Кіріспе

Совет Украиналық экс-спринтер және саясаткер Валерий Пилипович Борзов (Валерий Пилипович Борзов; Валерий Филиппович Борзов; 20 қазан 1949 жылы туған) – советтік Украиналық экс-спринтер және саясаткер. Ол екі дүркін олимпиада чемпионы, Украина Ұлттық Олимпиада комитетінің бұрынғы президенті және Украинаның жастар және спорт министрі. 1972 жылы Мюнхенде өткен Олимпиада ойындарында 100 және 200 метрлік жүгіруде жеңіс одіс алды.

Мансап

Валерий Борзов Украина КСР-інің Дрогобыч облысы Самбір қаласында дүниеге келді. Ол 1968 жылы жеңіл атлетикамен айналыса бастады. 1971 жылы Хельсинкиде өткен Еуропа чемпионатында спринттегі екі жүлдесінен кейін жеңіл атлетика шеңберінде кеңінен танылды. Ол 1969 жылы 100 метрлік жүгіруде жеңіске жеткен болатын, сол кезде Армин Харридің тоғыз жылдық 10.0 секундтік еуропалық рекордын қайталады. 1972 жылы Мюнхен Олимпиадасында екі американдық фаворит және әлем рекордшылары – Эдди Харт пен Рей Робинсон, ісіліп қалғандықтан 100 метрлік ширек финалға қатыса алмады. Тағдырдың тәлкелімен Борзов өзінің ширек финалына да дерлік қатыспай жазуға айналды, стадионда ұйықтап қалғандықтан, жаттықтырушысы жарыс басталар алдында оны оятты. Борзов 100 метрлік спринтті 10.14 секундтық уақытпен оңай жеңіп алды. Содан кейін Борзов 200 метрлік қашықтықта да керемет түрде жеңіске жетті. 1972 жылғы жазғы Олимпиадада 200 метрлік жарыста жеңіске жеткен Борзовтың суреті «Вояджер» алтын тақтасына енгізіліп, кейін 1977 жылы екі «Вояджер» ғарыш кемесімен ғарышқа жіберілді. Ол советтік 4 × 100 метрлік эстафета командасының құрамында күміс жүлде де жеңіп алды, Мюнхеннен үш медальмен және әлемдегі ең жылдам адам деген атақпен оралды. 1972 және 1976 жылғы Олимпиадалар арасында Борзов оқу мен футболға көбірек уақыт арнады. Дегенмен, бұл оның 1974 жылы Еуропа чемпионатында 100 метрлік жүгіруде үшінші рет жеңіске жеткеніне кедергі болмады. 1976 жылы Монреаль Олимпиадасында ол Кариб теңізінен келген спринтерлер Хасли Кроуфорд пен Дональд Кварриден кейін 100 метрлік жүгіруде 10.14 секундтық уақытпен үшінші орын алды, бұл оның төртінші Олимпиада медалі болды. 4 × 100 метрлік эстафетада оның командасы тағы бір қола жүлде жеңіп алды. Созылмалы жарақат Борзовты үшінші Олимпиада ойындарына қатысудан бас тартуға мәжбүр етті. Ол 1979 жылы карьерасын аяқтады. 1977 жылы ол гимнастикадан төрт дүркін Олимпиада чемпионы Людмила Турищеваға үйленді.

Саяси мансап

Борзовтың саяси мансабы 1970-ші жылдары Украина комсомолының мүшесі ретінде басталды. 1980–1986 жылдары Украина комсомолының Орталық комитетінің хатшыларының бірі болды. 1991 жылдан 1998 жылға дейін Борзов Украина Олимпиада комитетінің президенті қызметін атқарды. 1994 жылдан бері Халықаралық Олимпиада комитетінің мүшесі. Сонымен қатар, 1990 жылдан 1997 жылға дейін Украина үкіметінде жастар және спорт министрі лауазымын иеленді. 1998–2006 жылдары Украина парламентінің депутаты болды. 1998 жылы Украина халық қозғалысы (әдетте "Рух" деп қысқартылады) партиясының тізімінен сайланғаннан кейін ол бірден "Рух" фракциясынан "Реформалар орталығы" фракциясына өтті (1998–1999 жж.). Бірақ "Хромада" парламенттік фракциясы таратылғаннан кейін, 1999 жылы Борзов жаңа құрылған "Батькивщина" парламенттік фракциясына қосылғандардың алғашқыларының бірі болды және үшінші шақырылым парламентінің соңына дейін осы фракцияда қалды. 2001 жылы Борзов Украинаның Социал-демократиялық партиясына (біртілді) қосылды. 2002 жылғы кезекті сайлауда да ол осы партияда болып, 2003 жылы партияның толық құқықты мүшесі атанды.