Лейпциг жәрмеңкесі – Германиядағы маңызды сауда орталығы. 1165 жылдан бері тарихы бар, бұрынғы Шығыс Германияның ірі кездесу орны болған. Сауда, бизнес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиядағы ірі сауда жәрмеңкесі
Major trade fair in Germany
Лейпциг сауда жәрмеңкесі (Leipziger Messe) – өзінің тамырын шамамен мың жылға дейін созатын маңызды сауда жәрмеңкесі. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Лейпциг Шығыс Германияның құрамына кіргендіктен, Лейпциг сауда жәрмеңкесі КЭАК (Comecon) ең ірі сауда орталықтарының біріне айналып, Темір Қоршаудың екі жағынан келген кәсіпкерлер мен саясаткерлердің дәстүрлі кездесу орны болды. 1996 жылдан бері жәрмеңке қала орталығының солтүстігінде орналасқан Лейпциг жәрмеңке алаңында өткізілуде.
The Leipzig Trade Fair (Leipziger Messe) is a major trade fair, which traces its roots back for nearly a millennium. After the Second World War, Leipzig fell within the territory of East Germany, whereupon the Leipzig Trade Fair became one of the most important trade fairs of Comecon and was traditionally a meeting place for businessmen and politicians from both sides of the Iron Curtain. Since 1996, the fair has taken place on the Leipzig fairgrounds, located about north of the city centre.
Ерте тарих
Лейпциг жәрмеңкелерінің тарихы орта ғасырларға дейін жетеді. Лейпцигте өткен жәрмеңке туралы алғаш рет 1165 жылы жазбада кездеседі. Мейсен маркграфы Оттон Байы Лейпциг жәрмеңкелерін өзінің қорғауына алды. Бір миль (7,5 шақырым) радиуста басқа жәрмеңкелерге рұқсат берілмеген (бір мильдік шеңбер). 1268 жылы Ландсберг маркграфы Теодорих Лейпцигке сапар шегетін барлық саудагерлерге, тіпті олардың үкімет басшысы онымен аразда болған жағдайда да, жеке басы мен тауарларын толық қорғауға кепілдік берді. Бұл Лейпцигке көптеген саудагерлердің қоныстануына әкелді. Сауда тауарларының қатарына шабақ, мата, шарап және бұрыш енді.
The history of the Leipzig fairs goes back to the Middle Ages. A fair held at Leipzig is first mentioned in 1165. Otto the Rich, Margrave of Meissen presented the Leipzig fairs under protection. No other fair was allowed within a circle of a mile (7.5 km) away (Bannmeile). In 1268, Margrave Theodoric of Landsberg assured all merchants travelers to Leipzig full protection for person and goods, even if their sovereign was at feud with him. This led to the settlement of numerous merchants in Leipzig. Trade goods now included herring, cloth, wine, and pepper.
15 ғасырдан 18 ғасырға дейін
Лейпцигте екі жылдық жәрмеңке орнатылды, олар Юбилей (Пасхадан кейінгі үшінші жексенбіде) және Михаэлис (29 қыркүйекте). 1458 жылы Саксонияның Фридрих II-і Лейпцигте үшінші жәрмеңке – Жаңа жыл жәрмеңкесін өткізуге рұхсат берді. Германия императоры Фредерик III бұл жәрмеңкені 1466 және 1469 жылдары императорлық бекітулермен растады. 1497 жылы Максимилиан I (1508 жылдан император) Лейпцигтің үш жәрмеңкесін (Жаңа жыл, Юбилей, Михаэлис) қайтадан бекітті және Магдебург, Халберштадт, Мейсен, Мерсебург және Наумбургтың көршілес епархияларында жаңа жәрмеңкелер ашуға тыйым салды, сондай-ақ өзінің феодалдық қорғауын ұсынды. 1507 жылы Максимилиан I Лейпцигтің 15 миль радиусы ішіндегі кез келген жәрмеңкелерді тыйым салды, бұл сауда алаңының маңыздылығын одан әрі арттырды. Бұл бекіту сонымен қатар бастық өнім құқығын растап, Лейпциг жәрмеңкесіне баратын саудагерлерге қорғауды ұзартты. Галле, Наумбург, Эрфурт және Магдебург сияқты қалалар енді сауда орталығы ретінде кемсінді. 1523 жылы Аугсбург саудагері Велсер Маркт 8 (қазіргі Бартелс Хоф) жерінде дүкендері бар үлкен үй салды, ал олардың бәсекелесі Фуггерлерде де зауыттар болды. 1678–87 жылдары биржа (Alte Handelsbörse, Naschmarkt) салынды, ол 1943 жылы қиратылып, кейін қайта жаңартылды. 18 ғасырда Лейпциг орыс, поляк және ағылшын тауарларымен сауда жасаудың орталығына айналды. Ол «Барлық Еуропаның базары» деп аталды.
