Кіріспе

Грузия штатындағы, АҚШ-тағы археологиялық орын.

Этовах үнді таулары (9BR1) – Картерсвилл қаласының оңтүстігінде орналасқан, Грузия штатының Бартоу округіндегі археологиялық орын. 1000–1550 жылдары аралығында үш кезеңде салынған және пайдаланылған бұл тарихқа дейінгі орын Этова өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан. Этовах үнді таулары тарихи орны – ұлттық тарихи ескерткіш, оны Джорджияның табиғи ресурстар департаменті басқарады. «Джорджия мемлекеттік парктері мен тарихи орындары» мәліметінше, бұл орын «Оңтүстік-Шығыстағы Миссисиппи мәдениетінің ең жақсы сақталған нысаны» саналады. Әртүрлі уақытта осы аймақта қоныстанған тарихи Мускоги Крик және Чероки тайпалары бұл жерді қасиетті деп есептейді.

Тарих

Бұл жер 20-ғасырдың басында кәсіби түрде қазылған. Осы аймақтағы мәдениеттердің тізбектей дамуы туралы мол дәлелдер мен білім жиналған сайын, радиокөміртектік талдау және магнитометрлер сияқты заманауи технологиялардың көмегімен қосымша зерттеулер жүргізілді. 20-ғасырдың соңындағы зерттеулер дөңестерді Солтүстік Американың шығысындағы Оңтүстік Аппалачи Миссисиппи мәдениетінің (Миссисиппи мәдениетінің аймақтық нұсқасы) ежелгі, жергілікті халқы салғанын және мекендегенін көрсетті. Олар кейіннен осы аймақта пайда болған, тарихи мускоги тілінде сөйлейтін мускоги-крик халқының ата-бабалары болды. Этова – «қала» деген мағынаны білдіретін «италва» сөзінен туындаған мускоги сөзі. 1000–1550 жылдары, Миссисиппи мәдениеті дәуірінде, Этова бес жарым ғасыр бойы бірнеше билік құрған басшылықтармен (Куса конфедерациясын қараңыз) басқарылды. Эрнандо де Сото экспедициясы Куса мен Улибахали арасындағы Итаба деген елді мекенге кездесті, бұл, мүмкін, Этова болған. Тарихи мускоги-крик халқы осы аймақта қалыптасып, осы жерді мекендеген. Кейіннен олар шерокилермен ығыстырылды, олар еуропалық-американдық қысымнан қашу үшін Шығыс Джорджия мен Теннессиден көшіп келген. 19-ғасырда еуропалық-американдық қоныс аударушылар бұл дөңестерді сол кезде аймақты мекендеген тарихи шерокилер салғанын қате түсінді. Бірақ көптеген зерттеушілер ирокея тілінде сөйлейтін тайпалар Грузияның осы бөлігіне 18-ғасырдың соңында ғана жеткендіктен, олар дөңестерді салған жоқ деп санайды. Жер бетіндегі құрылыстар одан да ертерек мерзімге даулануда. 21-ғасырда федералдық деңгейде танылған мускоги (крик) ұлты, қазір Оклахома штатында орналасқан, және Алабама штатындағы Поарх крик тайпасы Италваны өздерінің ең маңызды ата-бабаларының қаласы деп есептейді. Шерокилер де оны құрметтейді.

Сауда

Этова өзені Куса және Алабама өзендерінің саласы болып табылады және Ридж және Долина Аппалачи тауларының оңтүстік жиегі мен Пьемонт үстірті арасындағы шекараны құрайды. Сауда мен салық арқылы Мексика шығанағынан балықтың қабықтары, Камберленд үстіртінен мыс, слюда және кремень, ал Пьемонттан "ғимараттарды, денелерді және өнер туындыларын бояу үшін галена, графит және түрлі-түсті окерлер, сондай-ақ құралдар, қару-жарақ және ритуалдық заттар жасау үшін шикізат ретінде жасыл тас және мәрмәр" әкелінді. Өзеннің құнарлы сазды топырағын қазықтармен, тас және қабықтан жасалған кетпендермен оңай өңдеуге болады. Өзеннің жыл сайынғы тасқыны оның құнарлылығын жаңартты. Жылдың көп бөлігінде қыраусыз болатын бұл жерде жергілікті халық дәстүрлі егін – жүгері, бұршақ және қабақ өсірді.

