Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық концерттік пианист және композитор
Mexican concert pianist and composer
Консуэло Веласкес Торрес (21 тамыз 1916, Сиудад Гусман, Халиско – 22 қаңтар 2005, Мексика қаласы), сондай-ақ Консуэлито Веласкес деп белгілі, мексикалық концерттік пианист және композитор болды. Ол "Bésame mucho", "Amar y vivir" және "Cachito" сияқты танымал мексикалық балладалардың авторы. Ол әскери қызметкер және ақын Исаак Веласкес де Валле мен оның әйелі Мария де Хесус Торрес Ортиздің бес қызының ең кішісі болды. Оның алғашқы қоғамдық концерті елордадағы Palacio de Bellas Artes-те өтті, одан кейін ол халық музыкасының композиторы ретінде жұмыс істеді. Режиссер Хулио Сарасенидің "Арман" фильмі оның мансабында ерекше орын алды. Пианист ретінде ол 1952 жылы Жюлиан Солердің "Se le pasó la mano" және 1959 жылы "Mis padres se divorcian" фильмдеріне де қатысты. Бұған қоса, ол 1992 жылы түсірілген өмірі туралы "Consuelo Velázquez" деректі фильмінде де пайда болды. Өмірі бойы ол бірнеше мексикалық фильмдерге музыка жазды.
Consuelo Velázquez Torres (August 21, 1916, in Ciudad Guzmán, Jalisco – January 22, 2005, Mexico City), also popularly known as Consuelito Velázquez, was a Mexican concert pianist and composer. She was the composer of famous Mexican ballads such as "Bésame mucho", "Amar y vivir", and "Cachito". she was the youngest of five daughters born to the soldier and poet Isaac Velázquez de Valle and his wife, María de Jesús Torres Ortíz. Her first public concert was held in the Palacio de Bellas Artes in the capital, and soon after she began as a composer of popular music. directed by filmmaker Julio Saraceni was unique for her career. As a pianist she was also involved in the Mexican movies directed by Julián Soler Se le pasó la mano made in 1952 and Mis padres se divorcian made in 1959. Additionally, she appeared in the documentary about her life, Consuelo Velázquez, made in 1992. Throughout her life she composed music for several Mexican movies.
Көп сүйсін
Оның ең танымал туындысы – "Bésame mucho" әні, ол 16 жасында Куба музыкасының болэро жанрында жазылған. Бұл туынды Веласкеске ең көп танымалдылық пен қуаныш сыйлады, және Консуэло сүйген адамынан алғашқы сүйісімін алғанға дейін жазылған. Испандық-мексикалық баритон Эмилио Туэро осы әнді жазғаннан кейін "Bésame mucho" "Kiss Me Kiss Me Much", "Kiss Me a Lot", "Kiss Me Again and Again", "Embrasse Moi" және "Stále ma bozkávaj" деген аттармен де белгілі болды. 20-дан астам тілге аударылған бұл ән халық музыкасының символына айналды. АҚШ-тағы оның үлкен табысының бір бөлігі – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде күйеулерін күткен әйелдерге қатысты әннің мағынасын түсіндіру болды.
Her best known piece is the iconic song "Bésame mucho", which she composed in the Cuban music genre bolero when she was only 16 years old. This piece gained Velázquez the most recognition and brought the most pleasure to her, and was created before Consuelo received her first kiss from someone she loves. After its recording by the Spanish Mexican baritone Emilio Tuero, "Bésame mucho" is also known as "Kiss Me Kiss Me Much", "Kiss Me a Lot", "Kiss Me Again and Again", "Embrasse Moi" and "Stále ma bozkávaj". Translated into more than 20 languages, the song has become an icon of popular music. Part of its great success in the United States was the contextualization of the song towards women who waited for their husbands during World War II.
Жеке өмір
Карьерасы басталғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, Веласкес медиа иесі және суретшілерді қолдаушы Мариано Ривера Кондеге (1977 жылы қайтыс болды) үйленді, және олардың Мариано мен Серхио Ривера Веласкес есімді екі ұлы болды. 1979-1982 жылдар аралығында ол Одақ Конгресінің Депутаттар палатасының құрамына кірді, бұл оның туған елінің саясатына жасаған жалғыз үлесі болды. 1989 жылы ол халықтық өнер және дәстүрлер саласындағы ғылым мен өнердің ұлттық сыйлығына ие болды.
Years after the beginning of her career, Velázquez married the media owner and artist promoter Mariano Rivera Conde (died in 1977), and they had two sons, Mariano and Sergio Rivera Velázquez. In the period between 1979 and 1982 she was a part of the Chamber of Deputies of the Congress of the Union, which was her only contribution in politics of her country. She was winner of the National Prize for Science and Arts in the field of Popular Art and Traditions in 1989.
Өлім
2005 жылдың 22 қаңтарында 88 жасында жүрек-қан тамырлары ауруынан қайтыс болды. Оның денесі қаланың белгілі суретшілеріне құрмет көрсету үшін оның алғашқы қойылымының сахнасы болған Паласио де Белас Артеске көшірілді. Кейін оның күлін ол әр жексенбі сайын миссаға баратын Santo Tomas Moro шіркеуінде жерледі. Соңғы өнерлік үлесі ретінде ол мексикалық әнші Сесилия Туссенттің "Para mi Consuelo" атты соңғы альбомында фортепианода орындады, онда Веласкестің әндері де бар. 1977 жылы концерттік пианист өзінің әріптесі, педагог Рамон Инклан Агилар, журналист және әнші Уилберт Алонсо Кабрера, Лола Белтран және Мария Мединамен бірге Біріккен Ұлттар Ұйымының Бейбітшілік сыйлығын алды. Бұл сыйлықты оларға БҰҰ Бас хатшысы осы ұйымның "персонал күніне" арналған әсем мексикалық фестивальға қатысқандары мен ұйымдастырғандары үшін табыс етті. Бұл күні біріккен ұлттар ұйымының жұмысына униформа киген және азаматтық қызметкерлердің үлесі тойланады. Жақында композитор өзінің соңғы өсиетімен жеті жарияланбаған ән қалдырғаны белгілі болды, олардың ішінде Сесилия Туссентке арналған "Donde siempre", Banda El Recodo жазбаға алатын "Mi bello Mazatlán" және Веласкес мексикалық әнші Луис Мигельге қалдырған "Por el camino" әндері бар.
Affected by cardiovascular sickness, Velázquez died on January 22, 2005, at the age of 88. Her body was moved to the Palacio de Bellas Artes, the stage of her first show, in tribute to the known artists of the town. Her ashes later were buried in the Santo Tomas Moro church, where she went every Sunday for mass. As her last artistic contribution, she performed piano in the most recent album of the Mexican singer Cecilia Toussaint titled Para mi Consuelo, which contains songs by Velázquez. In 1977 the concert pianist also received the Award of Peace of the United Nations, together with her colleague the teacher Ramon Inclan Aguilar and the journalist and singer Wilbert Alonzo Cabrera, Lola Beltrán and Maria Medina. This award was presented to them by the General Clerk of the UN due to this artistic participation and organization of a lavish Mexican festival for the "día del personal" of the United Nations, a day that celebrates the contributions of people in uniform and civilians to the work of the organization. Recently, it has been discovered that the composer left seven unedited songs in her last wishes, among them "Donde siempre" (dedicated to Cecilia Toussaint), "Mi bello Mazatlán" (that the Banda El Recodo will record) and "Por el camino", that Velázquez left to the Mexican singer Luis Miguel.