Кіріспе

Американдық актриса (1917–2022) сол есімді кейінгі американдық актриса Марша Хант (туған күні Марсия Вирджиния Хант;

Ол көптеген фильмдерде ойнады, соның ішінде Джон Уэйнмен түсірілген «Батысқа туған» (1937), Грер Гарсонмен және Лоранс Оливьемен түсірілген «Мақтаныш пен әділдік» (1940), Ван Хефлинмен түсірілген «Жұмсақ қолғапты кісі өлтіруші» (1942), Маргарет Саллаванмен және Джоан Блонделлмен түсірілген «Дүрбелең» (1943), Микки Рунимен түсірілген «Адам комедиясы» (1943), Клэр Тревормен түсірілген «Жалған мәміле» (1948), Чарльз Бойермен түсірілген «Бақытты уақыт» (1952) және Далтон Трамбоның «Оқтан жараланған сарбаз» (1971) фильмдері. Қара тізімнің кең таралған кезеңінде ол әлемдік аштыққа қарсы гуманитарлық қозғалысқа белсенді қатысты, ал кейінгі жылдары тұрғын үйсіздерге көмектесті, бір жынысты некелерді қолдады, климаттың өзгеруі туралы хабардарлықты арттырды және үшінші әлем елдерінде бейбітшілікті насихаттады. Ол екі қыздың кішісі болды. Оның ата-анасы – заңгер және кейіннен Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасының қызметкері болған Эрл Хант және вокал мұғалімі және органшы Минабель Хант. Оның үлкен әпкесі Марджори 2002 жылы қайтыс болды. Ханттың отбасы оның жас кезінде Нью-Йорк қаласына көшіп келді, ол мектепте және шіркеу шараларында өнер көрсете бастады. Ол 1934 жылы 16 жасында Хорас Манн қыздар орта мектебін бітірді. 1935 жылға қарай ол ең көп табыс тапқан модельдердің бірі болды. 1935 жылдың мамыр айында ол Ұлыбританиядағы Корольдік драмалық өнер академиясында сахналық актерлік өнерді оқуды жоспарлаған.

Парамаунттегі жылдар

Алғашында кино мансабын жалғастыруға құлшынбаса да, 1935 жылғы маусымда 17 жасында Хант Paramount Pictures компаниясымен жеті жылдық келісімшартқа қол қойды. Paramount оны Лос-Анджелестегі туысын зиярат еткен кезде тапты, ал комедияшы Зеппо Маркс (Маркс ағайындыларының танымал өкілі) оның суретін газетте көріп қалды. Содан кейін оған «Вирджиния судьясы» фильміне кастингке шақырды. Paramount-та Хант көбінесе жас және тәжірибесіз рөлдерді ойнады. Студия 1938 жылы Хантпен жасалған келісімшартты бұзды, ол бірнеше жыл бойы Republic Pictures және Monogram Pictures сияқты «қаржылық қиындыққа тап болған» студиялардың B фильмдерінде түсті. Бетти рөлі Хантты ескере отырып жазылған делінеді. Көп ұзамай ірі студиялардағы өндірістерде де рөлдерге ие болды, соның ішінде Лоуренс Оливьемен бірге MGM-нің «Гордость и предубеждение» (1940) фильміндегі Мэри Беннет рөлі (қосалқы рөлде). Осы кезеңде ол 21 фильмде түсті, олардың ішінде Лайонель Барримормен бірге «Жаза» (1941), Энн Сотернмен және Ред Скелтонмен бірге «Панама Хэтти» (1942) және соғыс драмасы «Пилот №5» (1943) (Франшо Тоунмен бірге, ол оның сүйіктісінің рөлін ойнады), сондай-ақ «Шешім аңғары» (1945) фильмдері бар. 1944 жылы «Ертеңгі жұлдыздар» көрмесінде оған жетінші орын берілді. Ол бұрын «Желмен бірге кеткендер» (1939) фильмінде Мелани Гамильтон рөліне кастингтен өтті, ал Дэвид О. Селзник оған рөлді ойнайтынын айтты, бірақ «әзірге бұл құпия болсын» деді. Үш күннен кейін Оливия де Гавиландтың осы рөлге бекітілгені жарияланды. 1944 жылы ол Холокост туралы алғашқы фильм деп есептелетін «Ешкім қашып құтыла алмайды» фильмінде ойнады. Ол Вильгельм Гримм есімді неміс нацистік офицерінің никелес келіні, Марья Пачерковски рөлін ойнады.

