Дэвид Дэйл Александр: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы (1903-1979) американдық жүгірші.

Дэвид Дейл Александр (26 сәуір, 1903 - 2 наурыз, 1979), "Моус" деген лақап атымен белгілі. Ол 18 ғасырдан бері оның отбасының қолында болған фермада өсті. Миллиган колледжінде оқып, футбол командасында керемет ойыншы және допты ұзаққа лақтырушы болды. 1925 жылы .331, ал 1926 жылы .323 көрсеткішпен Оңтүстік Атлантика лигасының «Шарлотта Хорнетс» командасына өтті. 1929 жылғы маусымнан кейін Александрға үлкен үміттер артылды, кейбір жазушылар оны Бейб Рутпен салыстырды.

Детройт Тайгерлері

1928 жылғы 5 желтоқсанда «Детройт Тайгерс» командасы Александр мен Ауги Прудхоммды Торонтодан 100 000 АҚШ долларына және кейін анықталатын үш ойыншыға сатып алды. 1929 жылы Александр «Тайгерс» командасында бірінші базалық қызметін жеңіп алып, осы позицияда 155 ойынға қатысты. Ол .343 орташа ұпай жинап, 110 ұпай иеленді және 215 соққысымен Америка лигасын жетекке шығарды. Сонымен қатар, ол 83 қосымша базалық соққы (екінші орын), 363 жалпы база (екінші орын), 137 RBI (үшінші орын), 25 хоум-ран (бесінші орын), .580 соққылау пайызы (бесінші орын), 43 дабл (бесінші орын) және 15 трипл (төртінші орын) көрсеткіштерімен Америка лигасының үздік ойыншыларының қатарында болды. 1930 жылы Александр «Тайгерс» командасы үшін бірінші базада 154 ойынға қатысып, 20 хоум-ран және 135 RBI жинап, .326 орташа ұпай жинады. Өзінің алғашқы екі маусымында Александр 272 RBI жинады. Александр 1930 жылғы маусымдағы ең ұзақ соққы тізбегін көрсетті – 29 ойыннан тұратын тізбекте 121 соққы жасады. 1931 жылы Александр 135 ойында ойнады, оның ішінде «Тайгерс» командасының бірінші базалық ойыншысы ретінде 125 ойынға қатысты және сол жақтан төрт ойында старт алды. Маусымның алғашқы екі аптасында ол таңғажайып .490 орташа ұпай жинады. Бірақ май және маусым айларында тікенекке тию салдарынан жұққан жарадан кейін «ұзақ үзіліске» кетті. Маусым соңына қарай оның орташа ұпайы .325-ке төмендеді. Клубтағы алғашқы екі маусымымен салыстырғанда көрсеткіштері нашар болғанымен, ол .325 орташа ұпай, .401 базаға шығу пайызы және 87 RBI жинады.

