Кіріспе

Неміс музыкалық қозғалысы – Альфред Витте негізін салған астрологиялық дәстүр. Гамбургер Шкуле (неміс тілінде «Гамбург мектебі») – 1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басында Германияда пайда болған музыкалық қозғалыс. Белсенді топтар мен әртістері бар болғандықтан, ол әлі де өміршең. Бұл қозғалыс Neue Deutsche Welle дәстүрлерін қабылдап, оларды инди-рок, панк, гранж, эксперименталды поп және интеллектуалды мәтіндер элементтерімен үйлестірді. Ол поп-музыкада неміс тілін пайдалану үшін жаңа мүмкіндіктер ашты.

Кіріспе

Атауынан көрініп тұрғандай, бұл қозғалысты бастапқыда Гамбургтегі Kolossale Jugend, Ostzonensuppenwürfelmachenkrebs, Die Erde, Blumfeld, Selig, Tocotronic, Die Sterne және Die Goldenen Zitronen сияқты топтар бастады. Олардың музыкасы міндетті түрде ұқсас болмаса да, неміс тілінде (Германияда бұл жиі кездеспейді) жазылған әндері әлеуметтік сынды білдіріп, постмодерн теориясына негізделген. Осының нәтижесінде, солшыл басылымдарда (әсіресе Spex журналында) жоғары бағаланды. Алғашқыда өнершілердің өздері осы ұқсастықты аса маңызды деп санамады және біртекті қозғалыстың бар екенін жоққа шығарды. Дегенмен, әлеуметтік байланыстар мен саяси ынтымақтастық оны осылай қарастырудың ақылға қонымды екенін көрсетеді. Сонымен қатар, «Гамбургер Шкуле» термині Германиядағы Франкфурт университетінің Әлеуметтік зерттеулер институтында (Institut für Sozialforschung) орналасқан неомарксистік әлеуметтік теория, әлеуметтік зерттеу және философия мектебі – «Франкфурт мектебі» («Frankfurter Schule») есімді мектепке жасалған әзіл болуы мүмкін. Алайда, бұл өнер ағымдарының неміс тілінде аталу дәстүріне сілтеме жасау арқылы, заңдылыққа ұмтылысқа сарказммен толы қарсылық сияқты көрінеді (мысалы, Wiener Schule, Berliner Schule, Österreichische Schule, New Yorker Schule және т.б.).

Басталуы

1980 жылдардың соңында Гамбургте жаңа музыкалық сахна қалыптасты, онда неміс тілінде ән шырқаған, бірақ жазба жасауға келісімдері жоқ (Die Antwort-ті қоспағанда) бірнеше топтар болды. Бұл жағдайды түзету және жаңа стильге мүмкіндік беру үшін 1988 жылдың қазан айында Карол фон Раутенкранц және Паскаль Фульбрюгге L'Age D'Or жазбалар компаниясын құрды. Олар көптеген топтармен келісімшарт жасасып, көптеген альбомдар шығарды. Көптеген альбомдарды Кэролдың інісі Крис фон Раутенкранц Гамбургтегі Soundgarden студиясында өндірді. Дамып келе жатқан жанрға әсер еткен тағы бір компания Альфред Хилсбергтің What's So Funny About? болды, ол Блумфельдтің, және Die Erde тобының алғашқы альбомдарын жариялады. Гамбург мектебінің тағы бір маңызды өкілі Андреас Манд болды. Бірақ көп ұзамай Гамбург мектебінің қызметі Гамбургпен ғана шектелмеді. Атап айтқанда, Шығыс Вестфалиядағы Бад-Сальзуфлен шағын қаласында неміс тілді топтардың жергілікті сахнасы дамыды, ол Fast Weltweit компаниясының орталығы болды. Оны құрғандар: Фрэнк Вернер, Фрэнк Шпилкер (Die Sterne тобынан), Майкл Гирке, Бернадет Ла Хенгст (Die Braut haut ins Auge) және Йохен Дистельмайер (кейін Bienenjäger, содан кейін Blumfeld). Олар Бернд Бегеман арқылы Гамбург сахнасымен байланысқа түсті, ол Бад-Сальзуфленде туған, бірақ Гамбургке көшіп, өзінің Die Antwort тобын құрған болатын. Бұл Fast Weltweit компаниясымен байланысты топтардың Гамбургте концерттер өткізуіне және көптеген суретшілердің Гамбургке көшіп келуіне әкелді. Тағы бір бірінші буын Гамбург мектебінің тобы, Die Regierung, ұзақ уақыт Гамбургте орналасқан, бірақ Эссен қаласынан шыққан.

Көтерілу және түсу

1990 жылдардың ортасына таман үш топ үлкен коммерциялық сәттілікке жетті: Блумфельд, Die Sterne және Tocotronic. Гамбургер Шкулесі неміс инди-поп музыкасының символы ретінде танылды. Музыкасы мен мәтіні басқа стильде болған басқа неміс гитаралық топтары да осы сәттіліктен пайдаланып, жаңа инди-поп көрінісін дамытуға септігін тигізді. Гамбургер Шкулесі өзінің күшімен құрылған қозғалыс тарапынан ығыстырыла бастады. Гамбургер мектебіне жататын тағы бір суретшілер – Milch, Рокко Шамони және 'Mobylettes'. Бірақ уақыт өте келе бұл термин музыкалық мазмұнның тым кең ауқымын қамти бастады, сондықтан оны нақты музыкалық жанрмен байланыстыру қиын болды. Көптеген топтар шетел тілдерінде ән айта бастағаннан кейін, ол бұрынғы мағынасын жоғалта бастады.

Жаңғыру

1990 жылдардың соңына қарай интеллектуалдық амбициялары бар неміс гитара музыкасының жаңа толқыны пайда болды. Осы жаңа буын артистерінің, Гамбургер Шкуле мектебінің дәстүрімен байланысы айқын мысалдары: Спилсбери, Кеткар, Эрдмёбель, Кажак, Джастин Балк, Астра Кид, Модус Ноа, Марр және Томте. Олар панк әсерімен жасалған гитаралық поптың жаңа музыкалық үйлесімділігін көрсетеді. Бұл жаңа музыкалық ағымды қолдау үшін бірнеше шағын лейбл құрылды. Ең маңыздысы – Гамбургте орналасқан Grand Hotel van Cleef лейблі, ол L'Age D'Or сияқты, жергілікті топтарға көмектесуді мақсат етеді. Ол 2002 жылдың қыркүйегінде Томте тобынан Thees Uhlmann және Kettcar тобынан Marcus Wiebusch пен Reimer Bustorff құрған.