Қарлығұл шолмектер, майгүлдер және көпіршік гүлдері: Lentibulariaceae тұқымдасы – етқоректі өсімдіктер тобы. Эволюция, жіктелу және ботаникалық сипаттамалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ет жейтін өсімдіктер туысы
Family of carnivorous plants
Lentibulariaceae – ет жейтін өсімдіктер туысы, оған үш туыс кіреді: Genlisea, бұрала өсімдіктер; Pinguicula, майлы гүлдер; және Utricularia, қапшық гүлдер. Бұрын Polypompholyx туысы (қызғылт түстес екі түрі немесе фея алжапқыштары) және Biovularia осы туыстың төртінші және бесінші мүшелері деп есептелген. Biovularia Utricularia туысына қосылды, ал Polypompholyx Utricularia туысының кіші туысы ретінде қарастырылады. Бұл туыстың орналасуы бұрын Scrophulariales болып саналған, бірақ Angiosperm Phylogeny Group жүйесінде Lamiales-пен біріктірілді.
Lentibulariaceae is a family of carnivorous plants containing three genera: Genlisea, the corkscrew plants; Pinguicula, the butterworts; and Utricularia, the bladderworts. The genera Polypompholyx (two species of pink petticoats or fairy aprons) and Biovularia used to be regarded as fourth and fifth members of this family. Biovularia has been subsumed into Utricularia, and Polypompholyx has been relegated to a subgenus of Utricularia. Placement of the family used to be in the Scrophulariales, which has been merged with Lamiales in the Angiosperm Phylogeny Group system.
Эволюция
Өсімдіктердегі етқоректілік бес негізгі гүлді өсімдіктер тұқымдасы мен алты рет бойынша тәуелсіз дамыған сияқты: Poales, Caryophyllales, Oxalidales, Ericales, Alismatales және Lamiales. Бірнеше Lamiales тұқымдастарында кездесетін ортақ белгі – жапырақ беттері арқылы протеиназа шырышын бөлу, бұл етқоректілікке алып келген болуы мүмкін. Бұл шырыш көбінесе зиянды жәндіктерді ұстап, ыдырату арқылы олардың өсімдіктерді жеуіне кедергі келтіреді. Зерттеулердің кейбіреуі бұл бездердің секрециядан сіңіруге өте оңай ауыса алатынын көрсетеді. Бұл ауысу алғаш рет Lentibulariaceae тұқымдасының ең соңғы ортақ ата-тегінде (MRCA) болған болуы мүмкін, нәтижесінде ұсталған жәндіктер арқылы қосымша макроэлементтерді қамтамасыз ететін сіңіру бездері пайда болды. Қосымша қоректік заттардың болуы, қоректік заттарға кедей жерлерде өсетін өсімдіктердің тіршілікке бейімделуін арттырған, соңынан етқоректілікке ұласты. Тараптарды одан әрі зерттеу MRCA жерде өскенін және жазық жапырақтардан және біріншілік тамырдан тұратын төменгі розеткаға ие болғанын көрсетеді. Филогенетикалық зерттеулер Pinguicula тұқымдасының қалған екі тұқымдасқа жақын екенін де растады.
Carnivory in plants appears to have evolved independently in five major angiosperm lineages and six orders: Poales, Caryophyllales, Oxalidales, Ericales, Alismatales and Lamiales. One common trait found in several Lamiales families that may have led to carnivory is the secretion of proteinase mucilage through leaf surfaces. This mucilage is generally used to prevent insect predation by trapping and degrading potentially harmful insects. Some research suggests these glands can quite easily shift their function from secretion to absorption. This shift may have first occurred in the most recent common ancestor (MRCA) of the Lentibulariaceae, introducing absorptive glands that provided additional macronutrients through trapped insects. The additional source of nutrients may have increased fitness of plants growing in low nutrient habitats which eventually caused an embrace of carnivory. Further mapping of traits also suggests the MRCA was terrestrial and possessed a basal rosette composed of flat leaves and a primary root. Phylogenetics also confirmed that the Pinguicula are sister to the other two genera.