Кіріспе
Британдық армия офицері және әкімшісі, Жоғарғы Канаданың лейтенант-губернаторы, британдық генерал, генерал-майор сэр Исаак Брок КБ (6 қазан 1769 – 13 қазан 1812) – британдық армия офицері және Гернсиден шыққан колониялық әкімші. 1802 жылы Брок Төменгі Канадаға тағайындалды. Дезертирлік пен көтеріліске ұқсас жағдайларға қарамастан, ол көп жыл бойы Үстіңгі Канадада (қазіргі Онтарионың бір бөлігі) полкіне сәтті басшылық етті. Ол генерал-майор болып жоғарылатылып, Жоғарғы Канаданы АҚШ-тан қорғауға жауапкер болды. Канада мен Ұлыбританиядағы көптеген адамдар соғыстың болмайтынына сенгенімен, Брок армия мен ортақ қорғанысты алдағы оқиғаларға дайындауға кірісті. 1812 жылғы соғыс басталғанда халық дайын болды, ал Форт-Маккинак пен Детройттегі шапшаң жеңістер американдықтардың басып кіру әрекеттерін жеңді. Броктың іс-әрекеттері, әсіресе Детройттегі жетістіктері, оған Бат орденінің рыцарь атағы және «Жоғарғы Канаданың батыры» деген лақап сияқты марапаттар әкелді. Оның есімі жиі жергілікті американдық көшбасшы Тэкумсех есімімен байланыстырылады, бірақ екеуі жеке кездесіп, бірнеше күн ғана бірге жұмыс істеді. Брок Квинстон биіктігіндегі шайқаста қаза тапты, онда британдықтар жеңіске жетті.
the British general
Major General Sir Isaac Brock KB (6 October 1769 – 13 October 1812) was a British Army officer and colonial administrator from Guernsey. Brock was assigned to Lower Canada in 1802. Despite facing desertions and near mutinies, he commanded his regiment in Upper Canada (part of present day Ontario) successfully for many years. He was promoted to major general, and became responsible for defending Upper Canada against the United States. While many in Canada and Britain believed war could be averted, Brock began to ready the army and militia for what was to come. When the War of 1812 broke out, the populace was prepared, and quick victories at Fort Mackinac and Detroit defeated American invasion efforts. Brock's actions, particularly his success at Detroit, earned him accolades including a knighthood in the Order of the Bath and the sobriquet "The Hero of Upper Canada". His name is often linked with that of the Native American leader Tecumseh, although the two men collaborated in person only for a few days. Brock died at the Battle of Queenston Heights, which the British won.
Ерте өмір
Брок Ла-Манш аралындағы Гернсидегі Санкт-Петер портында дүниеге келді. Ол Корольдік теңіз күштерінің мичманы Джон Броктың (1729–1777) және сол кезде Гернсидің лейтенант-бейлі Даниэль де Лизлдің қызы Элизабет де Лизлдің сегізінші ұлы еді. Брокс – XVI ғасырдан бері Гернсиде қоныстанған ағылшын отбасы. Брок Гернсиде алғашқы білімін алғанда жақсы оқушы, сондай-ақ ерекше жүзуші және боксшы ретінде танылды. Он жасында ол Саутгемптонға мектепке жіберілді. Ол сонымен қатар Роттердамда бір жыл оқып, француз тілін үйренді. Ол әскери тактика және ғылым туралы көптеген еңбектерді оқыды, сонымен қатар ежелгі тарих және басқа да дереу қолданысқа жаратпайтын тақырыптармен айналысты. Өлген кезде ол кішкентай кітапханаға ие болды, онда Шекспир, Вольтер және Сэмюэл Джонсонның классикалық туындылары бар еді. Ол өмірі бойы "өте бойлы, денелі" адам ретінде танымал болды, ересек шағында шамамен 6 фут (2 метр) бойға жеткен. Оның формасынан алынған өлшемдер оның өлімінде белінің көлемі және шляпасының ішкі жиегінің ұзындығы болғанын көрсетеді. Брок әдемі, әйелдердің қоғамын ұнататын адам ретінде белгілі болғанымен, ол ешқашан үйленбеді.
