Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эндрю Николдың ғылыми-фантастикалық фильмі.
Science fiction film by Andrew Niccol
Симон фильмінде (You Make Me Feel Like) A Natural Woman әнінің кавер нұсқасы қолданылды, оны Симон концерт сахнасында голограмма арқылы орындайды, ал кейіннен ән титрлер аяғында дыбысталады. Фильмнің музыкасын Картер Бервелл жазды, ол CD форматында жарық көрді.
Simone featured a cover of (You Make Me Feel Like) A Natural Woman, which Simone sings during a concert scene via hologram, and which later plays over the end credits. Carter Burwell composed the film's score, which was released on CD.
Арнайы әсерлер
Фильм жалғанның хрома кей технологиясы арқылы қалай жасалатынын көрсетеді. Титрлер аяқталғаннан кейін Виктор Симонның супермаркеттегі жалған видеосын жасап жатқаны көрсетіледі, оны оның қудалаушыларының бірі көріп, нағыз деп ойлайды.
The film shows how the fake is produced using the chroma key technique. A post credits sequence shows Viktor creating fake footage of Simone in a supermarket, which one of her pursuers sees, believing it real.
Кассалық жинақ
Фильм Солтүстік Америка кассалық тізімінде 9-орында ашылды, алғашқы демалыс күндері 3 813 463 АҚШ доллары табыс етті. Фильм жалпы әлемдік көрсетілімдерден 19 576 023 доллар жинады.
The film opened at #9 on the North American box office chart, grossing US$3,813,463 in its opening weekend. The film grossed $19,576,023 worldwide.
Сыни жауап
Симон сыншылардың аралас пікірлерін алды. Rotten Tomatoes сын-пікірлер жинағы фильмге 51% мақұлдау рейтингісін берді, орташа рейтингі бойынша сайттың консенсусы: "S1m0ne-дегі сатираның күші жеткіліксіз, ал сюжеттің маңыздылығы сезілмейді". Metacritic, басты сыншылардың 100 үздік шолуының салмақты орташасын есептейді, 38 шолудың негізінде 49 орташа ұпай жинап, "аралас немесе орташа шолулар" көрсетілді. Роджер Эберт Николдың оның идеясын "ситком қарапайымдылығымен" кең аудиторияға жеткізуіне және кейіпкерлеріне шектеулі бағыт беруіне сын көтерді: "Ол оны Голливуд комедиясының стиліне жақындатқысы келеді, бірақ сатира жеткілікті өткір емес, ал кейіпкерлер, тіпті бұрынғы әйелі де, тым әдеттегідей". The Austin Chronicle-ден Марк Савлов: "Симон мені қатты ашуландырды, себебі ол осыны моқтап тұрғандай көрінді: бұл үлкен бюджетті, коммерциялық фильм, үлкен бюджетті коммерциялық фильмдерді (сондай-ақ, тым жетілген, шыншыл емес инди фильмдерді) сынайды. Ол үнемі білуге және иронияға ұмтылса да, оның ирониясы - ол өзінің мақсатты нысанына қаншалықты ұқсайды". The New York Times газетінің жазушысы Элвис Митчелл: "Жазушы-режиссер Никол өзі жасаған, көзге жақын, мағынасы жоқ фильмдерді сатиралайды. [Никол] беткейге қызығушылық танытады - ол қатысқан фильмдер ("Трумен шоуы" және "Гаттака" сценарийлерін жазды және режиссерлік жасады) популизм мен деконструкцияның қоспасы. Оның соңғы жұмысы, Симон, постмодерннен асып, пост-ойын-сауыққа айналады - ол жылы да, мағынасыз да".
Simone received mixed reviews from critics. Review aggregator Rotten Tomatoes gave it a 51% approval rating based on reviews, with an average rating of The site's consensus reads: "The satire in S1m0ne lacks bite, and the plot isn't believable enough to feel relevant." Metacritic, which assigns a weighted average out of 100 top reviews from mainstream critics, calculated an average score of 49, based on 38 reviews, indicating "mixed or average reviews". Roger Ebert was critical of Niccol wasting his premise by giving it a broad appeal with "sitcom simplicity" and his cast a narrow direction for their characters, saying: "He wants to edge it in the direction of a Hollywood comedy, but the satire is not sharp enough and the characters, including the ex wife, are too routine." Marc Savlov of The Austin Chronicle said, "What really irked me about Simone was that it stank of the very thing it appeared to be mocking: it's a big budget, commercial film taking potshots at big budget, commercial filmmaking (as well as overripe, over earnest indies), and although it strives constantly for a sense of knowing, winking irony, the only thing ironic about it is how much it resembles its supposed target." Elvis Mitchell of The New York Times said, "The writer director Mr. Niccol is satirizing the kinds of dazzling empties he himself has made. [Mr. Niccol is] fascinated with surfaces—the films he's been involved with (he wrote The Truman Show and wrote and directed Gattaca) are a mix of populism and deconstruction. His newest effort, Simone, goes beyond postmodern to post entertainment—it's tepid and vapid."