Кіріспе

Нидерландыда жерді мелиорациялау

Зюдерзее жұмыстары (Zuiderzeewerken) – бөгеттер мен жағалауларды нығайту жүйесі, жерді мелиорациялау және суды кезеу жұмыстары, бұл ХХ ғасырда Нидерланды жүзеге асырған ең ірі гидротехникалық жоба болды. Жобаға Солтүстік теңіздің үлкен, саяз шығанағы Зюдерзеені бөгеттеу және жаңадан қоршалған судағы жерді полидер арқылы мелиорациялау кірді. Оның басты мақсаты – су тасқынынан қорғауды күшейту және ауыл шаруашылығы үшін қосымша жерлер жасау. Америка инженерлік қоғамы осы жұмыстарды Нидерландының оңтүстік-батысындағы Дельта жұмыстарымен бірге қазіргі заманғы әлемнің жеті кереметінің қатарына қосты.

Қоршау

Жобаның қаржылық тиімділігіне күмән туындағаннан кейін тапсырылған жаңа зерттеу жұмысты жалғастыруды және жеделдетуді ұсынды. Зюйдерзее құрылыс бөлімі келесі екі ірі жобаны бір уақытта, 1927 жылы бастады. Олардың ішіндегі ең маңыздысы - Фрисландиядағы Цюрих ауылына дейін Вирингеннен (Den Oever) жүретін Afsluitdijk (жапсарлас бөгет) басты бөгеті болды. Оның ұзындығы 32 км, ені 90 метр, теңіз деңгейінен 7,25 метрге дейін көтеріледі, екі жағында 25% еңіс болады. Тәжірибе көрсеткендей, құм немесе саз ғана емес, мұздық балшық, Afsluitdijk сияқты құрылым үшін ең жақсы бастапқы материал болды. Оның тағы бір артықшылығы - оны оңай табуға болады, Зюйдерзее түбінен сумен тазарту арқылы көп мөлшерде алуға болады. Жұмыс төрт жерде басталды: құрлықтың екі жағында және болашақ бөгеттің бағыты бойынша екі арнайы құрылыс аралында (Корнвердерзанд және Бризанддайк). Осы нүктелерден бөгет кеңейтіліп, кемелер ашық теңізге екі қатар сызықпен жіберді. Осы екі сызықтың арасына құм құйылды, ол су бетінен шыққанда, тағы бір қабат балшықпен жабылды. Жаңадан пайда болған бөгет базальт таспен және оның түбінде сабанның түйіршігімен нығайтылды. Бөгеттің жоғарғы бетін құммен және соңында шөп отырғызылған сазбен көтеру арқылы аяқталды. Құрылыс күтілгеннен жақсы дамыды. Бөгет бойындағы үш нүктеде су астындағы шатқалдар болды, онда су ағыны басқа жерлерге қарағанда әлдеқайда күшті болды. Бұлар бөгетті аяқтаудың басты кедергілері деп саналған, бірақ олай емес екені дәлелденді. 1932 жылдың 28 мамырында, болжаудан екі жыл бұрын, Зюйдерзее жабылды, өйткені Влитердің соңғы тасқын траншеясы балшықпен толтырылды. Бұл кезде көлде тұщы су болса да, Ийсселмер пайда болды. Бөгеттің құрылысы аяқталмады. Оны әлі де толық биіктікке жеткізу керек еді, ал Фризеланд пен Солтүстік Голландияны байланыстыратын жол да салынып біткен жоқ. Бөгетті аяқтауға қоса, бөгеттің екі шетінде кеме қатынасы үшін шлюздер мен су шығаратын құрылыстар салу қажет болды. Ден Овердегі кешенге Стевин шлюзі және Ийсселмерді Вадден теңізіне шығару үшін бес шлюздің үш сериясы кіреді. Корнвердерзандтағы басқа кешен Лоренц шлюздарынан және бес шлюздің екі сериясынан тұрады, барлығы 25 ағызу шлюзі. Көлді мезгіл-мезгіл сумен қамтамасыз ету қажет, өйткені оны өзендер мен арналар (әсіресе көлге есім берілген Ийссель өзені) және артық суды Ийсселмерге ағызатын полидерлер үнемі қоректендіреді. Афслютдейк 1933 жылдың 25 қыркүйегінде ашылды. Ол үшін 23 млн м³ құм және 13,5 млн м³ балшық пайдаланылды. Бөгет құрылысына орташа есеппен 4000-нан 5000-ға дейін жұмысшы тартылып, Ұлы депрессия кезінде жұмыссыздықты жеңілдетті. Бөгеттің жалпы құны шамамен 700 миллион евро (2004 жылғы эквивалент) болды.

