«Мона Лизаның күлкісі» (2003) фильмі – Джулия Робертс бас рөлде ойнаған, өнер тарихы мен әйелдердің өмірін зерттейтін драма. Фильм туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mona Lisa Smile – 2003 жылы Revolution Studios және Columbia Pictures компаниялары Red Om Films Productions компаниясымен бірлесіп түсірген, Майк Ньюэлл режиссерлік еткен, Лоуренс Коннер мен Марк Розенталь сценарий жазған, ал Джулия Робертс, Кирстен Данст, Джулия Стайлс және Мэгги Гилленхол бас рөлдерде ойнаған американдық драмалық фильм. Фильмнің атауы Леонардо да Винчидің әйгілі «Мона Лиза» картинасына және бастапқыда Нат Кинг Коул орындаған, ал фильм үшін Seal қайта орындаған сол аттас әнге сілтеме жасайды. Джулия Робертс бұл рөлі үшін рекордтық 25 миллион доллар гонорар алды, бұл сол кезде актриса үшін ең жоғары табыс еді.
Mona Lisa Smile is a 2003 American drama film produced by Revolution Studios and Columbia Pictures in association with Red Om Films Productions, directed by Mike Newell, written by Lawrence Konner and Mark Rosenthal, and starring Julia Roberts, Kirsten Dunst, Julia Stiles, and Maggie Gyllenhaal. The title is a reference to the Mona Lisa, the famous painting by Leonardo da Vinci, and to the song of the same name, originally performed by Nat King Cole, which was covered by Seal for the movie. Julia Roberts received a record $25 million for her performance, the highest ever earned by an actress at that time.
Сюжет
1953 жылы 30 жастағы Кэтрин Энн Уотсон Велсли колледжінде өнер тарихын оқытушы болып тағайындалады. Кэтрин оқушылардың оқулық пен оқу бағдарламасын жаттап алғанын тез біледі, сондықтан ол заманауи өнерді таныстырады және жақсы өнер туралы талқылауға шақырады. Кэтрин студенттерін некеден басқа да мақсаттарға ұмтылуға шақырады. Бетти Уоррен - ашық консервативті және жақсы өнердің қандай екендігіне жалпы стандарт бар деп санайды. Ол колледж газетіне редакциялық мақалалар жазады және кампус медбикесі және лесбиянка Аманда Армстронгты контрацепция ұсынғаны үшін ашпақ болады, нәтижесінде оның жұмысынан шығарылады. Басқа редакторлар Кэтринге әйелдердің некеден басқа да мансап іздеуін жақтағаны үшін шабуыл жасайды. Бетти өзінің күйеу жігіті Спенсерге үйленуге асығады және дәстүрлі үйленген студенттердің босатылуын күтеді; алайда Кэтрин оны лайықтылыққа байланысты бағалайтынын және барлық тапсырмалар мен сынақтарды аяқтауын күтеді. Кони Бейкер Беттидің туысы Чарлимен кездесе бастайды, бірақ Бетти ол Деб есімді басқа қызбен кездесіп жатқанын айтқаннан кейін онымен ажырасады. Ол Кониді жай ғана ертегі деп айтады. Алайда, бірнеше аптадан кейін Конни мен Чарли қайтадан байланысқа түседі, ол өткен жазда Дебпен көрісуді тоқтатқандығын айтады. Кейінірек Конни ашуланып, Беттиге жағымсыз және өтірік айтқаны үшін қарсылық білдіреді. Джоан Брэндвин заңгер болуды ойлайды, сондықтан Кэтрин оны Йель заң мектебінде оқуға шақырады. Джоан қабылданады, бірақ Том Донегалға үйленуден бас тартады. Ол Кэтринге әйелі мен ана болу оның ақыл-ойының төмендеуіне әкелмейтінін айтады. Кэтрин ақырында өз шешімінен өкінетінін айтады. Жизель Леви жыныстық қатынасқа қатысты еркін көзқараспен қарайды және бірнеше сүйіктісі болды. Ол Кэтринді студенттерді тәуелсіз болуға талпындырғандығы үшін құрметтейді, ал Беттидің жаушылығын алады. Кэтриннің Калифорниядағы жігіті Пол күтпеген жерден келіп қалады. Кэтрин Полдың некеге тұру ұсынысынан бас тартып, Уэлслидің итальян профессоры Билл Данбармен кездесе бастайды. Билл әсем, Еуропа туралы көптеген әңгімелері бар және соғыста Италияда жасаған ерлік әрекеттері. Оның студенттермен, соның ішінде Жизельмен де қарым-қатынасы болды. Кэтрин оның тоқтауын талап етеді. Кейінірек Кэтрин Биллдің бүкіл