Уильям Фрэнсис Карриган: Бейсбол жұлдызы және менеджері
Bill Carrigan
Уильям Карриган – америкалық бейсболшы, «Бостон Ред Сокс» командасының ойыншы-басшысы. 1915-16 жж. әлем чемпионатын жеңіп, Бейб Рутқа көмектескен. Бейсбол тарихы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы және менеджер (1883-1969)
American baseball player and manager (1883 1969)
Уильям Фрэнсис Карриган (22 қазан 1883 – 8 шілде 1969), «Руф» деген лақап атымен танымал, американдық бейсбол лигасының ойыншысы және менеджері болған. Ол 1906-1916 жылдар аралығында «Бостон Ред Сокс» командасында ойнады, соңғы төрт маусымда ойыншы-менеджер ретінде жұмыс істеді. 1915 және 1916 жылдары Карриган командалары екі рет қатарынан Әлем сериясін жеңіп алды. Ол «Ред Сокс» клубының жас жұлдызы Бейб Рутке жағымды ықпал еткен, оның бөлмедесі және менеджері болған. Бірнеше плей-оффқа қатысқан менеджерлердің арасында ең жоғары жеңіс көрсеткішіне (.800) ие және 1946 жылы Бейсболдың Құрмет кітабына енгізілді. Ойыншылық карьерасынан кейін Карриган Жаңа Англиядағы водевиль және кинотеатрлардың ірі желісінде серіктес болды. 1927-1929 жылдар аралығында «Ред Сокс» командасына менеджер ретінде қайта оралды; команда осы маусымдардың әрқайсысында соңғы орынды иеленді. Содан кейін ол туған жері Льюистонға оралды, онда 1953 жылы банк президенті болып тағайындалды және 1969 жылы қайтыс болды.
William Francis Carrigan (October 22, 1883 – July 8, 1969), nicknamed "Rough", was an American Major League baseball catcher and manager. He played for the Boston Red Sox between 1906 and 1916, and he was a player manager for the last four of those seasons. In 1915 and 1916, Carrigan's teams won back to back World Series. He was said to exert a positive influence on young Red Sox star Babe Ruth, serving as his roommate and his manager. He has the highest postseason winning percentage (.800) of any manager with multiple postseason appearances, and was named to the Honor Rolls of Baseball in 1946. After his playing career, Carrigan was a partner in a large chain of New England vaudeville and movie theaters. He returned to the Red Sox as a manager between 1927 and 1929; the team finished in last place in each of those seasons. He then returned to his native Lewiston, where he was named a bank president in 1953 and where he died in 1969.
Ерте өмір
Карриган Мэн штатының Льюистон қаласында дүниеге келген. Карриганның ағасы Джон дарынды шабуылшы болды, ал Карриган оның ұстауышы болды. Карриган Льюистон орта мектебінде футбол және бейсбол ойнады; ол сонымен қатар роллер-поло ойнады, бірақ бұл оны төбелес іздеуге итермеледі, ал ағасы оны ойнауын тоқтатуды өтінді. Ол Вустердегі (Массачусетс штаты) Holy Cross колледжінде оқыды. Сол кезде Holy Cross бейсболшыларын үлкен лигаға жіберумен танымал болды. Автор Томас Уэллен Спикер мен Карриганның бірде жұдырықпен соғысқандарын және Карриган жеңіске жетіп, өзінің беделін нығайтқандарын жазды. 1914 жылы «Қызыл жолбарыс» (Red Sox) екінші орынды иеленді. Сол жылдың шілде айында олар Бейб Рут, Эрние Шор және Бен Эган үшін Халықаралық лиганың Балтимор клубына 25 000 доллар төледі. Рут сол жылы «Ред Сокс» сапында 23 иннингте 21 соққыдан бас тартты. Карриган 1915 жылғы бейсбол маусымы басталар алдында католик шіркеуінен протестант әйел Беула Бартлеттке үйленуге рұқсат алды. Олар бала кезінен бері дос болған. Карриган команданы 1915 және 1916 жылдары әлем чемпионатына жетеледі, Әлемдік серия ойындарында 8–2 есебімен жеңіске жетті. Терри Франкона 2007 жылы осы жетістікті қайталағанға дейін ол Бостонмен екі рет Әлемдік серияның жеңімпазы болған жалғыз бас жаттықтырушы болды. 1916 жылдың тамызында Карриган «Ред Сокс» иесі Джозеф Ланнинге жақын арада зейнеткерлікке шығу мүмкіндігі туралы айтты. Оның қарындасы қайтыс болғаннан кейін, отбасылық бизнестің бір бөлігі аяқталмай қалды. Келесі айда ол маусым соңында қызметтен кетуге шешім қабылдады, себебі ол саяхаттауға жұмсайтын уақытын азайтуды қалады. Ол сондай-ақ Мэн және Нью-Гэмпшир театр корпорациясы деп аталатын кинотеатр серіктестігіне көбірек көңіл бөлуді жоспарлады. Ланнин Карриганның шешімінен қайта өтпек деп үміттенген, бірақ Карриганның ойы басқа нәрселерге аударған. Қараша айында оның әйелі Беула есімді қызды дүниеге келтірді, кейіннен тағы бір қызы Констанс пен ұлы Уильям кіші дүниеге келді. Топтың елуге жуық театры болды және корпорацияда тағы үш серіктес болды: Уильям П. Грей есімді Льюистондық, Портсмуттың бұрынғы мэрі Альберт Гислоп және Нью-Гэмпширдің бұрынғы губернаторы Джон Х. Бартлетт. 1922 жылдың қаңтар айында Карриган корпорациядағы үлесін Грейге сатты; «Вашингтон Таймс» газеті Карриган 200 000 мен 250 000 доллар аралығында ақша алған деп хабарлады.