Ерте мансап
Он бес жасында Брок 1785 жылғы 8 наурызда 8-ші (Патшаның) жаяу полкіне прапорщик шенімен қосылды және, мүмкін, полк туына жауапкершілік берілді. Оның ағасы Джон осы полкте офицер болып қызмет еткен. Сол кездегідей, Броктың шені ақшаға сатып алынды. 1790 жылғы 16 қаңтарда ол лейтенант шеніне ие болды және сол жылы өзінің ротасын құрды. Осының нәтижесінде, 1791 жылғы 27 қаңтарда капитан (тәуелсіз жаяу әскер ротасының) шеніне көтеріліп, 1791 жылғы 15 маусымда 49-шы (Гертфордшир) жаяу полкіне ауыстырылды. Брокке шақырушы тарап ретінде шарттарды таңдау құқығы берілді, ол тапаншамен дуэль өткізуді талап етті. Достары Броктың үлкен нысана болғанына және қарсыласының шебер мерген екеніне таң қалды. Алайда, Брок өз шешімінен мойын бұрмады. Дуэльші алаңға келгенде, Брок одан неше қадам жасау керектігін сұрады. Брок дуэльдің әдеттегі қашықтықта емес, қолғаппен ұстауға болатын қашықтықта (яғни, жақын арада) өтуін талап етті. Дуэльші бас тартты және осыдан кейін полктен кетуге мәжбүр болды. Бұл Броктың әріптес офицерлері арасындағы беделін арттырды, өйткені бұл дуэльшінің зор беделі болды және полкте зорлық-зомбылыққа бейім адам ретінде танымал еді. Осы полкте қызмет еткен кезінде Брок Кариб теңізінде болды, онда қызбаға шалдығып, өлімге жуықтап қалды. 1793 жылы Англияға оралғаннан кейін ғана толыққанды жазылып, 1796 жылы қалған әскері Батыс Үндістандан оралғанда полкіне қайта қосылды. Шеннің бағасы арзан болған сияқты; одан бұрынғы шенді сатып алған офицерге әскери сотқа барудан және қызметтен шығарылу мүмкіндігінен гөрі, шенін сатуға және әскерден кетуге кеңес берілді. Оның сөзінше: "Жау шегіне бастағаннан кейін көп ұзамай мен құладым, бірақ даладан шықпадым және жарты сағаттан кем уақыт ішінде қызметіме оралдым". 1802 жылы Брок пен 49-шы полк Канадаға жіберілді.
Канадаға көшіру
Брок 49-шы полк қалғандарымен бірге Канадаға келді және алғашқыда Монреальге жіберілді.
Көтеріліс
Көп ұзамай Брок Форт-Джорджтен гарнизонның бір бөлігі офицерлерді тұтқындап, АҚШ-қа қашуды жоспарлап отырғаны туралы хабар алды. Ол дереу хабарды жеткізген шхунаға мініп, сол кездегі подполковник Роджер Хейл Шефф басқаруымен Форт-Джорджға бет алды. Броктың күтпеген келуін қарсы алу үшін асыққан түрде құрмет сақшылары жиналды. Брок қамалға жалғыз кірген соң, күзетші сержантына қаруын тастауды бұйырды және оны қамауға алды. Кешкі ас уақыты болғандықтан, барлық сарбаздар казармада болды. Брок барабаншыларға адамдарды жинауды бұйырды. Ол сол жерге келген бірінші офицер, лейтенант Уильямсқа, бүлікке қатысқандардың жетекшісі деп күдіктелген солдатты әкелуге бұйырды. Уильямс семсерімен сол адамды ұстап, қамауға алды. Басқа күдікті бүлікшілер де тұтқындалды. Броктың қаскөйлердің атып өлтірілгеніне қатты ренжіді. Атылу тым алыстан орындалғандықтан, өлім жазасын алғандар бірден өлмеді. Броктың кіші інісі Джон Сэвери Брок, бүлікке қатысқаннан кейін Корольдік теңіз күштерінен зейнетке кетуге мәжбүр болды; ол "Спитхедтегі флоттың мичмендерін мачта басына тігілуге қарсы петицияға қол қоюға" ықпал етті. Оған "жеке түрде қызметтен кету ұсынылды".
