Фрэнк Сили: Американдық бейсбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Фрэнк Гибсон Сели (1859 жылғы 26 қазан – 1909 жылғы 5 шілде) – америкалық бейсболдың бас жаттықтырушысы, Ұлттық лигасында (NL) жұмыс істеген. 16 жылдық мансабында ол «Бостон Бинитерс» (1890–1901) және «Чикаго жетімдері / Кабс» (1902–1905) командаларын басқарды, 1284 ойын жеңіп алды. Сели «Бинитерс» командасын 1890-жылдары бес рет NL чемпионатында жеңіске жеткізді. Оның 1892 және 1898 жылғы командалары әрқайсысы 100 ойын жеңіп, бейсбол тарихында осындай көрсеткішті алғаш рет көрсеткен командалар болды (19 ғасырда бұл көрсеткішке тек бір команда қол жеткізді); олардың әр маусымдағы 102 жеңісі 1902 жылға дейін Ұлттық лига командаларымен қайталанбады. «Жетімдер» командасына қосылғаннан кейін, ол 1900-жылдардағы «Кабс» командасының құрылуына көмектесті. 1999 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Сели Нью-Гэмпшир штатының Амхерст қаласында дүниеге келген. Ол "шашы сиреп, қарапайым мінезді, бірақ қаһарлы мұрты бетіне мұңды көрініс берген кішкентай адам" деп сипатталған. Селидің екінші лигадағы менеджерлік табысы оны 1890 жылы жоғары лигаға жеткізді.

Бостондық бұршақ жегіштер

Сели 19 ғасырдағы ірі лиганың ойыншы ретінде екі рет ойнамаған және бұрынғы ойыншылар қатарынан шықпаған сирек кездесетін менеджер болды. Оның кәсіби бейсбол ойнау тәжірибесі 1884 жылы Массачусетс штатының Уолтем және Лоуренс қалаларындағы кіші лига командаларымен қысқа ғана кездесулермен шектелді. Одан кейін ол тек менеджер болып жұмыс істеді. Селидің алғашқы маусымында ол Кид Николспен үлкен лига шартына қол қойды, ал «Бинейтерс» командасы 76–57–1 есебімен аяқтады, бұл «Бруклин күйеу жігіттерінен» 12 ойынға қалып қойды. Келесі жылы ойындар саны 140-қа дейін артты. Оның командасы 87–51–2 есебімен аяқтады және «Чикаго Колтс» командасынан 3 1/2 ойынмен жеңіп, Ұлттық лиганың байрағын жеңіп алды, бұл олардың 1883 жылдан бергі алғашқы байрағы болды. 1892 жылы ойындар саны 150-ге дейін артты және маусым екіге бөлінді. «Бинейтерс» командасы жалпы есеп бойынша 102–48–2 көрсеткішінде болды және маусымның бірінші жартысын жеңіп алды, ал екінші жартысын «Кливленд Спайдерс» жеңді; екі команда маусым соңында «Әлемдік чемпионат сериясын» өткізді, онда Бостон жеті ойынның бесеуінде жеңіске жетті. Олар бір маусымда 100 ойын жеңген алғашқы команда болды. 1893 жылы «Бинейтерс» 86–43–2 есебімен үшінші жыл қатарынан лига чемпионы атанды және «Питтсбург Пайратс» командасынан бес ойынмен жеңіске жетті. 1894 жылғы маусым көңіл көншітпейтін болды. Команда жеңіске қадам басқанымен (83–49), «Балтимор Ориолс» командасынан сегіз ойынға қалып, үшінші орынға ие болды. Келесі жылы команда 71–60–2 есебімен «Бруклин Грумс» командасымен бесінші орынды бөлісті және «Ориолс» командасынан 16 1/2 ойынға қалып қойды. Команда келесі жылы жақсарып, 74–57–1 есебімен төртінші орынды иеленді, бірақ «Ориолс» командасынан 17 ойынға қалып қойды. 1897 жылғы маусымда олар 93–39–3 есебімен «Ұлттық лиганың» байрағын «Ориолс» командасынан екі ойынмен жеңіп, қайтадан көзге түсті. Бұл олардың төртінші лигалық жеңісі болды. Маусымнан кейін екі команда Temple Cup турниріне қатысты, онда Бостон бес ойыннан кейін жеңіліске ұшырады. 1898 жылғы команда 102–47–3 есебімен жеңіске жетіп, лиганың байрағын тағы да жеңіп алды, бұл «Ориолс» командасынан алты ойынмен. Бұл Сели мен «Бинейтерс» үшін бесінші және соңғы жеңіс болды. Бұл оның командадағы ең жақсы кезеңінің шыңы болды. Келесі жылы команда 95–57–1 есебімен екінші орынды иеленді. Команда 1900 жылғы маусымды 66–72–4 есебімен төртінші орында аяқтады, бұл Селидің басшылығымен 500-ден төмен көрсеткіштің алғашқы маусымы және команда үшін 1886 жылдан бергі алғашқы көрсеткіш. Ол 1901 жылы «Бинейтерс» командасында 69–69–2 есебімен және бесінші орынмен аяқтады (20 1/2 ойын «Пайратс» командасынан артта қалды). 20 қыркүйекте ол өзінің 1000-шы ойынын жеңіп алды, бұл ойынды «Чикаго жетімдерімен» өткен қос ойынның екінші ойынында 7–0 есебімен жеңіп алды. Бостонмен бірге өткен жылдары ол 1004 ойын жеңіп, 649 ойында жеңіліске ұшырады және 24 ойын тең түсті.

