Андре Морелль: Англиялық актердің өмірі мен шығармашылығы
André Morell
Андре Морелль (1909-1978) – ағылшын актері. "Quatermass", "The Hound of the Baskervilles", "Ben Hur" фильмдеріндегі рөлдерімен танымал. Театр, кино жұлдызы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын актері (1909–1978)
English actor (1909–1978)
Сесил Андре Месриц (20 тамыз 1909 – 28 қараша 1978), кәсіби аты Андре Морелл, ағылшын актері. Ол 1930 жылдардан 1970 жылдарға дейін театр, кино және теледидарда жиі ойнады. Оның ең танымал экрандық рөлдері – BBC телесериалы «Quatermass and the Pit» (1958–59) және Hammer Film Productions ұсынған «The Hound of the Baskervilles» (1959) фильміндегі доктор Уотсон рөлі. Ол сонымен қатар «Квай өзеніндегі көпір» (1957) және «Бен-Хур» (1959) фильмдерінде, 1960 жылдары Hammer студиясының бірнеше қорқыныш фильмдерінде және ITV телеарнасының танымал «Цезарьлар» (1968) тарихи драмасында ойнады. «The Times» газетіндегі некрологында ол «классикалық немесе заманауи театрдың қайсысында болса да, беделді және сенімді, бай және жауап беретін дауысы бар, командалық тұлға» деп сипатталған.
Cecil André Mesritz (20 August 1909 – 28 November 1978), known professionally as André Morell, was an English actor. He appeared frequently in theatre, film and on television from the 1930s to the 1970s. His best known screen roles were as Professor Bernard Quatermass in the BBC Television serial Quatermass and the Pit (1958–59), and as Doctor Watson in the Hammer Film Productions version of The Hound of the Baskervilles (1959). He also appeared in the films The Bridge on the River Kwai (1957) and Ben Hur (1959), in several of Hammer's horror films throughout the 1960s and in the acclaimed ITV historical drama The Caesars (1968). His obituary in The Times newspaper described him as possessing a "commanding presence with a rich, responsive voice whether in the classical or modern theatre he was authoritative and dependable."
Ерте өмір және мансап
Морелл Лондон қаласында Андре мен Роза Месрицтің ұлы ретінде дүниеге келді. Актерлік өнерді кәсіби деңгейде бастамас бұрын, ол мотор инженері мамандығын меңгерді, сонымен қатар әуесқой театрлық қойылымдарға қатысты. 1930 жылдардың соңында ол кинода ойнай бастады, ал үлкен экрандағы дебюті «13 адам және мылтық» (1938) фильмінде болды. Ол BBC телеарнасының жаңа ғана құрылған теледидар қызметіндегі бірнеше ерте драмалық қойылымдарда жиі көзге түсті, мысалы, «Мақтаныш пен әділдік» (1938) фильміндегі Мистер Уикхэм және «Сирано де Бержерак» (1938) фильміндегі Ле Бре рөлдерін сомдады. «Дейли мейл» газеті Тирон Гатридің «Афиналық Тимон» қойылымындағы басты рөлді ойнағаны туралы былай деп жазды: «Біз оны сахна мен экрандағы өнерлерінен өте жақсы актер ретінде танимыз, бірақ кеше ол керемет актерге айналды». Сол мақалада Мореллдің сахналық рөлдерге қатысты кең көзқарасы да айтылды: «Егер рөл жақсы болса және мен оны ойнаудан ләззат ала аламын деп ойласам, ол Шекспир немесе қазіргі заманғы фарс болсын, маған ешқандай маңызы жоқ. Мен Шекспирде немесе классикалық театрда өмір бойы мазасыздыққа түсуді ұнатпаймын. Актер үшін театрдың әртүрлі жанрларында ойнау жақсы, себебі ол қиялын оятуға көмектеседі». Дегенмен, ол теледидарда басты рөлдерді жиі алып, 1953 жылы теледидар режиссері Рудольф Картье оны «Түн ортасы, доктор Швайцер» атты пьесаға шақырды. Картье Мореллдің осы пьесадағы өнеріне әсерленді және оған жазушы Найджел Книлмен бірге дайындап жатқан «Кватермасс эксперименті» атты ғылыми-фантастикалық сериалдағы басты рөлді ұсынды. Морелл әлі дайын болмаған сценарийді қарастырды, бірақ ұсыныстан бас тартты; оның орнына бұл рөл «Түн ортасы, доктор Швайцер» фильміндегі әріптесі Реджинальд Тейтке берілді. Бұл жоба сәтті аяқталып, көп пікір тудырды және қызу талқылауларға себеп болды; Мореллдің рөлі «салқынқанды және қауіпті ойын [Кюшингтің өнеріне кем дегенде тең» деп бағаланды. Морелл өзінің естелігінде көпшілік оны осы рөл арқылы ең көп есінде сақтайтынын айтты. Сондай-ақ, ол «Бен Хур» (1959) фильмінде Секст рөлін ойнады. Шерлок Холмстың рөлін Кюшинг сомдағанда, ол Артур Конан Дойлдің кейіпкері доктор Джон Х. Уотсонды Hammer Film Productions компаниясының «Баскервильдер үйінің құпиясы» (1959) фильмінде ойнады. Морелл Уотсонды сомдағанда Конан Дойлдің әңгімелеріндегі нағыз бейнеге жақын болуға тырысты, ал Найджел Брюстің ойнаған стереотиптік бейнесінен алшақтады. Морелл қатысқан Hammer компаниясының алғашқы фильмдерінің бірі «Қанды аралдағы лагерь» (1957) болды. 1960 жылы Морелл Оксфорд театрында Хенрик Ибсеннің «Хедда Габлер» пьесасында судья Брак рөлін ойнады.