Соғысқа дейінгі дайындық
1805–1806 жылдары Англияда демалыста болғаннан кейін және 1805 жылдың 29 қазанында полковник шеніне көтерілген соң, Брок Канадаға британ армиясының барлық күштеріне уақытша қолбасшы болып оралды. 1806 жылға қарай АҚШ Британ империясына наразылығын күшейтті; екі ел арасындағы қарым-қатынас 1812 жылы соғыс басталарға дейін нашарлай берді. АҚШ британдықтардың американдық егемендікті бұзуына, Британияның американдық сауданы шектеуіне және американдықтардың нашар қорғалған Британ Солтүстік Америка колонияларын басып алып, қосып алу арқылы аумақтар алуға ұмтылысына наразылық білдірді. Американдық наразылықтардың ішінде британдық әскери-теңіз флотының американдық теңізшілерді әскери қызметке алуы, француз порттарын блокадалау және британдықтардың американдық үндістерді батыс шекарасындағы АҚШ елді мекендеріне шабуыл жасауға ынталандыруы бар еді. АҚШ-тағы соғыс жақтастары Канадаға шабуыл жасап, Британ империясын жазалау және американдық мүдделерге қауіп төндіретін үндістердің ықпалын азайтуды талап етті. Сонымен қатар, АҚШ басшылары халықтың өсуіне жаңа аумақтар қажет деп санайтын, кейбіреулері АҚШ-тың Солтүстік Америка құрлығының барлығын бақылауға тиіс екенін ойлады. (Бұл философия кейіннен «Тағдыр манифесті» деп аталды.) Американдық соғыс жақтастары Канада отаршыларының басып келген АҚШ әскерлерін азат етушілер ретінде қолдайды деп болжады және Томас Джефферсонның атап көрсетуінше, Канаданы жаулап алу «бірқарапайым іс» болады. Осы жаңа қауіпке жауап ретінде Брок Канаданың қорғанысын нығайту үшін жылдам әрекет етті. Ол Квебек қаласының қорғанысын нығайту үшін қабырғалар мен биік орналасқан артиллериялық батарея салды. Брок өзінің әскери оқуларының арқасында, оның ішінде артиллерияны орнату және басқару туралы бірнеше томдық еңбектер болды, айтарлықтай қорғаныс позициясын құруға қол жеткізді. Ол сонымен қатар провинциялық теңіз күшін (көлдер мен өзендердегі көлікке жауапты) қайта ұйымдастырып, нығайтты. Ол Ұлы көлдерді бақылауға қабілетті әскери-теңіз күшін құрды. Бұл соғыс кезінде шешуші рөл атқаратын еді. Бірақ Броктың әскери мақсаттар үшін азаматтық жерлерді және еңбекті пайдалануы оны Томас Данн бастаған азаматтық билікпен қақтығысқа түсірді. Оған генерал-губернатор сэр Джеймс Генри Крейг, Канада күштерінің жаңа қолбасшысы қарсы шықты. Ол 1810 жылы Жоғарғы Канададағы барлық күштердің қолбасшылығын қабылдауға тиіс болды. Осы кезеңде Брок Еуропаға жұмысқа орналасуға үнемі өтініш білдірді. 1811 жылдың маусымында генерал-майор болып тағайындалды және сол жылдың қазан айында губернатор-лейтенант Фрэнсис Гор Англияға кетті. Брок Жоғарғы Канадаға әскерлердің аға офицері және [атқарушы] кеңестің аға мүшесі ретінде жіберілді, оған әскери және азаматтық биліктің толық жауапкершілігі жүктелді. Ол көбінесе кеңестің президенті немесе Жоғарғы Канаданың әкімшісі деп аталды (ешқашан губернатордың орынбасары ретінде емес). 1812 жылдың басында Еуропаға кетуге рұқсат алғанда, Брок бұл ұсыныстан бас тартты, өйткені ол Канаданы АҚШ-қа қарсы соғыста қорғауға міндетті екенін түсінді. Жоғарғы Канаданың әкімшісі ретінде Брок соғысқа дайындық үшін бірқатар өзгерістер жасады. Ол отарлық актіге барлық қол жетімді еріктілерді пайдалануға рұқсат беру үшін түзетулер енгізді және провинциялық заң шығарушы органның қарсылығына қарамастан, осы жаңадан келгендердің жаттығуларын күшейтті.
