Кіріспе

АҚШ-тың федералды заңы

1944 жылғы Pick Sloan Flood Control Act (P. L. 78–534) заңы, 78-ші Конгрестің 2-ші сессиясында қабылданды. Бұл АҚШ заңнамасы, АҚШ бойынша көптеген жаңа бөгеттер салуға, ал бұрыннан бар бөгеттерге өзгерістер енгізуге, сондай-ақ су сақтау тоғандарын (левеелерді) құруға рұқсат берді. Оның түрлі шараларының ішінде Оңтүстік-Шығыс электр энергиясы басқармасы және Оңтүстік-Батыс электр энергиясы басқармасы құрылды, сондай-ақ Пик-Слоан Миссури бассейні бағдарламасының құрылуына жол ашты. Пик-Слоан заңнамасы Миссури өзенін алты бағытта басқаруды көздеді: гидроэнергетика, демалыс, сумен жабдықтау, кеме жүргізу, су тасқынын бақылау және балық шаруашылығы мен жануарлар дүниесін қорғау. Осы заңның нәтижесінде 50-ден астам бөгет және көлдер салынды, олар тек басты зардап шеккен өзенде ғана емес, сонымен қатар оның салаларында және басқа да байланысты өзендерде орналасқан. Мысалы, Небраска штатында Миссури және оның салаларын бөгендеу арқасында сегізден астам жаңа көл пайда болды. Заң сонымен қатар штаттардың су тасқынын бақылау жобаларына әсер етуге құқығын, губернатор арқылы мойындады. 33 АҚШ кодексінің 701-тарауында Конгресс саясаты ретінде жарияланды:

өздерінің шекараларындағы су алаптарын дамытудағы штаттардың мүдделері мен құқықтарын, сондай-ақ суды пайдалану және бақылаудағы мүдделері мен құқықтарын тану. Бұл актке 1944 жылдың 22 желтоқсанында президент Франклин Д. Рузвельт қол қойды. Ол Армия инженерлік корпусының басшысы болған генерал Льюис А. Пик және Ішкі істер департаментінің Мелиорация бюросының қызметкері В. Гленн Слоанның есімдерімен аталады.

Әсерлер

Лакота, Дакота және Накота тайпалары Гаррисон бөгетінің салынуына байланысты Форт-Бертольд резервациясындағы Үш Біріккен Тайпаның жерлерін жоғалтты. Бұл жобаның салдарынан 1500-ден астам американдықтар Миссури өзенінің жағалауларындағы су тасқынынан көшірілуге мәжбүр болды. Жоба Миссури өзені бассейніндегі су тасқынын тиімді түрде бақылап, суару және қалаларға сумен қамтамасыз етіп, АҚШ-тың орталық аймақтарында тұрақты электр қуатын өндірді. Алайда, Миссури өзені әр жыл сайын Миссисипи өзеніне миллиондаған кубометр топырақ құйып, шөгінділерді Мексика шығанағына жеткізіп, кедергі аралдар тізбегін қалыптастырды. Шөгінді азайғаннан кейін аралдардың пайда болуы тоқтады. 1970 жылдары биологтар ескерту жасады. 1990 жылдары бұл кедергі аралдардың көп бөлігі жойылды, ал Луизиана штаты дауылдық толқындар мен мұнай төгілуінен қорғалмай қалды.