Джон Кан: Американдық басист және Джерри Гарсияның серігі

Кіріспе

Американдық электр және акустикалық бассист

Джон Кан (13 маусым 1947 – 30 мамыр 1996) – американдық бассист. 1970 жылдан 1995 жылға дейін Кан Джерри Гарсияның Grateful Dead тобынан тыс негізгі музыкалық әріптесі болды.

Өмірбаян

Джон Кан Теннесси штатының Мемфис қаласында дүниеге келген. Туғаннан асырап алынған ол Голливудтың талантты агенттерінің тәрбиесінде өсті, Беверли-Хиллсте тұрды, ал оны Мэрилин Монро бала күтіміне алған, оның мансабының алғашқы кезеңдерінде оның әкесі оны өкілдік еткен. 1970 жылғы Reddit Ask Me Anything сұрақ-жауабында жұбайы Линда Канның айтуынша, ол 4 және 5 жасында фортепиано мен музыка теориясы сабақтарын бастады. Әкесінің ерте қайтысынан кейін, ол әкесінің туысы Миша Элманның жетекшілігімен тәрбиеленді. Беверли-Хиллс орта мектебінде ол талантты джаз гитарисі ретінде танылды. Ол сондай-ақ "Western Impressions" атты симфониялық шығарма жазды, бұл мектеп оркестрінің (Роберт Холмс басқаруымен) көпшілік алдында орындаған алғашқы оркестрлік туындысы болды. Жоғарғы сыныпта Кан контрабасқа ауысып, Питер Исаксон атты пианистпен джаз дуэті құрды, ол оны әйгілі Голливуд джаз клубы Шелли Маннның үйлесімді ритм секциясының мүшесі Монти Бадвигпен оқуға ынталандырды. Оңтүстік Калифорния университетінде бір семестр оқығаннан кейін, 1965 жылы Сан-Франциско консерваториясына ауысты. Осы кезеңде ол жақын маңдағы Саусалитода (Калифорния) тұрды және Хайт-Эшбери ауданының жаңадан пайда бола бастаған рок мәдениетіне қызығушылық таныта бастады. 1967 жылы ол электр бас гитарада сессиялық музыкант ретінде жұмыс істей бастады, Майк Блумфилд, Ник Гравенайтс, Миссисипи Фред Макдауэлл, Джон Ли Хукер, Брюер және Шипли (олардың 1971 жылғы "One Toke Over the Line" хиті), Том Фогерти, Мария Малдаур (Канмен 1970 жылдары бірнеше жыл қарым-қатынаста болған), Ал Купер, Джеки ДеШаннон және Отис Раш сияқты көптеген танымал блюз, фолк және рок орындаушыларымен бірге жұмыс істеді. Кан Гарсиямен алғаш рет 1970 жылдың мамыр айында Гарсия мен органист Говард Уэльс (олардың танысуына көмектескен) айналасында құрылған джаз-рок тобының бас гитарашысы ретінде Сан-Францискодағы The Matrix түнгі клубындағы джем-сессияларында ойнады; бұл ансамбль Hooteroll? (1971; Гарсия мен Уэльске жатқызылған) альбомын жазды. Ол сондай-ақ 1973 және 1974 жылдары гастрольдік сапармен шыққан блюграсс супертобы Old & In the Way-де акустикалық бас гитарада ойнады. Канмен бірге топта Гарсия банджо мен вокалда, болашақ прогрессивті блюграсс сахнасы Дэвид Грисман мандолина мен вокалда, әнші Питер Роуэн гитара мен вокалда және Васар Клементс скрипкада ойнады. 1970-1975 жылдары Кан Мерл Сондерс және Джерри Гарсия тобында ойнады және Гарсия / Сондерс ынтымақтастығының кейінгі нұсқаларының ажырамас бөлігі болды, соның ішінде Мэридің легионы (1974-1975) және Қайта құру (1978-1979); соңғы топ бастапқыда Гарсияның Grateful Dead-пен гастрольдері кезінде Кан үшін музыкалық шығармашылық алатын орын ретінде құрылуы тиіс еді. Кан Джерри Гарсия тобының (1975-1978; 1980-1995) жалғыз негізін қалаушысы болды, Гарсиядан басқа, гитарист 1995 жылы қайтыс болғанға дейін топта қалды. Топтың номиналды менеджері (бұл жауапкершілік Grateful Dead қызметкерлері Рок Скалли мен Стив Паришке берілді) ретінде қызмет етуден басқа, ол Гарсиямен кеңесе отырып, топтың репертуарын таңдады. Осы кезеңде ол Гарсиямен бірге Джерри Гарсияның акустикалық тобында (1987-1988) ойнады және 1982 жылдан 1986 жылға дейін ара-тұра гастрольдерге шыққан Гарсия мен Кан акустикалық дуэтіне гитаристтің жалғыз серігі болды. Сахнадан тыс Кан мен Гарсия жақын достық қарым-қатынаста болды. Гарсияның өміріндегі бірнеше тұлғалар (оның ішінде ағасы Тифф Гарсия және Grateful Dead клавишашысы Винс Велник) оны зиянды ықпал ретінде сипаттаса да, қызы Аннабель Гарсия бұған көбірек келісім білдірді: "Иә, әкем Джон мен Линдамен есірткі қолданды, бірақ бұл жай ғана болды. Олар әкем үшін қауіпсіз баспана ұсынды, егер қаласа есірткі алуға болатын жер, қажет болса ұйықтауға болатын жер және оған қажет компания. [ ] Джон мен Линда өте жақсы адамдар еді және мен олардың әкемді ыңғайлы сезінгенін білемін." Гарсиямен қарым-қатынасынан туындаған керістікке қарамастан, Кан Grateful Dead үшін кез-келген уақытта жұмыс істеді, 1978 жылдың қыркүйегінде Гиза платосындағы концерттерді құжаттаған топтың Египеттегі 78 жылы концерт альбомын жазуға көмектесті, ол Бетти Кантор Джексон мен Боб Мэтьюспен бірге жаздыру инженері болды. Осы концерттердің таңдамалары ақырында Rocking the Cradle: Egypt 1978 (2008) альбомы ретінде жарық көрді. Ол сондай-ақ "Shakedown Street" (1978) альбомында номиналды продюсер Лоуэлл Джордж кеткеннен кейін, рогтық аранжировкалар мен кредиті жоқ орган мен қосымша өндіріске үлес қосты.

