Кіріспе

Электр гитарасын құрастыру әдісі. Мойын арқылы дене (көбінесе мойын арқылы немесе мойыннан өтетін) – бұл электр гитарасын құрастыру әдісі, онда аспаптың мойны мен корпусының негізгі бөлігі бір бөлікке біріктіріледі. Бұл бір тікелей ағаштан немесе екі немесе одан көп қабаттан жасалуы мүмкін. Ішектер, қақпақ, тақташа, датчиктер және көпір оған орнатылады, ал толық пішінге келтіретін қосымша дене бөліктері (бар болса) желімделіп немесе механикалық түрде бекітіліп, «қанаттар» деп аталады. Бұл техника электр бас гитараларында да қолданылады. Мойын арқылы дене құрастыру, дәстүрлі желімделген мойын және бұрандалы мойын құрастыру әдістерінен әлдеқайда қымбат. Дегенмен, ол өте сирек және қиын «бір бөліктен» жасалған құрастырудан арзан, ол бір материалдан жасалған толық аспаптан тұрады.

Тарих

Бірінші электр бас гитарасы, шамамен 1937 жылы Пол Тутмарк жасаған қатты корпусты "Audiovox 736" моделі, мойын арқылы құрылымдалған. 1941 жылы Лес Пол жасаған қатты корпусты гитараның прототипі "The Log", мойын арқылы жасалған аспаптардың алға басушысы деп есептелуі мүмкін. Лес Пол модельді мойын және корпус ядросы ретінде қайта өңделген 4x4 қоршау тірегін пайдаланып, Epiphone және Gibson гитараларының иісті корпусты бөліктерін орнатты. 1952-57 жылғы Harmony H44 моделінде осы құрылымдық ерекшелік болды. 1956 жылы Rickenbacker бұл техниканың қазіргі нұсқасын қолданған алғашқы гитара өндірушілердің бірі болды, бірақ бастапқыда бұл тек жартылай қуыс корпусты гитараларға ғана қатысты.

Артықшылықтары мен кемшіліктері

Мойын арқылы жасалған конструкцияны көптеп өндіру бұрандалы немесе орнатылатын мойын конструкцияларына қарағанда әлдеқайда қиын, сондықтан ол көбінесе жоғары сапалы гитараларда кездеседі. Бас гитараларда бұл конструкция гитараларға қарағанда сәл жиірек қолданылады. Мойын арқылы жасалған гитараның ойнаушы үшін ең маңызды артықшылығы – сопақтың (heel) салмағының азаюы, ол тақтаның (fretboard) жоғары тіркемелеріне қол жеткізуге кедергі келтіреді. Мойын арқылы жасалған конструкция жоғары тіркемелерге оңай қол жеткізуді қамтамасыз етеді, себебі мойынның корпусына бекітілген қалың бөлігіне үлкен сопақ қажет болмайды. Гитараның мойнын жасау кезінде аспап шебері сопақты ең аз мөлшерге дейін қысқарта алады, кейде тіпті оны толығымен жойып, жоғарғы тіркемелерге кедергісіз қол жеткізуге мүмкіндік береді. Жоғары тіркемелерге оңай қол жеткізуден басқа, көптеген музыканттар мойын арқылы жасалған конструкцияның көбірек сақталған дыбыс беруге, байрақ гармонияларға және конструкцияның өзіне тән тұрақтылықтың артуына байланысты аспаптың ұзақ бойы дұрыс құлақтандырылуын қамтамасыз ететінін айтады. Анығында, сымның екі ұшы да аспаптың ұзындығы бойынша созылатын бір ағашқа бекітіледі, сондықтан сымның барлық энергиясы аспаптың бойымен өтеді, сымның гармониялық өндірісін шектемейтін немесе сүзбейтін қосылыс жоқ. Мойынды жөндеу әдетте қымбат және күрделі болады. Көп жағдайда, ескі мойынды толығымен алып тастау оңайырақ – қанаттарды алып тастап, жаңа өзекті орнату немесе гитараны бұрандалы немесе орнатылатын мойынға айналдырып, сопақ жасап, жаңа мойынды орнындағы өзекке бекіту, мойынды өзі жөндеуге тырысудан гөрі. Дегенмен, жоғары тұрақтылық және сымның тартылуы мен қысымына жауап беру қабілетінің арқасында, мойын арқылы жасалған гитаралар көбінесе берік болады.

Қолдану

Бұл құрылымды көптеген компаниялар қолданады, оның ішінде Паркер гитаралары, BC Rich, Yamaha, Cort гитаралары, Ибанес (көбінесе бас-гитараларда), Джексон, Alembic, Schecter, Carvin, ESP гитаралары және Rickenbacker. Гибсон Firebird және Thunderbird гитараларының көптеген түрлері де мойыннан бойына біріктіріледі. Бұл құрылыс тәуелсіз гитара жасаушылардың арасында да танымал, себебі олар көбінесе жаппай өндіріспен айналысатын компанияларға қарағанда, мұндай күш-жігерді қажет ететін мойын қосылысын жасауға көбірек уақыт бөле алады.