Кіріспе

Көрінетін хаостан тәртіптің спонтанды түрде пайда болуы

Спонтанды тәртіп, қатаң ғылымдарда өзін-өзі ұйымдастыру деп аталатын, көрінетін хаостан тәртіптің спонтанды түрде пайда болуы. "Өзін-өзі ұйымдастыру" термині көбінесе физикалық өзгерістер мен биологиялық процестер үшін қолданылады, ал "спонтанды тәртіп" әдетте адамдық әлеуметтік желілерде өзін-өзі қызықтыратын тұлғалардың әрекеттерінен туындайтын әртүрлі әлеуметтік тәртіптердің пайда болуын сипаттау үшін қолданылады, олар тәртіпті жоспарлау арқылы жасауға қасазданбайды. Жердегі өмірдің эволюциясы, тіл, кристалдық құрылым, Интернет, Уикипедия және еркін нарықтық экономика сияқты спонтанды тәртіп немесе өзін-өзі ұйымдастыру арқылы дамыған жүйелердің мысалдары келтіріледі. Спонтанды тәртіптер ұйымдардан масштабсыз желілер ретінде ажыратылады, ал ұйымдар иерархиялық желілер болып табылады. Сонымен қатар, ұйымдар өздігінен пайда болатын әлеуметтік тәртіптердің бір бөлігі болуы мүмкін (және көбінесе болады), бірақ керісінше емес. Ұйымдар белгілі бір тұлғалар немесе топтар құрып, басқарады, ал спонтанды тәртіптерді ешкім құрып, басқара алмайды. Экономика және әлеуметтік ғылымдарда спонтанды тәртіп "адамның жобасы емес, адам әрекетінің нәтижесі" деп анықталады. Экономикада спонтанды тәртіп – өзін-өзі қызықтыратын тұлғалар арасындағы тепе-теңдік мінез-құлық, ол табиғи іріктеу процесінің "ең мүмкін болатындардың тіршілігі" заңына бағынып, дамуы және өмір сүруі мүмкін.

Тарих

Мюррей Ротбардтың айтуынша, философ Чжуанцзи (б.з.д. 369–286) алғаш рет өздігінен қалыптасатын тәртіп туралы идеяны ұсынған. Чжуанцзи конфуциандық авторитаризмді жоққа шығарып, «адамзатты өз күйінде қалдыру деген нәрсе болған, бірақ адамзатты [сәтті] басқару деген нәрсе ешқашан болған емес» деп жазған. Ол өздігінен қалыптасатын тәртіптің ерте түрін айқындап, «егер нәрселерге араласпаса, жақсы тәртіп өздігінен туындайды» деп мәлімдеді, бұл тұжырым кейіннен «19 ғасырда Прудонмен ерекше дамытылды». Шотланд ағартушыларының ойшылдары нарықты өздігінен қалыптасатын тәртіп ретінде дамытып, зерттеді. 1767 жылы социолог және тарихшы Адам Фергюсон қоғамды «адам әрекеттерінің нәтижесі, бірақ ешқандай адам жоспарының іске асырылуы емес» деп сипаттады. Дегенмен, «өздігінен қалыптасатын тәртіп» термині Майкл Поланьидің «Қоғамдағы ойдың өсуі» атты мақаласында қолданылған сияқты. Карл Менгер, Людвиг фон Мизес және Фридрих Хайек басқаратын Австрия экономика мектебі оны әлеуметтік және экономикалық ойлаудың орталық бөлігіне айналдырды. Хайектың өздігінен қалыптасатын тәртіп теориясы екі байланысты, бірақ әртүрлі ықпалдың нәтижесі болып табылады, олар әрқашан бір бағытта болмайды. Экономикалық теоретик ретінде оның түсіндірмелеріне рационалды түсінік беруге болады. Бірақ құқықтық және әлеуметтік теоретик ретінде ол, керісінше, біздің бақылауымыздан шығып кеткен оқиғалар ағынына сліптей мойынсұнуға шақыратын консервативтік және дәстүрлі көзқарасқа едәуір сүйенеді.

Нарықтар

Хайек сияқты көптеген классикалық либералдық теоретиктер нарықтық экономиканың өздігінен қалыптасатын тәртіп екенін және олардың "қоғамдық ресурстарды кез келген жобалай білгенге қарағанда тиімдірек бөлуін" қамтамасыз ететінін айтады. Олар бұл өздігінен туындайтын тәртіпті (Хайектің "Құнжырлы мақтаныш" кітабында "кеңейтілген тәртіп" деп аталады) қажетті ақпараттың ерекшеліктеріне байланысты адам санасының жобалай алатын кез келген тәртібінен артық деп есептейді. Олардың пікірінше, орталықтандырылған статистикалық деректер бұл ақпаратты жеткізе алмайды, себебі статистика нақты жағдайдың ерекшеліктерінен абстракция жасау арқылы құрылады. Норман П. Барридің сөзіне қарағанда, Адам Смиттің "Халықтардың байлығы" еңбегінде ұсынылған "көрінбейтін қол" тұжырымы осыны көрсетеді.