Two annual fairs established in Leipzig, at Jubilate (third sunday after Easter) and Michaelis (29th of September). Frederick II of Saxony imparted in 1458 the privilege for a third fair in Leipzig, the New Year's Fair. German emperor Frederick III confirmed this fair in 1466 and 1469 by imperial privileges. In 1497, Maximilian I (from 1508 Emperor) confirmed all three Leipzig fairs (New Year, Jubilate, Michaelis) again and provided his seigneurial protection, including a ban of establishing more fairs in the neighboring dioceses of Magdeburg, Halberstadt, Meissen, Merseburg and Naumburg. In 1507 Maximilian I banned any fairs within a 15 mile radius around Leipzig, which further increased the marketplace importance. The privilege also confirmed the staple right and extended the protection for the merchants on their way to the Leipzig fairs. Towns like Halle, Naumburg, Erfurt, and Magdeburg were now disadvantaged as marketplaces. In 1523, the Augsburg merchant family Welser built a big house with shops at the Markt 8 (today's Barthels Hof), the rival Fuggers had factories as well. In 1678–87, an exchange was built (Alte Handelsbörse, Naschmarkt, destroyed in 1943, rebuilt). In the 18th century, Leipzig became the centre for trade with Russian, Polish and English goods. It was called 'the marketplace of all Europe'.
Қазіргі заман
Еуропаның түкпір-түкпірінен саудагерлерді тартқан жәрмеңке маңыздылығы, архитектор Отто Симонсонның 1855 жылғы Лейпциг синагогасын салуға түрткі болды, ол Еуропаның ең маңызды морейлік қайта өрлеу ғимараттарының бірі еді. 1895 жылы Лейпцигте алғашқы сауда үлгілері жәрмеңкесі өтті, онда тауарларының үлгілерін ұсынатын көрмешілер басымдық құрды. 1893-1938 жылдар аралығында Лейпцигтің орталығында бірқатар жәрмеңке үйлері (Messe Häuser) салынды. Олар әдетте бір-бірімен байланыстырылған бірнеше аулаларды қамтиды, онда дүкендер, қоймалар және тұрғын үйлер орналасқан (Mädler Passage, Petershof, Handelshof, Specks Hof, Drei Könige және т.б.). Лейпциг кітаптар мен тұтыну тауарларының негізгі неміс жәрмеңкесіне айналды. Жәрмеңкедегі MM символын 1917 жылы Эрих Грунер жасаған. 1920 жылы Реудниц пен Ұлттар шайқасына арналған ескерткіш арасында қаланың оңтүстік-шығысында техникалық жәрмеңке алаңы ашылды. 1940 жылы ол 19 павильоннан тұрды. Бүгінде бұл жер "Альте Мессе Лейпциг" деп аталады. 1937 жылы нацистер Лейпцигті Рейхсмессстадт Лейпциг (Императорлық сауда жәрмеңкесі қаласы Лейпциг) деп атады. Соғыс аралығында "Ринг Мезгехаус" және "Мезгехаус Бугра" салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде техникалық жәрмеңке аумағы әскери өндіріс үшін пайдаланылды және ішінара бомбалармен қиратылды. 1946 жылы соғыстан кейінгі алғашқы ("Бейбітшілік жәрмеңкесі") өтті. 1950 жылы ГДР RGW (Комкон) -ға қосылғаннан кейін, жәрмеңке Шығыс Германияның Варшава келісіміне қатысушы елдерінің өнімдерін бір-біріне ғана емес, сонымен қатар капиталистік Батыс елдеріне де ұсыну үшін қолданылды. Техникалық жәрмеңке алаңы қайта жаңартылып, 20-дан астам павильон салынды. Көрме Шығыс Германия мен Батыс мемлекеттері арасындағы суық соғыс дипломатиясында маңызды рөл атқарды, өйткені ол АҚШ пен Ұлыбританияны қоса алғанда, көптеген ірі НАТО елдерінің делегацияларын қабылдады. 1949-1989 жылдар аралығында Лейпциг сауда жәрмеңкесі батыс елдерінен келген қонақтарды тартуға бағытталған үгіт-насихат және экономикалық функцияларды атқарды. Сауда SED-тің Шығыс Германияны мойындату жоспарларына ықпал етті, ГДР мен батыс елдері арасындағы сауда қатынастарының артуы батыс үкіметтерінің Шығыс Германияның халықаралық мәртебесін кеңестік одақ әлі тастап кетпеген оккупациялық аймақ ретінде қайта қарастыруына мүмкіндік береді деп есептелді. Ұлыбританиялық делегациялар, көбінесе Ұлыбританияның Еңбек партиясы мен оған байланысты топтар, 1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында жиі келіп тұрды және Антони Гринвуд, Ян Микардо және Клемент Дэвис сияқты танымал саясаткерлерді қамтыды. Көптеген қатысушылар 1970 жылдардың басына дейін Германия Демократиялық Республикасының ресми танылуы үшін күресті. Сондай-ақ, жәрмеңке Берлин қабырғасының салынуына байланысты туындаған халықаралық саяси дағдарыс кезінде маңызды рөл атқарды. 1961 жылдың тамызында Вилли Брандт (сонда Берлин қаласының әкімі) қабырға салынуына жауап ретінде жәрмеңкеге және басқа да Шығыс Германия функцияларына халықаралық бойкот шақырды, бұл Лейпциг сауда жәрмеңкесінің Шығыс Германия мемлекетінің заңдылығы мен мойындалуы үшін суық соғыс күресінде қаншалықты маңызды болғанын көрсетеді.
