Құстар туысы Saxicola – Еуропа, Азияда кездесетін 15 түрден тұрады. Бұл жәндіктермен қоректенетін, тасты дала мен бұталы жерлерде мекендейтін кішкентай құстар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Saxicola (лат. saxum, тас + incola, тұратын), немесе тасқұстар, - Ескі әлемге ғана тән 15 түрді қамтитын шағын қызылқұстар туысы. Олар ашық бұталы және шабындық жерлерде, сирек шағын бұталар арасында тіршілік ететін жәндікқоректілер.
Genus of birds
Saxicola (Latin: saxum, rock + incola, dwelling in), the stonechats or chats, is a genus of 15 species of small passerine birds restricted to the Old World. They are insectivores occurring in open scrubland and grassland with scattered small shrubs.
Таксономия
Бұл туыс 1802 жылы неміс натуралисі Иоганн Маттеус Бекштейнмен енгізілді. Түрдің негізгі түрі кейіннен Еуропалық тасқұйрық деп белгіленді. Saxicola атауы латын тіліндегі "saxum", "saxi" – "тас" және "cola" – "мекендейтін" сөздерінен шыққан. Бұл туыс бұрын қарғалар тұқымдасына (Turdidae) кіретін, бірақ басқа да бірнеше жақын туыс туыстар сияқты, қазір Ескі әлемнің құмырсқа тұқымдасына (Muscicapidae) дұрыс жіктелетіні дәлелденді, оның ішінде Oenanthe (құмқұйрықтар) және Campicoloides туыстарымен ең жақын байланыста. Женетикалық және мінез-құлықтық деректер соңғы жылдары туыста бірнеше жаңа түрдің мойындалуына әкелді, ең бастысы бұрынғы кең "түр" – жалпы тасқұйрық (Saxicola torquatus) бес түрге бөлінді, бұл өзгеріс қазір кеңінен танылса да, әлі де барлық жерде қабылданбады. mtDNA цитохром b тізбегі және nDNA саусақ іздері деректерінің қосылуы арқасында Фуэртевентура және Реюньон тасқұйрықтары ғана емес, сонымен қатар Африка, Мадагаскар, Еуропа, Сібір және Амур тасқұйрықтары да жеке түрлер екені расталды. Ішкі түрлерді жіктеудегі шатасу салдарынан S. torquatus атауы қысқа мерзімге еуропалық түр үшін қолданылды, ал африкалық тасқұйрық қате түрде S. axillaris деп тізілді.
The genus was introduced by the German naturalist Johann Matthäus Bechstein in 1802. The type species was subsequently designated as the European stonechat. The name Saxicola is from Latin saxum, saxi "stone" and cola "dweller". The genus was formerly included in the thrush family Turdidae, but as with several other related genera, has now been shown to be correctly classified in the Old World flycatcher family Muscicapidae, in which it is most closely related to the genera Oenanthe (wheatears) and Campicoloides. Genetic and behavioural evidence has also resulted in several new species being accepted in the genus in recent years, most notably the splitting of the former broad "species" common stonechat Saxicola torquatus into five species, a change now widely though not yet universally accepted. With addition of mtDNA cytochrome b sequence and nDNA fingerprinting data, it was confirmed that not only the Fuerteventura and Réunion stonechats are distinct species, but that in addition, the African, Madagascar, European, Siberian and Amur stonechats are also all separate species. Due to confusion of subspecies allocation, the name S. torquatus was briefly used for the European species, with the African stonechat being incorrectly listed as S. axillaris.