Эдуард Нагл Уильямсон: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Эдвард Нагл Уильямсон (24 қазан 1857 – 3 наурыз 1894) – американдық бейсболшы (1857–1894). Ол үш командада ойнады: Ұлттық лиганың (NL) «Индианаполис Блюз» командасында бір маусым, «Чикаго Уайт Стокингс» (NL) командасында 11 маусым және Ойыншылар лигасының «Чикаго Пираттары» командасында бір маусым. 1883 және 1887 жылдары Уильямсон бір маусымдағы ең көп соққан доптар мен хоум-рандар бойынша рекордты сақтап тұрды. Оның соққан доптар бойынша рекорды 1887 жылы жаңадан басылды, бірақ ол 1919 жылға дейін хоум-рандар бойынша рекордты ұстады, содан кейін «Бостон Ред Сокс» клубының Бэйб Рут осы көрсеткішті жаңартты. Статистикалық тұрғыдан алғанда, ол өз дәуіріндегі ең жақсы ойыншылардың бірі болды. Карьерасының алғашқы сегіз жылында ол өзінің позициясы бойынша филдинг көрсеткіші және екі рет ойнату бойынша бес рет лигада көш бастады, сондай-ақ ассисттер бойынша алты рет өзінің позициясында жеңіліссіз болды. Кейін шортстопқа ауысқанда, ол қайтадан лигада ассисттер мен екі рет ойнату бойынша көшбасшы болды. Оның мансабы Альберт Спэлдинг ұйымдастырған әлемдік тур кезінде Парижде алған тізе жарақатынан қысқарды. Бейсболдан кеткеннен кейін денсаулығы күрт нашарлады. Ол туберкулезбен ауырып, 36 жасында сусыраудан қайтыс болды.

Мансап

Филадельфияда туған Уильямсон өзінің жоғары лигалық карьерасын 1878 жылғы 1 мамырда Ұлттық лиганың «Индианаполис Блюз» командасында бастады. Сол маусымда ол команданың барлық 63 ойынында үшінші базамен ойнады, бұл көрсеткіш бойынша лигада көшбасшы болды. 12 тамызда ол жалғыз ойынды төрешілік етті, «Чикаго Уайт Стокингс» және «Провиденс Грейс» командалары арасындағы матчты басқарды. Маусымның соңғы статистикасы бойынша оның көрсеткіші .232 құрады, бір рет үйден соққы салды және 31 ұпай жинады. Осының нәтижесінде Уильямсон 1879 жылғы маусымда «Чикаго Уайт Стокингс» командасына қосылды. Уильямсонның қос соққы бойынша рекордты 1887 жылы «Сент-Луис Браунс» командасының ойыншысы Тип О’Нилл 52 соққымен жаңартты. 6 қыркүйекте «Чикаго» командасы «Детройт Вулверинс» командасымен өткен матчта бір иннингте рекордтық 18 ұпай жинап, 26:6 есебімен жеңіске жетті. Уильямсон сол иннингте үш соққы беріп, үш ұпай жинады, екі санатта да жеке рекорд орнатты. Сол күні тағы бір командалық рекорд – бір иннингте ең көп соққы және жалпы база саны тіркелді. Осы кезеңде әр стадионның ережелерін қабылдау үй командасының құзырында болды. 1884 жылы команда капитаны және алаңдағы менеджері Кап Ансон қоршаудан шығарылған доптардың үйден соққыға саналарын бекітті. Бұл рекорд 1919 жылға дейін сақталды, содан кейін 140 ойындық кестеде «Бостон Ред Сокс» командасы үшін 29 соққы салған Бейб Рут оны жаңартты. Уильямсонның 27 үйден соққы салған үш соққысының алғашқысы 30 мамырда «Детройт Вулверинс» командасына қарсы өткен қос ойынның екінші матчында тіркелді. Уильямсон бір ойында үш соққы салған алғашқы жоғары лигалық бейсболшы болды. 1885 жылғы серия тең аяқталды, себебі әр команда үш ойын жеңіп, бір ойын тең аяқталды. Уильямсон 23 соққыда екі рет базаға шығып, .087 көрсеткіш жинады және бір ұпай иеленді. Команданың жетістігі Уильямсонның маусымдық көрсеткіштерінің төмендеуімен сәйкес келмеді. Оның соққы беру орташа көрсеткіші мансабындағы ең төменгі көрсеткіш – .216-ға дейін төмендеді, ал соққылары мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 71-ге дейін өсті, 430 соққыда, бірақ ол базаларда үшінші орынды иеленді. «Браунз» командасы серияны 4:2 есебімен жеңіп алды, ал Уильямсонның сериядағы статистикасы жақсармады. Шын мәнінде, ол 1885 жылғы көрсеткіштерден де нашар болды. Ол 18 соққыда бір рет базаға шығып, .056 көрсеткіш жинады және екі ұпай иеленді. Экспедиция 1888 жылғы 20 қазанда АҚШ-тың батыс бөлігінде бір ай бойы көрсету ойындарын ойнау үшін жолға шықты, содан кейін Гавайиге аттанды. Сапар барысында Австралия, Египет, Цейлон (Шри-Ланка), Франция, Италия және Англия сияқты бірнеше шетел елдеріне барды. XIX ғасырдағы ойыншылар өздерінің медициналық қамқорлығы үшін жауапты болғанымен, Уильямсон Сполдингтен медициналық шығындардың өсуіне қаржылық көмек сұрады. Сполдинг көмек көрсетуге міндетті емес екенін айтып, бас тартты, ал Уильямсон оны ешқашан кешірмеді. Уильямсонның өмірін және әлемдік турнесін көрсететін 2015 жылғы «Deadball» фильмінде Чарли Крэбтри ойнады.

