Эдвард Шиффелин: Томбстоун қаласын құрған күміс іздеуші
Ed Schieffelin
Эдвард Шиффелин (1847-1897): Аризонада күміс кенішін тапқан американдық іздеуші. Tombstone қаласының негізін қалауға себеп болды. $85 млн табыс әкелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық іздеуші (1847–1897)
American prospector (1847–1897)
Эдвард Лоуренс Шиффелин (1847–1897) – Аризона территориясында күміс тапқан үнділік барлаушы және іздеуші, ол Аризона штатының Томбстоун қаласының негізі қалануына себеп болды. Ол ағасы Ал және кен инженері Ричард Гирдпен қол алысып келісім жасасқан серіктестік құрды, нәтижесінде үш адам да миллиондаған долларлық байлыққа ие болды. Томбстоунның кен өндіру тарихында оның кендерінен шамамен 85 миллион АҚШ долларына күміс өндірілді.
Edward Lawrence Schieffelin (1847–1897) was an Indian scout and prospector who discovered silver in the Arizona Territory, which led to the founding of Tombstone, Arizona. He entered into a partnership with his brother Al and mining engineer Richard Gird in a handshake deal that produced millions of dollars in wealth for all three men. During the course of Tombstone's mining history, about US $85,000,000 in silver was produced from its mines.
Ерте өмір
Эд Шиффелин 1847 жылы Пенсильвания штатының Уэллсборо қаласындағы көмір өндіру аймағында, Нью-Йорк пен Пенсильванияның көрнекті отбасының ұлы ретінде дүниеге келген. Оның арғы атасы Джейкоб Шиффелин, 1757 жылы туған, Лоялист армиясына қосылып, Американ революциясы кезінде Генри Гамильтонның хатшысы болды. Шиффелин 1779 жылы тұтқындалып, Вирджиния штатының Уильямсбург қаласында түрмеге қамалған. Ол Канадаға қашып өтіп, 1780 жылы Генри Клинтон оны Королева сарбаздарының лейтенанты етіп тағайындады. Монреаль мен Детройтте біраз уақыт өткізген соң, ол Нью-Йоркке оралды, онда 1794 жылы ағасы Лоуренспен бірге фармацевтикалық компания құрды. Бұл фирма бүгінде "Шиффелин және Сомерсет" деген атпен алкоголь импорттаумен айналысады. Джейкобтың әйелі Ханна Лоуренс, квакер дінінің жариялаушысы Джон Боун, Элизабет Фон және Жаңа Англияның Уинтроп отбасының ұрпағы болған. 1849 жылдың қаңтар айында Джейкоб-кіші ұлдары Альфред пен Эдвард Жирардпен бірге "Моррисон" кемесімен Калифорнияға сапар жасады. Олар қыркүйекте жетіп келді, бірақ қарашада Панама арқылы үйге қайтуға билет алды.
Ed Schieffelin was born in a coal mining region of Wellsboro, Pennsylvania, the son of a prominent New York and Pennsylvania family, in 1847. His great grandfather Jacob Schieffelin, Sr., born in 1757, joined the Loyalist army and served as Henry Hamilton's secretary during the Revolutionary War. Schieffelin was captured in 1779 and held prisoner in Williamsburg, Virginia. He escaped to Canada, where in 1780 he was appointed a lieutenant in the Queen's Rangers by Henry Clinton. He spent time in Montreal and Detroit, before returning to New York, where in 1794 he founded a drug company with his brother Lawrence. This firm still exists as a liquor import house, Schieffelin & Somerset. Jacob's wife, Hannah Lawrence, was a descendant of Quaker colonial religious pioneer John Bowne, Elizabeth Fones, and the Winthrop family of New England. In January 1849, Jacob, Jr. traveled to California with his sons Alfred and Edward Girard on the ship Morrison. They arrived in September, but almost immediately booked passage home via Panama in November.
