Кіріспе
Англия дворяны және сарай адамы (1526–1596)
Генри Кэри, 1-ші Хансдон бароны (4 наурыз 1526 – 23 шілде 1596), – ағылшын дворяны және сарай адамы. Ол Уильям Шекспирдің театр труппасы – Лорд Чемберленнің адамының меценаты болды. Мэри Болейннің ұлы, ол Елизавета I-нің туысы еді.
Ерте өмір
Генри Кэри - Уильям Кэри мен Мэри Болейннің екінші баласы, ол Генри VIII-дің екінші әйелі және патшайымы Анна Болейннің қарындасы еді. Кэри мен оның үлкен әпкесі Кэтрин сол кезде Генри VIII-ге үйленуге дайындалып жатқан аналық әпкелері Анна Болейннің қамқорлығына өтті. Балалардың анасымен байланысы әлі де сақталды, ол 1535 жылы Мэридің сарбаз Уильям Стаффордпен (кейін Чебси лорды) құпия түрде қашып кетуіне дейін қарындасымен жақсы қарым-қатынаста болды. Анна Болейн жүрегі жақын немере інісінің қамқоршысы болды және оған беделді цистерциандық монастырда тамаша білім беруге мұрын қойды. Ол сондай-ақ, француз ақыны Николас Бурбоннан да сабақ алды, оның өмірі королева Анна Болейннің араласуы арқасында француз инквизициясынан құтылды. Генридің патша қарындасы 1536 жылдың мамыр айында, Генри он жасқа толғанда, өлім жазасына кесілді. Оның анасы жеті жылдан кейін, 1543 жылы, Эссекстегі өз иелігінде қайтыс болды. 1545 жылдың 21 мамырында ол Аркестоннан, Херефордширден сэр Томас Морганның қызы Энн Морганға және Энн Элизабет Уитниге үйленді.
Патшалық тағайындауы
Кейри екі рет Парламент мүшесі болды, 1547–1550 жылдары 21 жасында және 1554–1555 жылдары Бэкингем округін өкілдік етті. 1558 жылдың қараша айында ол рыцарь атағын алды, ал 13 қаңтарда Англия королевасы Елизавета I оған барондық атақ берді. Оның қарындасы Екатерина Елизаветаның сүйікті қызметшілерінің бірі болды және королева Болейн әулетіне өте жомарт болды. Оның барондық иеліктеріне Хантсон және Иствик (Гертфордшир) мен Кенттегі мүліктері кірді. Хансдон бұрын Елизаветаның ізашары Мэри I-ге тиесілі болған. Оған сондай-ақ жылына 400 фунт стерлинг көлемінде зейнетақы тағайындалды. 1560 жылдың 31 қазанында ол королеваның бүркітшісінің басшысы болып тағайындалды, оның жалақысы жылына 40 фунт стерлинг болды. 1561 жылдың 20 сәуірінде Генрих Гартер орденінің рыцары да болды. Елизавета 1564 жылы Кэриді «Жеке зейнеткерлер» капитаны етіп тағайындады, бұл оны төрт жыл бойы оның жеке күзетшісіне айналдырды. Ол 1564 жылы оны Кембридж университетіне сүйемелдеді, осыған орай оған магистр дәрежесі берілді. 1568 жылдың 25 тамызында Генрих Нортумберленд графтығындағы Бервик-апон-Твидтің губернаторы болып тағайындалды.
Солтүстік көтерілісі
1569 жыл Солтүстік көтерілісінің басталуы болды (1569 жылдың қарашасы – 1570 жылдың ақпаны), бұл Норфолк герцогы Томас Ховардтың, Вестморленд графы Чарльз Невиллдің және Нортумберленд графы Томас Персинің бастамасымен болған маңызды көтеріліс. Көтеріліс Рим католик шіркеуінің Папасы V Пийдің қолдауына үміттенді. Генри патшайымға адал күштердің генерал-лейтенанты болып тағайындалды. Оның ақпанда сер Леонард Дакреге қарсы жеңісі көтерілістің басылуына ықпал етті. Шамамен үш мың көтерілісші Генри Кэри бастаған, одан екі есе кішкентай отрядты қоршап алды, бірақ Кэри шабуылды тойтаруда жеңіске жетті. Көтерілісшілердің бір бөлігі Шотландияға қашып өтті, бірақ Шотландия регентінің күштері оларды нысанаға алды. Генри Дакренің сарбаздарының батылдығын жоғары бағалады. Патшайымға жеңіс туралы хабарлаған хатында ол көтерілісшілердің шабуылы "мен көрген ең батыл шабуыл" екенін айтты. Ол Елизавета I патшайымнан жеке алғыс хат алды. Жеңіске жеткен Генри Шығыс шебінің уәкілі болып тағайындалды және 1571 жылдың 23 қазанында Регентпен келісімге қол қоюда патшайымның өкілі болды. 1574 жылдың 31 шілдесінде Генри Сомерсет үйінің уәкілі болды, бұл үй патшайым таққа отырғанға дейін оның меншігінде болды. 1577 жылы ол жеке кеңесші болып тағайындалды. 1581 жылдың 16 қаңтарында Генри Англия шекарасының қауіпсіздігіне жауапты күштердің бас капитаны болып тағайындалды. 1585 жылдың шілдесінде ол үйдің лорд-камерлері болып тағайындалды және өліміне дейін осы лауазымды иеленді. Бұл Елизаветаның оны Лорд-камерлер лейтенанты, бас капитан және әскердің губернаторы етіп тағайындауына кедергі болмады, "өзінің Корольдік тұлғасын қорғау және кепілдік беру үшін". Тағайындау 1588 жылдың 20 шілдесінде Тилбериде болды. Генрих 1589 жылдан өліміне дейін Трент өзенінің оңтүстігінде Эйрде бас судья болып қызмет етті. Ол кеңсе комиссары, граф маршалы және Ипсвич пен Донкастердің жоғары стюарды болды. Ол 1591 жылдың 20 желтоқсанынан өліміне дейін Корольдік күштердің бас судьясы болды. 1592 жылдың 2 наурызында Генри өмір бойы Оксфордтың жоғары стюарды болып тағайындалды.