Куинстон биіктігі шайқасында қаза тапқандар
Осы арада американдық генерал Стивен Ван Ренсселер III, федералист саяси тағайындалған, Льюистон маңындағы үлкен әскерге қолбасшылық еткен, американдық президент оған шабуыл жасауға қысым көрсетті. Ван Ренсселер өз әскерінің сапасына күмәнданып отырса да, оған шабуыл жасаудан басқа амалы жоқ еді. Ол тәжірибесіз әскери генерал болғандықтан, реттік әскердің көпшілігі оған сенімсіздік танытты. 1812 жылғы 13 қазанның таңертеңінде ол Ниагара өзенінен өтіп, Куинстон биіктіктерінің шайқасына бастама берді. Британдық артиллерияның қатты атысына қарамастан, американдықтардың бірінші тобы (капитан Джон Э. Вулдың басшылығымен) жағаға қонуға және балықшылардың жолымен биіктікке көтерілуге үлкерді. Осы жерден олар британдық артиллерияға шабуыл жасап, оны жеңді. Брок жақын маңдағы Форт-Джорджтан келді және Вул шабуыл жасамас бұрын бірнеше минут бұрын жақсы көріну үшін артиллерия батареясына көтерілді. Ол өзінің көмекшілерімен және артиллеристерімен бірге жылдам шегінуге мәжбүр болды. Америкалықтардың қалған бөлігі өзеннен өтіп кетеді деп қорқып, Брок олардың позициясына шабуыл жасауға бұйрық берді. Өзі жетекшілік етпеген жерге баруды бұйырмау қағидасына сай, ол жаяу әскерді жетекке алып шабуылға шықты. Броктың шабуылын Денис пен Уильямстың 49-шы полкі мен милицияның екі ротасы жасады. Шабуыл қатаң атыспен тоқтатылды, ал ол жараланбаған әскерлердің артқа шегініп бара жатқанын байқағанда, Брок ашуланып: "Бұл мен 49-шы полктің арқасын бұрғанын бірінші рет көріп отырмын! Егмонттың батырлары өздерінің репутациясын даққа аспайды!" деп айғайлады, осылай өзін айқын нысанаға айналдырды. Белгісіз америкалық қалыңдықтан шығып, елу метрдей қашықтықтан атып, оқ Броктың кеудесіне тиді, ол құлап кетті. Оның соңғы сөздері "Қорылыңдар, батыл Йорк еріктілері" немесе "Surgite!" (латынша "түсіңдер" немесе "шабуылдаңдар" – қазір Брок университетінің ұраны) және тіпті "оның құлдырауы байқалмауы және оның батыл әскерлерінің ілгерілеуіне кедергі келтірмеуі үшін, сондай-ақ оның қарындасына естелік белгісі жіберу туралы сұраныс" деп айтылды, бірақ бұл сөздерді анық естімеді. Бұл есептер күмәнді болып саналады, өйткені ол сол кезде Йорк еріктілерімен емес, реттік әскерлермен бірге болған, сонымен қатар Брок бірден, сөйлей алмай қайтыс болды деген хабар бар, ал оның киіміндегі тесік оқ жүрегіне тигенін көрсетеді. Броктың өлімінен кейін, подполковник Джон Макдонелл аға офицер атанды. Кәсіптік заңгер және әскери тәжірибесі аз болған Макдонелл реденді қайта басып алуға екінші рет әрекет жасады. Уильямстың 49-шы полкінің әскерлері қақпанның оң жағындағы бұталардан басталып, Макдонелл сол жақта бекінген кезде, 70-тен 80 адамға дейінгі күш (олардың жартысынан астамы милициядан болған) реденге қарай жылды. Вул биіктіктің үстіне жаңадан келген әскерлермен күшейтілді, ал Макдонелл шамамен 400 