John Kahn was born in Memphis, Tennessee. Adopted at birth by Hollywood talent agents, he grew up in Beverly Hills, California, and was babysat by Marilyn Monroe, who was represented by his father in the early stages of her career. According to spouse Linda Kahn in a 2017 Reddit Ask Me Anything prompt, he began to take piano and music theory classes at 4 and 5, respectively. Following the death of his father at a young age, he was mentored by Mischa Elman, a cousin of his father. At Beverly Hills High School, he earned a reputation as a talented jazz guitarist. He also composed a symphonic piece, "Western Impressions," the first orchestral work by a student to be publicly performed by the school's orchestra (under the direction of Robert Holmes). In his junior year, Kahn switched to double bass and formed a jazz duo with a pianist, Peter Isackson, who encouraged him to study with Monty Budwig, a member of the house rhythm section at notable Hollywood jazz club Shelly's Manne hole. After attending the University of Southern California for a semester, he transferred to the San Francisco Conservatory of Music in 1965. During this period, he lived in nearby Sausalito, California, and began to gravitate toward the incipient rock culture of the Haight Ashbury district. In 1967, he began working as a session musician, specializing in electric bass, with a litany of notable blues, folk, and rock performers, including Mike Bloomfield, Nick Gravenites, Mississippi Fred McDowell, John Lee Hooker, Brewer & Shipley (a longstanding collaboration that encompassed their 1971 Top Ten hit "One Toke Over the Line"), Tom Fogerty, Maria Muldaur (who was in a relationship with Kahn for several years in the 1970s), Al Kooper, Jackie DeShannon and Otis Rush. Kahn first played with Garcia in May 1970 as the bassist of a jazz rock group that coalesced around Garcia and organist Howard Wales (who facilitated their introduction) during Monday night jam sessions at The Matrix, a San Francisco nightclub of the era; this ensemble would go on to record Hooteroll? (1971; credited to Garcia and Wales). He also played acoustic bass in Old & In the Way, a bluegrass supergroup that toured in 1973 and 1974. Along with Kahn, the band featured Garcia on banjo and vocals, future progressive bluegrass luminary David Grisman on mandolin and vocals, songwriter Peter Rowan on guitar and vocals, and Vassar Clements on fiddle. From 1970 to 1975, Kahn played in the Merl Saunders and Jerry Garcia Band and was an integral part of later iterations of the Garcia/Saunders collaboration, including Legion of Mary (1974–1975) and Reconstruction (1978–1979); the latter group was initially intended to serve as a musical outlet for Kahn during Garcia's tours with the Grateful Dead. Kahn was the only founding member of the Jerry Garcia Band (1975–1978; 1980–1995) besides Garcia to remain with the group until its dissolution following the guitarist's death in 1995. In addition to serving as the band's nominal manager (these responsibilities were delegated to Grateful Dead employees Rock Scully and Steve Parish), he selected the group's repertoire in consultation with Garcia. During this period, he also played alongside Garcia in the Jerry Garcia Acoustic Band (1987–1988) and served as the guitarist's only accompanist in the Garcia & Kahn acoustic duo that toured intermittently from 1982 to 1986. Offstage, Kahn and Garcia maintained a close friendship. Although several figures in Garcia's life (including brother Tiff Garcia and Grateful Dead keyboardist Vince Welnick) characterized him as a deleterious influence, daughter Annabelle Garcia was more equanimous: "Yeah, Dad did drugs with John and Linda, but that was just the way it was. They offered my dad a safe haven—a place he could come to get some drugs if he wanted it, and a place to sleep if he needed it, and the company that he needed. [ ] John and Linda were very sweet people and I know at least they made my dad feel comfortable." Despite underlying acrimony stemming from his relationship with Garcia, Kahn did occasional work for the Grateful Dead, serving as a recording engineer alongside Betty Cantor Jackson and Bob Matthews for the band's aborted Egypt '78 live album documenting performances at the Giza Plateau in September 1978. Selections from these concerts were eventually released as Rocking the Cradle: Egypt 1978 (2008). He also contributed horn arrangements and uncredited organ and additional production to Shakedown Street (1978) following the departure of nominal producer Lowell George.

Өлім

Кан 1996 жылдың 30 мамырында Калифорния штатындағы Милл-Вэллиде ұйықтағанда жүрек талмасынан қайтыс болды.