соғысты Лонг-Айлендтегі Армия тілдер орталығында өткізгенін білгенде, ол онымен ажырасады. Биллдің айтуынша, ол Велслиге студенттерге өз жолын табуға көмектесу үшін емес, өз жолын табу үшін келген. Беттидің үйлену тойы Спенсерді басқа әйелмен көргеннен кейін бұзылады. Бетти оны тастап кетеді, бірақ оны қолдамайтын анасы күйеуімен жағдайды шешуге мәжбүрлейді. Бетти Жизельдің жатақханасына келіп, алдымен оның азғындығы үшін шабуыл жасайды, содан кейін оның жанашырлығы мен қолдауына ие болады. Бетти баспасында Кэтринді жамандағаны үшін өкінеді. Ақырында Бетти ажырасуға өтініш береді, ал Гизел екеуі Гринвич Вилиджде пәтер табуды жоспарлайды. Беттидің анасы онымен бетпе-бет келгенде, Бетти оны жазалайды және Кэтринді оны қолдаған жалғыз адам деп есептейді және өз өмірін өмір сүруге ант береді. Уэлсли әкімшілері Кэтриннің ілгерілеуші оқыту әдістерін мақұлдамағанымен, оның курсы танымал болғандықтан, оны келесі жылы қайтаруға шақырады, бірақ белгілі бір шарттармен: ол мектептің оқу жоспарын орындауы, сабақ жоспарларын бекітуге тапсыруы, студенттерге жеке кеңес беруді тоқтатуы және барлық профессорлық-оқытушылар құрамымен кәсіби қарым-қатынасты сақтауы керек. Кэтрин жұмысынан кетіп, Еуропаны зерттеуге дайындалады. Бетти соңғы редакциялық мақаласын Кэтринге арнап, оны "өмірін үлгіге салып, бізді әлемді жаңа көзбен қарауға талпындырған ерекше әйел" деп атайды. Ол таксимен кетіп бара жатқанда, студенттер велосипедтермен артынан жүреді, ал Бетти такси жылдамдықпен кетіп қалғанша, қоштасу үшін қол созады.
In 1953, 30 year old Katherine Ann Watson takes an Art History teaching position at Wellesley College. Katherine quickly discovers her students have memorized the entire textbook and syllabus, so she introduces modern art and encourages discussion about what is good art. Katherine becomes challenged to encourage her students to achieve more than marriage. Opinionated Betty Warren is outspokenly conservative and insists a universal standard exists for what is good art. She writes editorials for the college paper and exposes campus nurse and lesbian, Amanda Armstrong, for supplying contraception, resulting in her termination. Other editorials attack Katherine for advocating that women seek careers in addition to marriage. Betty is eager to marry her fiancé, Spencer, and expects the traditional married student exemptions; however, Katherine insists she will grade her based on merit and expects her to complete all assignments and tests. Connie Baker begins dating Betty's cousin, Charlie, but breaks it off after Betty claims he is seeing another girl named Deb. She says Connie is just a casual fling. However, some weeks later, Connie and Charlie reconnect, with him insisting that he had stopped seeing Deb the previous summer. Connie later angrily confronts Betty for being hurtful and lying. Joan Brandwyn considers studying law, so Katherine encourages her to apply to Yale Law School. Joan is accepted, but declines admission to instead marry Tom Donegal. She tells Katherine that choosing to be a wife and mother does not reduce her intelligence. Katherine says she will eventually regret her decision. Giselle Levy has liberal views about sex and has had several lovers. She admires Katherine for encouraging students to be independent, while earning Betty's enmity. Katherine's California boyfriend, Paul, unexpectedly visits. Katherine declines Paul's marriage proposal and begins seeing Wellesley Italian professor, Bill Dunbar. Bill is charming and has many stories about Europe and his heroic actions in Italy during the war. He also has had affairs with students, including Giselle. Katherine insists he stop. When Katherine later