The importance of the fair, which drew merchants from across Europe, was the impetus for the construction of one of Europe's most significant Moorish Revival buildings, the 1855 Leipzig synagogue by architect Otto Simonson. In 1895, the first commercial samples fair was held in Leipzig, dominated by exhibitors presenting samples of their goods. Between 1893 and 1938 a number of fair houses (Messe Häuser) were built in the center of Leipzig. They normally contained several interconnected courtyards with shops, storage areas, and living space (Mädler Passage, Petershof, Handelshof, Specks Hof, Drei Könige etc.) Leipzig became the main German fair for books and consumer goods. The fair's MM symbol was designed by Erich Gruner in 1917. In 1920 the technical fairground was opened in the southeast of the town, between Reudnitz and the Monument to the Battle of the Nations. It included 19 pavilions in 1940. Today this site is called Alte Messe Leipzig. In 1937, Leipzig was renamed Reichsmessestadt Leipzig (Imperial Trade Fair City Leipzig) by the Nazis. Between the wars, the Ring Messehaus and the Messehaus Bugra were built. During World War II, the area of the technical fair was used for military production and partly destroyed by bombs. In 1946, the first postwar fair ('Peace fair') took place. When the GDR joined the RGW (Comecon) in 1950, the fair was used to present the production of East Germany's Warsaw Pact neighbours not only to each other, but also to nations of the capitalist West. The technical fairground was rebuilt and contained more than 20 pavilions. The fair played an important role in Cold War diplomacy between East Germany and the Western states, as it facilitated delegations from numerous major NATO powers, including the United States and United Kingdom. The Leipzig Trade Fair, during the period 1949 to 1989, served both propagandistic and economic functions in its attempts to organise visits from Western nations. Trade was instrumental to the SED's plans for East German recognition, with increased trade relations between the GDR and Westerners believed to be the key to Western governments re evaluating East Germany's international status as a mere occupation zone the Soviets were yet to leave. British delegations, often from the UK Labour Party and associated groups, were frequent during the late 1950s and early 1960s and included a variety of prominent politicians, including Anthony Greenwood, Ian Mikardo, and Clement Davies: many of those who attended would go on to campaign for official recognition of the German Democratic Republic until the early 1970s. The fair also played an important role in international politics during the crisis over the erection of the Berlin Wall. In August 1961, Willy Brandt (then Mayor of Berlin) called for an international boycott of the fair and a host of other East German functions in response to the Wall going up, which illustrates how the Leipzig Trade Fair was of great importance to the Cold War struggles over the legitimacy and recognition of the East German state.
Лейпциг жәрмеңкесі бүгінгі күні
1996 жылы жаңа сауда-жәрмеңке алаңы ашылды. Геркан, Марг және Партнерлердің жобалары бойынша салынған Лейпциг конгресс орталығы да ашылды. Ескі сауда-жәрмеңке алаңы дүкендерге, шараларға, супермаркеттерге және мәнерлеп сырғанау жарыстарына пайдаланылады, бірақ көптеген аумақтары бос және қолданылмайды. Бүгінде ең маңызды жәрмеңкелер – Лейпциг кітап жәрмеңкесі, PaintExpo және Auto Mobil International.
In 1996, a new trade fair ground was opened. The Congress Center Leipzig was also opened, built after designs by Gerkan, Marg and Partners. The old trade fair ground is used for shops, events, supermarkets, and figure skating events, although many areas are empty and unused. Today, the most important fairs are the Leipziger Buchmesse, PaintExpo and the Auto Mobil International.
Жалпы мәліметтер
Жаңа Лейпциг сауда жәрмеңкесі 1995 жылдан 1996 жылғы сәуірге дейін салынды. Жаңа жәрмеңке алаңы алты залдан тұрады: бес көрме залы, олардың ауданы , және Иан Ричи Архитекторлары жобалаған әлемдегі ең үлкен левитацияланған шыны зал. Жәрмеңкеге трамвай, пойыз, автобус немесе жеке көлікпен баруға болады.
The new Leipzig Trade Fair was built between 1995 and April 1996. The new fairground consists of six halls: five exhibition halls, which have a size of , and the world's largest levitated glass hall, designed by Ian Ritchie Architects. The fairground has about 14,000 parking spaces and is accessible by tram, train, bus, or car.