Кіріспе
Канзастағы жабайы табиғат қоры, АҚШ. Канзастың оңтүстік-орталық бөлігінде орналасқан Кивира ұлттық жабайы табиғат қоры сирек кездесетін ішкі батпақтарды қамтиды. Стаффорд қаласының жанында орналасқан, ол көбінесе солтүстік-шығыс Стаффорд округінде жатыр, бірақ шағын бөліктері оңтүстік-батыстағы Райс және солтүстік-батыстағы Рино округтеріне дейін созылады. Оның Орталық көшпелі құстар жолына жақын орналасуы және қорықтағы тұзды батпақтардың болуы қорықтың құстардың алуан түрлерімен байылуына себеп болады. Осы құстардың көптеген түрлері Канзастың басқа аймақтарында, тіпті континенттің орталық бөлігінде де сирек кездеседі. 2008 жылдың 29 қаңтарында Кивира ұлттық жабайы табиғат қоры және Cheyenne Bottoms жабайы табиғат аймағы Канзастың 8 кереметінің бірі деп танылды. Кивира ұлттық жабайы табиғат қоры халықаралық маңызы бар сулы-батпақты жерлердің тізіміне енген АҚШ-тағы 29 орынның бірі болып табылады.
Quivira National Wildlife Refuge in south central Kansas, United States, includes rare inland marshes. Located near the town of Stafford, it lies mostly in northeastern Stafford County, but small parts extend into southwestern Rice and northwestern Reno Counties. Its proximity to the Central Flyway migration route and the salt marshes on the refuge combine to endow the refuge with a large variety of birds. Many of these birds are uncommon in other parts of Kansas or even the central part of the continent. On January 29, 2008, Quivira NWR and Cheyenne Bottoms Wildlife Area were jointly named as one of the 8 Wonders of Kansas. Quivira NWR is one of 29 places in the United States on the Ramsar list as a wetland of international importance.
Атауы
Кивира атауы алтыннан жасалған аңызға толы американдық қаладан шыққан. 1541 жылы испан конкистадоры Франсиско Васкес де Коронадо байлық табу үшін Канзас штатының Ұлы даласына экспедиция ұйымдастырды. Ол Уичита тайпасының ата-бабалары – кивиралықтармен бір ай өткізді, бірақ ешқандай алтын таба алмады және Нью-Мексикоға қайтып оралды.
Сипаттама
Quivira ұлттық жануарлар қоры 1955 жылы құрылды және 1998 жылы қорық қазіргі ауданына жетті. Қорықтың негізгі су ағыны Раттлснейк арнасымен бөлінеді. Онда Үлкен Тұзды Батпақ және Кішкентай Тұзды Батпақ деп аталатын екі шалшық көл бар, олар ғасырлар бойы көшпенді құстар мен жануарларды тартқан. Қосымша батпақ жерлерді құру үшін арналар желісі салынған. Қорықта 10-нан басталып, ауданы бар 34 ылғалды алқап бар, олардың жалпы ауданы құрайды. Бұл ылғалды алқаптардың тұз деңгейі жоғары. Quivira-да сонымен қатар шалғынды дала шөптерімен жабылған құмды төбелердің шамамен ауданы бар. Шалғынды дала шығыс Биік шөп даласынан және батыс Қысқа шөп даласынан немесе даладан келген түрлерді қамтиды. Қорықтың ауданының шамамен бөлігі пахта, қара шегіртке және шығыс қызыл арша сияқты ағаштармен жабылған. Қорықтың тағы бір бөлігінде қысқы бидай мен мило егіледі. Егістің бір бөлігі жануарларға тамақ ретінде далада қалдырылады. Сонымен қатар, бизонның жайылуын имитациялау үшін қорықтың бір бөлігінде мал жайылады, өйткені бизон бұл аймақта енді кездеспейді. Бизонның жайылуы – бұл аймақтың экологиясының дәстүрлі құрауышы.
Жабайы табиғат
344 құс түрінің көпшілігі маусымдық. 2010 жылғы Рождество құстарының санағында 95 түрден 43 548 құс тіркелді. Бұл жалпы санының жартысынан астамы қар қаздар болды, олардың көпшілігі осы қорықта қыстайды. Кивирада елік және аққұйрықты елік, қарасора, қойот, дала тышқаны, скунк, екі түрлі кескел, опоссум, бобкат, қызыл және жылдам түлкі, алты түрлі тасбақа, су құндызы, мускат, кірпі, дала тышқаны және жабайы түйеқұс та кездеседі.
Көктем мен жаз
Жағалау құстары, пеликандар және шағалалар көктемде ұялайтын жерлеріне жолда бұл панада тоқтап демалады. Көктем және жаз айларында бұл панада құмқұстар, авосеттер, арықбалықтар, ибистер және қорғауға алынған ең кішкентай шағалалар ұя салады. Ақ жусан құстары солтүстікке қарай ұялайтын жерлеріне бара жатқанда панада тоқтайды.
Күз
800 000 қаз бен үйрек Кивира ұлттық қорығы арқылы Мексика шығанағы мен Мексикаға қарай ұшып өтеді. Сонымен қатар, жойылу қаупі төніп тұрған құсқұйрықтар Техастағы қыстау орындарына бара жатқанда, кейде осы қорыққа соғып тұрады.
Қысқы
Қыс айларында шалқар және алтын арқандар осы қорықта қыстайды.