learns Bill spent the entire war at the Army Languages Center on Long Island, she breaks up with him. Bill claims she did not come to Wellesley to help the students find their way, but rather her own path. Betty's marriage falls apart after Spencer is seen with another woman. Betty leaves him but her unsupportive mother demands she work things out with her husband. Betty visits Giselle in her dorm, at first attacking her for her promiscuity, then breaking down and accepting her sympathy and support. Betty regrets maligning Katherine in her editorials. Eventually, Betty files for divorce, and she and Giselle plan to find an apartment in Greenwich Village. When Betty’s mother confronts her, Betty chastises her, and credits Katherine as being the only one who supported her and vows to live her own life. Although Wellesley administrators disapprove of Katherine's progressive teaching methods, but because her course is popular, she is invited to return the next year, but under certain conditions: she must follow the school's syllabus, submit lesson plans for approval, stop giving students private advice, and maintain a strictly professional relationship with all faculty. Katherine resigns and prepares to explore Europe. Betty dedicates her last editorial to Katherine, calling her, "an extraordinary woman who lived by example and compelled us all to see the world through new eyes." As she leaves in a taxi, the students follow on their bicycles, with Betty reaching out to say goodbye until the taxi speeds away.
Өндіріс
Мелани Лински Кони және Жизель рөлдеріне кастингке қатысты.
Melanie Lynskey auditioned for the roles of Connie and Giselle.
Кассалық жинақ
Алғашқы демалыс күндері "Мона Лизаның күлімсіреуі" АҚШ кассасында екінші орынға шықты, "Сақиналардың иесі: Патшаның оралуы" фильмінен кейін 11 528 498 АҚШ доллары тапты. Прокат аяқталған кезде фильм бүкіл әлем бойынша 141 337 989 доллар жинады, бірақ АҚШ-тағы кірісі 65 миллион долларлық бюджетке жетпеді, 63 860 942 доллармен шектелді.
In its first weekend, Mona Lisa Smile opened at number two at the U. S. box office, earning US$11,528,498 behind The Lord of the Rings: The Return of the King. By the end of its run, while the film had grossed a respectable $141,337,989 worldwide, its U. S. domestic gross did not meet its $65 million budget, falling short at $63,860,942.
Қабылдау
"Мона Лизаның күлкісі" фильмі киносыншылардан аралас және жағымсыз пікірлер алды. Rotten Tomatoes сайтында фильмге негізделген мақұлдау көрсеткіші бар, орташа бағасы және мынадай консенсус: "Мона Лизаның күлкісі кедергілерді бұзудың маңыздылығын айтса да, фильмнің өзі болжамды". Metacritic сайтында фильмнің 100 балдық шкала бойынша салмақты орташа бағасы 45, ол 40 сыншының пікіріне негізделген, бұл "аралас немесе орташа пікірлер" дегенді білдіреді. USA Today газетінің сыншысы Клаудия Пуиг былай деп жазды: "Бұл – «Өлі ақындар қоғамы» фильміне ұқсас, бірақ қыздарға арналған нұсқасы, алайда ондағы әсерлі драма мен шабыт жоқ. Тіпті Робертс өзі де рөліне толық сенбегендей көрінеді. Ол рөлге толық берілмегендей, жай ғана рөл ойнап отырған сияқты. Фильм әлеуметтік тарихымыздағы шектеулі кезеңді қызықты зерттеудің орнына, көне заманның нәрсесі секілді көрінеді. Фильмнің орташалығы мен әсерінің жоқтығы үшін «C» бағасына лайық". Chicago Reader газетінің сыншысы Элизабет М. Тамни осы теріс бағамен келісіп, былай деп жазды: "Проблеманың бір бөлігі – «Мона Лизаның күлкісі» Голливудтың фильмі, ал Голливуд адамның ой-санасын бейнелеуде жақсы емес. Ал Джулия Робертстің сізге ұнауы немесе ұнамауы талантқа байланысты емес. Ол актер емес, ол – шынайы сезімдерді көрсететін құрал ғана. Шындығында, фильмдегі