ол осы фильмдерді режиссерлік етіп қана қоймай, басты рөлдердің бірінде де ойнады. "Көршінің шай кеші", "Жарамсыз детективтер", "High Diddle Fiddle", "Бас ауруын келтіретін әшекейлеушілер" және "Музыкалық маньяктар" сияқты фильмдер музыкалық зал және классикалық нұсқаусыз комедия дәстүрлерінде жасалған. Әрине, олар оның "қыздар" фильмдерінен және нағыз бәсекелес фильмдерден (яғни, ол құрмет көрсеткен Чаплин, Китон және Харрольд Ллойд классикалары) гөрі аз сәттілікке жетті, олар сол кездегі фильмдер жинағының көп бөлігін құрады.

Янус пен Кейн

1970 жылдардың соңында Маркс "Янус" фетшистік журналына фотограф ретінде жұмысқа алынды, ол соққы және сауат ашу суреттеріне маманданған. Ол сондай-ақ "Янус" үшін эротикалық, қысқа метражды дене жазалау фильмдерін өндіріп, режиссерлік жасады, бұл фильмдер сол кезде жаңа ғана пайда бола бастаған үй бейне нарығына арналған еді. Олардың бірі – "Warden's End" (1981) фильмінде гламур моделі және порноактыриса Линзи Дрю түскен, онда "Янус" журналының Лондон кеңсесі, 40 Олд Комптон көшесіндегі ғимаратының сыртқы және ішкі көрінісі көрсетілген. 1982 жылы Маркс "Янус" журналынан кетіп, өзінің "Кейн" атты фетшистік журналын құрды, онда да сауат ашу және соққы суреттері жарияланды. "Кейн" журналы өзін "Ересектерге арналған фантастика, шындық және ойдан шығарылған әңгімелердің CP журналы" деп сипаттады. Дене жазалау Маркс үшін мансабының соңғы кезеңінде басты тақырыпқа айналды. Оның ресми сайтында айтылғандай, Маркстің дене жазалау материалдары "оны өмірінің соңына дейін ішімдік, темекі және лайықты жағдайда қамтамасыз етті". Ол "Kane International Videos" бөлімін құрды және 1980-ші және 1990-шы жылдары бірнеше толық метражды дене жазалау бейнефильмдерін режиссерлікке алып (кейде өзі де түсті). Оның кейбір бейнефильмдері: "The Cane and Mr Abel" (1984), сондай-ақ Линзи Дрюмен, "Bad Girls Don't Cry" (1989), "The Spanking Academy of Dr. Blunt", "Stinging Tales" (екеуі де 1992), "Naughty Schoolgirls Revenge" (1994) және "Spanker's Paradise" (1 және 2 бөлімдері), 1992 жылы ол ағылшын порножұлдызы Вида Гарманмен бірге түскен. 1997 жылы қайтыс болғаннан кейін оның қызы Джози Харрисон Маркс "Кейн" журналын редакциялауды өз міндетіне алды.

Өмірбаян

1967 жылы «The Times» газетінің бұрынғы көркемдік редакторы және «Fleet Street» көшесінде өзінің атымен күнделік (Daily Sketch газетінде) жүргізген алғашқы редактор Франклин Вуд Харрисон Маркс туралы «Харрисон Маркс туралы ашық шындық» атты өмірбаянын жариялады. Ол 2017 жылы қайта басылды.