Адрьен Морис де Нуай, Франция ақсұлуы, әскери қолбасшы. Испания мұрагерлік соғысы, Польша соғысындағы қаһармандығы, Франция маршалы атағы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз аристократы Адриан Морис де Ноайль, 3-ші Ноайль герцогы (29 қыркүйек 1678 – 24 маусым 1766) – француз аристократы және әскері.
French nobleman
Adrien Maurice de Noailles, 3rd Duke of Noailles (29 September 167824 June 1766) was a French nobleman and soldier.
Өмірбаян
Анна Жюль де Ноайльдің ұлы, ол 1708 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін де Ноайль герцогы титулын мұралады. Ол 1710–1713 жылдардағы Испан мұрагерлік соғысында шайқасты, сол кезде оның басқаруындағы күштер 1710 жылдың 24–26 шілдесінде Сетте қаласына жасалған британдық шабуылды кері қайтарды. 1715 жылдан 1718 жылға дейін Қаржы кеңесінің президенті болды. Ол 1733–1738 жылдардағы Польша мұрагерлік соғысында өзгеше көзге түсті және 1734 жылы Франция маршалы атанды, ал 1748 жылы маршалдардың ағасы болды. Ол Австрия мұрагерлік соғысында қызмет етті және 1743 жылдың наурыз айында француз әскеріне қолбасшы болып тағайындалды. 1743 жылдың маусымында Деттинген шайқасында жеңіліске ұшырады, бірақ келесі жылы австриялықтарды Эльзас-Лотарингиядан сәтті ығыстырды, алайда Рейн өзенін кесіп өтетін австрия армиясына елеулі нұқсан келтіру мүмкіндігінен айырылды. Де Ноайль герцогы 1744 жылдың сәуірінен қарашасына дейін Сыртқы істер министрі болды және Ұлыбританияны Австриядан гөрі Францияның үлкен жауы деп есептеді. Кейін дипломатиялық міндеттерді атқарды және сыртқы саясат бағытына айтарлықтай әсер етті.
Son of Anne Jules de Noailles, he inherited the title duc de Noailles on his father's death in 1708. He fought in the War of the Spanish Succession (1710–1713) during which the forces under his command on 24–26 July 1710 drove back a British attack on Sète. He was president of the Finance Council from 1715 to 1718. He distinguished himself in the War of the Polish Succession (1733–1738) and was made a marshal of France in 1734, becoming dean of the marshals in 1748. He served in the War of the Austrian Succession and was appointed to command the French forces in March 1743. He was defeated at the Battle of Dettingen in June 1743, but successfully drove the Austrians out of Alsace Lorraine the following year, although he missed an opportunity to seriously damage the Austrian army as it was crossing the Rhine. The duc de Noailles was Foreign Minister from April to November 1744, and regarded Great Britain as a greater enemy of France than Austria. He later acted in a diplomatic capacity and had substantial influence over the course of foreign policy.
Үйленген
1698 жылы Айен графы ретінде Франсуаза Шарлотта Амебль д’Обиньеге, Ментенон маркизасының қызының немересі және мұрагеріне үйленді, одан алты бала – 4 қызы мен 2 ұлы болды. Оның екі ұлы, Людовик, 4-ші де Ноайль герцогы, және Филипп, де Муши герцогы, Франция маршалдары атанды. Де Ноайль герцогы 1702 жылы Алтын Жүн орденінің рыцары, 1711 жылы Испанияның Грандее орденінің және 1724 жылы Сент-Эспирт орденінің рыцары болды.
In 1698, as comte d'Ayen, he married Françoise Charlotte Amable d'Aubigné, niece and beneficiary of the marquise de Maintenon, and by her had six children, 4 daughters and 2 sons. His two sons Louis, 4th duc de Noailles, and Philippe, duc de Mouchy, also went on to become marshals of France. The duc de Noailles was made a knight of the Order of the Golden Fleece in 1702, a Grandee of Spain in 1711, and a Knight of the Order of Saint Esprit in 1724.