Жобаның ұзындығы | Басталуы | Өлшемі | Жабылуы | Құрғатылған ауданы
---|---|---|---|---
Виринген аралын континенттік Голландиямен жалғастыру | Амстельдиепдиджк | 2.5 км | 29 маусым, 1920 | 31 шілде, 1924
Зюйдерзее тұйықталуы | Афслютдейк | 32 км | қаңтар, 1927 | 23 мамыр, 1932
Пилоттық полидер Андиджк | 1.9 км | 1926 | ерте 1927 | 40 га | 27 тамыз, 1927
Вирингермеер полидері | 18 км | 1927 | 27 шілде, 1929 | 20,000 га | 31 тамыз, 1930
Тығыз-шығыс полидері | 55 км | 1936 | желтоқсан, 1940 | 48,000 га | 9 қыркүйек, 1942
Шығыс Флеволанд полидері | 90 км | ерте 1950 | қыркүйек 13, 1956 | 54,000 га | 29 маусым, 1957
Оңтүстік Флеволанд полидері | 70 км | ерте 1959 | қазан 25, 1967 | 43,000 га | 29 мамыр, 1968
Маркер Вадден полидері | 28 км | кеш 2012 | | 2,500 га | 24 қыркүйек, 2016
Жоба әлі де 2021 жылы салынып жатыр. Бірінші арал 2020 жылдың соңында аяқталды.

Вирингермэр

Вирингермеер, жоспарланған бес полирдің біріншісі ретінде, келесі жобалар үшін идеялар мен техникалардың ірі сынақ алаңы болды. Бұл жаңа жердің бастапқы түсінігіне ең жақын болды, ол негізінен ауыл шаруашылығына арналған жер ретінде пайдаланылды және өзінің айқын ауылдық сипатын сақтап қалды. Полярда төрт ауыл пайда болды: Слоотдорп (1931), Мидденмеер (1933), Вирингерверф (1936) және Крейлерорд (1957). Жергілікті басқару жаңа мәселе тудырды. Аймақ су жамылған кездегі шекаралар бойынша материктегі муниципалитеттер арасында бөлінді. Бұл конфигурация әрқашан да практикалық болмады және жауапкершілікті бірнеше орган арасында қажетсіз бөліп тастады. Алғашқы шешім – «мемлекеттік орган» деп аударылатын openbaar lichaam, яғни дамуға жауапты мемлекеттік орган мен қоғамдық басқаруға жауапты тағайындалған комитетті біріктіретін күрделі құрылым болды. Поляр халқы көбейген сайын өкілдікке деген талап артты және, ақыры, 1941 жылдың 1 шілдесінде Вирингермеер муниципалитеті құрылды. 1945 жылдың 17 сәуірінде, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы күндерінде, Вермахт Вирингермеер бөгетін жарылғыш заттармен бұзып, полирді су басуға және одақтастардың ілгерілеуін тоқтатуға тырысты. Зардап шеккендер болған жоқ, бірақ су деңгейінің көтерілуі мен одан кейінгі дауыл өткен он жылда салынған инфрақұрылымның көп бөлігін, сондай-ақ барлық егістіктерді жойды. Жылдам қайта құру жұмыстары жүргізіліп, 1945 жылдың соңында полир қайтадан құрғатылған деп жарияланды.