әскермен бетпе-бет келді. Шабуыл кезінде 49-шы полк "Генералға кек алу!" деп ұран салды. Сандық артықшылықтың болмауына және бекітілген позицияға шабуыл жасауына қарамастан, Уильямс пен Макдонеллдің кішкентай күші қарсыластың күшін реден орналасқан ойықтың шетіне дейін итермеледі және американдықтар қайта топтасып, тұрақтап алмастан бұрын сәттілікке жақын болды. Ұрыс барысының өзгеруіне мылтық оғы Макдонеллдің атына тиіп (оның артқа бұрылуына себеп болды), ал тағы бір оқ оның арқасына тиіп, аттан құлатты. Ол майданнан шығарылып, келесі күні таңертең жарақаттан қайтыс болды. Капитан Уильямс бас жарақатынан, ал Дэннис жамбасқа ауыр жарақатынан (бірақ ол шайқас бойында өз жасағын басқаруын жалғастырды) жарақаттанды. Макдонелл мен Броктың денесін алып, британдықтар Куинстон арқылы Дарем фермасына, Вруманс-Пойнтқа жақын бір шақырым солтүстікке шегінді. Түстен кейін Шефф күш-жігермен майданға келді және британдық күштерге қолбасшылық етті. Алдыңғылардың тікелей шабуылдарына қарағанда, Шефф сақтық танытты. Бұл стратегия сәтті болып, американдықтарға қарсы толық жеңіске жеткізді.
Жерлеу
Шайқастан кейін Шефф және оның штабы жерлеу рәсімдерін көп жылдар бойы Брокпен бірге қызмет еткен капитан Джон Глегге тапсыруға шешім қабылдады. 16 қазанда Брок пен полковник Макдоннелдің жерлеу процессиясы Үкімет үйінен Форт-Джорджға дейін өтті, британ армиясының сарбаздары, отарлық милиция және алғашқы халықтардың жауынгерлері жолдың екі жағынан ілесіп келді. Табуттар Форт-Джорджтың солтүстік-шығыс бұрышында жаңадан қазылған қабірге түсірілді. Британдықтар құрмет көрсету үшін үш залппен жиырма бір оқ атып салют берді. Сол күні Форт-Ниагарадағы американдық гарнизон да осындай салют атып құрмет көрсетті. Жерлеу рәсіміне бес мыңнан астам адам қатысты, сол кездегі Үстіргі Канаданың халық саны шектеулі болғандықтан, бұл өте көп сан еді. Ниагара эскарпының етегіндегі кішкентай оба Брок қаза тапқан жерді көрсетеді. 1824 жылы Брок пен Макдоннелдің мәйіттері Квинстон биіктігіне қарап тұрған Брок монументіне көшірілді. Бұл монумент 1840 жылы бомбаға түсіп, ауыр зақымдалды. (Бұл әрекетті ирланд канадалық террорист Бенджамин Летт жасады деген қауесет бар, бірақ кейінгі сот тергеуі бұл ақпаратты растамады.) Оның орнына 185 фут (56 метр) биіктігіндегі, мемлекеттік қаражат есебінен салынған, қазірге дейін сақталған үлкен құрылыс салынды. Броктың мәйіті 1853 жылғы 13 қазанда жаңа монументке қайта жерленді. Монументтегі жазуда былай делінген: "Үстіргі Канада бұл монументті марқұм генерал-майор Исаак Броктың естелігіне арнайды, К. Б. провинцияның уақытша губернаторы және күштердің қолбасшысы, оның мәйіті төмендегі мазарда сақталған. Ол осы биіктіктерде 1812 жылғы 13 қазанда жаудың шабуылына қарсы тұрып, өмірін қиды, сол кезде оның жасы қырық үш еді. Оны басқарған халқы құрметпен еске алады және өмірін арнаған патша аза тұтады."