Бостонның Ред Сокс клубы

1932 жылғы 13 маусымда «Тайгерс» Александрды Рой Джонсонмен «Бостон Ред Сокс» командасына алмастырды, бұл алмасудың шарты бойынша 1931 жылы 67 есе қос соққы рекордын жасаған Эрл Уэббтің келуін қамтамасыз етті. Уэбб 1932 жылы «Тайгерс» үшін бар болғаны 19 есе қос соққы соқты және бір жылдан кейін карьерасын аяқтады. Александр 1932 жылы .367 орташа көрсеткішпен Америка лигасындағы үздік соққышы атанды. Александр титулды жеңген маусымда бір лигадағы басқа командаға ауысқан жалғыз екі үздік соққышының біріншісі болды, екіншісі – 1947 жылы Ұлттық лигадағы үздік соққышы атанған Гарри «Шапка» Уокер, ол 1947 жылғы маусымның басында «Сент-Луис Кардиналс» командасынан «Филадельфия Филлис» командасына ауыстырылды. (1990 жылы Уилли МакГи тамыз айының соңында Америка лигасына ауысқанмен Ұлттық лигадағы үздік соққышы атанды). 1932 жылғы 6 тамызда Александр «Кливленд» командасының питчері Уэс Ферреллдің соққысыз ойынын бұзып, ол бір соққымен шектелді. 1933 жылғы 30 мамырда Филадельфияда өткен ойында Александр тізесін бұрады. «Ред Сокс» командасының жаттықтырушысы Док Вудс оған клубта диатермиялық ем жасады («бұлшықеттерді босаңсыту үшін қолданылатын электрлік жылу»). Емдеу кезінде Александрдың аяғы үшінші дәрежелі күйік шалдықты, содан кейін гангрена пайда болды. Александр бірнеше жылдан кейін: «Бұл емдеудің жаңа әдісі еді және оның жайлы көп нәрсе белгілі болған жоқ. Мен аяғымның қатты қызып кеткенін байқадым. Нәтижесінде үшінші дәрежелі күйік пен гангрена инфекциясы болды және мен аяғымнан айырыла жаздадым. Мен үлкен спортта ойнай алмайтын болдым. Мен жүгіре алмайтынмын және алаңда ойнай алмайтынмын, жарақаттанғаннан кейін менің мансабым аяқталды» деді. Александр қайтадан ойнауға тырысты, бірақ 1933 жылдың шілдесінде аяғын қайта жарақаттады және маусымның қалған бөлігінде, көбінесе резервтік ойыншы ретінде, аз ғана ойында қатысты. Александр 1933 жылы .281 орташа көрсеткішпен ойнады және 1933 жылғы 23 қыркүйекте «Нью-Йорк Янкис» командасына қарсы соңғы үлкен лигалық ойынын өткізді. Келесі айда ол Халықаралық лигада «Ньюарк Беарс» командасымен ойнауға келісімшартқа қол қойды. 1934 жылғы маусымда ол «Ньюарк» үшін 134 ойында, негізінен бірінші базада ойнады және 123 RBI, 14 хоум-ран, 35 есе қос соққы және жеті ұрланған базамен .336 орташа көрсеткішпен ойнады. 1935 жылы ол 120 ойында қатысып, «Блюз» командасының негізгі бірінші базалық ойыншысы болды. Ол 1935 жылы .358 орташа көрсеткішпен ойнады және 1935 жылғы 14 маусымда «Миннеаполис» командасына қарсы өткен ойында төрт хоум-ран соғып, Америка қауымдастығының жаңа рекордын жасады. 1936 жылы ол «Блюз» үшін 154 ойында, соның ішінде 153 ойында бірінші базада ойнады және 100 RBI-мен .315 орташа көрсеткішпен ойнады. 1937 жылғы маусымда ол «Нэшвилл» үшін 153 ойында, соның ішінде 153 ойында бірінші базада ойнады және 109 RBI-мен .319 орташа көрсеткішпен ойнады. Ол «Чаттануга» үшін 140 ойында, соның ішінде 137 ойында бірінші базада ойнады және 85 RBI-мен .309 орташа көрсеткішпен ойнады. Александр ойыншы ретінде 98 ойында, бірінші базалық ретінде 96 ойында ойнады және 80 RBI және 14 ұрланған базамен .345 орташа көрсеткішпен ойнады. «Cloverleafs» командасы үшін резервтік ойыншы ретінде 56 ойында .438 орташа көрсеткішпен карьералық ең жоғары көрсеткішін жасады.

