Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы 1862 жылдан 1890 жылға дейін.
US Supreme Court justice from 1862 to 1890
Самуэль Фримен Миллер (5 сәуір 1816 – 13 қазан 1890) – американдық заңгер және дәрігер, 1862 жылдан өліміне дейін, 1890 жылға дейін АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы қызметін атқарды.
Samuel Freeman Miller (April 5, 1816 – October 13, 1890) was an American lawyer and physician who served as an associate justice of the U. S. Supreme Court from 1862 until his death in 1890.
Балалық шағы, білім алуы және медицинадағы мансабы
Кентукки штатының Ричмонд қаласында туған Миллер, шаруа Фредерик Миллер мен оның әйелі Патсидің ұлы болды. Ол 1838 жылы Кентукки штатының Лексингтон қаласындағы Трансильвания университетінен медицина ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Барбурвиллде он жыл медицинамен айналысқанда, ол өздігінен заңды оқып үйренді және 1847 жылы адвокаттыққа қабылданды. Кентуккиде кең таралған құлдықты жоюды қолдаған Миллер, Кентуккидегі вигтер партиясын жақтады.
Born in Richmond, Kentucky, Miller was the son of yeoman farmer Frederick Miller and his wife Patsy. He earned a medical degree in 1838 from Transylvania University in Lexington, Kentucky. While practicing medicine for a decade in Barbourville, Kentucky, he taught himself the law and was admitted to the bar in 1847. Favoring the abolition of slavery, which was prevalent in Kentucky, he supported the Whigs in Kentucky.
Мансап
1850 жылы Миллер Айова штатының Киокук қаласына көшті, бұл штат оның құлдыққа қатысты көзқарастарына ыңғайлырақ болды, және ол бірден Кентуккиден отбасымен келген азат емес адамдарын босатты. Айова саясатына белсенді қатысып, 1860 жылғы сайлауда Авраам Линкольнді қолдады. Линкольн 1862 жылдың 16 шілдесінде Миллерді Жоғарғы Сотқа үміткер етті. Сол күні АҚШ Сенаты оны бекітті және 21 шілдеде қызметке кірісті. 1873 жылы бас судья Салмон П. Чейс қайтыс болғанда, елдің адвокаттары мен құқық журналы Миллердің оны алмастыруы үшін тағайындалуын сұрады, бірақ президент Улисс Грант сырттан адамды тағайындауға бекінді; ол ақырында Моррисон Уэйтті таңдады. 1890 жылдың 16 қазанында Орегон штатының Портленд қаласында Миллерге арналған құрмет көрсету сөзінде Джордж Генри Уильямс Чейстің орнын алмастыру мәселесінде президент Улисс С. Грантпен болған әрекеттесуін егжей-тегжейлі баяндап, Миллерді қолдағанын айтты. 1876 жылғы Рутерфорд Хейс пен Сэмюэл Тильден арасындағы президенттік сайлаудан кейін Миллер даулы сайлау дауыстарын республикалық Хейске берген сайлау комиссиясының құрамында болды. 1880-жылдары оның есімі республикалық партиядан президенттікке үміткер ретінде айтылды. 1889 жылдың қысында және 1890 жылдың көктемінде судья Миллер Вашингтондағы Ұлттық университетінің құқық мектебінде конституциялық құқықтан он дәріс оқыды. Олар 1887 жылы оқыған екі дәріспен бірге, оның қайтыс болғаннан кейін жарияланды.
In 1850, Miller moved to Keokuk, Iowa, which was a state more amenable to his views on slavery, and he immediately freed his few slaves who had come with his family from Kentucky. Active in Iowa politics, he supported Abraham Lincoln in the 1860 election. Lincoln nominated Miller to the Supreme Court on July 16, 1862. He was confirmed by the U. S. Senate that same day, and was sworn into office on July 21. When Chief Justice Salmon P. Chase died in 1873, attorneys and law journals across the country lobbied for Miller to be appointed to succeed him, but President Ulysses Grant was determined to appoint an outsider; he ultimately chose Morrison Waite. In his tribute to Miller delivered in Portland, Oregon, on October 16, 1890, George Henry Williams stated his support of Miller in detailing his interactions with President Ulysses S. Grant about Chase's replacement. After the 1876 presidential election between Rutherford Hayes and Samuel Tilden, Miller served on the electoral commission that awarded the disputed electoral votes to the Republican Hayes. In the 1880s, his name was floated as a Republican candidate for president. In the winter of 1889 and spring of 1890, Justice Miller delivered a series of ten lectures on constitutional law at the National University School of Law in Washington, D. C. They were published posthumously, along with two earlier lectures delivered in 1887.
Жеке
Миллер діни либерал болған, унитариан шіркеуіне мүше болып және унитариандардың ұлттық конференциясының президенті қызметін атқарған. Ол Вашингтон қаласында, әлі де сот мүшесі болып тұрғанда қайтыс болды. 1890 жылы қайтыс болғаннан кейін оның жаназасы Кеокук қаласының Бірінші унитариан шіркеуінде өтті; Миллер осы қауымды құрушылардың бірі болған. Ол Айова штатының Киокук қаласындағы Оукленд зиратында жерленген. Миллердің бірінші әйелі Люси Лав Баллингер Миллер (1827 – 1854) болды, ол 1842 жылы үйленді және олардан үш қызы дүниеге келді. 1856 жылы ол Елиза Винтер Ривзке (1827 – 1900) үйленді, олардан ұл мен қыз болды.
Miller, a religious liberal, belonged to the Unitarian Church and served as President of the Unitarians' National Conference. He died in Washington, D. C., while still a member of the Court. Following his death in 1890, his funeral was held at Keokuk's First Unitarian Church; Miller had been one of the congregation's founders. He is buried at Oakland Cemetery in Keokuk, Iowa. Miller's first wife was Lucy Love Ballinger Miller (1827 – 1854) whom he married in 1842, and with whom he had three daughters. In 1856, he married Eliza Winter Reeves (1827 – 1900), with whom he had a son and daughter.
Ең танымал пікірлер тізімі
Уотсон Джонсқа қарсы, 80 АҚШ 679 (1871)
Қырғынханалық істер, 83 АҚШ 36 (1873)
Мёрдок Мемфиске қарсы, 87 АҚШ 20 Уолл. 590 (1874)
АҚШ-тың Кагамаға қарсы, 118 АҚШ 375 (1886)
Нейгл ісі, 135 АҚШ 1 (1890)
Буррус ісі, 136 АҚШ 586 (1890)
Watson v. Jones, 80 U. S. 679 (1871)
The Slaughter House Cases, 83 U. S. 36 (1873)
Murdock v. Memphis, 87 U. S. 20 Wall. 590 590 (1874)
United States v. Kagama, 118 U. S. 375 (1886)
In re Neagle, 135 U. S. 1 (1890)
In re Burrus, 136 U. S. 586 (1890)