Солтүстік-шығыс Польдер

1891 жылғы бастапқы жоспарда ең үлкен, оңтүстік-шығыс полидері Wieringermeer-ден кейін салынуы тиіс еді, бірақ 1932 жылы солтүстік-шығыс полидеріне басымдық беру туралы шешім қабылданды, ол кішірек болғандықтан оңай салынба деп есептелді. Бұл Noordoostpolder (Солтүстік-шығыс полидері) деп аталды. Бастапқы қаржылық қиындықтарға байланысты құрылыс 1936 жылға дейін басталмады. IJsselmeer-де жалпы ұзындығы 55 км болатын екі бөгет тұрақты түрде өсті: біреуі Фризиядағы Леммерден Урк аралына дейін, екіншісі Оверэйселдегі Воленховеден Уркке дейін. Бұл бөгеттердің және қажетті сорғы станцияларының құрылысы 1940 жылы Нидерландыны Германия басып алған кезде, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тоқтап қалды. 1940 жылдың желтоқсанында айналасын қоршаған бөгеттер жабылып, 1941 жылдың басында сорғы станциялары суды сығуды бастады. 1942 жылдың қыркүйегінде Noordoostpolder жеткілікті түрде кепкені анықталды және жаңа 480 км² жерді дамыту процесі басталды. Noordoostpolder-ді салуға бұрынғы тәжірибе, IJsselmeer суының тыныш болуы және құрылыс процесінің механикаландырылуы көмектесті. Кейде Zuiderzee жұмыстары үшін арнайы жасалған машиналар осы және басқа полидерді салу үшін жиі қолданылды. Жерді пайдалану Wieringermeer-дегідей болды, басты назар ауыл шаруашылығына аударылды. Орман отырғызу үшін аз құнарлы жерлер белгіленді. Полидердегі жерлердің барлығы даму процесі кезінде мемлекеттік меншікте болды. Бұл жоба аяқталғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, әртүрлі учаскелер жеке тұлғаларға таратылды, алғашқы полидерге келген пионерлерге басымдық берілді. Кейін Нидерландының барлық аймақтарынан келген фермерлер де қалған жерді алуға құқылы болды. Үміткерлер өздеріне жаңа жер учаскесін алғанға дейін іріктеуден өтті. 1953 жылғы Солтүстік теңіздегі су тасқыны үкіметті басымдықтарын өзгертуге мәжбүр етті. Жаңа жерді тек дағдылы шаруаларға ғана емес, сонымен қатар су тасқынынан зардап шеккен Зеланд провинциясының көптеген шаруаларына да берді. Полидерде екі бұрынғы арал бар: Урк мұздық моренасының төбесі және 19 ғасырда көбінесе тасталған Шокланд деп аталатын ұзын торфтық жер. Урк сол кезде де, бүгінде де балықшылар қауымдастығы болып табылады және ол екі бөгетті салу үшін табиғи құрылыс аралы ретінде, сондай-ақ полидерді кейіннен пайдалану үшін операциялардың базасы ретінде қызмет етті. Екі арал да арал статусын жоғалтты: Урк 1939 жылдың 3 қазанында Леммерден келген бөгет жабылғанда, ал Шокланд айналасындағы су кепкен кезде. Екі арал да жаңа жерде физикалық және рухани жағынан ерекше көзге түседі. Әсіресе Урк қауымдастығы «материктен» біршама ерекшеленеді. Бұл 1962 жылы Noordoostpolder муниципалитеті ретінде ұйымдастырылған полидердің қалған бөлігінен бөлек муниципалитет болып табылады. Куинре қаласы ашық судан оқшауланып, бизнесі мен мәртебесін жоғалтты. Noordoostpolder-дің ортасында, үш негізгі су сығу каналы қиылысатын жерде, Эммелорд қаласы (1943) орналасқан. Бұл полидердің алғашқы және жалғыз ірі қаласы ретінде жоспарланған, ол жергілікті үкіметтік және қызмет көрсету орталығы болып табылады. Эммелордтың айналасында, велосипедпен оңай жүріп бара алатын қашықтықта, он шағын ауыл, көбінесе ауыл шаруашылығы қауымдастықтары ретінде жоспарланды. Алғашқы қоныстар Энс, Маркнессе және Краггенбург (1949), содан кейін Луттельгест (1950), Бант (1951), содан кейін Крейл және Руттен (1953), соңында Эспел, Тольбек және Нагеле (1956) болды. Эммелоордтан үш канал суды үш сорғы станциясына жеткізеді: Леммердегі Бума, Воленховедегі Смеенге және Уркідігі Виссеринг. Бірінші екеуі электрмен жұмыс істейді (әртүрлі электр стансаларына қосылған болса да), ал үшіншісі дизельмен жұмыс істейді. Zuiderzee жұмыстарының барлық сорғы станциялары сияқты, олар да жобаға үлкен үлес қосқан адамдардың құрметіне аталған.

