Кіріспе

Skamander ақындар тобы – 1918 жылы Юлиан Тувим, Антони Слонимский, Ярослав Ивашкевич, Казимир Вирзинский және Ян Лехонь құрған тәжірибелі ақындардың поляк тобы. Бастапқыда есімсіз болған бұл топ 1919 жылдың желтоқсан айында Кіші Азиядағы Скамандер өзенінің атымен «Skamander» атауын алды. 1920 жылдан бастап шығарылатын айлық журналы да осылай аталды.

Тарих

Бастапқыда топ Pro Arte et Studio әдеби айлығымен және Варшавадағы Pod Picadorem (Пикадор) кафесімен тығыз байланыста болды. 1920 жылы олар өз басылымын – "Скамандер" айлығын шығарды, бірақ мүшелері "Wiadomości Literackie" (Әдеби жаңалықтар) және басқа газеттермен де ынтымақтастық етті. Жас ақындар Леопольд Штафф және басқа неоромантик ақындардың күшті ықпалында болды. Олардың басты мақсаты – тарих пен поэзия арасындағы байланысты үзу және поляк поэзиясының ұлтшылдық және патриоттық функцияларын тоқтату еді. Сондай-ақ, олар поэзияны қарапайым халыққа қайтару қажеттігін атап өтті, бұл үшін күнделікті тілді, соның ішінде сөйлеу тілін, неологизмдерді және вульгаризмдерді поэзияға енгізуді ұсынды. Соңында, скамандриттер (скамандрици) күнделікті өмірдің және жалпы өмірдің барлық түрлерінің, тіпті биологиялық жағының да сұлулығын бағалады. 19 ғасырдың соңындағы "Жас Польша" қозғалысының негізгі мақсаттарына қарамастан, "Скамандер" мүшелері жартылай мифологиялық кейіпкерлерді ұстанбады, оларды қарапайым адамдармен ауыстырды. Қазіргі заманғы Краков авангарды (Awangarda Krakowska) қозғалысынан өзгеше, олар өзіндік поляк әдеби дәстүрлерінің, әсіресе романтизм мен неоромантизмнің жалғасы екендерін санайтын. Бұл қозғалыстың бес бас мүшесінен басқа, оның қағидаларын бірнеше танымал емес ақындар мен сыншылар да қабылдады. Олардың ішінде Казимера Илаковичвна, Станислав Балинский, Габриэль Михал Карски, Свиатопелк Карпинский, Джерзи Пачковский, Карол Заводзинский және Вилам Хоржица бар.