Кіріспе
Уэльстік мүсінші Джон Гибсон (19 маусым 1790 – 27 қаңтар 1866) – Уэльстік неоклассикалық мүсінші, ол Римде Кановадан оқыған. Ол негізінен бедер мүсіндерде шебер болды, әсіресе "Күннің жылқыларын жетектеп бара жатқан Сағаттар" және "Күннің күймесін айдайтын Фаэтон" атты екі толық өлшемді туындыларымен көзге түсті, сонымен қатар монументалды және портреттік мүсіндер жасауда да өте жақсы болды. Ол сэр Роберт Пилдің (Вестминстер аббаттығы), Уильям Хуссисонның (Жорж алаңы) және королева Викторияның (Парламент үйлері) мүсіндерімен әйгілі. Гибсон 1836 жылы Корольдік академияның мүшесі болып сайланды және өзінің шеберханасының барлық мүліктерін Корольдік академияға сыйлады, онда оның көптеген мәрмәр және қалыптағы мүсіндері қазірде көрсетілуде.
John Gibson (19 June 1790 – 27 January 1866) was a Welsh Neoclassical sculptor who studied in Rome under Canova. He excelled chiefly in bas relief, notably the two life size works The Hours Leading the Horses of the Sun and Phaethon driving the Chariot of the Sun, but was also proficient in monumental and portrait statuary. He is famous for his statues of Sir Robert Peel (Westminster Abbey), William Huskisson (St George's Square) and Queen Victoria (Houses of Parliament). Gibson was elected a Royal Academician in 1836, and left the contents of his studio to the Royal Academy, where many of his marbles and casts are currently on display.
Ерте өмір
Гибсон Уэльстегі Конви қаласының жанында дүниеге келді, оның әкесі базарда бау-бақша өсірген. Ол тоғыз жасқа келгенде отбасы Америкаға көшіп кетуге дайын тұрды, бірақ анасы Ливерпульге келгенде бұл жоспарға бөгет қойды, сонда олар қоныстанды және Гибсонды мектепке берді. Ол қаланың баспаханаларының терезелеріндегі көрмелерге қызығушылық танытты. Суретші және гравюра сатушы Джон Турмо оған үлгі алу үшін бірнеше суреттер мен гипстен жасалған көшірмелер берді.
Білім
Төрт жасында Гибсон шкаф жасаушылар фирмасына шәкірт болып орналасты. Бірақ ол бұл жұмысты тез жек көріп, ақырында монумент жасаушылар Сэмюэл мен Томас Франсистер оның шартын сатып алды. Осылайша Гибсон жұмысын бастады, ал бастапқыда Канова жіберген көрнекті демеушілер Виа Фонтанелладағы студиясына келе бастады. Оның мақсаты – мінездің тазалығы мен форманың сұлулығын сақтау болатын. Ол сирек Канованың әдемілігіне бой алдырды, және ол көбінесе Бертел Торвальдсеннің еркек күшіне жақындамаса да, кейде тіпті осы сапада да одан асып түсті. Ол көзқарасы мен мақсаты жағынан классикалық болды, бірақ оның байқағыштық дағдысы оған қарапайым еліктеушіге қол жеткізе алмайтын нәзіктікке жетуге мүмкіндік берді. Оның туындыларының сюжеттері итальян халқының серуендегенде байқаған еркін қимылдарынан алынды, содан кейін оларға ең сәйкес мифологиялық аттар берілді. Мысалы, иығынан баласын сүйген қыз Нимфа мен Купидонға айналды; баласына қолына басып, отыруға көмектесетін әйел – Бакханта мен Фаунға; оның ең өзгеше туындыларының бірі – Атынан құлаған Амазонкасы, ол цирк аренасында әйел аттыдан апат көргенде туды; ал Аңшы мен Ит де көшедегі оқиғаның нәтижесі болды.
Өлім
Гибсон 1836 жылы Корольдік академияның мүшесі болып сайланды және барлық мүлігі мен студиясындағы заттарын Корольдік академияға сыйлады. Оның мәрмәр және қалыптағы туындылары 2005 жылдан бері көпшілікке көрсетіліп келеді. Ол 1866 жылдың 7 қаңтарында Римде қайтыс болды және сол жердегі протестант зиратына жерленді.
Қабылдау
Гибсон қоғамдық орындарға арналған монументальді және портреттік мүсіндер жасауда, қадір-қасиет пен тыныштық күйінде бейнеленгенде, ерекше қуаныш алды. Оның осы санаттағы ең ірі жұмысы – Парламент ғимаратында орналасқан «Әділет пен Кешірім қолдаған» королева Виктория тобы, оның үш өлшемді ең жақсы туындысы. Уильям Хаскиссонның жалаңаш қолды мүсіні де орындалуымен және ой-пікірді жеткізуімен асыл мінезге ие; сондай-ақ, Дадли Норттың отырған бейнесі аристократиялық жеңілдік пен мәдениеттің әсерімен теңдессіз.