Дуглас Л. Эллисон: Бейсболдың алғашқы ойыншысы және қолғапты қолданушы
Doug Allison
Дуглас Л. Эллисон (1846-1916) – американдық бейсболшы, «Cincinnati Red Stockings» командасының ойыншысы. Бейсболда қолғапты алғаш қолданған, қақпашы ретіндегі инновацияларымен танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1846–1916) ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы.
American baseball player (1846–1916)
the English soccer player and coach
Дуглас Л. Эллисон (12 шілде 1846 – 19 желтоқсан 1916) – американдық жоғары лига бейсбол ойыншысы. Ол мансабын алғашқы толық кәсіби бейсбол командасы – Cincinnati Red Stockings командасының қақпашысы ретінде бастады. Эллисон базаны ұрлаудан сақтау үшін, соққы берушінің тікелей артында тұрған алғашқы қақпашылардың бірі болды. Ол осы позицияда ойнаған жақсы соққы берушілердің кейбірі әдетте демалып немесе басқа позицияларда ауысып жатқан кезде, маман деп есептелді. Эллисон 1870 жылы қолдарын қорғау үшін бұғы теріден жасалған қолғап киген кезде бейсбол қолғабының алғашқы түрін қолданған белгілі ойыншы болды. Бейсболға дейінгі карьерасында Эллисон Америка Азамат соғысы кезінде 192-ші Пенсильвания жаяу әскер полкінің L ротасындағы жеке сарбаз болып қызмет етті. Оның інісі Арт Эллисон да жоғары лигада ойнады.
Douglas L. Allison (July 12, 1846 – December 19, 1916) was an American Major League Baseball player. He began his career as a catcher for the original Cincinnati Red Stockings, the first fully professional baseball team. Allison was one of the first catchers to stand directly behind the batter, as a means to prevent baserunners from stealing bases. He was considered a specialist, at a time when some of the better batsmen who manned the position normally rested, or substituted at other fielding positions. Allison became the earliest known player to use a type of baseball glove when he donned buckskin mittens to protect his hands in 1870. Prior to his baseball career, Allison served as a private in Company L of the 192nd Pennsylvania Infantry Regiment during the American Civil War. His brother Art Allison also played in the Major Leagues.
Цинциннати қызыл шұлықтары
22 жасқа толмаған Эллисон 1868 жылғы маусымда Цинциннати қаласына көшіп, Гарри Райт басқарған «Цинциннати Ред Стокингс» командасында ойнады. Ашық кәсіпқойлыққа бір жыл қалған болатын, бірақ Филадельфиядан алыс жолға шығуы, онда ол кірпіш қалаушы болып жұмыс істеген, Эллисонның клуб мүшелерінен, егер клубтан болмаса, бір жақсы сыйлық алғанын көрсетеді. Сол жылы Цинциннатиде мықты команда құрылды, онда танымал команданың бес ойыншысы болды. Эллисон – қорғанысқа маманданып ойнаған, оның міндеті тек қана питчер Аса Брэйнардты ұстап тұру болды. Эллисонның заманында көптеген ұстап алушылар соққы берушіден 15-20 фут қашықтықта тұратын. Оның соққы берушіге жақындап ойнау тактикасы базаларды ұрлауға тырысқан ойыншыларды тоқтатуға көмектесті. 1860 жылдары командалар бір ойында елу немесе алпыс ұпай жинауі әдеттегі жайт болатын, бірақ басқа ұстап алушылар арасында да осы тактика кеңінен тарағаннан кейін, ұпай жинау көрсеткіші төмендеді, бұл «өлген доп» дәуірінің басталуына ықпал етті.
Not quite 22 years old, Allison moved to Cincinnati for the 1868 season and played for the Cincinnati Red Stockings managed by Harry Wright. Open professionalism was one year away but the long move from Philadelphia, where he worked as a bricklayer, suggests that Allison was somehow compensated by club members, if not by the club. Cincinnati fielded a strong team that year, with five of the famous team already in place. Allison was a defensive specialist, whose job was simply to catch pitcher Asa Brainard. Most catchers of Allison's era stood twenty to twenty five feet behind the batter. His technique of moving closer to the batter proved effective in curtailing baserunners from stealing bases. In the 1860s, it was common for teams to score fifty or sixty runs a game, but as the technique of moving closer to the batter became more widespread among other catchers, run production began to plummet, helping usher in what became known as the dead ball era.