Кіріспе

Earl Jesse Battey, Jr. (5 қаңтар 1935 - 15 қараша 2003) – американдық бейсболшы. Ол 1955 жылдан 1967 жылға дейін Басты лига бейсболында ұстап ойнады, ең бастысы «Миннесота Твинз» командасы үшін, ол бес рет All-Star ойыншысы атанды және Америка лигасының жеңімпаз командасының маңызды мүшесі болды. Батти мансабын «Чикаго Уайт Сокс» командасымен бастады, бірақ «Твинз» командасында ойнаған кезінде өркендеді, Америка лигасының үздік ұстап алушыларының бірі ретінде танылды және үш рет Алтын қолғап сыйлығын жеңіп алды.

Ақ сокс

Лос-Анджелесте туған Бэтти Лос-Анджелестің Уоттс ауданындағы Джордан орта мектебінде оқыды. 1953 жылғы маусымға дейін ол «Чикаго Уайт Сокс» командасымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырды. «Уайт Сокс» оны B деңгейлі Иллинойс-Индиана-Айова лигасындағы «Ватерлоо Уайт Хокс» клубына жіберді, онда Бэтти 129 ойында .292 орташа көрсеткішпен және 11 хоум-ран соқты. «Уайт Сокс» Бэтиді қыркүйек айында үлкен лигаға шақырды, бұл жолы ол қалып қойды. 1958 жылы Бэтти .226 орташамен соқты және 8 хоум-ран соқты, ал «Уайт Сокс» 14 маусымда соңғы орыннан шығып, маусымды «Нью-Йорк Янкизден» кейінгі екінші орында аяқтады. 1959 жылы ол жаңадан келген Джонни Романомен екінші қатар қақпашы ретінде бәсекелестікке түсті, соңында 26 ойында .219 орташамен ойынды аяқтады. Командадағы қақпашылардың көптігін (тәжірибелі және әлі де өнімді Лолар, жаңағы Романо және резервтік Бэтти) ескере отырып, «Уайт Сокс» иесі және бас менеджері Билл Вик екі мәміле жасады, олар «Уайт Сокс» үшін дереу нәтиже берді, бірақ ұзақ мерзімді перспективада сәтсіз аяқталды. 1959 жылдың 6 желтоқсанында Вик Романоны, жаңадан келген бірінші базалық Норм Кэшты және универсал ойыншы Бабба Филлипсті «Кливленд Индианс» клубына аутфилдер Минни Миносо, қақпашы Дик Браун, питчер Дон Феррарезе және кіші лига питчері Джейк Стрикерге айырбастады. Содан кейін, 1960 жылдың 4 сәуірінде Вик Бэтиді, бірінші базалық Дон Минчерді және 150 000 долларды тәжірибелі бірінші базалық Рой Сиверске «Вашингтон Сенаторс» клубына жіберді. Ал «Уайт Сокс» сақтап қалған қақпашысы Лолар 1959 жылдан кейін өнімділігін жоғалтты, 1962 жылы резервтік рөлге көшті және 1963 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты, нәтижесінде «Уайт Сокс» әлсіз бастауыш қақпашымен қалды, оның ішінде 1965 жылы қартайып бара жатқан Романоның екі жылдық оралуы болды, содан кейін 1969 жылы Эд Херрманмен (ол «Американ лигасында» ең көп қателік жіберген қақпашы атанды) тақта артындағы тұрақтылықты қалпына келтіргенше.

