Томас Фарр: «Тонипанди қорқынышы» - Уэльс боксшысының өмірі мен мансабы
Tommy Farr
Томас Фарр: Уэльс боксшысы, "Тонипанди Терроры" атымен танымал. Бұрынғы салмақ бойынша чемпион, Ұлыбритания және Империя ауыр салмақ чемпионы. Джо Луисқа қарсы айқасымен есте қалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік боксшы (1913–1986)
Welsh boxer (1913–1986)
Томас Джордж Фарр (12 наурыз 1913 – 1 наурыз 1986) – Уэльстің Клайдх Вейл, Ронда қаласынан шыққан боксшы, «Тонипанди қорқынышы» деген лақап атымен танымал болған. 1936 жылға дейін Фарр жартылай ауыр салмақта боксқа қатысып, Уэльс чемпионы атанды. 1937 жылдың 15 наурызында ауыр салмақтағы Ұлыбритания және Империя чемпионы болды. Фарр Ұлыбританияның ең ұлы ауыр салмақты боксшыларының бірі саналады және 1997 жылы Уэльс спорттық даңқ залына енгізілді. АҚШ-та Фарр 1937 жылы Джо Луиске қарсы өткен әлем чемпионатындағы күресімен есте қалады. Луистің ең қиын жекпе-жектерінің бірі деп есептелетін бұл кездесу толық 15 раундқа созылды, көрермендер Фаррдың Луисті бірнеше рет ауыр жарақаттағанын көрді. Бірақ соңғы нәтиже даулы болды, Луис пайдасына бірауызды шешім шығарылды. Төреші Луиске он үш раундқа бір раундты берді, ал төрешілер Луис пайдасына сегізден беске және тоғыздан алтыға есептеді. Шешім жарияланғанда көрермендер наразылық білдірді. Бұл жекпе-жек 1937 жылдың "The Ring" журналының "Жылдың жекпе-жегі" деп танылды.
Thomas George Farr (12 March 1913 – 1 March 1986) was a Welsh boxer from Clydach Vale, Rhondda, nicknamed "The Tonypandy Terror". Prior to 1936, Farr boxed in the light heavyweight division, in which he was the Welsh champion. He became British and Empire heavyweight champion on 15 March 1937. Farr is considered to be one of the greatest British heavyweight fighters ever, and was inducted into the Welsh Sports Hall of Fame in 1997. In the United States, Farr is remembered for his 1937 world title challenge against Joe Louis. Considered one of Louis' toughest ever fights, the bout lasted the full 15 rounds and the large crowd saw Farr hurt Louis on numerous occasions. However the final result was controversial, being a wide unanimous decision in favour of Louis, with the referee awarding him the fight thirteen rounds to one, while the judges scored the fight eight to five and nine to six, both in Louis's favour. The announcement of the decision was roundly booed by the spectators. The bout was named The Ring magazine Fighter of the Year for 1937.
Ерте мансап
Оның карьерасының басында көп жетістікке ие бола алмады. Ол бірнеше жеңіс алды, бірақ әр екі-үш жеңістен кейін жеңілістер кездесетін. Көптеген жеңілістері белгілі емес қарсыластарға қарсы болды. Бірақ ол жақсы нәтижелер көрсетуге асықты, 1936 жылы үздік талапкер Томи Лоуранды жеңді. 1937 жылы бұрынғы чемпион Макс Баерді жеңіп, Джо Луиске қарсы титул үшін күресу мүмкіндігіне ие болды.
In his early career he didn't have much success. He garnered some wins but losses specked his record every two or three wins. Most of his losses were against unknowns. He soon started improving, with a win over top contender Tommy Loughran in 1936. In 1937 he bested ex champion Max Baer and earned a title shot against Joe Louis.
Әлем чемпионы Жо Луиспен жекпе-жек
1937 жылдың 30 тамызында Фарр Нью-Йорк қаласындағы «Янки» стадионында ауыр салмақтағы әлем чемпионы Джо Луиспен кездесті. 15 раундтан кейін даулы ұпаймен жеңіліп қалған күйі де ол құрметке ие болды. Луис бұрынғы тоғыз қарсыласының сегізін нокаутқа жіберген, ал келесі жетісін де соққыға түсірген болатын. Бірақ Фарр Луиске қарсы шабуылдап, оны зорға түсірді. Луис жеңіске жеткенде 50 мың көрермен ызылдады. Төреші Артур Донован аға Фаррдың қолғабын жеңіс белгісі ретінде көтергендей болды, бұл дауға себеп болды. Жеті жыл өткен соң, жекпе-жек туралы жарияланған естелігінде Донован «қателікке» өкініш білдірді, Фаррдың қолын қысып, оны әсерлі айқас өткізгені үшін құттықтағанын айтты. Дегенмен, «қателіктер» осымен тоқтамады. Донованның өзінің бағалау картасында Луиске 13 раунд берілген. Луиске жеңіс лайық екенін айтқан әртүрлі пікірлер болғанымен, 15 раундтың 13-і британдық спорт журналисінің мына сөздерін тудырды: «Шешім соқыр жақтас немесе астигматизммен ауырған адамның шешімі. Бұл шешім Фаррдың жеңісіне Луистің толық жеңіліске ұшырауы ғана жеткізе алатынына сендіретін шешім. Луис жеңгені даусыз, бірақ мен жекпе-жекті қалай түсіндім, сонда оның пайдасына финиш сызығында елеулі айырмашылық болған жоқ». Бірақ Донованның естелігінде ол жекпе-жектегі бағалауларын қорғайды, Фаррдың соққылары көрермендерге Луиске қарағанда көп зиян келтіргендей көрінсе де, оның және рингтегі төрешілердің көзқарасынан керісінше болғанын айтады. Айқастың қызылқандылығы мен бәсекелестік деңгейі, көбінесе дау тудырмаған, кейінірек Томи Фарр былай деп түйіндейді: «Осы жекпе-жек туралы айтқан сайын, мұрным әлі де қанға боялады».