Шығыс Флеволанд

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең Вирингермерпольдерді (Wieringermeerpolder) қалпына келтіруге және Нордостпольдердегі (Noordoostpolder) жұмысты аяқтауға жұмсалды. Көп ұзамай назар келесі жобаға – Шығыс Флеволандқа (Oostelijk Flevoland) ауды, ол 540 км² көлеммен жаңа полирлердің ең ірісі болды. 1950 жылы Иссельмердің (IJsselmeer) ортасында бірнеше құрылыс аралдарында жұмыс басталды, олардың ең үлкені бастапқыда бөгет салушылар қауымдастығын орналастыруға арналған Лелистад-Хавен (Lelystad Haven) болды. Нордостпольдердегі тәжірибе көрсеткендей, жоғарыдағы ескі құрлықтан төменгі жаңа жерге жер асты сулары ағып, ескі жердің шөгуіне және құрғауына себеп болатын. Жаңа полирлерді материктен ажырату үшін геогидрологияны пайдалану туралы шешім қабылданды. Екі полирдің арасында шеткі көлдер тізбегі қалды, бұл полирді айналдыру үшін 90 км-ге дейін созылатын ұзын бөгетті қажет етті. Бір оңтүстік-шығыс полирін салу жоспары екі жеке полирді бірлескен гидрологиялық инфрақұрылыммен салу үшін өзгертілді. Олардың арасында Кнардейк (Knardijk) деп аталатын бөгет орнатылды, ол екінші полир су астында қалған жағдайда біреуін қауіпсіз сақтайтын. Мұндай су тасқыны кезінде бөгетті кесіп өтетін екі негізгі дренаждық арналар шлюздермен жабылатын болды. Шығыс полирін бірінші болып салу жоспарланған, ал оны айналдыратын бөгет 1951 жылы құрылысын бастады. 1953 жылы Солтүстік теңізіндегі су тасқыны Нидерландының оңтүстік-батысын шалдырғанда жұмыс тоқтап қалды. Жұмысшылар мен техника жөндеу жұмыстары үшін сол жерге ауыстырылды (осы жердегі қосымша жұмыстар Дельта жобасының (Delta Works) бір бөлігі болды). Шығыс Флеволандтағы жұмыстар 1954 жылы қайта басталды және бөгет 1956 жылдың 13 қыркүйегінде жабылды. Сол күні су сорғыш станциялар полирді құрғатуға кірісті, ал жұмыс 1957 жылдың маусым айында аяқталды. Үш станция салынды: Лелистад-Хавендегі Вортман (дизельдік), Хардервейкке (Harderwijk) жақын Ловинк (Lovink) және Кетельмердің (Ketelmeer) жанындағы солтүстік бөгет бойындағы Колинк (Colijn) (екі станция да электрмен жұмыс істейді). Үшеуі де оңтүстік полирін салуды ескере отырып, қосымша сыйымдылықпен салынды. Бұл полирдің жобалаудағы жаңа ерекшелігі – барлық полирлер үшін аймақтық орталық және мүмкін болашақ провинцияның астанасы ретінде қызмет ететін үлкен қала құру ниеті болды. Бұл қала, құрғатылған жерлердің ортасында орналасқан, Zuiderzee жұмыстарын жобалау және іске асыруда маңызды рөл атқарған адамның құрметіне Лелистад (1966) деп аталды. Ол кезде басқа да дәстүрлі елді мекендер де дамыды. 1962 жылы жергілікті ірі қала Дронтен (Dronten) құрылды, содан кейін 1963 жылы екі кіші серіктес ауыл – Свифтербант (Swifterbant) және Биддингхузен (Biddinghuizen) пайда болды. Соңғы үшеуі 1972 жылдың 1 қаңтарында Дронтен муниципалитетіне қосылды. Лелистад 1980 жылдың 1 қаңтарында жеке муниципалитет ретінде ұйымдастырылды. Алғашында полирдің негізгі мақсаты ауыл шаруашылығы болғанмен, соғыстан кейінгі кезеңнің қажеттіліктері жаңа полирлердің жобалау мақсаттарын өзгертті. Ауыл шаруашылығының қажеттіліктерінің өзгеруі және жеке көлік құралдарының көбеюі көптеген шаруашылық ауылдарының қажетсіз екенін көрсетті, ал қалалардың саны ақырында екіге дейін азайтылды. Ларсен (Larsen) ауылының құрылысын бастар алдында ол тоқтатылды. Егістік жердің көлемі көбеймеді, керісінше, Лелистадты (әдетте кемінде 100 000 тұрғыны бар қала) салудың нәтижесінде азайды. 2005 жылы оның 70 000 тұрғыны болды. Сонымен қатар, орман және табиғи қорықтар ретінде дамыту үшін көбірек жер бөлінді, бұл үрдіс келесі полирде де жалғасады.

