Физикалық география
Үлкен Оңтүстік бұлағы Теннесси штатының Скотт округіндегі Нью-Ривер мен Клер-Форк өзендерінің қосылған жерінен басталады және солтүстік-батыс, солтүстік-шығыс және солтүстік бағыттарында ағып, Кентукки штатының Маккрири округіндегі Камберленд көліне, Бернсайд қаласына жақын жерде жетіп аяқталады. Өзен солтүстікке қарай аққанда жер бедері көбірек тегістеледі, биіктігі 61 метрден 91 метрге дейін жетеді. Жалпы алғанда, Үлкен Оңтүстік бұлағы және оның салалары 1123 шаршы миль (2,909 км²) аумақты суландырады. Нью-Ривер мен Клер-Форк өзендерінің қосылған жерінен бастап, Лезервуд Фордқа дейін өзеннің орташа еңісі 6,2 миль (10 км) қашықтықта миль сайын 20 фут (шамамен 6 метр) құрайды, ал ең жоғарғы еңісі миль сайын 40 футқа (шамамен 12 метр) жетеді. Үлкен Оңтүстік бұлағының негізгі салалары: Заңның мәтініне сәйкес, осы ұлттық парк құрылуының мақсаты: бірегей мәдени, тарихи, геологиялық, балық және жануарлар дүниесі, археологиялық, көрікті және демалысқа арналған құндылықтары бар аумақты сақтау және түсіндіру, Камберленд өзенінің Үлкен Оңтүстік бұлағын, оның Клер-Форк және Нью-Ривер салаларын, сондай-ақ олардың түрлі салаларының бөліктерін қазіргі және болашақ ұрпақтардың пайдасы үшін табиғи және еркін ағып жатқан өзен ретінде сақтау, көрікті шатқалдар мен аңғарлардың табиғи толықтығын сақтау және аумақтың сыртқы демалыс әлеуетін дамыту. Заңнама жерді сатып алу құқығын Армия инженерлік корпусына берді, ал аумақты басқару құқығын – Құрама Штаттардың Ішкі істер министріне, парк құрылғаннан кейін. Конгресс 1990 жылы жерді Ұлттық саябақтар қызметіне толық беруге рұқсат берді, ал парктің ресми ашылуы 1991 жылдың 25 тамызында өтті.
conserving and interpreting an area containing unique cultural, historic, geologic, fish and wildlife, archeologic, scenic, and recreational values, preserving as a natural, free flowing stream the Big South Fork of the Cumberland River, major portions of its Clear Fork and New River stems, and portions of their various tributaries for the benefit and enjoyment of present and future generations, the preservation of the natural integrity of the scenic gorges and valleys, and the development of the area’s potential for healthful outdoor recreation. The legislation granted authority for land acquisition to the Army Corps of Engineers, and for managing the area to the United States Secretary of the Interior once established. Congress authorized final transfer of the land to the National Park Service in 1990, and the official dedication of the park occurred on August 25, 1991.