Тіршілік ету ортасы

Таулы орманды жерлерде өсетін каштан, жаңғақ, гикори және персимон ағаштары Этова халқына да, олар аулаған аққұйрықты бұғы, жабайы түйеқұс және кішкентай жануарларға да жаңғақ пен жеміс берген. Сондай-ақ, олардан қызылша және қалампыр жиналған. Жергілікті шолпан ағашының жапырақтары мен сабақтары ритуалдық тазару рәсімдерінде қолданылатын қара сусын дайындау үшін пайдаланылған. Өзен жағасындағы тығыз қамыстардан жебелердің сағақтары, шатырларға төселмелі қамыстар, сондай-ақ себеттер, төсектер, қабырғалар мен едендерге арналған тоқымалар жасалған. Өзеннің таяз жерлерінде тұщы су шабақтары мен тасбақалар көп болған. Миссисипи халқы өзендегі қосақабақ, барабан балық және шоқ балықты аулау үшін V пішіндес тас бөгеттер салған. Зерттеушілер Этова өзені бойында 100-ден астам тас бөгеттің қалдықтарын тапты. Олардың бірі тарихи орынның аумағында қайта жаңартылды.

Байланыстан кейінгі

Археологиялық зерттеулер бұл тақырып бойынша нақты нәтиже бермеген, бірақ Этоуа жері 1540 жылы испан конкистадоры Эрнандо де Сото сапарлаған, осыған ұқсас атауы бар ауылмен бір болуы мүмкін. Де Сото экспедициясының жазбаларын жасаушылар Итаба қаласына сапар еткен кезде ешқандай үлкен үйінділер туралы айтпаған, бірақ тарихшы доктор Марвин Т. Смит экспедиция кезінде қалың өскен және күтімсіз қалған үйінділер испан саяхатшыларының назарын аудармаған болуы мүмкін деп болжайды. 20-ғасырдың соңындағы зерттеулер жарияланғанға дейін Грузиядағы көптеген еуропалық американдықтар Этоуаны танымал чероки тайпасы салған деп сенген. Бірақ, черокилер Грузияның бұл бөлігіне 18-шы ғасырдың соңында, үйінділер салынғаннан кейін екі-жеті ғасырдан кейін келген. 1817 жылы миссионер Элиас Корнелиус бұл жерге сапар жасап, 1833 жылы Бела Бейтс Эдвардс басып шығарған күнделігінде сипаттады. Ол үйінді екі жүз жылдан астам екенін, себебі оның үстінде үлкен ағаштар өскенін анықтады, бірақ оның нағыз тарихы туралы көп білмеді. Сайрус Томас және Джон П. Роган 1883 жылы Смитсондар институты үшін танымал үйінділерді зерттеу мақсатымен бұл жерді тексерді. Бұл жердегі алғашқы толыққанды археологиялық зерттеу 1925 жылдың қысында Уоррен К. Мурхедтің бастауымен жүргізілді. Оның C үйіндісіндегі қазба жұмыстары Миссисиппи мәдениетіне тән зираттық заттардың көптеген үлгілерін ашты. Бұл артефактілер, Кахокия, Моундвилл, Джексон көлінің үйінділері және Спиро үйінділерінен алынған коллекциялармен бірге археологтардың Оңтүстік-Шығыс салтанатты кешенін (SECC) анықтауына көмектесетін материалдардың көп бөлігін құрады. Бұл үлкен зират үйіндісін кәсіби түрде қазу Миссисиппи мәдениетінің артефактілерін және халықтарын зерттеуге үлкен серпіліс берді. Бұл Американың жергілікті халықтарымен байланыс орнағанға дейінгі өнер туындыларын түсінуді арттырды. Джорджия университетінің антропология факультетінің алғашқы деканы Артур Р. Келли де аймақтағы су тасқынынан қорғау жобалары жүргізілгенге дейін Этоуа үйінділерінде кәсіби қазба жұмыстарын және зерттеулер жүргізді. 1947 жылы үкімет су тасқынынан қорғау үшін Алатауна тоғанын салды. Этоуа ескерткіші 1964 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде жарияланды. Этоуа үнді үйінділері мұражайында Миссисиппи мәдениетінің қыш ыдыстары, монолитті тас балталар, Миссисиппи мәдениетінің тас мүсіндері, мыс әшекейлер, қабықтан жасалған әшекейлер және басқа да артефактілер қойылған.