Сенаторлар/Егіздер

Бэтти сенаторлардың бастауыш қақпашысы болды және бірден қорғаныс қабілеттерін көрсетті, төрт жыл қатарынан Америка лигасында ассисттер мен пуауттар бойынша көшбасшы болды. Батти алғаш рет үлкен лигада шабуылда өзгеше көзге түсті, кіші лигадағыдай ойнады. 1960 жылы Батти мансабындағы ең көп – 137 ойын өткізіп, .270-ке соқты, 15 хоум-ран соғып, 60 RBI (реалдағы соққылар) жинады. Қазан айында Батти United Press International нұсқасы бойынша Америка лигасының жұлдыздар құрамына енді. 1961 жылғы маусымға дейін «Сенаторлар» Миннеаполис-Сент-Пол аймағына көшіп, «Миннесота Твинз» деп аталды. Батти болашақ Бейсбол Даңқының мүшесі Хармон Киллебрю, болашақ MVP Зоило Версальес және жұлдыздар Боб Эллисон, Камило Паскуаль және Джим Каатпен бірге жеңіске жететін команданың ядросын құрады. 1960 жылғы табысты маусымын жалғастыра отырып, Батти 1961 жылды .302 орташа ұпаймен аяқтады, бұл Америка лигасында алтыншы орын болды, және екінші рет «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды. Батти 1962 жылғы «Жұлдыздар ойынында» Америка лигасының бастауыш қақпашысы болып таңдалғанда, үлкен лигадағы ең үздік қақпашылардың бірі ретінде танылды. 1962 жылдың 26 тамызында «Твинз» сапында Джек Кралик шайбаны соқпай өткізген кезде Батти қақпашы болды. Батти мансабындағы ең көп – 148 ойын өткізіп, маусымды .280 орташа ұпаймен аяқтады, бұл үлкен лига қақпашылары арасында ең жоғары көрсеткіш. Ол сондай-ақ 15 жүгірушіні ұстап алып, үлкен лига қақпашылары арасында рекорд орнатты және үшінші рет «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды. Вашингтонда болғанда ұзақ жылдар бойы жеңіліске ұшыраған «Твинз» командасы 91 жеңіспен, әлем чемпионатын жеңіп алған «Нью-Йорк Янкизден» 5 ойынға қалып, турнир кестесінде күтпеген екінші орынды иеленді. Батти 1963 жылы өзінің ең табысты маусымын өткізді, .285 орташа ұпаймен соғып, хоум-рандар (26), RBI (84) және slugging percentage (.476) бойынша мансаптық рекордтарды жаңартты. «Твинз» тағы да 91 жеңіс жинады, бірақ бұл жолы тек үшінші орынға жетті, әлем чемпионатының күміс жүлдегері «Янкизден» 1,5 ойын қалып қойды. 1964 жылы Батти мен «Твинз» екеуі де кері қадам жасады: команда Америка лигасында алтыншы орынға орналасып, 79 жеңіс жинады, ал Батти 131 ойында .272 орташа ұпаймен 12 хоум-ран соғып, 51 RBI жинады. Ол 1965 жылғы маусым ортасындағы классикалық ойындарда Версальес, Киллебрю, Джимми Холл, Мадкат Грант және Тони Оливамен бірге «Твинзден» алты ойыншының бірі болды. Батти Америка лигасының байрағын жеңіп алған «Твинз» командасының маңызды мүшесі болды, .297 орташа ұпаймен ойнап, Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығына дауыс беруде он бірінші орынға ие болды (командаласы Версальес жеңіске жетті, ал алты «Твинз» ойыншысы топ 15-ке кірді). Ол 1965 жылғы әлем чемпионатының барлық ойындарында ойнады, бірақ тек .120 орташа ұпаймен, 2 RBI және бір қосымша базалық соққымен ойнады, нәтижесінде «Твинз» жеті ойыннан кейін «Лос-Анджелес Доджерске» есе жіберді. 1966 жылы Батти 115 ойында ойнап, .255 орташа ұпаймен 4 хоум-ран соғып, 31 RBI жинады, бұл Чикагодағы резервтік күндерінен бері оның ең төменгі көрсеткіші болды. 1967 жылғы маусым Батти үшін соңғысы болды, өйткені ол қалқанша безінің ауруымен күресті, бұл оның салмағының артуына әкелді. Ол тек 48 ойында ойнады және .165 орташа ұпаймен соқты.

Мансап статистикасы

13 жылдық үлкен лига мансабында Бэтти 1141 ойынға қатысып, 3586 соққыда 969 соққы жинап, .270 карьералық орташа көрсеткіш, 104 хоум-ран және 449 RBI көрсетті. Мансабында ол база ұрлауға тырысқан ойыншылардың 43,44%-ын тоқтатып, барлық уақыт тізімінде 15-орынды иеленді. Америка лигасының база ұрлау бойынша чемпион атанған Луис Апарисио Бэттиді база ұрлауға тырысу үшін ең қиын қарсылас қақпашы деп атады. Америка бейсболын зерттеу қоғамының Ричард Кендалл жүргізген ғылыми емес зерттеу Бэттиді үлкен лига тарихындағы ең күшті қорғаныс көрсететін жетінші қақпашы деп бағалады. Бэтти "Егіздер" тарихындағы кез келген ойыншыдан көбірек (831) қақпашы ретінде ойын өткізді. 2000 жылы ол "Егіздер" клубының 40 жылдық мерекелік құрамына енді. 1961 жылы Бэтти питчингтен екі рет жақ сүйегі сынғаннан кейін, бейсбол шлеміне құлаққап қойған алғашқы үлкен лига ойыншыларының бірі болды.

Зейнеткерліктен кейін

Ойыншылық карьерасынан кейін Бэтти Бронкстағы Кооп-Ситиде тұрып, Нью-Йоркте 12 жыл бойы алаңдаулы жас ұлдармен демалыс саласының маманы болып жұмыс істеді. 1980 жылы анасына берген уәдесін орындап, Бэтти Бетюн Кукман университетіне түсті. Семестрде 34 кредит алып, екі жарым жылда білім беру саласындағы бакалавр дәрежесін аяқтады, сонымен бірге ерлер баскетбол командасын жаттықтырды және Summa Cum Laude құрметті атағына ие болды. Бетюн Кукман университетін бітіргеннен кейін, ол Флорида штатының Окала қаласында орта мектеп мұғалімі және бейсбол жаттықтырушысы болды. Бэтти сондай-ақ Consolidated Edison компаниясы демеушілік еткен, балаларға Нью-Йорк Янки ойындарына тегін билеттер таратқан қайырымдылық бағдарламасына қатысты. Ол бейсбол туралы әңгімелесіп, бағдарламадан пайда алған барлық балаларға "үлкен аға" болды. Бэтти 68 жасында Флорида штатының Окала қаласында рактан қайтыс болды. 2007 жылы ол қайтыс болғаннан кейін "Твинз" клубының Даңқ залына енгізілді. 2008 жылы "Твинз" клубы Миннесотадағы 50 жылдық мерейтойын атап өтті және Бэтти "Твинз" клубының ең ұлы 50 ойыншысының бірі деп танылды. Эрлдің немересі Эван Бэтти Колорадо университетінде баскетбол ойнады және 2024 жылғы мәліметтер бойынша Болгарияның Ұлттық баскетбол лигасының (NBL) "Рилски Спортист" клубының мүшесі болды.