Morell was born in London, the son of André and Rosa Mesritz. Prior to taking up acting professionally he trained as a motor engineer, while also participating in amateur theatrical productions. Towards the end of the 1930s he began appearing in films, making his debut on the big screen in 13 Men and a Gun (1938). He appeared frequently in several early drama productions on the BBC's fledgling television service, featuring in such roles as Mr Wickham in Pride and Prejudice (1938) and Le Bret in Cyrano de Bergerac (1938). Of his performance in the title role in Tyrone Guthrie's production of Timon of Athens, the Daily Mail wrote: "From his stage and screen performances we know him already as an eminently dependable actor, but last night he became a spectacular actor." The same profile quoted Morell's catholic approach to stage assignments: "If a part is a good part and I feel I can enjoy playing it, it doesn't matter whether it's Shakespeare or modern farce I'd hate to be bogged down in Shakespeare or classic theatre all my life. It's a good thing for an actor to do many different kinds of theatre, because it keeps his imagination stimulated." However, he now increasingly began to win leading parts on television, and in 1953 was cast by the television director Rudolph Cartier in a play called It Is Midnight, Dr Schweitzer. Cartier was impressed with Morell's performance in this play, and offered him the leading role in a science fiction serial he was preparing with the writer Nigel Kneale, entitled The Quatermass Experiment. Morell considered the not yet completed script, but decided to decline the offer; the part went instead to his co star from It Is Midnight, Dr Schweitzer, Reginald Tate. This was a successful and controversial production which provoked much comment and debate; Morell's part in it has been praised for his "coolly menacing performance [that] is at least equal to Cushing's." Morell personally found that in later years it was the role for which he was most often remembered by members of the public. and Ben Hur (1959) as Sextus. With Cushing as Sherlock Holmes, he played Arthur Conan Doyle's character Doctor John H. Watson, in Hammer Film Productions' version of The Hound of the Baskervilles (also 1959). Morell was particularly keen that his portrayal of Watson should be closer to that originally depicted in Conan Doyle's stories, and away from the bumbling stereotype established by Nigel Bruce's interpretation of the role. An earlier Hammer film in which Morell appeared was The Camp on Blood Island (1957). In 1960, Morell appeared as Judge Brack in a production of Henrik Ibsen's play Hedda Gabler at the Oxford Playhouse.
Кейінгі мансап
Морелл келесі онжылдықта «Хаммер» компаниясының қорқыныш фильмдерінде пайда бола берді. Ол «Мысықтың көлеңкесі» (1960), «Ол» (1964, тағы да Питер Кушингпен) және оның жалғасы «Оның кек алуы» (1967) фильмдерінде, «Зомбилердің обасы» (1965) және «Мумияның көрпесі» (1966) фильмдерінде басты рөлді ойнады. Морелл онжылдық бойы теледидарда сәтті өнер көрсетуді жалғастырды, «The Avengers» (1963 және 1965), «Danger Man» (1965), «Doctor Who» («St. Bartholomew’s Eve-дегі қырғын» 1966), «The Saint» (1965) сияқты сериалдардың эпизодтарында қонақ рөлдерін сомдады. Одақ сондай-ақ қаржылық қиындықтарға тап болды, ал Морелл президенттік лауазымнан кеткен кезде мүшелер арасындағы зиянды бөліністерге қарсы ескертулерін жалғастырды. Одақтық жұмыстармен айналысқанына қарамастан, ол актерлік мансабын белсенді түрде жалғастырды. Ол Стэнли Кубриктің «Барри Линдон» (1975) фильмінде атау кейіпкерінің ақсүйек досы рөлінде ойнады. Оның соңғы теледидар жұмысы 1978 жылы ITV арнасының «Профессионалдар» сериалында болды, сол жылы ол қайтыс болды. Оның дауыстаған Эльронд кейіпкері бар «Жүзіктердің иесі» анимациялық фильмі де сол жылы шықты, бірақ оның соңғы фильмі оның өлімінен кейін бір жыл өткен соң ғана көрінді. Бұл «Бірінші үлкен пойыз тонауы» фильміндегі судья рөлі болды.
Morell continued to appear in Hammer's horror films in the ensuing decade. He had parts in the Shadow of the Cat (1960), She (1964, again with Peter Cushing) and its sequel The Vengeance of She (1967), the lead in The Plague of the Zombies (1965), and The Mummy's Shroud (1966). Morell continued to act successfully on television throughout the decade, with guest roles in episodes of series such as The Avengers (1963 and 1965), Danger Man (1965), Doctor Who (The Massacre of St Bartholomew's Eve 1966), The Saint (1965) The union also suffered from financial problems, and Morell continued to warn against destructive divisions amongst the members when he stepped down as president. Despite his involvement in union business he continued to be a busy working actor. He appeared in Stanley Kubrick's Barry Lyndon (1975) as a nobleman friend of the title character. His last television work was an episode of the ITV series The Professionals in 1978, the year of his death. The animated film version of The Lord of the Rings, in which he voiced the character of Elrond, was released the same year, but his final film work was not seen until the year after his death. This was as the judge in The First Great Train Robbery.