Анархизм

Анархистер мемлекетті билеуші элитаның жасалма туындысы деп санайды және ол жойылған жағдайда нағыз стихиялық тәртіп орнатылатынын айтады. Кейбір адамдар, бірақ барлығы емес, мұны анархистік заң арқылы ұйымдастырудың басталуы деп түсіндіреді. Анархистер пікірінше, мұндай стихиялық тәртіп жеке адамдардың ерікті ынтымақтастығына негізделеді. Оксфорд әлеуметтану сөздігінде айтылғандай, "көптеген символдық интеракционистердің еңбектері анархистік көзқараспен үлкен дәрежеде сәйкес келеді, себебі олар қоғамды стихиялық тәртіп ретінде қарастырады".

Соборност

Өздігінен тәртіп тұжырымы орыс славянофильдік қозғалыстарының еңбектерінде және әсіресе Федор Достоевскийдің шығармаларында да көрінеді. Ресейде органикалық әлеуметтік құбылыс тұжырымы "соборность" идеясы арқылы білдірілген. Лев Толстой да "соборность" тұжырымын христиандық анархизм идеологиясының негізі ретінде пайдаланған. Бұл тұжырым Кеңес Одағына дейінгі Ресейдегі шаруалардың немесе крепостнойлардың общинасының біріктіруші күшін сипаттау үшін қолданылған.

Басқа мысалдар

Мүмкін, спонтандық тәртіптің ең көрнекті өкілі Фридрих Хайек. Ол экономиканың спонтандық тәртіп екенін, оны каталаксия деп атады, сонымен қатар жалпы құқық пен ми да спонтандық тәртіптің түрлері екенін айтты. "Ғылым Республикасы" еңбегінде Майкл Поланьи ғылымның өзінен пайда болатын тәртіп екенін алға тартты, ал Билл Бутос пен Томас Маккуэйд осы теорияны түрлі мақалаларында одан әрі дамытты. Гас ДиЗерега демократияның үкіметтің спонтандық тәртіп нысаны екенін дәлелдеді, Дэвид Эммануэль Андерсон АҚШ сияқты елдердегі діннің спонтандық тәртіп екенін дәлелдеді, ал Трой Кемплин көркемдік және әдеби туындылардың спонтандық тәртіп екенін айтты. Пол Кругман "Өзін-өзі ұйымдастыратын экономика" кітабында қалалардың өзін-өзі ұйымдастыратын жүйелер екенін де көрсетті. Сенімділік тезисі бойынша, әлеуметтік институттардың сенімділігі институттардың іштен туындайтын өзін-өзі ұйымдастыруының және олардың сақталуының басты қозғаушы күші болып табылады. Ойын ережелерінің өзгешелігі әртүрлі спонтандық тәртіптерге алып келеді. Егер экономикалық қоғам тең мүмкіндіктер ережелерін сақтаса, пайда болатын спонтандық тәртіп экспоненциалды табыс таралуы ретінде көрінеді; яғни, тең мүмкіндіктерге негізделген экономикалық қоғам үшін экспоненциалды табыс таралуының қалыптасуы және тірі қалуы мүмкін.

Сын

Роланд Клей Хайектың өздігінен қалыптасу теориясы туралы "Хайектың либерализмінің негіздері өте үйлесімсіз" деп жазады, себебі "өздігінен қалыптасу идеясы нақтылықтан және ішкі құрылымнан мүгеде". Хайек теориясының үш құрамдас бөлігі – қасақаналықтың болмауы, "күшсіз немесе тәжірибелік білімнің басымдығы" және "бәсекелестік дәстүрлердің табиғи іріктелуі". Алғашқы ерекшелік, әлеуметтік институттардың белгілі бір жоспарланбаған түрде пайда болуы, шынында да, өздігінен қалыптасудың маңызды элементі болса, қалған екеуі тек салдары, маңызды элементтер емес. Хайектың теориясы моральдық аргумент ұсынбағаны үшін де сынға ұшырады, ал оның жалпы көзқарасы "жүйелі түрде үйлестіруге тырыспайтын, үйлесімсіз элементтерге" толы.