Голливудтың қара тізімі

1945 жылы Хант Screen Actors Guild басқармасына шақырылды. NPR мәліметінше, 100 жасқа толғанда ол топтың соңғы тірі мүшесі болған. Сол жылдың 26 қазанында 30 жасында Хант «Голливуд жауап береді» (Hollywood Fights Back) атты жұлдызды радио бағдарламасына қатысты, оның сценарийін күйеуі бірлесіп жазған, бұл бағдарлама HCUA-ның қызметіне қарсы наразылық білдірген. 2020 жылы Хант еске алды:
«Біз сөз сөйлеп, «Голливуд жауап береді» радио бағдарламасын өткіздік және патриоттардай болдық, кәсібімізді қорғадық деп үйге қайттық. Егер арамызда коммунистер болса, ол олардың ісі еді, біздікі емес». 1950 жылы «Қызыл арналар» жарияланғаннан кейін Хант пен Преснелл үшін жұмыс табу қиын болды. 1950 жылы қара тізімге енгізілгеннен кейін Хант көбінесе фильмде емес, теледидарда жұмыс істеді. 1995 жылы сұхбатында Хант продюсер Ричард Дж. Коллинстің оны қара тізімге енгізуге жауапты екеніне сенетінін айтты. Кейін ол былай деді:
«Мен Ричард Коллинсті ешқашан кездестірген емеспін, бірақ ол «Боннанза» компаниясында басшы қызметте болғанда, менің досым оны аз ғана білген. Бірде мені сценарийге ұсынғанда, ол таң қалды: «Маған Марша Хант туралы айтпаңыз. Мен осы шоумен байланысқанша, ол ешқашан жұмыс істемейді». 1967 жылы ол «Үш ұлым» сериалының «Келген әпке» атты эпизодында Кэтидің Сесил әпкесі рөлін ойнады. 1971 жылы ол Далтон Трумбо жазған «Джонни қаруын алды» фильмінде, Тимоти Боттомс сомдаған басты кейіпкердің анасын ойнады. Фильм 1971 жылы Канн кинофестивалінде Гран-при жеңіп алды. 1988 жылдың 8 ақпанында ол «Жұлдызды жол: Келесі буын» сериалының «Тым қысқа маусым» эпизодында жасын кері қайтаратын дәрі ішкен адмиралдың әйелі Анна Джеймсон рөлінде пайда болды. 1993 жылы оның «The Way We Wore: Styles of the 1930s and '40s and Our World Since Then» кітабы Fallbrook Publishing баспасында жарық көрді. Ол Хант жазған 50 әннің екеуін қамтитын Пейдж Кавано триосымен бірге «Тони Лондон: Жүректен шыққан әндер» CD-ін шығарды. Хант 2006 жылы түсірілген «Хлояның дұғасы» фильмінде Элизабет Лайонс рөлін ойнады. 2008 жылы Хант «Ұлы инквизитор» атты қысқаметражды нуар фильмінде түсті, оның саундтрегін «Glee» сериалының қонақ актері Билл А. Джонс орындады, бұл видео бірден танымал болды. Бұл деректі фильм 2015 жылдың қаңтар айында Палм-Спрингс және Санта-Барбара халықаралық кинофестивальдерінде көрсетілді. 2017 жылы сәуірде 99 жасқа толған Хант 2017 жылы Лос-Анджелес еврей кинофестивалінде актер және белсенді Эд Аснердің жетістіктерін құрметтеу үшін көпшілік алдында пайда болды.

Гуманитарлық жұмыс

1955 жылы үшінші әлемдегі аштық мәселесін көрген саяхатынан кейін Хант Америка Құрама Штаттары бойынша лекциялар оқыды, американдықтарды Біріккен Ұлттар Ұйымына қосылып үшінші әлемдегі аштыққа қарсы күреске қатысуға шақырды.

Жеке өмір

Хант 1938 жылғы 23 қарашада Paramount компаниясының монтаж бөлімінің бастығының орынбасары, кейін режиссер болған Джерри Хопперге тұрмысқа шықты. Олар 1943 жылы ажырасты. Хант 1946 жылғы 10 ақпанда сценарист және радио режиссері Роберт Преснеллдің кішісіне екінші рет үйленді. Хант «Карнеги залы» фильмін түсіріп жатқанда жүкті болды және қатты ауырды. Олар 1986 жылғы 14 маусымда 71 жасында қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Хант 1946 жылдан бері иеленген үйінде Лос-Анджелестің Шерман-Окс ауданында тұрды. Ол 2022 жылғы 7 қыркүйекте 104 жасында табиғи себептерден қайтыс болды. 1999 жылы ол Америка кино институтының 1950 жылға дейін дебют жасаған 25 ең ұлы әйел экран жұлдызының ішінен таңдалған 250 актрисаның бірі болды. 2002 жылы ол батыстық телешоулар мен фильмдерге қосқан үлесі үшін «Алтын бут» сыйлығын алды. 2015 жылғы наурыз айында Хантқа «Марша Хант Адамзатқа арналған сыйлық» табыс етілетіні жарияланды, бұл сыйлықты режиссер Стэнли Крамердің қызы Кат Крамер құрған Голливудтағы кино көрсету сериясінде марапаттады. 2016 жылы Хант Голливудта өткен 52-ші жылдық Cinecon Classic Film Festival кинофестивалінде «Cinecon Legacy Award» сыйлығын алды. Оны «Ешкім қашып құтылмасын» фильмінің көрсетілімінен кейін оны сұхбатқа алған Стэн Таффель табыс етті. Хант түскен үш фильм «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. «Гордость и предубеждение» және «Тозаңдағы гүлдер» фильмдері 1941 және 1942 жылдары «Үздік өндіріс дизайны» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды.