Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көлік қозғалысын бөлуге арналған модульді бетон немесе пластикалық кедергі
Modular concrete or plastic barrier for separating vehicle traffic
Джерси кедергісі, Джерси қабырғасы немесе Джерси дөңгелегі – көлік қозғалысының бағыттарын бөлу үшін қолданылатын модульді бетон немесе пластикалық кедергі. Ол көлік құралымен кездейсоқ соқтығысқан жағдайда зақымды азайту мақсатымен жасалған, сонымен бірге көліктердің қарама-қарсы бағытқа өтуіне және соқтығысу қаупіне жол бермейді. Джерси кедергілері жол құрылысы кезінде қозғалысты қайта бағыттауға, сондай-ақ жаяу жүргіншілер мен жұмысшыларды қорғауға да қолданылады. Олар 1950 жылдары автожолдардағы бағыттарды бөлу үшін алғаш рет қолданысқа енгізген АҚШ-тың Нью-Джерси штатының атымен аталады. Бұл кедергілер «К рельс» деп те аталады, бұл термин Калифорния штатының Көлік департаментінің уақытша бетонды қозғалыс кедергілеріне арналған талаптарында белгіленген. Бұл термин 1940 жылдардың ортасында бетонды медианалық кедергілерді қолдануды бастады. Уақыт өте келе, әртүрлі түрлері жасалды. Мысалы, «Онтарио биік қабырғасы» сияқты биік түрлері көліктерді тоқтатуда тиімдірек болды және қарсы бағыттан келе жатқан фаралардың шағылысуын азайту артықшылығына ие болды. Сонымен қатар, пластик сумен толтырылған кедергілер сияқты, көбірек модульдік түрлері де құрастырылды.
A Jersey barrier, Jersey wall, or Jersey bump is a modular concrete or plastic barrier employed to separate lanes of traffic. It is designed to minimize vehicle damage in cases of incidental contact while still preventing vehicle crossovers resulting in a likely head on collision. Jersey barriers are also used to reroute traffic and protect pedestrians and workers during highway construction. They are named after the U. S. state of New Jersey which first started using the barriers as separators between lanes of a highway in the 1950s. The barriers are also known as a K rail, a term stipulated in the California Department of Transportation specification for temporary concrete traffic barriers which first started using concrete median barriers in the mid 1940s. Over time, different variants were created. Taller variants, such as the Ontario Tall Wall, proved more effective at stopping vehicles and had the added advantage of blocking most oncoming headlights. More modular variants, including plastic water filled barriers, have been created.
Даму және пайдалану
Бірінші бетонды медиандық тосқауылдар қашан және қайда қолданылғаны нақты белгісіз болса да, бетонды медиандық тосқауылдар 1940 жылдардың ортасында АҚШ-тың 99-шы тас жолында Бейкерсфилдтен оңтүстікке қарай Орталық аңғардағы Техачапи тауларынан түсетін жерде қолданылды. Бұл бірінші буын бетон тосқауылдар (а) тосқауылдан өтіп кетуге бейім бақылаусыз жүк көліктерінің санын азайту және (б) тар медианасы бар, жоғары апатқа ұшырайтын жерлерде қымбат және қауіпті медиандық тосқауылдарды күтіп ұстау қажеттілігін жою мақсатымен әзірленді. Нью-Джерси штаты, АҚШ, Нью-Джерси штатының автомобиль жолдары департаментінің басшылығымен тас жолда бірнеше қатарды бөлу үшін пайдаланылды. Типик Джерси тосқауылдары биік болып келеді және болат арматурасы бар құйылған бетоннан немесе пластиктен жасалған. Көптеген тосқауылдар екі шетінен шығып тұратын болат арматурамен құрылған, олар бір-бірімен жаңа бетоннан құйылған бөліктермен байланыстырылғанда тұрақты орналасқан жерлерге енгізілуіне мүмкіндік береді. Олардың жол құрылысында кеңінен қолданылуы құрылыс жобалары кезінде жалпы қолданылатын, тасымалданатын тосқауыл ретінде және трафикті уақытша бағыттарға аударуда, сондай-ақ жедел қозғалысқа және сағатқа қарай трафик ағынын өзгертуде кеңінен қолданылуына әкелді. 1950 жылдары және 1960 жылдардың басында Нью-Джерсиде салынған алғашқы тосқауылдардың көпшілігі "модульді" емес еді; олар құйылған бетоннан жасалған. Көптеген алғашқы орнатулар (мысалы, Берген және Пасаик округтеріндегі 46-шы тас жол) шамамен 2 фут (1 метр) биіктікте болды, бұл қазіргі биіктіктерден әлдеқайда төмен болды. Кейбір округтік немесе жергілікті жолдардағы тосқауылдар одан да төмен болуы мүмкін, себебі олар бір жолақтан екінші жолаққа өтуге кедерілгі бірақта тоқтатып тастамайтын көтерілген бетонды дөңгелек жолақты алмастырды. 46-шы тас жолда жоғары тосқауыл біртіндеп орнатылар алдында көптеген жерлерде дөңгелек жолақ болған. Бұл төменгі тосқауылдарды ескі суреттерде көруге болады. Берген сауда орталығы алғаш рет Парамуста (Нью-Джерси) ашылғанда, азық-түлік дүкендерін сауда орталығынан бөліп тұратын жолдарда (Форест авеню) кеңінен қолданылған. Джерси тосқауылдары жол апаттары кезінде зақымды азайту және соқтығысқан жағдайда көліктердің қарсы бағыттағы қатарға өту ықтималдығын азайту үшін арнайы жасалған. Жалпы, шалқа бұрышта соққанда металл бөліктеріне зақымды азайту үшін көлік дөңгелектері төмен еңісті бетке шығуына мүмкіндік беріледі. Көліктердің бетпе-бет соқтығысуы көлікті бірте-бірте көтеру және қарсы келе жатқан көліктерден алыстату арқылы, содан кейін бастапқы бағытына қайтару арқылы азайтылады. Нью-Джерсидің автокөлік жолдары басқармасы ұқсас, бірақ күшейтілген конструкцияны жасап, сынақтан өткізді. Бұл тосқауыл конструкциясы үлкен көліктерді, соның ішінде жартылай тіркемелі (тракторлы тіркемелі) жүк көліктерін тиімді ұстап тұру және бағытын өзгерту үшін есептелген. Огайо штатының көлік департаменті алдын ала дайындалған бетон тосқауылдары үшін нақты конструкциялық талаптарды қояды. Департамент барлық талаптарға сай келетін бетон тосқауылдарын "350" белгісімен белгілейді, бұл олардың Ұлттық автомобиль жолдары зерттеу бағдарламасының 350-ші есебінде көрсетілген талаптарға сәйкес екенін көрсетеді. Бұл белгісіз болса, Огайо штатында тосқауылды пайдалануға рұқсат берілмейді.
Although it is not clear exactly when or where the first concrete median barriers were used, concrete median barriers were used in the mid 1940s on U. S. Route 99 on the descent from the Tehachapi Mountains in the Central Valley south of Bakersfield, California. This first generation of concrete barriers was developed to (a) minimize the number of out of control trucks penetrating the barrier, and (b) eliminate the need for costly and dangerous median barrier maintenance in high accident locations with narrow medians – concerns that are as valid today as they were 80 years ago. New Jersey, United States, under the direction of the New Jersey State Highway Department to divide multiple lanes on a highway. A typical Jersey barrier stands tall and is made of steel reinforced poured concrete or plastic. Many are constructed with the embedded steel reinforcement protruding from each end, allowing them to be incorporated into permanent emplacements when linked to one another by sections of fresh concrete poured on site. Their widespread use in road construction has led to wide application as a generic, portable barrier during construction projects and temporary rerouting of traffic into stopgap carpool and rush hour reversing highway lanes. Most of the original barriers constructed in New Jersey in the 1950s and early 1960s were not "modular"; they were formed from concrete poured in place. Many of the first installations (Route 46 in Bergen County and Passaic County, for instance) were about 2 feet (1 m) tall, much shorter than modern heights. Some dividers on county or local roads may have been lower than that, since they replaced a raised concrete rumble strip that would dissuade, but not prevent, traffic crossing from one lane to another. Route 46 had a rumble strip in many places before the higher barrier was gradually installed. These lower dividers are visible in old photographs. When the Bergen Mall was first opened in Paramus, New Jersey, rumble strip dividers were extensively used on the roadway (Forest Avenue) that separated the grocery stores from the mall proper. The design of the Jersey barrier was specifically intended to minimize damage in incidental accidents and reduce the likelihood of a car crossing into oncoming lanes in the event of a collision. In common shallow angle hits, sheet metal damage is minimized by allowing the vehicle tires to ride up on the lower sloped face. Head on vehicle collisions are minimized by gradually lifting the vehicle and pivoting it away from oncoming vehicles and back into traffic heading in its original direction. The New Jersey Turnpike Authority developed and tested a similar, but heavily reinforced, design. This barrier design has been credited with effectively containing and redirecting larger vehicles, including semi trailer (tractor trailer) trucks. The Ohio Department of Transportation mandates specific design requirements for their precast concrete barrier walls. The department has marked all compliant precast concrete barrier walls with "350", indicating that they adhere to the requirements laid out in the National Cooperative Highway Research Program's Report 350. Without this marking, a barrier wall is not approved for use in Ohio.
Вариациялар
Қазіргі заманғы түрлеріне тұрақты еңісті кедергі және F пішіндес кедергі кіреді. F пішіні көрінісі жағынан әдетте Джерси кедергісіне ұқсас, бірақ биік, және сәл өзгеше бұрыштарға ие. Оның биіктігі стандартты Джерси кедергісінен артық, шамасы 2 метрден жоғары. Онтарионың Көлік министрлігі 1990 жылдардың басынан бері 400 сериялы тас жолдарында бағыттаушы рельстерді (темір қоршау және болаттық қорапша арқалық) осы биік қабырғалы кедергілермен алмастырып келеді, ал Торонто қаласы да Гардинер тас жолының және Дон аңғары саябағының кейбір бөліктерінде осылайша алмастыру жұмыстарын жүргізіп жатыр.
Modern variations include the constant slope barrier and the F shape barrier. The F shape is generally similar to the Jersey barrier in appearance, but is taller, with somewhat different angles. Standing at , it is taller than the standard Jersey barrier. Ontario's Ministry of Transportation has been replacing guiderails (steel guardrail and steel box beam) with these tall wall barriers on 400 series highways since the early 1990s, while the City of Toronto is doing likewise on portions of the Gardiner Expressway and Don Valley Parkway.
Пластикалық Jersey кедергілері
Қысқа мерзімді қолданулар үшін, тасымалдануы маңызды болған жағдайда, қуыс полиэтилен тосқауылдары жасалған. Бұл пластик тосқауылдар әдетте орналастырылғаннан кейін сумен толтырылып, орташа деңгейде соқтығысудан қорғауды қамтамасыз етеді, ал алып тастау алдында босатылады. Олар көліктерді жолдан бұруға арналмаған, сондықтан көліктер тосқауылдарды тесіп өтуі мүмкін. Бұл тосқауылдарды құммен де толтыруға болады, бірақ бұл жағдайда тасымалдану мүмкіндігі төмендейді.
Hollow polyethylene barriers have been developed for short term applications where portability is important. These plastic barriers are normally filled with water after placement on site to provide a moderate level of crash protection, then emptied prior to removal. They are not designed to deflect vehicles, so vehicles may penetrate the barriers. These barriers can also be filled with sand at the cost of reduced portability.