Born in Philadelphia, Williamson began his major league career on May 1, 1878 for the Indianapolis Blues of the National League. That season he played in all 63 of the team's games as the starting third baseman, leading the league in that category. He umpired his only game on August 12, calling a game between the Chicago White Stockings and the Providence Grays. His season ending statistics included a .232 batting average, one home run, and 31 runs scored. resulting in Williamson joining the Chicago White Stockings for the 1879 season. Williamson's record for doubles stood until Tip O'Neill of the St. Louis Browns hit 52 in 1887. On September 6, Chicago scored a record 18 runs in one inning during a 26–6 victory over the Detroit Wolverines. Williamson contributed three hits, and scored three runs in that inning, setting individual records in both categories. Other than runs scored, the other team records set that day included the most hits and total bases in one inning. During this time period, the establishment of the ground rules of each park rested with the home team. In 1884, team captain and on field manager Cap Anson decided that balls hit over the fence were to be home runs. This record stood for 35 years until it was broken in 1919 by Babe Ruth, who hit 29 for the Boston Red Sox in a 140 game schedule. The first three of Williamson's 27 home runs came on May 30, in the second game of a doubleheader against the Detroit Wolverines. Williamson became the first major league baseball player to hit three home runs in one game. The 1885 series ended in a tie when each team won three games, and one game ended in a tie. Williamson collected two base hits in 23 at bats, for a .087 batting average, and scored one run. The team's success did not coincide with Williamson's slide in seasonal numbers. His batting average dropped to his career low of .216, and his strikeouts jumped up to a career high of 71, in 430 at bats, although he did finish third in bases on balls. The Browns won the series, four games to two, and Williamson's statistics for the series did not improve. In fact, they were worse than in 1885. He gathered one base hit in 18 at bats, for a .056 batting average, and scored two runs. The tour departed on October 20, 1888 to play exhibition games throughout the western United States for a month, before departing to Hawaii. The tour visited several foreign countries, such as Australia, Egypt, Ceylon (Sri Lanka), France, Italy, and England. Though players in the 19th century were responsible for their own medical care, Williamson asked Spalding to help him financially with the mounting medical costs. Spalding refused, citing that he was not obligated to assist, and Williamson never forgave him for this. Williamson is portrayed by Charlie Crabtree in the 2015 movie "Deadball" which depicts his life and journaling of the world tour.

Карьерасының соңына таман және өлімі

Уильямсонның тізе жарақаттануы оның мансабына кері әсер етті, себебі ол 1889 жылғы маусымда 47 ойын ойнады. Ол .237-дей соққы көрсетті, ал сол маусымдағы 41 соққысының тек бесеуі ғана қосымша базаға соққы болды. Уильямсон сол жылдың 3 наурызында Арканзас штатының Уиллоу-Спрингс қаласында 36 жасында ісіну (эдема) салдарынан, туберкулезбен асқынған күйі қайтыс болды. Ол Чикагодағы Розихилл зиратында белгісіз қабірге жерленді.