Carrigan was born in Lewiston, Maine. Carrigan's brother John was a talented pitcher, and Carrigan served as his catcher. Carrigan played football and baseball at Lewiston High School; he also played roller polo, but it caused him to get into fights, and his brother pleaded with him to stop playing. He studied at College of the Holy Cross in Worcester, Massachusetts. At the time, Holy Cross was known for sending its baseball players to the major leagues. Author Thomas Whalen writes that Speaker and Carrigan once had a fistfight, and Carrigan won the fight, helping him to establish a sense of authority. The Red Sox finished in second place in 1914. In July of that year, they paid $25,000 to Baltimore of the International League for Babe Ruth, Ernie Shore and Ben Egan. Ruth gave up 21 hits in 23 innings pitched for the Red Sox that year. Carrigan received a dispensation from the Catholic Church to marry a Protestant woman, Beulah Bartlett, before the 1915 baseball season. They had been friends since childhood. Carrigan led the team to world championships in 1915 and 1916, compiling an 8–2 record as a manager in World Series play. Until Terry Francona duplicated the feat in 2007, he was the only manager to have won two World Series titles with Boston. In August 1916, Carrigan approached Red Sox owner Joseph Lannin about the possibility of retiring soon. His father in law's death had left some family business outstanding. The next month he decided that he would step down at the end of the season, wanting to decrease the time he spent traveling. He was also looking to devote more attention to a movie theater partnership known as the Maine and New Hampshire Theater Corporation. Lannin had hoped that Carrigan would change his mind, but other things were on Carrigan's mind. He and his wife had a child, also named Beulah, in November, and they later had another daughter, Constance, and a son, William Jr. Carrigan pursued his theater venture. The group owned as many as fifty theaters and there were three other partners in the corporation: a Lewiston man named William P. Gray; a former Mayor of Portsmouth, Albert Hyslop; and former New Hampshire Governor John H. Bartlett. In January 1922, Carrigan sold his interests in the corporation to Gray; the Washington Times said that Carrigan was thought to have received between $200,000 and $250,000.
"Кызыл сокс" клубына қайта оралу
Карриганның «Ред Сокс» командасынан күтпеген кетуінен кейінгі жылдары ол бейсболға оралу мүмкіндігі туралы көптеген қауесеттердің нысаны болды. Театр акцияларын сату туралы жариялаған мақаласында «Вашингтон Таймс» газеті оның Фрейзиден «Ред Сокс» командасын сатып алуға дайындалып жатқанын болжады. 1929 жылдың желтоқсан айының басында Карриган президент Боб Квинннің «Ред Сокс» командасының бас жаттықтырушысы қызметіне қайта оралу туралы ұсынысын қабылдайтынына көзі жетпегенін айтты. Команданың қиындықтарына қарамастан, «The Boston Globe» газетінің журналисі Джеймс О’Лири: «Президент Квинн және Жаңа Англиядағы, сондай-ақ бүкіл Америка лигасының барлық бейсбол жанкүйерлері осы тәжірибелі маманды келесі маусымда қайтадан жұмыста көргісі келеді» деп жазды. Карриган 20 желтоқсанда лауазымынан кетті.
In the years after Carrigan's unexpected departure from the Red Sox, he was often the subject of rumors about a return to baseball. In the article announcing the sale of his theater shares, the Washington Times even speculated that he might be preparing to buy the Red Sox from Frazee. By early December 1929, Carrigan said he was uncertain whether he would accept President Bob Quinn's offer to return as Red Sox manager. Despite the team's struggles, James O'Leary of The Boston Globe wrote that "Pres Quinn and every baseball fan in New England and throughout the entire American League circuit would like to see the veteran back on the job next season." Carrigan resigned on December 20.
Басқарушылық жазба
Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңілісПайыздық көрсеткішОрынЖеңісЖеңілісПайыздық көрсеткішНәтижеBOS 7040300.571 4-ші AL – – – –BOS 15391620.595 2-ші AL – – – –BOS 151101500.669 1-ші AL 4 1 .800 Әлем чемпионатында жеңіс (PHI)BOS 15491630.591 1-ші AL 4 1 .800 Әлем чемпионатында жеңіс (BKN)BOS 154531010.344 8-ші AL – – – –BOS 15357960.373 8-ші AL – – – –BOS 15458960.377 8-ші AL – – – –Барлығы 1,003 489 500 0.494 8 2 .800
Team Year Regular season PostseasonGamesWonLostWin %Finish Won Lost Win % ResultBOS 7040300.571 4th in AL – – – –BOS 15391620.595 2nd in AL – – – –BOS 151101500.669 1st in AL 4 1 .800 Won World Series (PHI)BOS 15491630.591 1st in AL 4 1 .800 Won World Series (BKN)BOS 154531010.344 8th in AL – – – –BOS 15357960.373 8th in AL – – – –BOS 15458960.377 8th in AL – – – –Total 1,003 489 500 0.494 8 2 .800
Кейінгі өмірі
1953 жылы Карриган Люистондағы Халықтық жинақ банкінің президенті болып тағайындалды. 1958 жылы Карриганның әйелі дүниеден өтті. Карриган 85 жасында Льюистондағы Орталық Мэн ауруханасында қайтыс болды. 2004 жылы ол Бостон Red Sox құрмет залына қабылданып, есімі жазылды.
In 1953, Carrigan was named president of People's Savings Bank in Lewiston. In 1958, Carrigan's wife died. Carrigan died at Central Maine General Hospital in Lewiston at the age of 85. He was posthumously elected to the Boston Red Sox Hall of Fame in 2004.