ең маңызды сұраққа – «Әйелдер торт пісіріп, оны жей ала ма?» – қарапайым жауап беру оңай, оны қазіргі уақытта жауаптауға тырысудан гөрі". Newsweek журналының Дэвид Ансен былай деп жазды: "Әдеттегі ақылды Майк Ньюэллді («Төрт той мен бір жерлеу», «Донни Браско») осы жобаға не тартып алды? Сценарийдің (Марк Розентал мен Лоуренс Коннер авторлық құқығын алған) бұрынғы нұсқасы көбірек нюанстарға толы болған болуы мүмкін деген болжам бар. Кэтриннің идеализмі – билікке ұмтылудың бір түрі, ол жақындықтан қорқады, бірақ кез келген екіұштылық Джулия Робертсқа арналған мақтауға жол беру үшін тез жойылды. Ньюэлл, тәжірибелі режиссер болса да, клишелерді әдейілеп пайдаланбауға тырысады, және бұл фильмтің сәтсіздігіне себеп болуы мүмкін. Өзінің еріншектігіне батылдық танытпаған «Мона Лизаның күлкісі» ескі ванна суындай суық".
Mona Lisa Smile received mixed to negative reviews from film critics. On Rotten Tomatoes, it has a approval rating based on reviews, with an average score of and a consensus: "Though Mona Lisa Smile espouses the value of breaking barriers, the movie itself is predictable." On Metacritic, the film has a weighted average score of 45 out of 100, based on 40 critics, indicating "mixed or average reviews". In a typical review, Claudia Puig of USA Today wrote, "it's Dead Poets Society as a chick flick, without the compelling drama and inspiration even Roberts doesn't seem convinced. She gives a rather blah performance as if she's not fully committed to the role Rather than being a fascinating exploration of a much more constrained time in our social history, the film simply feels anachronistic. The film deserves a solid 'C' for mediocrity and muted appeal." Critic Elizabeth M. Tamny of the Chicago Reader shared this negative assessment, writing "Part of the problem is simply that Mona Lisa Smile is a Hollywood film, and Hollywood isn't good at depicting the life of the mind And Julia Roberts is no help you either like her or you don't, but either way it has little to do with talent. She's not so much an actor as a vessel for earnest reactions. The fact is It's easier to take on an extremely black and white version of the most salient question from this film can women bake their cake and eat it too? than try to answer it in the present." David Ansen of Newsweek wrote, "What drew the usually astute Mike Newell ('Four Weddings and a Funeral', 'Donnie Brasco') to this project? There are hints that the script (credited to Mark Rosenthal and Lawrence Konner) may once have had more shadings a suggestion that Katherine's idealism is a form of power tripping; that she's afraid of intimacy but any ambiguity is quickly brushed aside to make way for the Julia lovefest. Newell, no hack, tries not to milk the cliches shamelessly, and that may be the movie's final undoing. Lacking the courage of its own vulgarity, 'Mona Lisa Smile' is as tepid as old bathwater."
Велсли мен Велсли түлектерінің реакциясы
Колледж ресми мәлімдеме жасап, фильмді кампуста түсіруге рұқсат беру туралы шешімдерін түсіндірді. Уэлсли колледжінің президенті Диана Чапман Уолш фильмге байланысты Уэлсли түлектеріне жолдаған хабарламасында, фильм қозғаған кейбір реакцияларға өкініш білдірді, себебі 1950-ші жылдардағы көптеген түлектер фильмде Уэлслинің бейнесінің нақты емес екенін айтты.
The college issued an official statement explaining their decision to allow the film to shoot on campus. In a message to Wellesley alumnae concerning the film, Wellesley College president Diana Chapman Walsh expressed regret about some of the reactions it generated, given that many alumnae from the 1950s felt that the film's portrayal of Wellesley was inaccurate.