On June 13, 1932, the Tigers traded Alexander with Roy Johnson to the Boston Red Sox, in exchange for Earl Webb, who had set a major league record with 67 doubles in 1931. Webb hit only 19 doubles for the Tigers in 1932 and retired one year later. Alexander won the American League batting crown with a .367 batting average in 1932. Alexander was the first of only two major league batting champions to be traded to another team in the same league during the season in which he won the title, the second being Harry "The Hat" Walker, who won the National League batting title in 1947, after being traded from the St. Louis Cardinals to the Philadelphia Phillies, three weeks into the 1947 season. (In 1990, Willie McGee won the National League batting title despite being traded to the American League in late August). On August 6, 1932, Alexander broke up a no hitter by Cleveland pitcher Wes Ferrell, who ended up with a one hitter. On May 30, 1933, Alexander twisted a knee in a game at Philadelphia. He was given diathermy treatment ("electrically induced heat" used for muscle relaxation) in the clubhouse by Red Sox trainer Doc Woods. Alexander's leg suffered third degree burns during the treatment, and gangrene eventually set in. "It was a new method of treatment and not too much was known about it", Alexander said, years later. "I noticed my leg felt awfully hot. I ended up with third degree burns and a gangrene infection and almost lost my leg. I was finished in the Majors I couldn't run and I couldn't field and when I got hurt, that was the end." Alexander attempted a comeback but injured his leg again in July 1933 and saw limited action for the rest of the season, mostly as a pinch hitter. Alexander wound up hitting .281 in 1933 and played his last major league game on September 23, 1933, against the New York Yankees. The following month, he signed a contract to play for the Newark Bears in the International League. During the 1934 season, he appeared in 134 games for Newark, principally as a first baseman, and hit .336 with 123 RBIs, 14 home runs, 35 doubles, and seven stolen bases. He became the Blues' starting first baseman, appearing in 120 games in 1935. He compiled a .358 batting average in 1935 and set a new American Association record by hitting four home runs in a game against Minneapolis on June 14, 1935. In 1936, he appeared in 154 games for the Blues, including 153 at first base, and compiled a .315 batting average with 100 RBIs. During the 1937 season, he appeared in 153 games for Nashville, 153 at first base, and compiled a .319 batting average with 109 RBIs. He appeared in 140 games for Chattanooga, 137 at first base, and compiled a .309 batting average with 85 RBIs. Alexander appeared in 98 games as a player, 96 as a first baseman, and compiled a .345 batting average with 80 RBIs and 14 stolen bases. He compiled a career high .438 batting average in 56 games, principally as a pinch hitter, for the Cloverleafs.

Темекі өсіруші, басқарушы және барлаушы

1943-1945 жылдары Александр кәсіби бейсболмен байланысты болмады, оның орнына туған қаласы Гринвиллде (Теннесси штаты) темекі шаруашылығын жүргізді. 1946 жылдан 1948 жылға дейін ол «Ноксвилл Смокис» командасын жаттықтырды. «Ноксвиллден» кеткеннен кейін және 1949 жылғы маусымды аяқтағаннан соң, Александр «Нью-Йорк Джайентс» командасының Кентукки және Теннесси штаттарын қамтитын скауты болып жұмыс істеді. 1948 жылдың шілдесінде «Джайентс» оны «Бристоль Твинс» командасын басқаруға тағайындады. 1950 жылдың маусымында Александр Оңтүстік Атлантика лигасының соңғы орында тұрған «Джексонвилл Тарс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. 1950 жылы бас жаттықтырушылық қызметтен кеткеннен кейін Александр «Нью-Йорк Джайентс» командасының скауты болып қайта жұмысқа орналасты. 1951 жылдан 1962 жылға дейін 13 жыл бойы «Джайентс» командасының скауты болып қызмет етті. Ол Джонсон-Сити (Теннесси) қаласының тумасы, инфилдер Эрни Боуман, Джонсборо (Теннесси) қаласының тумасы, питчер Джим Констебл, Эбингдон (Вирджиния) қаласының тумасы, бірінші бейсмен Гейл Харрис және Мористаун (Теннесси) қаласының тумасы Джо Шипли сияқты ойыншыларды таңдап алды. Сонымен қатар, ол Алабама штатының Мобил қаласында өскен және Джорджия штатының лигасында ойнай бастаған Вилли МакКовиді тауып шығарғаны да белгілі.

Отбасы және кейінгі жылдары

1931 және 1932 жылдар аралығындағы қыста Александр өзінің туған қаласы Гринвиллден (Теннесси штаты) Верна Хаттонға үйленді. Оның Дон және Стив есімді екі ұлы болды, екеуі де бейсболмен айналысты. 1970 жылы оған простата қатерлі ісігі диагнозы қойылды және 1979 жылы 75 жасында Гринвиллде қайтыс болды.