Henry was appointed Lieutenant General of the forces loyal to the Queen. His February victory over Sir Leonard Dacre was instrumental in crushing the rebellion. Nearly three thousand rebels ambushed Henry Carey's party of half that size, but Carey was nonetheless victorious in fending off the assault. A number of the rebels crossed the border to Scotland but were there targeted by the forces of the Scottish Regent. Henry could still appreciate the courage of Dacre's soldiers. In his letter to the Queen detailing the victory, he made mention of the rebel charge "the bravest charge that ever I saw!". He was rewarded with a personal note of thanks from Queen Elizabeth I that read in part . The victorious Henry was appointed Warden of the Eastern March and represented the Queen in signing a treaty with the Regent on 23 October 1571. On 31 July 1574 Henry became Keeper of Somerset House, the property of the Queen before ascending the throne. He was then named a Privy Counsellor in 1577. On 16 January 1581, Henry was appointed Captain General of the forces responsible for the safety of English borders. He was appointed Lord Chamberlain of the Household in July 1585 and would hold this position until his death. This did not prevent Elizabeth from appointing him Lord Chamberlain Lieutenant, Principal Captain and Governor of the army "for the defence and surety of our own Royal Person". The appointment occurred on 20 July 1588 in Tilbury. Henry also served as Chief Justice in Eyre, south of the River Trent between 1589 and his death. He was Joined Commissioner of the Office Earl Marshal and High Steward of Ipswich and Doncaster. He served as Chief Justice of the Royal Forces between 20 December 1591 and his death. On 2 March 1592 Henry was appointed High Steward of Oxford for life.
Эмилия Ланьемен болған оқиға
1587 жылдан бастап Кэри Венецияда туған сарай музыкантының қызы Эмилия Ланье (1569-1645)пен махаббатқа түсті. Ланьеден 45 жас үлкен Кэри, сол кезде Елизаветаның Лорд-камергері болған және өнер мен театрды қолдаушы болған (ол Шекспирдің театр труппасының меценаты болған, бірақ олардың қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін екі жыл өткен соң). Деректерге сәйкес, Кэри оған жылына 40 фунт зейнетақы төлеген. Ланье Кэридің сүйіктісі ретінде өткізген уақытын ұнатқан. Форманның күнделігінен: "[Ланье] 4 жыл тұрмысқа шыққан / Ескі Лорд-камергер оны ұзақ уақыт сақтап келген. Ол зор сән-салтанатпен ұсталған, оған 40 фунт стерлинг және оған үйленгенге арналған ақша мен әшекейлер берілген". 1592 жылы, 23 жасында Ланье Кэридің баласынан жүкті болды. Кэри оған ақша төлеп, кейін оны бірінші туысы Альфонсо Ланьеге, патшайымның музыкантына үйлендірді. Шіркеу жазбалары екеуінің 18 қазан күні 1592 жылы Сент-Ботольф шіркеуінде, Олгейтте үйленгенін көрсетеді. 1593 жылы Ланье Кэридің ұлы Генриді дүниеге әкелді (әкесінің құрметіне осылай атаған болуы мүмкін).
Өлім
Генри Кэри 1596 жылғы 23 шілдеде Сомерсет Хаусында қайтыс болды және 1596 жылғы 12 тамызда Вестминстер аббаттығында жерленді. Өлім төсегінде туысы Елизавета I оған Уилтшир графы титулын беруді ұсынды; бірақ ол бас тартты, былай деп:
Екі ұлы, Джордж және Джон, одан кейін кезекпен барон Хансдон болды.
Генрих VIII-ге қатысты
Генри Кэридің анасы Мэри Болейн 1520 жылдан бастап король Генри VIII-нің сүйіктісі болды. Осы қарым-қатынас қашан басталған және аяқталғандығының нақты күндері белгісіз, бірақ Генри Кэри 1526 жылдың 4 наурызында туған кезде аяқталған болуы мүмкін деп есептеледі. Сол кездегі қауесеттер Генридің Генри VIII-нің заңсыз баласы екенін айтты. Бала дүниеге келгеннен кейін шамамен 10 жыл өткен соң, Айлворттың викарі Джон Хейлс "жас Кэри мырзамен" кездескенін, оны кейбір монахтар корольдың ұлы деп есептегенін мәлімдеді. Дегенмен, Эрик Айвс көрсеткендей, викарий Болейн отбасына жаулы болған және қиындық тудыруға тырысқан болуы мүмкін. Кэридің Генри VIII-нің құпия ұлы болғаны туралы идея қазіргі тарихи көркем әдебиетке, мысалы "Басқа Болейн қызы" романына әсер етті. Элисон Вейр Мэри Болейннің өмірбаянында дәлелдердің көп бөлігі Генри Кэридің қарындасы Кэтрин Кэридің Генри VIII-мен Мэридің қарым-қатынасынан туған жалғыз бала екенін көрсетеді деп қорытындылады.