Оңтүстік Флеволанд

Оңтүстік Флеволанд (Zuidelijk Flevoland) – Зюдерзее жұмыстарының төртінші полидері, оның үлкен бауыры Шығыс Флеволандпен қатар салынған. Оның солтүстік-шығыс бөгеті, аталған Кнардийк, бұрыннан болғандықтан, бөгеттің 70 км-і ғана салынуы керек еді. Бұл 1959 жылдың басында басталып, 1967 жылдың қазанында аяқталды. Екі Флеволандтың гидрологиялық байланысына байланысты дизельдік De Blocq van Kuffeler сорғы станциясы ("gemaal") құрылысы қажет болды; полидер аяқталғаннан кейін ол бұрынғы үшеуіне қосылып, екі полидердің су деңгейін сақтап тұруға көмектесер еді. Бірақ, бұл жұмысты бастау үшін, ең жаңа сорғы станциясы 430 км² жерді судан тазалауы керек болды, бұл жұмыс 1968 жылдың мамырында аяқталды. Оңтүстік полидердің Нидерландының, әсіресе Амстердамның тығыз қоныстанған орталығына географиялық жағынан қолайлы орналасуына байланысты, жоспарлаушылар ескі жерлердегі тұрғын үй тапшылығын және халықтың көбеюін азайту үшін үлкен жаңа қалалық аймақты қамтитын жобаны жасады, оны Альмер деп атады. Алғашқыда Альмер 3 ірі елді мекенге бөлінді: біріншісі, Альмер-Хавен (1976), Гуимер көлінің (перифериялық көлдердің бірі) жанында орналасқан, екіншісі және ең үлкені, Альмер-Стад (Альмер қаласы) (1980), ол қала орталығының рөлін атқаруға тиіс болды, ал үшіншісі, Альмер-Буйтен (1984), солтүстік-шығысқа қарай Лелистадқа қарай. Лелистад пен Альмер арасындағы аймақ ауыр өнеркәсіп үшін арналған, бірақ ескі жерде осы өнеркәсіптерге жететін орын болғандықтан, бұл уақытқа дейін полидердің бұл бөлігі өздігінен қалды. Бірнеше жылдан кейін бұл шалшық көлдер, аралдар мен батпақтар көптеген су құстарының тоқтау және азық іздеу орнына айналды, сондықтан ол ұлттық маңызы бар табиғат қорығына айналды. Кездейсоқ туған болса да, Оствардерсплассендер 1970-ші жылдары полидердің осы бөлігі үшін маңызды орынға айналды. Полидердің орталық бөлігі соғысқа дейінгі полидерге өте ұқсас, өйткені ол негізінен ауыл шаруашылығына арналған. Ал оңтүстік-шығыс бөлігінде кең аумақты орманды алқаптар орналасқан. Сондай-ақ, ол жерде полидердің жалғыз басқа елді мекені, Зеевольде (1984) орналасқан, ол да жергілікті орталық ретінде қызмет ететін дәстүрлі қала. Зеевольде 1984 жылдың 1 қаңтарында Альмермен бірге муниципалитетке айналды, бұл Зеевольде үшін муниципалитет қаладан бұрын құрылғанын білдірді, қала өсе бастағанға дейін тек айналасындағы шаруашылықтар басқарылды.