Selee was a rare 19th century major league manager who did not double as a player or rise from the ranks of former players. His only experiences playing professional baseball were brief roster appearances with minor league teams in Waltham and Lawrence, Massachusetts, in 1884. Thereafter his only professional role was as manager. In Selee's first season, he signed Kid Nichols to a major league contrac and the Beaneaters finished with a 76–57–1 record, 12 games behind the Brooklyn Bridegrooms. In the following year, the schedule increased to 140 games. His team finished 87–51–2, while winning the National League pennant by 3 1/2 games over the Chicago Colts, their first pennant since 1883. In 1892, the schedule increased to 150 games, while having a split season. The Beaneaters went 102–48–2 overall while winning the first half of the season, with the Cleveland Spiders winning the second half; the two teams played a "World's Championship Series" at the end of the season, with Boston winning five of the seven games played. They were the first team to ever win 100 games in a single season. In 1893, the Beaneaters went 86–43–2 while winning the league pennant for the third consecutive year, winning by five games over the Pittsburgh Pirates. The 1894 season was a disappointment. Though the team had a winning record (83 49), they finished in third place, eight games behind the Baltimore Orioles. The following year, the team went 71–60–2 while finishing in a tie for fifth place with the Brooklyn Grooms and 16 1/2 games behind the Orioles. The team rebounded a bit the following year, finishing 74 57 1 and in fourth place, although it was 17 games back of the Orioles. The 1897 season was a return to prominence as they went 93–39–3 while winning the National League pennant by two games over the Orioles. This was their fourth league pennant. After the season, the two teams played in the Temple Cup, with Boston losing in five games. The 1898 team went 102–47–3 while winning the league pennant once again, doing so by six games over the Orioles. This was the fifth and final pennant for Selee and the Beaneaters. As it turned out, it was the peak of his tenure with the team. The following year the team went 95–57–1, placing second behind Brooklyn. The team finished the 1900 season in fourth place with a record of 66–72–4, the first sub .500 season under Selee's reign and the first for the team since 1886. He closed out his tenure with the Beaneaters in 1901 with a 69–69–2 record and a fifth place finish (20 1/2 games behind the Pirates). On September 20, he won his 1,000th career game, doing so in the second game of a doubleheader with the Chicago Orphans, winning 7–0. During his years with Boston, he won 1,004 games and lost 649, with 24 ties.