On 30 August 1937, Farr fought world heavyweight champion Joe Louis at the height of his career at Yankee Stadium, New York City. He earned respect despite losing a controversial points decision after 15 rounds. Louis had knocked out eight of his previous nine opponents and proceeded to knock out his next seven, but was attacked and hurt by Farr. The 50,000 crowd booed when Louis won. Referee Arthur Donovan, Sr. had seemingly raised Farr's glove in victory, causing controversy. Seven years later, in his published account of the fight, Donovan apologised for the 'mistake', claiming he had meant to shake Farr's hand to congratulate him for what he saw as an impressive fight. "Mistakes" hardly ended there, however. Donovan's own scorecard, had 13 rounds going to Louis. Though mixed accounts say Louis deserved the nod, 13 frames out of 15 prompted these words from a British sportswriter: "The verdict is that of a man either blindly partisan or afflicted with astigmatism. It is a verdict that justifies the beliefs that nothing short of the annihilation of Louis would have given Farr victory. That Louis won may not be disputed, but as I read the fight, there was only a fractional difference in his favour at the finish." However, In Donovan's account, he stands by his scoring of the fight, claiming that while Farr's punches may have appeared to have done more damage than Louis's from the crowd's point of view, from his perspective and that of the ringside judges the opposite was true. The actual ferocity of the battle and its level of competition, seldom contested, may be summed up by Tommy Farr, later on in life: "When I talk about that fight, my nose still bleeds."
Кейінгі мансап
Луиспен болған жекпе-жегінен кейін Фарр Нью-Йорктің Мэдисон Сквер Гардендегі бірнеше жарыста сәтсіздікке ұшырады. Олардың арасында 1938 жылғы 21 қаңтарда бұрынғы ауыр салмақ чемпионы Джеймс Брэддокқа қарсы өткен он раундтық жекпе-жегі де болды, оны "Күлтегін қыз" деп те атады. Сол жылы ол Макс Баерге де жеңіліп қалды, әйтсе де ол оны бұрын жеңген еді. Фарр 1939 жылдың басында Ұлыбританияға оралды және сол жылы бірқатар жеңіске жетті. 1940 жылы зейнетке шықты, бірақ жеке басына келген қайғылы оқиғалар оның қоржынын босатып жіберді. Ол банкротқа ұшырады, күнкөрісі үшін 36 жасында қайтадан рингке көтерілуге мәжбүр болды. Осы кезде ол бизнесмен Леси Т. Солтстың қамқорлығына алынды, ол Гвич замкісінің иесі еді. Кейін Фарр Брайтон қаласында, Суссекс округінде, толық зейнеткерлікке шығып, паб ашты және 1986 жылы 72 жасында Сент-Дэвид күні дүние салды. Ол Трилоу зиратында жерленген.
After the Louis fight, Farr was unsuccessful in several contests at Madison Square Garden, New York. These included a ten round fight on 21 January 1938, against former heavyweight champion James J. Braddock, "the Cinderella Man". He also lost to Max Baer the same year, even though he had defeated him before. Farr returned to the UK early in 1939, enjoying a run of victories that year. He retired in 1940, but personal tragedies saw him lose his fortune. He ended up bankrupt, having to return to the ring at the age of 36 to make a living, during this time, he was taken under the wing of businessman Lesie T. Salts, the owner of Gwrych Castle. Farr later ran a pub in Brighton, Sussex, in final retirement, and died on Saint David's Day, 1986, aged 72. He is buried at Trealaw Cemetery.
Танымал мәдениетте
2007 жылы Фаррдың карьерасына негізделген «Contender» атты мюзиклді Мал Поуп жазды және ол Нью-Йорктегі Біріккен Ұлттар Ұйымының ғимаратында тұңғыш рет қойылды, содан кейін Суонсидің Ұлы театрында бір маусым көрсетілді. Мюзиклдің басты идеясы – Фаррдың АҚШ-та сәттілікке жете алмауының толық себебі оның төбелес нәтижесін өзгертуге тырысатын мафиоздар мен ставка тігетін адамдармен ынтымақтасудан бас тартуында болды.
In 2007, Contender, a musical based on Farr's career, was composed by Mal Pope and premiered at the United Nations building in New York, followed by a season at Swansea's Grand Theatre. A theme of the musical is that Farr's lack of success in the US resulted wholly from his refusal to co operate with fight fixing mobsters and bookmakers.