Кіріспе

Патриоттық соғыстың соңғы шайқасы. "Жел диірменінің шайқасы" - "Жануарлар фермасы" кітабындағы ойдан шығарылған шайқас. Жел диірмені шайқасы 1838 жылдың қараша айында Үстіңгі Канада көтерілісінен кейін болды. Жоғарғы Канада үкіметінің және американдық әскерлердің адал күштері, Корольдік теңіз күштері мен АҚШ теңіз күштерінің көмегімен, Құрама Штаттарда орналасқан және Канадаға одан әрі шабуыл жасау үшін плацдарм ретінде пайдалануды көздеген Hunter Patriot әскери жасағының басып кіру әрекетін жеңді. Канадалық, британдық және американдық әскерлер шабуылды тойтарып, Канада жерін сәтті қорғады және басқыншыларды жеңіліске мәжбүр етті. АҚШ-та қалғандары АҚШ шенеуніктерімен ұсталды және қамауға алынды.

Өмірбаян

1837 жылы наразылық білдірген Жоғарғы Канадалықтардың көтерілісі басып жанылғаннан кейін, көтерілісшілердің көп бөлігі АҚШ-қа қашып кетті. АҚШ-тағы көпшілік пікір, канадалықтар британдық билікті құлатып, американдық үлгідегі республика құруға құштар екенін көрсетті. Көтеріліске көмектесу үшін "Аңшы патриоттары" атты ұйым құрылды. Жасырын неомасондық ложаларда ұйымдастырылып, Вермонттан Висконсинге дейінгі солтүстік шекаралық штаттарда кең қолдауға ие болған Аңшы патриоттары Канадаға шабуыл жасап, британдық отарлық үкіметке қарсы көтерілісші канадалықтардың әскерін басқаруды мақсат етті. Бірақ шындығында, Канада халқының көп бөлігі қазіргі британдық институттарға адал болды және революция немесе басып алу перспективасына қарсы болды. 1838 жылдың қараша айында Аңшы патриоттарының бір тобы Канадаға шабуыл жасап, көтерілісті қайта бастаудың уақыты келді деп шешті. Олар Кингстоннан төмен орналасқан Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауындағы Прескотт қаласын нысанаға алды. Прескотт – бұл Веллингтон бекінісі орналасқан жер, ол британдық әскери нығайтылма, Сент-Лоуренс өзенін бақылап, Жоғарғы Канадалық ополченняның нығайтылған қоймасы ретінде қызмет етті. Шабуылды бастау үшін көптеген Аңшылар Нью-Йорктегі Сакетс-Харборда жиналды және азаматтық кемелермен өзен бойымен Огденсбургке түсті. Шабуылдаушы күштердің бас қолбасшысы Нью-Йорк штатындағы Аңшы ұйымының жетекші мүшесі Джон Бирдж болды.

Прескотты басып алуға әрекет

12 қарашаның таңертеңінде шамамен 250 адамдық күш Прескоттқа қонуға тырысты. Бірақ, британдықтар Хантер ұйымына тымысынан кіріп, шабуыл туралы бұрыннан хабардар болды. Күтпеген шабуыл мүмкіндігі жойылғаннан кейін, және қала милициясы десантты тойтаруға дайын тұрғандықтан, Хантер күштері қонудан бас тартты. Олардың кемелері Огденсбург маңында Освегатчи өзенінің Сент-Лоуренс өзеніне құятын жерінде лайлы жерге тіреліп қалды. Кейін таңертең Хантер әскери-теңіз күштерінің адмиралы Билл Джонстон келді және тіреліп қалған кемелерді босатып, олар өзен бойымен Виндмилл Пойнтқа қарай жүзіп кетті – бұл Прескотттан шамамен екі миль шығысқа қарай орналасқан мүйіс. Осы жерде Хантер күштерінің көп бөлігі Ньюпорт ауылын және оның ең маңызды нысанын – панорамалық түрде Сент-Лоуренс өзенін Броквиллге дейін батысқа және Галлоп шағыласына дейін шығысқа көре алатын үлкен тас жел диірменін басып алды. Хантер командирлері Хантер басшылығы Огденсбургке күштер мен жабдықтар жинау үшін шегінген кезде, Хантер күштеріне басшылық ету үшін әскери тәжірибесі бар швед иммигранты Нильс фон Шоулцты тағайындады.

Бірінші шабуыл

Бұл жел тегершігі қалың таспен салынған, биіктігі 60 фут (18 метр), ал 30 фут (9 метр) биіктіктегі тік жардың үстінде тұрды. Шабуылшылар бұл құрылысты пайдалануды жоспарламаса да, ол өте қолайлы бекініс орны болды. Оның биіктігі британдық әскерлердің байқаусыз жақындауына мүмкіндік бермеді, ал қалың тас қабырғалары ұсақ қаруларға, сондай-ақ шағын далалық және теңіздік артиллерияға өткізбейтін. 13 қараша күні таңертең полковник Пломер Янг, полковник Ричард Фрейзер, полковник Джон Крайслер, капитан Джордж Гринфилд Макдоннелл және полковник Огл Гоуэннің басқаруымен, 83-ші полктан бір топ британдық жаяу әскері мен Гренвилл милициясы, Дундас милициясы және Гленгарри милициясы сияқты шамамен 600 канадалық милиционерлер Ньюпорт маңындағы Хантердің позициясын қоршап алып, шабуыл жасады. Шабуыл сәтсіз аяқталып, 13 әскер мен милиционер қаза тауып, 70 адам жарақат алды. Дундас округінің милициясы 3 адамнан қаза тауып, 7 адам жараланды. Хантерлер шамамен 18 адамнан қаза тауып, бірнешеуі жараланды. Келесі бірнеше күн дау келесі дау болды. Уақыт өте келе фон Шулцтің жағдайы қиынға түсті. Уәделенген күштер мен жабдықтар келмеді, себебі АҚШ Әскери-теңіз күштері Корольдік Әскери-теңіз күштеріне Огденсбургтен кетуді тоқтатуға көмектесті. Огденсбургтегі құқық қорғау және әскери шенеуніктер барлық қолжетімді кемелерді қамтамасыз етті, ал көптеген танымал Хантер басшылары тұтқындалудан қашу үшін қаладан қашып кетті.

Екінші шабуыл

Кингстонның ауыр артиллериясы, сондай-ақ британдық армияның тұрақты әскерлері, канадалық милиция және АҚШ армиясының тұрақты әскерлері канадалық күштерді күшейтуге тырысты. Оларды Генри Дандас басқаратын 83-ші полктің төрт ротасымен күшейткеннен кейін, 16 қарашада жел тегершігіне артиллериялық оқшашу жүргізілді. Корольдік теңіз флотының канонерлік кемелері мен пароходтары, сондай-ақ АҚШ теңіз флотының кемелері аңшылардың қашуына кедергі келтірді, аңшылардың қазасы көбейді, сол себепті фон Шольц шартсыз бағынды.

Салдары

Соғыстан кейін аңшылардың көбі тұтқындалып, сотталу үшін Кингстонға жеткізілді. Он бір адам, оның ішінде аңшылардың жетекшісі Нильс фон Шолц өлім жазасына кесілді; тағы 60 адам Австралияға жер аударылуға сотталды. 40 адам ақталды, ал қалған 86 адам кейін кешіріліп босатылды. Фон Шолцке 1867 жылы Канада Конфедерациясын құрушы және Канаданың тұңғыш премьер-министрі болған Кингстонның белгілі жас заңгері Джон А. Макдональдтың құқықтық көмегі тиді. Шайқас болған орын 1920 жылы Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды.