Кіріспе

Роберт Альвин Шлюмбергер, Эдлер фон Голдек (12 қыркүйек 1814 – 13 шілде 1879) – кәсіпкер және Австрияда көпірген шарапты (газды шарапты) алғаш өндірген адам.

Өмір

Шламбергер Германияның Вюртемберг корольдігінің Штутгарт қаласында дүниеге келген. Әкесі ерте қайтыс болғаннан кейін ол сауда-саттық оқуына түсті. Франциядағы Реймстегі шампан үйлерінің бірі – Руинарттың директоры ретінде ол шампан әдісімен тәжірибелі болды. 1841 жылы кеме саяхатында ол болашақ әйелі Софи Кирхнермен Венадан, бай фабрика иесінің қызынан кездесті. Ол француз әдісімен, бірақ австриялық жүзімдерді пайдаланып, Австрияда шарап сияқты шампан шараптарын өндіруді ұсынды. 1842 жылы Шламбергер Венаның оңтүстігіндегі Төменгі Австрияның Виена орманындағы Thermenregion шарап өсіру аймағында орналасқан шағын қалашық – Веслауда бірнеше жүзімдіктерді жалға алып, компаниясын құрды. Оның Софи Кирхнермен жасаған одағы, ол келесі жылы үйленген, оның бизнес-жобасын қаржыландыруға көмектесті. Шламбергер алғашқы шараптарын 1846 жылы «Vöslauer weißer Schaumwein» (Веслау ақ шарабы) деген атпен ұсынды, ал 1859 жылдан бастап – «Vöslauer Goldeck» деген атпен, ол Австриядағы алғашқы тіркелген шарап тауарлық белгісі болды. Ол 1843 жылы Шламбергер сатып алған Веслаудағы Голдек жүзімдіктерінде өсетін қызыл «Blauer Portugieser» жүзімінен жасалды және шампан шарабы бірден сәттілікке ие болды. Шламбергер шараптары 1857 және 1859 жылдардағы әлемді айналып келген «SMS Novara» кемесінде болды. Компания Берлинде және 1862 жылғы халықаралық көрмеден кейін Лондонда филиалдар ашты, онда шарап «Vöslauer Sparkling» тауарлық белгісімен сатылды. Роберт Шламбергер 1864 жылдан 1870 жылға дейін Веслау қаласының мэрі болды. 1878 жылы, өлімінен бір жыл бұрын, Австрия императоры Франц Иосиф I оны «Эдлер фон Голдек» деп атай отырып, дворян титулына ие етті. Ол 64 жасында Веслауда қайтыс болды.

Дәйексөздер

Бьёрнстёрне Бьёрнсон (1832–1910) Тирольдегі Швац қаласынан қызы Берглиотқа 29 мамыр 1894 жылы жазған хатында: «Vöslauer» шарабын Джон Галсворти (1867–1933) 1926 жылғы «Қашқындар» пьесасында, сондай-ақ Пауль Моранның (1888–1976) 1957 жылғы «Fin de siècle» повестьтер жинағында да айтқан.