Британдық басшылық туралы
Броктың өліміне дейін шешуші рөл атқарған британдық әскери басшылығы, оның қазасымен ауыр үдеу алды. Оның тікелей ізбасары, генерал-майор Шефф, Квинстон-Хайтста жетістікке жеткенімен, Броктың беделіне жете алмады. Ол, Джон Страхан сияқты көптеген адамдар тарапынан Йорк шайқасындағы шегінісі үшін сыналып, көп ұзамай Англияға қайтарылды, онда ол жарқын болмаса да, сәтті әскери мансабын жалғастырды. Алайда, Броктың Детройттегі орнын баса алған адамның тағдыры одан да қиын болды. Полковник Генри Проктер, болашақ президент Уильям Генри Харрисон басқарған қайта жанданған Солтүстік-Батыс армиясының шабуылына тап болды. Харрисон Детройтті қайта басып алуға шықты, бірақ оның әскерінің бір бөлігі 1813 жылғы 22 қаңтарда Френштаунда жеңіліске ұшырады. Проктер нашар шешім қабылдап, тұтқындарды өзінің Бірінші Ұлттар одақтастарының қарауына қалдырды, олар олардың белгісіз санын өлімге ұшыратты. Келесі американдық жеңістер Харрисонға Канадаға тағы бір шабуыл жасауға мүмкіндік берді, нәтижесінде 1813 жылғы 5 қазанда Темза шайқасы болды. Американдық шабуыл сәтті аяқталғаннан кейін Проктердің әскері қашқа жол тартты, Текумсе мен оның американдық үнді әскерлерін жалғыз қалдырды. Олар ерлікпен соғысып, ақырында жеңілді. Бұл шайқаста Текумсе қаза тапты, бұл британдықтар үшін одан да маңызды болды, ал американдық үндістермен олардың одағы тиімді түрде аяқталды. Брокпен жиі келіспейтін генерал-губернатор Превост 1814 жылғы Платсбург шайқасынан кейін барлық британдық күштерге басшылық етуін жалғастырды. Бұл шайқас бірлескен теңіз және жаяу әскер шабуылы болуы керек еді, бірақ Превост теңіз шайқасы аяқталуға жақын болғанға дейін күштерін қолданбады. Ол күшін қолданғанда, оның әскері Саранак өзенінің көпірінен өте алмады, оны жақында тағайындалған Джон Э. Вул басқарған американдық тұрақты әскерлерінің шағын тобы ұстап тұрды. Адам күшінің айқын артықшылығына қарамастан, Превост теңіз шабуылының сәтсіздігі туралы хабар алғаннан кейін шегінді. Платсбургтегі сәтсіздігі үшін Превост Англияға тергеуге шақырылды, және әскери сот Платсбургтегі жеңіліске Превост жауапты екенін анықтады. Превосттың денсаулығы нашарлап, 1816 жылдың басында қайтыс болды.
Ұлыбританияда
Броктың Канададағы жетістіктері Еуропадағы ірі қарулы қақтығыстармен қабылдануымен, оның қазасы кеңінен тойланды, әсіресе Гернсиде. Лондон қаласында ол Санкт-Пол соборындағы ескерткіште мәңгі есте қалды. Бұл үшін Парламент палатасы дауыс берген 1575 фунт төленді, сондай-ақ оның тірі қалған төрт бауырласының әрқайсысына 200 фунттан зейнетақы тағайындалды. Оған деген құрметтің белгісі ретінде, ханзаде-регент оның өмірінде гербіне енгізілер еді деген геральдикалық тіреулерді, Броктың әкесінің ұрпақтарының гербіне және Броктың есіміне арналған ескерткіштерге қосуға рұқсат беру үшін арнайы қаржылай көмек берді. 49-шы полктің (кейіннен Корольдік Беркшир полкі) полк депосы 1934 жылы Рединг қаласында құрылып, оның құрметіне Брок казармасы деп аталды. Қазір ол кадеттер мен резервтік жаяу әскер орталығы ретінде пайдаланылуда.