Қабір тасының негізі
Алғашқы талаптар келіп түскен кезде, шатырлар мен кабиналардың алғашқы орны Лакки-Касс кенішінің жанындағы Уотервейлде болды. 1879 жылдың наурыз айына қарай, Уотервейлде шамамен 100 тұрғын шатырларда және лашықтарда тұрды. Бұрынғы аумақтық губернатор Ансон П.К. Саффорд, шахтерлердің кен өндірісінен үлес алған үшін қаржылық қолдау ұсынды, ал Эд Шиффелин, оның інісі Ал және серіктесі Ричард Гирд «Томбстоун кен және өңдеу компаниясын» құрып, штамптау фабрикасын салды. 1879 жылдың 5 наурызында АҚШ-тың минералды зерттеушісі Солон М. Аллис, 4539 фут (1383 м) биіктіктегі, «Төзімді Гайка» кенішінің үстінде және өсіп келе жатқан қалаға жеткілікті болатын Гус Флэтс аталған үстіртте жаңа қала орнын жоспарлауды аяқтады. Қала Шиффелиннің алғашқы кен талабының құрметіне «Томбстоун» деп аталды. Уотервейлдегі баспаналар жаңа қала орнына көшірілді және шамамен 100 тұрғынға арналған шатырлар мен лашықтар тез арада салынысты. Төрт айдан кейін келгенде, Гирд «Контеншн» кенішіне қызығушылық танытқан сатып алушыларды таба алды, олар оны Сан-Францисколық У.Д. Динді өкілдік еткен Дж.Х. Уайт пен С. Денсонға 10 000 долларға сатты. Сатушылар 10 000 доллардың бағасы шамадан тыс екенін ойлады. «Гранд Сентрал» және «Контеншн» кеніштері аудандағы ең бай кеніштер болып шықты, миллиондаған долларлық кен өндірді. Шиффелин компаниясы да көп ұзамай «Лакки-Касс» кенішінің жартысын сатты, ал қалған жартысы тұрақты табыс көзіне айналды. Саффорд жаңа «Томбстоун алтын және күміс өңдеу және кен компаниясының» президенті болды, ал Ричард Гирд басқарушы болып тағайындалды. Эд басқа істерге көшті, бірақ Ал Томбстонда біраз уақыт қалды. Кейіннен Гирд өзінің үштен бір үлесін 1 миллион АҚШ долларына сатты, бұл Шиффелиндерге төленген сомадан екі есе көп болды. Гирд аумақта қалды, бірақ Эд Шиффелин басқа мүмкіндіктерді іздеу үшін кетіп қалды. 1881 жылы, Томбстоунның қарқынды өсуінің басында, Эдтің інісі Ал Шиффелин залын театр, концерттер залы және Томбстоун тұрғындарының жиналатын орны ретінде салды. Оның шөбересі Мэри Шиффелин Брэди оны 1964 жылы қайта ашты.
When the first claims were filed, the initial settlement of tents and cabins was located at Watervale near the Lucky Cuss mine. By March 1879, about 100 residents occupied tents and shacks at Watervale. Former Territorial Governor Anson P. K. Safford offered financial backing for a cut of the men's mining claims, and Ed Schieffelin, his brother Al, and their partner Richard Gird formed the Tombstone Mining and Milling Company and built a stamping mill. On March 5, 1879, U. S. Deputy Mineral Surveyor Solon M. Allis finished laying out a new town site on a mesa named Goose Flats at 4539 feet (1383 m), to top of the Tough Nut mine, and large enough to hold a growing town. The town was named "Tombstone" after Schieffelin's initial mining claim. The shelters at Watervale were relocated to the new town site and a scattering of cabins and tents was quickly built for about 100 residents. When he returned four months later, Gird had lined up buyers for their interest in the Contention, which they sold for $10,000 to J. H. White and S. Denson, who represented W. D. Dean of San Francisco. The sellers thought the $10,000 price was exorbitant. The Grand Central and Contention claims turned out to be the richest claims in the district, producing millions of dollars in bullion. The Schieffelin company also soon sold a half interest in the Lucky Cuss, and the other half turned into a steady stream of money. Safford became president of the new Tombstone Gold and Silver Milling and Mining Company with Richard Gird as superintendent. Ed moved on, but Al remained in Tombstone for some time longer. Gird later sold off his one third interest for US$1 million, doubling what the Schieffelins had been paid. Gird remained in the territory, but Ed Schieffelin left to pursue other interests. In 1881, early in Tombstone's rapid growth, Ed's brother Al built Schieffelin Hall as a theater, recital hall, and a meeting place for Tombstone citizens. His great niece Mary Schieffelin Brady reopened it in 1964
1880-ші жылдардың ортасында Томбстоун халқы ресми түрде шамамен 7000 шахтерді құрады, бірақ кейбір есептеулерге сәйкес, оған қосымша 5-7000 әйел, бала, қытайлар, мексикалықтар және жыныс сатушылар кірді. 1880-ші жылдардың соңында күміс кеніштері жер асты суына жетті және кеніштер ақырында сумен толды. Томбстоун халқы азайды, оған дейін туризм қаланың басты тартымдылығына айналды.