Маркерваард

Маркервард – жоспарланған бесінші полир, бірақ ол ешқашан аяқталған жоқ. Жоба барысында бірнеше рет оңтүстік-батыс полирін салу жоспарланды, оны Маркервард деп атауға болады, бірақ басқа полирлерге басымдық берілді. Оның бір бөлігі салынды; 1941 жылы алғашқы бөгеннің құрылысын бастау туралы шешім қабылданды, бірақ неміс басқыншылары сол жылы құрылысты тоқтатты. Бұл бөген Маркенде, Ясельмеер аралдарының соңғысында басталып, солтүстікке қарай 2 шақырымға созылды және бүгінде күрт аяқталады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шығыс полир келесі жоба ретінде таңдалды, бірақ Маркен толығымен назардан тыс қалмады; 1957 жылдың 17 қазанында 3,5 шақырымдық бөген жабылып, қазіргі бұрынғы аралдан оңтүстікке қарай Солтүстік Голландияның құрлығына дейін созылды. 1959 жылы жаңа бөгеннің құрылысы басталғанда, бұл Оңтүстік Флеволандтың солтүстік бөгені ме, әлде Маркервардтың оңтүстік бөгені ме екені әлі шешілмеген еді, бірақ таңдау ақырында біріншісіне түсті және Маркервард үшін тағы бір мүмкіндік жоғалды. 1960 жылы Амстердам маңында болған шағын су тасқыны үлкен Ясельмеер әлі де қауіпті екенін көрсетті. Маркервардтың тағы бір жоспарланған бөлігі кейін іске асырылды: Лелистад пен Энхуйзен арасындағы 28 шақырымдық бөген, екі шетінде екі шлюз және су төгіш құрылыстар кешенімен, Ясельмеерді екіге бөлуге тиіс болды, ең үлкен бөлігі (1250 км²) Ясельмеер ретінде жалғасады, ал кішірек көл (700 км²) Маркермеер деп аталады. Кейіннен Houtribdijk немесе Markerwaarddijk деп аталған бұл бөгеннің құрылысы 1963 жылдан 1975 жылға дейін баяу жүрді, содан кейін ол Солтүстік Голландияның солтүстігі мен Шығыс Нидерланды арасындағы маңызды жол байланысы ретінде пайда болды. Дегенмен, Houtribdijk көптеген адамдар күткендей, Маркервардтың қалған бөлігінің құрылысына әкелмеді. Маркервардты салу туралы пікірталас жылдар бойы жалғасты. Бұл уақытқа қарай жаңа ауыл шаруашылығы жерлеріне қажеттілік көбінесе жойылды және бұл аймақта тұрғын үй салу үшін қосымша кеңістік қажет болмады. Көптеген адамдар Маркермеердің қазіргі экологиялық және демалыс құндылығын Маркервард ұсына алатын кез келген әлеуетті құндылыққа тең немесе одан жоғары деп есептеді. Полирдің тиімділігі туралы күмәндер туды. Соғыстан кейінгі бастапқы жобалар 410 км² полирді талап еткен, бірақ кейіннен Маркервард пен Маркермеердің артықшылықтарын біріктіру үшін көптеген ұсыныстар жасалды, бірақ ешқайсысы сәтті болған жоқ. Министрлер кабинеті Маркервард жобасын жалғастыруды жоспарлағанмен, 1986 жылдың қыркүйегінде жобаны белгісіз мерзімге кейінге шегерді. Ұсынылған балама – көлді су электр станциялары үшін су қоймасы ретінде пайдалану, бұғалардағы жел турбиналарынан жел қуатын біріктіру, соңғысының болжаусыздығын жою болды – желдің артық өндірісі болғанда көлді толтыру, жеткіліксіз болғанда су электр станциялары үшін пайдалану. 2012 жылы Маркер-Вадденді құру жоспарлары пайда болды, бұл Маркермеердің солтүстігінде табиғи қорықтар құруға арналған аралдар тобы. Маркервардтан айырмашылығы, тұрақты адамдардың тұруы жоспарланбаған, бірақ ол туристер мен құс бақылаушыларға қолжетімді болады. Құрылыс процесі 2016 жылдың сәуір айында басталды, алғашқы жаңа арал 2016 жылдың 24 қыркүйегінде ашылды.

Флеволанд провинциясы

Маркервардтың жоғалуы полидерлерден жаңа провинция құру жоспарларына әсер етпеді. Солтүстік Голландияның құрамына кірген Wieringermeer солтүстіктегі аймақ жаңа провинцияға қосылмады, бірақ қалған үш муниципалитет және Noordoostpolder аралдары бірігіп Нидерландының 12-ші провинциясын – Флеволандты құрады. Жаңа провинцияның қажеттілігі бірден анық болмады; Урк пен Noordoostpolder сол кезге дейін Оверейсел провинциясының бөлігі болды, ал Дронтен Гелдерландқа қарасты. 1984 жылы Оңтүстік Флеволандтың жаңа муниципалитеттері құрылғаннан кейін, Лейлистад сияқты ешбір провинцияға тиесілі емес, провинциялық мәселеге қайта назар аудару қажет болды. Аймақта бар болғаны алты муниципалитет болды және Маркервард жоқ еді, сондықтан қарсыластары оны провинция үшін жеткіліксіз халқы бар және дамылмаған аймақ деп санады, бірақ полидер муниципалитеттері бірауыздан өздерінің ниеттерін білдірді: 1986 жылдың 1 қаңтарында Флеволанд провинциясы ресми түрде құрылды. 356 400 (2004) тұрғыны бар бұл провинция ең аз халқы бар провинция болды, бірақ Зеландия провинциясында 378 300 адам тұрды, ал Флеволандтың халық тығыздығы басқа төрт провинциядан жоғары болды. 2015 жылға қарай Флеволанд Зеландияны халық саны бойынша озып кетті (403 380 адам, 380 620 адамға қарағанда) және бір шаршы километрге 280 адамнан тұратын халық тығыздығына ие болды.