Чикаго жетімдері / Жас құстар

1902 жылы Сели Чикаго жетімдерін басқаруға шақырылды (команда атақты менеджер Кап Ансонды қызметтен босатқаннан кейін, олар «Қалдықтар» деп те аталды). Сели команданы 68–69–6 есебімен бесінші орынға жеткізді (Пираттардан 34 ойын қалып қойды), бұл өткен жылғы 53–86 есебінен жақсару болды. Келесі жылы команда (алғаш рет «Cubs» деп атала бастады) 82–56–1 есебімен үшінші орынға көтерілді, жеңімпаз Пираттардан 8 ойын қалып қойды. Селидің үшінші маусымында олар 93–60–3 есебін көрсетіп, екінші орынды иеленді, Нью-Йорк Гиганттарынан 13 ойын қалып қойды. «Cubs» командасымен Сели Фрэнк Ченсті қақпашыдан бірінші базаға, Джо Тинкерді үшінші базадан шортстопқа, ал Джонни Эверсті шортстоптан екінші базаға ауыстырып, әйгілі Tinker-ден Evers-ке Chance комбинациясын құрды. Ченс басқарған «Cubs» командасының соңғы чемпиондығы 1910 жылы болды; Сели талантты ойыншыларды тану және жалдау қабілетімен көзге түсті, бұл оған «Beaneaters» командасымен бес NL титулын жеңіп беруге көмектесті. Ол Чикагода да осы жетістігін қайталап, Фрэнк Ченс, Джо Тинкер және Джонни Эверс сияқты таланттарды іздеп алып, дамыту арқылы «Cubs» командасының болашақ табысының негізін қалады. Бейсбол тарихшысы Дэвид Немек Селидің «қайдан болса содан ойыншыларды таңдауға бейім екенін» жазды. Ол «команданың бөліктерінен де жақсырақ команда құру шебері еді». 1999 жылы Сели менеджерлік жетістіктері үшін Ветерандар комитеті шешімімен Бейсбол Даңқы залына енгізілді. Оның Даңқ залындағы өмірбаянында былай делінген: «Балтимор Ориолс сияқты қарсыластардың қатал тактикасына қарамастан, Сели өз ойыншыларын көбірек мәдениетті стильде ойнауға ынталандырды. Оның командалары қарсыластарынан жүгірушілердің артынан соққы беру, бантты пайдалану және қос ұрлау арқылы басымдықтарды жеңіп шықты». Тағы бір кім – 2000 жылы құрметке ие болған Карлтон Фиск. Сели 1991 жылы «Болашаққа оралу» анимациялық сериалының «Баттер ап» эпизодында кейіпкер ретінде пайда болды, онда Марти МакФлай мен Браун балалары 1897 жылға саяхат жасап, Мартидің бір туысы, «Beaneaters» командасының ойыншысының ойынын жақсартуға көмектеседі. Сели әдеттегідей сақалынсыз бейнеленді.

In 1902, Selee was hired to manage the Chicago Orphans (which served as a name after the team fired famed manager Cap Anson, although they were also known as "Remnants"). Selee managed them to a 68–69–6 record, finishing in fifth place (34 games behind the Pirates), which was an improvement from the team's 53–86 record the previous year. The following year the team (in their first season referred to as "Cubs" in print) improved to an 82–56–1 record, finishing in 3rd place, eight games behind the pennant winning Pirates. They improved to a 93–60–3 record in Selee's third season, finishing in second place, 13 games behind the New York Giants. With the Cubs, Selee developed the famous Tinker to Evers to Chance infield combination, by converting Frank Chance from catcher to first base, Joe Tinker from third base to shortstop, and Johnny Evers from shortstop to second base. The last Cubs' championship under Chance was in 1910; Selee was noted for his ability to assess and hire talented players, which helped earn him five NL titles with the Beaneaters. He repeated the feat in Chicago, where he built the basis for the Cubs' later success by signing and developing the talents of Frank Chance, Joe Tinker, and Johnny Evers, among others. Baseball historian David Nemec wrote that Selee had "a flair for bending players acquired from here, there and everywhere. [He was] a master at putting together a team better than the sum of its parts." In 1999, Selee was elected to the Baseball Hall of Fame by the Veterans Committee for his achievements as a manager. According to his bio at the Hall of Fame, "Contrary to the rough tactics of rival clubs like the Baltimore Orioles, Selee encouraged his players to play a more civilized style. His teams surpassed brawnier opponents by hitting behind runners, employing the bunt and utilizing the double steal." the other is Carlton Fisk, who was enshrined in 2000. Selee appeared as a character in the 1991 episode "Batter Up" of the animated Back to the Future series, which involved Marty McFly and the Brown children traveling back to 1897 to help one of Marty's ancestors, a player for the Beaneaters, to improve his game. Selee was portrayed without his well known mustache.

Басқарушылық жазба

Команда Жыл Регулярлы маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңіліс%ЖеңісОрынЖеңісЖеңіліс%НәтижеBOS 134 5-ші NL – – – –BOS 140 1-ші NL – – – –BOS 77 1-ші NL 75 2-ші NL 5 0 1.000 Әлем сериясы жеңімпазы (CLE)BOS 131 1-ші NL – – – –BOS 133 3-ші NL – – – –BOS 133 6-шы NL – – – –BOS 132 4-ші NL – – – –BOS 135 1-ші NL 1 4 .200 Temple Cup жеңілісі (BAL)BOS 152 1-ші NL – – – –BOS 153 2-ші NL – – – –BOS 142 4-ші NL – – – –BOS 140 5-ші NL – – – –CHC 143 5-ші NL – – – –CHC 139 3-ші NL – – – –CHC 156 2-ші NL – – – –CHC 65 3-ші NL – – – –Барлығы 2,180 64 .600