At its height in the mid 1880s, Tombstone's population was officially about 7,000 miners, but some estimates figure in an additional 5–7,000 women and children, Chinese, Mexicans, and prostitutes. In the late 1880s, the silver mines reached the water table and the mines eventually filled with water. Tombstone's population faded, until tourism became its main attraction.
Кейінгі өмірі
Эд күміс кен орындарының өркендеуінің нәтижесінде 1 миллион доллардан астам байлық жинады. Сыртқы келбетіне қарамастан, ұзын шашы мен сақалын сақтап, ол өзін тазалап, әдеміленді. Ол Нью-Йорк, Чикаго, Вашингтон және басқа да қалаларға сапар шекті. Көптеген белгілі адамдармен танысты. 1882 жылы Эд үш жылдық минералдық байлықты зерттеуге дайындық жасады. Ол ағасы Ал және тағы үш адаммен бірге Юкон өзенімен жоғары сапарға шықты. Олар кішкентай, аз суға жүзетін, соқпақ дөңгелекті кеменің құрылысын тапсырып, оны «Жаңа жұма» деп атады. Шьеффелин Аляскада іздеу жұмыстарын жүргізіп, алтынның шағын бөлшектерін тапты. Бір кезде ол өзі іздеген континенттік белдеуді тапқанына сенді. Бірақ Арктиканың қатты суығы, 46 градусқа дейін төмен температура ( -46°C) оны зорлыққа салуы мүмкін. Аляскада кен өндірудің бекер еңбек екеніне көз жеткізіп, төменгі 48 штатқа қайтып келді. 1883 жылы ол Сан-Францискоға оралып, Мэри Э. Браунмен танысты. Олар сол жылы Колорадо штатының Ла-Хунта қаласында үйленді және қыстың бір бөлігін Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласында өткізді. 1884 жылдың көктемінде олар Калифорнияға оралды, онда Эд әйелі үшін Сан-Франциско шығанағының ар жағында Аламедада сарай салды.
Ed had accumulated more than $1 million in wealth as a result of the silver boom. While he had maintained a casual appearance, including long hair and beard, he cleaned himself up. He traveled to New York City, Chicago, Washington, D. C., and other cities. He met many distinguished people. During 1882, Ed prepared for what he planned to be a three year survey of mineral wealth. He began the expedition with his brother Al and three others on a trip up the Yukon River. They commissioned construction of and fitted out a small, shallow draft sternwheel steamer which they named the New Packet. Schieffelin prospected during the trip in Alaska and found some specks of gold. He was for a while convinced he had found the continental belt he had been searching for. But he was extremely discouraged by the Arctic cold he experienced, up to 50 F below zero ( 46 C). He decided that mining in Alaska was a lost cause and he returned to the lower 48 states. In 1883, he returned to San Francisco, where he met Mrs. Mary E. Brown. They married the same year in La Junta, Colorado, and they spent part of the winter in Salt Lake City, Utah. In the spring of 1884, they returned to California, where Ed built a mansion for his wife across the bay from San Francisco in Alameda.
Мұра
25 фут (8 метр) биіктігіндегі ескерткіш, шахтер кен орынын тапқанда белгілейтін белгінің үлгісін көрсетеді, ол алғашқы талап еткен жеріне жақын орнатылды.
A 25 feet (8 m) tall monument representing the type of marker a miner makes in claiming a strike was erected near the spot of his original claim.