Кіріспе

Америкалық заңнан тыс адам және әскер (1819–1850) Джон Джоэл Глантон (шамамен 1819 – 23 сәуір 1850) Арканзас территориясының алғашқы қоныстанушысы болды. Ол сонымен қатар Техас рейнджері және Мексика-Америка соғысындағы солдат, сондай-ақ 19 ғасырдың ортасында Солтүстік Мексика мен Оңтүстік-Батыс АҚШ-тағы бас терісін аулаушылардың жаман атты тобының жетекшісі болды. Заманауи дереккөздер оны кісі өлтіруші, заңнан тыс адам және Техас революциясының белгілі қатысушысы деп сипаттайды. Ол көрнекті батыс жазушылары Ларри Макмертри мен Кормак Маккартидің шығармаларында қатыгез тұлға ретінде бейнеленеді.

Ерте өмір

Джон Джоэл Глантон 1819 жылы Оңтүстік Каролина штатының Эджфилд округінде өзінің егіз бауыры Джулианмен бірге дүниеге келді. Оның әкесі Чарльз Уильям Глантон (1789-1826) оның жас кезінде қайтыс болды, ал анасы Маргарет Хилл Глантон төрт ұлын Луизиана штатына көшірді. 1832 жылы ол 1812 жылғы соғыстың Оңтүстік Каролиналық бай қатысушысы, майор Джон Роддиге қайта үйленді, одан кейін екі бала дүниеге келді. 1835 жылы ол Арканзас территориясының Джексон округіне оның қасында көшіп, отбасы қазіргі Аугуста қаласының жанында жиырмадан астам құлы бар Уолнут Вудс плантациясын құрды.

Техастың тәуелсіздігі

Глантонның жастық шағы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол өте қатыгездігімен және зорлық-зомбылыққа бейімдігімен танымал болды. Ол 1841 жылы Луизианада тұтқындалғанға дейін көптеген құжаттарда есімдері кездеспейді, бірақ кейінгі авторлар ол Теннессиден заңнан тыс адам ретінде қашып, Техас штатының Гонзалес қаласына қоныстанған, содан кейін 1835 жылғы Техас революциясының Мексиканың Орталық Республикасына қарсы алғашқы шайқасына қатысқандығын айтады. Глантон өзін қорғап, азаматтың тоқтау командасын орындамағанын мәлімдеді. Осы оқиға армиядағы майор Уолтер П. Лэнетхен мен оның генералы Закари Тейлордың арасында қақтығыс тудырды. Глантон оны тұтқындауға жіберілген әскери полициядан қашып құтылды, бірақ кейін Джон Коффи Хейстің бірінші Техас атты мылтық полкінің екінші взводына, сондай-ақ Техас рейнджерлері деп белгілі әскерге қосылды. Ол генерал Винфилд Скотттың Мексика қаласындағы науқанында қатысты, сол кезде жеке Глантон генерал Джозеф Лейн тарапынан "1847 жылғы 23 және 24 қарашадағы шайқастардағы ерекше белсенділігі мен батылдығы үшін көпшіліктің назарына ілікті" деп ескерілді. Бұл қырғын туралы естіген Калифорния билігі Кечан тайпасына қарсы тағдырлы Гила экспедициясына жасақ шақырып алды.

Танымал мәдениетте

Еремия Клеменс Глантонды өзінің «Бернард Лайл» (1856) романындағы кейіпкер ретінде енгізеді, бұл Техас революциясына арналған алғашқы көркем шығармалардың бірі. Самюэл Чемберлен, өзі осы топтың мүшесі болғанын мәлімдеп, олардың іс-қимылдары туралы «Менің мойындауым» атты естеліктерінде жазған. Глантон, Галлантин есімімен, Джордж Макдональд Фрейзердің «Flashman and the Redskins» (1982) романында, «The Flashman Papers» комикс романдарының бір бөлігі ретінде кездеседі. Глантон мен оның тобының қияли нұсқасы Кормак Маккартидің «Қан меридианы» (1985) романында маңызды рөлде бейнеленген, оның көптеген оқиғалары Чемберленнің баяндамасына негізделген. Маккарти, Чемберленнің естеліктерінде Глантонның оң жақтағы қолбасшысы ретінде сипатталған құпия судья Холденді кітабының басты қарсыласы ретінде жазды. Глантон, тағы бір тарихи бас терісін аулаушы Джеймс Киркермен бірге, Ларри Макмертридің «Өлі адамның жолы» (1995) романының басында қысқаша көрінеді. Бұл кітап Макмертридің «Жоңайлы көгершін» тетралогиясының бірінші томы болып табылады. Расс Хит салған және Джон Уэллен жазған жеті беттік «Бас үшін бас» әңгімесі, Чемберленнің естеліктеріне негізделген, 1998 жылы Paradox Press баспасынан шыққан «The Big Book of the Weird Wild West» кітабына енген. Хью Микольдің «Шалпы: Джон Глантон мен оның серіктерінің азаматтық жорығы» (Scalp: La Chevauchée funèbre de John Glanton et de ses compagnons de carnage) графикалық романы, тағы да Чемберленнің кітабына сүйене отырып, 2017 жылы француздық Futuropolis баспасынан жарық көрді. 2005 жылы History Channel арнасының «Wild West Tech» эпизоды Глантон тобы туралы, Глантонның бас терісін аулаушы ретіндегі зұлматтарына назар аудара отырып баяндады. Бұл көріністер Аризона штатының Тусон қаласының жанындағы «Олд Тусон» студиясында түсірілді.