Канадада
Канадалықтар Брокты ең ұлы әскери қаһармандарының бірі деп есептейді. Ол Канадада тумаған және азаматтығын алмаған болса да, "Үлкен канадалық" телешоуында 28-орынды иеленді. Көптеген канадалықтар Брокты өздерінің бірі ретінде қараса да, ол Канадада ешқашан үйіндегідей сезінбеді. Жалпы алғанда, ол елді артта қалған жер деп қарады және Наполеонға қарсы Еуропаға оралуды шын жүректен тіледі. Брок канадалық колонистерге сенімсіздікпен қарады, олардың көпшілігін американдықтарға жақын деп күдіктенді және отарларды қорғауға көмектесу үшін оларды әлсізсіз қаруландыруға келіспеді. Ол жаттықтырылып, бақыланатын ерікті күштерді кеңейтуді, сондай-ақ британдық әскерлер мен Текумсехтің жауынгерлерін пайдалануды қолдады. Броктың қазасынан кейін оның туралы көптеген аңыз бен миф пайда болды. 1908 жылы генерал Энеас Шоудың қызы София Шоуға Броктың үйлену туралы әңгіме алғаш рет жарияланды. Бұл мәлімдемені қолдайтын ешқандай дәлел жоқ және көптеген өмірбаян жазушылар оны шындыққа жатқызбайды. 1816 жылы белгісіз компания Брокты "Жоғарғы Канаданың Батыры" деп атап, жеке жарты пенни монеталар сериясын шығарды. Жеке мыс монеталар Канадада экономикалық өсімге байланысты валюта тапшылығы туындаған кезде Брок шығарған "әскери вексельдерге" деген бастапқы күдікке байланысты кең таралды. Онтариодағы Броквилл және Брок, Саскачеван провинциясындағы Брок, 405 тас жолындағы генерал Исаак Брок саябағы және Онтариодағы Сент-Катаринадғы Брок университеті Броктың құрметіне аталды. Оның құрметіне аталған мектептерге Виннипегтегі мектеп және Торонто, Гвелф, Гамильтон, Лондон, Ванкувер және Онтариодағы Виндзордағы мемлекеттік мектептер кіреді. Онтарио провинциясы генерал-майор сэр Исаак Броктың Онтарио тарихындағы рөлін еске алу үшін тарихи тақта орнатты. Бұрын Торонтодағы Куин-стриттен оңтүстікке қарайғы Спадина даңғылының бөлігі оның құрметіне Брок-стрит деп аталған. 2012 жылдың қыркүйегінде Корольдік Канада монетасы Броктың қайтыс болғанына 200 жыл толуына орай 350 доллар номиналды құны бар .99999 таза алтын монета шығарды. Монетаның артқы жағы 1816 жылы Броктың құрметіне шығарылған жарты пенни монетасының дизайнынан алынған. Сонымен қатар, боялған және мұздатылған қарағай жапырағы бар монеталар да шығарылды. Батерст көшесіндегі көпір Форт-Йорк достарының ұсынысы бойынша Торонто қаласымен Сэр Исаак Брок көпірі деп аталды.
Гернсиде
Броктың балалық шағындағы үйі Гертсейдегі Сент-Питер портындағы Хай-стритте әлі де тұр және ескерткіш тақтамен белгіленді. Канада төлеген ескерткіш Сент-Питер Порт қалалық шіркеуінің қабырғасына орнатылған. Онтариодағы Брок университеті жеткілікті үлгерім көрсеткен Гернси студенттеріне стипендия тағайындайды. 1969 жылы Гернси поштасы оның өмірі мен жетістіктерін еске алуға арналған пошта маркаларын шығарды.