Кіріспе
Үнді адмиралы (1933–2024)
Адмирал Лаксминараян Рамдас, PVSM, AVSM, VrC, VSM, ADC (5 қыркүйек 1933 – 15 наурыз 2024) – Үндістан теңіз күштерінің офицері, Үндістан теңіз күштерінің флаг-офицері. Рамдас 1953 жылы Үндістан теңіз күштеріне қызметке түсіп, кейіннен Үндістанның теңіз күштерінің бас штабының алғашқы адмиралы Рам Дасс Катарияға флаг-лейтенант болып тағайындалды. 1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысында ол Шығыс Пакистанды теңізден блокадалауға қатысып, 93 000 әскерді эвакуациялауға кедергі келтірді, нәтижесінде Шығыс Пакистан капитуляциялады. Әскери қақтығыс кезінде ол "Вир Чакра" орденімен марапатталды. Рамдас кейіннен 1990 жылдан 1993 жылға дейін Теңіз күштерінің 13-ші бас штабының бастығы қызметін атқарды.
Ерте өмір және білім
Лаксминараян Рамдас 1933 жылдың 5 қыркүйегінде дүниеге келді. Ол Делидегі Шриниваспури Кембридж мектебінде білім алды. Senior Cambridge-ты бітіргеннен кейін, Рамдас 1949 жылдың қаңтарында Дехрадундағы Бірлескен қызмет қанатының (JSW) 1-ші курсына қабылданды. Ол 4-ші дивизияның "В" эскадрильясының құрамында болды. Кейіннен JSW Пунедегі Хадакваслаға көшіріліп, 1954 жылы Ұлттық қорғаныс академиясы деп аталды.
Мансап
Рамдас 1953 жылдың 1 қыркүйегінде Үндістан Әскери-теңіз күштеріне кірді, сол күні кіші лейтенант шеніне ие болды. Одан кейін 1953 жылдың желтоқсанынан 1955 жылдың мамырына дейін Гринвичтегі Корольдік Әскери-теңіз колледжінде байланыс маманы ретінде оқыды. Үндістанға оралғаннан кейін 1955 жылдың 16 тамызында лейтенант шеніне көтерілді. Содан кейін Үндістанның бірінші Әскери-теңіз күштерінің Бас штабы адмиралы Рам Дасс Катаридің штаб лейтенанты қызметін атқарды. Рамдас 1963 жылдың 16 тамызында лейтенант-командир, ал 1969 жылдың 30 маусымында командир шеніне көтерілді. Ол Керала штатының Кочи қаласында Әскери-теңіз академиясын құрып, басқарды. Осы қызметі үшін 1971 жылдың 26 қаңтарында «Вишишт Сева» медалімен марапатталды. 1986 жылы академия Ғоаға, ал 2009 жылы Керала штатындағы Ежималаға көшірілді, қазір ол Үндістан Әскери-теңіз академиясы деп аталады.
1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы
1971 жылғы Үнді-Пәкістан соғысы кезінде, жаңадан құрылған Шығыс флотының құрамында INS Beas кемесінің командирі болып, адмирал Рамдас Шығыс Пәкістанды тиімді теңіз блокадасына қатысты, бұл Пәкістанның 93,000 әскерін эвакуациялауға жасаған тырашасын күйретіп, олардың Үндістан әскерлеріне толығымен тәуелді болуына себеп болды. INS Beas сонымен қатар Шығыс Пәкістанға контрабандалық жүк таситын көптеген кемелерді ұстады, Кокс-Базарды бомбалауға қатысты және миналанған аймақта қону және басқа да операциялар жүргізді. Ол үшінші дәрежелі батырлық ордені – "Вир Чакра" орденімен марапатталды.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Рамдас Үндістан Әскери-теңіз күштеріндегі патрульдік кемелер тобына қолбасшылық етті. Кейін ол үш жыл бойы Германияда теңіз атташесі қызметін атқарды және 1976 жылдың 1 шілдесінде капитан дәрежесіне көтерілді.
Тудың дәрежесі
Рамдас 1981 жылғы 7 сәуірде вице-адмирал мінсіз атағына (1 маусымнан бастап толық атаққа ие болды) көтеріліп, Бас штабта (ҰҚК) Әскери-теңіз күштері штабының операциялар жөніндегі көмекші бастығы қызметін атқарды. 1983 жылғы 29 маусымда ол Шығыс флотының бас қолбасшысы (FOCEF) болып тағайындалды және Шығыс флотының басқаруын өз қолына алды. 1986 жылғы 20 ақпанда ол Әскери-теңіз күштері штабының бас қолбасшысының орынбасары (DNCS) болып тағайындалды. 18 айлық қызметтен кейін Рамдас Оңтүстік Әскери-теңіз командасының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Ол Кочиде вице-адмирал Гүлаб Моханлал Хираннаннаннан басқаруды қабылдады. 1989 жылғы ақпанда ол Визагқа Шығыс Әскери-теңіз командасының бас қолбасшысы болып ауысты. 1989 жылғы 26 қаңтарда "Парам Вишишт Сева" медалімен марапатталды. Ол шамамен 20 ай бойы Шығыс Әскери-теңіз командасын басқарды.
Әскери-теңіз штабының бастығы
Рамдас адмирал Джаянт Ганпат Надкарниден кейін Теңіз күштері штабының келесі басшысы болып тағайындалды. Ол 1990 жылғы 30 қарашада Бас штаб қызметін бастады. Құрлық әскері штабының бастығы генерал Сунит Фрэнсис Родригес болды. 1991 жылғы 1 тамызда әуе маршалы Нирмал Чандра Сури Әуе күштері штабының бастығы лауазымын қабылдады. Үш басшының да бірі – 1-ші ЖСВ курсынан шыққандығы ерекше жағдайды құрады, бұл үндістан тарихында тұңғыш рет болды. 1993 жылғы 30 маусымда генерал С. Ф. Родригес зейнеткерлікке шыққаннан кейін Рамдас Штабтар төрағасы комитетінің төрағасы болды.
Жеке өмір
Рамдас адмирал Рам Дасс Катаридің қызы, Лалита Рамдасқа (туған аты Катари) үйленген. Рам Дасс Катари – Үндістанның әскери-теңіз күштерінің алғашқы бастығы болған. Ол Aam Aadmi партиясының мүшесі және партияның ішкі локпалы қызметін атқарды. Оның кіші қызы Кавита Рамдас Форд қоры президентінің аға кеңесшісі, ал бұрын көп жыл бойы Форд қорының Үндістандағы өкілі болып жұмыс істеген. Кавита Рамдас пакистандық азамат, бейбітшілік жолындағы белсенді Зұлфиқар Ахмадқа үйленген.
Зейнеткерлік
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Рамдас Әлибагқа қоныс аударды. Ол әйелімен бірге түрлі гуманитарлық мәселелерге белсенді түрде араласты. Бұл жұбайлар сондай-ақ әскери істерге де қатысты. Олар сол кездегі генерал-лейтенант Бикрам Сингхтің Армия штабының бастығы лауазымына тағайындалуына қарсы Үндістанның Жоғарғы сотына арызбен жүгінген топтың құрамында болды. Олар Тамил Надудағы Куданкулам атом электр стансасының салынуына қарсылық көрсетті. Оңтүстік Азияны қарусыздандыру және ядролық қарудан құтылу жолындағы, сондай-ақ Куданкулам реакторының құрылысын тоқтатуға жасаған тырыстары үшін Рамдас 2004 жылы бейбітшілік саласындағы Рамон Магсейсей сыйлығымен марапатталды. Рамдас 2024 жылғы 15 наурызда 90 жасында дүние салды.