Сан-Францисконың 24-ші мэрі Адольф Сутроның өмірі мен қызметі
Adolph Sutro
Адольф Сутро – Сан-Францисконың 24-ші мэрі (1895-1897). Инженер, саяхатшы, қайырымды адам және "Sutro Tunnel" компаниясының негіздеушісі. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Францисконың 1895-1897 жылдар аралығындағы 24-ші мэрі Адольф Генрих Йозеф Сютро (29 сәуір 1830 – 8 тамыз 1898) – неміс-американдық инженер, саясаткер және қайырымдылық ісіне қызмет етуші.
24th Mayor of San Francisco from 1895 to 1897
Adolph Heinrich Joseph Sutro (April 29, 1830 – August 8, 1898) was a German American engineer, politician and philanthropist who served as the 24th mayor of San Francisco from 1895 until 1897.
Ерте өмір
Еврей отбасында дүниеге келген. Көп ұзамай Адольф Калифорнияға кетіп, Сан-Францискоға 1851 жылдың 21 қарашасында жетті. Адольф Сан-Францискода бірнеше қызмет атқарды және ақырында бірнеше темекі дүкеніне ие болды.
Born to a Jewish family Soon after, Adolph left for California and arrived in San Francisco on November 21, 1851. Adolph held a number of positions in San Francisco and eventually owned several tobacco shops.
Сатро туннелі
1860 жылы Сатро Сан-Францискодан күміс табылғаннан кейін Невада штатындағы Вирджиния-Ситиге, сигара сатуды жалғастыру ниетімен кетті. 1865 жылы Сатро «Sutro Tunnel Company» компаниясын құрды және 1866 жылы АҚШ Конгресі оған туннель салуға эксклюзивті құқық берді. Түннель кен иелеріне күніне шамамен 10 000 долларға жалға берілді. Моншалар – әртүрлі температурада қыздырылған тұзды және бұлақты сулы бассейндер болды, олардың айналасында концерт залы мен Сатроның саяхаттарында және Вудвард бақтарынан әкелген құнды заттармен толтырылған музейлер орналасқан. Моншалар қаланың көп тұратын аймақтарынан батысқа қарайғы ашық құмды далалардағы шалғай орналасқан жеріне қарамастан, өте танымал болды. Бұл танымалдылықтың бір себебі – моншаға кіру үшін төмен ақы төлеуге және оларға жету үшін салған экскурсиялық теміржолына отыру мүмкіндігі болды. Сатро демалыс теміржолының дамуы нәтижесінде шеткі жерлерге салған инвестицияларының құнын айтарлықтай арттырды. Ол сондай-ақ Сатро тауындағы жеріне тез өсетін эвкалипт көшеттерін отырғызып, жерінің құнын арттырды. Бұл қалалық кеңес қала шегіндегі «орманды» жерлерге салықтан босатылған мәртебе берген кезде болды. Орманның шағын бөліктері әлі де сақталған. Ең ірісі – Сан-Францискодағы Калифорния университетіне тиесілі Сатро тауында, ал тағы 19-ы – Сан-Франциско қаласының меншігінде.
In 1860, Sutro left San Francisco for Virginia City, Nevada after silver was found in the Comstock Lode with plans to continue selling cigars. In 1865 Sutro incorporated the Sutro Tunnel Company and was granted an exclusive charter to build the tunnel by the U. S. Congress in 1866. and was rented by mine owners at an average of $10,000 a day. The Baths were saltwater and springwater pools, heated to varying degrees, and surrounded by a concert hall and museums stocked with treasures that Sutro had collected in his travels and from Woodward's Gardens. The baths became very popular despite their remote location, across the open dunes to the west of the populated areas of the city. This popularity was partly due to the low entry fee for visiting the Baths and riding the excursion railroad he built to reach them. Sutro managed a great increase in the value of his outlying land investments as a direct result of the development burst that his vacationers' railroad spawned. He also increased the value of his lands by planting his property at Mount Sutro with saplings of fast growing eucalyptus. This occurred at the same time as city Supervisors granted tax free status to "forested" lands within city limits. Small fragments of the forest still exist. The largest is at Mount Sutro, where are the property of the University of California, San Francisco, and another 19 are property of the City of San Francisco.
Моншаларда бөліну
Сутро моншалары қызмет еткен алғашқы жылдары бөлініп салынған. 1897 жылы Джон Харрис есімді афроамерикалық ер адам нәсіліне байланысты кіргізбегені үшін Сутро моншаларын сотқа берді. Сот ісі Сан-Франциско Жоғарғы сотында қаралып, Харрис пайдасына шешім қабылданды.
The Sutro Baths were segregated in the early years of their operation. In 1897, a black man named John Harris sued the Sutro Baths for refusing him entry because of his race. The case was tried in the San Francisco Superior Court, which ruled in Harris' favor.
Моншаларды жою
1966 жылы моншалар кешені өртеніп, қазір тек қираған ғимараттар ғана қалды. Өрт кейіннен салдарынан тудырылған өрт екені анықталды. Жерді пәтерлер салуға жоспарлаған құрылысшылар сақтандыру ақшасын алып, мүлікті тастап кетті.
A fire destroyed the baths complex in 1966 and all that remains now are ruins. The fire was later determined to be arson. Developers, planning to turn the location into apartments, took their insurance money and left the property behind.
Отбасы
1854 жылы Сатро Лия Харриске (1832–1893) үйленді. Адольф Сютроның туыстары Чарльз және Густав Сютро 1858 жылы Сан-Францискода Sutro & Company акциялық брокерлік компаниясын құрды. Sutro & Co. 1986 жылға дейін тәуелсіз қалды, содан кейін оны John Hancock Mutual Life Insurance Co. сатып алды. Онда ол Tucker Anthony-мен біріктіріліп, Tucker Anthony Sutro компаниясы құрылды, ал оны 2001 жылы Royal Bank of Canada сатып алды.
In 1854, Sutro married Leah Harris (1832–1893). Cousins of Adolph Sutro, Charles and Gustav Sutro, founded Sutro & Company, a stockbroking company, in San Francisco in 1858. Sutro & Co. stayed independent until 1986 when it was bought by John Hancock Mutual Life Insurance Co. There it was merged with Tucker Anthony to form Tucker Anthony Sutro, which in turn was bought by Royal Bank of Canada in 2001.
Теледидардағы бейнесі
Актер Роберт Аржент 1957 жылғы "Өлім аңғарының күндері" телешоуының (5-маусым, 17-бөлім) "Ешқашан жеңілмеген адам" атты эпизодында Сатро рөлін ойнады, осы телешоуды Стенли Эндрюс жүргізді. Уильям Хадсон сол эпизодта Лакки Болдуин, 19 ғасырдағы Калифорнияның ықпалды кәсіпкері рөлінде түсті. Оның қарындастары (Оттоның қыздары) Роза және Оттили Сатро, алғаш рет танылған фортепиано дуэті болды.
The actor Robert Argent played Sutro in the 1957 episode (season 5, episode 17), "The Man Who Was Never Licked" of the TV show Death Valley Days, hosted by Stanley Andrews. William Hudson was cast in the same episode as Lucky Baldwin, a powerful, 19th century California businessman. His nieces (Otto's daughters) were Rose and Ottilie Sutro, the first recognized piano duo team.