Кіріспе

Genlisea (,) - ет жейтін өсімдіктер туысы. Оның шамамен 30 түрі Африка, Орталық және Оңтүстік Америкада таралған ылғалды құрлықтық және жартылай сулық ортада өседі. Өсімдіктер өзгерген жер асты жапырақтары арқылы ұсақ микрофаунаны, әсіресе протозоаларды тартып, тұтқындап, қорытады. Чарльз Дарвин бір ғасыр бұрын бұл туралы болжам жасағанмен, осы туыстағы ет жеушілік 1998 жылға дейін дәлелденбеді. Genlisea туысының атауы француз жазушысы және педагогы Стефани Фелисите Дюкрест де Сент-Альбин, Генлис гравинясының құрметіне берілген. Бұл туыстағы бірнеше түрлер, соның ішінде G. margaretae, G. aurea және G. tuberosa, барлық гүлді өсімдіктердің ең кішкентай геномдарымен ерекшеленеді.

Сипаттама

Genlisea – ұсақ шөптер, олар жіңішке тамырсабақтан өсіп, екі морфологиялық жағынан ерекше жапырақ типіне ие: жер үстіндегі фотосинтез жасайтын жапырақтар және олжаларды ұстауға бейімделген, өте өзгерген жерасты жапырақтары. Өсімдіктерде тамырлар жоқ, бірақ жерасты тұзақтары тамырлардың әдетте атқаратын көптеген функцияларын – бекіту және су мен қоректік заттарды сіңіру – орындайды. Жұқа, тік және көбінесе биік гүлшоғырымен бірнеше немесе көптеген гүлдер ұсталады. Блядерворт тұқымдасының басқа өкілдеріндей, гүлдің төңкеріші екі бөлікті түтікке біріктіріліп, шұңқырға қарай тарылады, ал төменгі ерні үш бөліктен тұрады. Гүлдің түсі әдетте сары немесе лаванд түсті, бірақ кейбір түрлері ақ немесе қаймақ түсті болады. Олар – өсімдіктерді жеуден қорғау үшін қосалқы метаболиттерді сақтайтын және бөліп шығаратын кішкентай түкшелер. Безді трихомаларда нектар бөлінуі байқалмайды, бұл олардың иіс бездері екенін көрсетеді. Барлық бездерде фосфатаза анықталды, ол азық заттарға кедей топырақта олжаның ыдырауына және фосфордың сіңуіне мүмкіндік береді. Толыққанды түсіндірілмесе де, Genlisea тұзақтарының ішіндегі оттегі концентрациясы өте төмен. Осы себепті, олжаны өлтіру механизмі аноксиялық жағдайлар болуы мүмкін деп есептеледі. Сонымен қатар, анаэробты бактериялар тірі қалады.